zaterdag 20 augustus 2011

Dichtkennis (3)


Een mooi gedicht noemen met naam van de dichter erbij is makkelijk.
Een gedicht dat me niet aanspreekt met naam dichter noemen ... ik realiseer me dat ik me dan op glad ijs begeef.
N.a.v. de reactie van Gelkinghe om een gedicht te bespreken dat ik moeilijk vind, was ik al begonnen een dergelijk gedicht over te typen en toen gebeurde er iets geks. Ik had even een moment van: wacht eens even, ik zie het opeens anders. Nieuwsgierig geworden toch maar eerst googelen op de betreffende schrijver en de ergernis verdween, in de plaats kwam interesse. Niet dat het nu bij mijn favoriete gedichten hoort, maar toch ...

Iets vinden van een gedicht is blijkbaar een momentopname, het betreffende gedicht vond ik de eerste paar keer dat ik het las niks, het stootte me af, nog eens tien keer lezen, overtypen en meer weten van de dichter: dus dit alles maakt dat het gedicht verandert, althans de stemming die het oproept!

Ook nog even speuren naar de term ‘hermetisch’ die Harry noemde:
Op gedichten.nl kwam ik deze uitleg tegen:
Hermetische poëzie:
Duistere, ontoegankelijke poëzie die opvalt door een persoonlijke, ongebruikelijke schrijfwijze (het streven naar klankeffecten, origineel woordgebruik, onsamenhangende zinsbouw, sterk beeldend taalgebruik, subjectieve symboliek, eigen toespelingen enz.).
Hermetisme kan een middel zijn om een selecte lezersgroep aan zich te binden, een middel om de lezer aan te spreken op aandachtig volgen of een uiting van afkeer van het klootjesvolk.
Soms weerspiegelt het een intens bezig zijn met zeer persoonlijke problematiek.

Aha, dat speelt ook mee, als ik eerlijk ben: als ik aangeef dat ik een bepaald gedicht niks vind, dan geef ik dus toe:
- dat ik niet tot een selecte lezersgroep behoor
- dat ik niet aandachtig ben
- dat ik tot het klootjesvolk behoor?

Als ik hier een gedicht plaatst dat ik moeilijk vind geef ik blijkbaar mezelf bloot.
Daar wacht ik liever nog even mee.

Mezelf leren gedichten lezen: ik kom zoveel zijstraten tegen, ik verlies me in de vele termen die ik dan eigenlijk een voor een wil ‘determineren’, ik verlies me in details en op een gegeven moment loop ik vast. Aanvankelijk lijkt dat zo, toch levert het allerlei nieuwe inzichten op.

Een gedicht is een andere manier om naar de wereld te kijken en daarbij ook naar mezelf.


n.b. De Dikke Komrij heb ik inmiddels (tweedehands) besteld.

2 opmerkingen:

  1. Er bestaat ook een site Meander, die regelmatig een gedicht bespreekt/uitlegt en regelmatige klassiekers zowel als nieuwe gedichten publiceert.

    BeantwoordenVerwijderen