zondag 11 september 2011

Harry Niehof

Terwijl er gisteravond een storm over een groot deel van Nederland raasde, hebben wij heerlijk rustig geslapen in de stad waar ik van alle steden het liefste ben, Groningen, en 's morgens zowaar in de zon een ontbijtje op een terras!
Omdat we voor het feest bij Marleen toch hier in Groningen zijn, heb ik gezocht naar een invulling voor de zondagmiddag. Vanavond is duidelijk, dan zitten we weer in café Marleen, want Inki de Jonge treedt op met haar band Macbetty. Daar kijken we erg naar uit.
Op de site van Harry Niehof zag ik dat hij weer eens in een kerkje zou optreden. Toevallig deze zondag. In Wildervank.
Waar ligt Wildervank en hoe komen we daar, en komen we daar ook weer weg?

We pakken de trein naar Veendam (ja,ja, je geleuft het nait, maar dat kan tegenwoordig) en dan daar de bus naar Wildervank. De trein was iets verlaat, maar het leek alsof de buschauffeur al naar ons uitkeek. Hij heeft even gewacht. Dat vind ik nou zoiets geweldigs, hulde aan deze chauffeur van Qbuzz 10 van 13.39 uur!

Maar goed, we zijn natuurlijk veels te vroeg, Harry begint pas om 15.00. We stappen het plaatselijke café binnen, Party- en Zalencentrum Boelens, en daar vindt op dit moment de Districtfinale klasse driebanden plaats. Oeps, een serieus gebeuren. Mijn vader deed het trouwens ook graag, dat biljarten.
Best spannend om even naar te kijken. En alles wat gezegd wordt is hier in het Grunnegs.


Er liggen foldertjes van Harry’s optreden op de tafel. We nemen koffie, een wijntje en een kroketje. Mensen spreken me hier zo makkelijk aan, ik heb hier vaak eerder contact dan thuis. Een vriendin zei laatst dat dat komt omdat ik me daar in Groningen meer open stel. Ik weet niet precies hoe het zit, maar reken maar dat ik er van geniet!
Ik blader door het Dagblad van het Noorden en kijk: een artikel van Inki de Jonge, journaliste en geweldige zangeres, vanavond zien wij haar, dus. Hoe toevallig kan het allemaal zijn?



We moeten de biljartfinale verlaten, het is tijd voor Harry. We lopen over het kerkhof naar de Margaretha Hardenbergkerk, een kerk die geen kerk meer is.
De stichting Wildervanck-Wildervank is het geheel aan het restaureren zodat het gebouw bewaard blijft en er culturele evenementen in georganiseerd kunnen worden.


Harry speelt akoestisch. Het is even wennen, deze kerk is wat groter dan destijds in Woltersum. Volgens hem zou het erg galmen bij versterking. Al gauw neemt hij me met zang en gitaarspel weer mee.
Hoewel ik bijna alle nummers inmiddels ken, word ik toch weer geraakt door een aantal. Vooral bij het liedje over zijn moeder kan ik het gewoon niet droog houden. Stiekem veeg ik mijn tranen weg, hopende dat niemand het ziet.
Zo’n bijzondere middag weer, stel je voor er zijn hooguit 30 mensen.






Na afloop praat ik nog met wat mensen in de kerk. Men is erg gedreven om dit gebouw te bewaren en ik luister graag naar zulke verhalen. Ik praat met de moeder van Simon, degeen die de website onderhoudt en ik vind het geweldig, die saamhorigheid en die verbondenheid te werken aan een gezamelijk doel. In een plaatsje, Wildervank,  waar ik nog nooit van gehoord heb. Simon is verbaasd dat deze plaats toch redelijk makkelijk met openbaar vervoer bereikbaar is. Hij moet terug naar Stad en biedt ons aan om mee te rijden. Dat doen we natuurlijk graag!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen