donderdag 27 juni 2013

Vekaanzie 5, dag 13


Ik lig in bed. Ik word langzaam wakker, vanuit een diepe slaap. Even denk ik dat mijn oren dichtzitten … ik hoor namelijk niks. Langzaamaan begint het te dagen … ik ben in Groningen, Westerlee. In de logeerkamer van vrienden. Ik heb geen horloge, er is geen klok … er is helemaal geen tijd. Volmaakt tevreden.
Beetje bij beetje dringen geluiden tot me door … meesjes, een vink, zelfs de haan is bescheiden …

Ik denk aan wat mensen vaak tegen me zeggen als ik vertel dat ik in Groningen wil wonen.
En die aardbevingen dan? Het komt er vol met windturbines te staan. Er is geen werk. Het is daar kouder. Deprimerend die stoppels en de kale klei. Stugge mensen. Daar kom je nooit tussen. Je wordt ouder, er is niks in de buurt enz. enz.
Ik ga het niet meer proberen uit te leggen, ik zeg alleen: Ik slaap daar de hele nacht aan een stuk door.

Vandaag op tuinbezoek, in het kader van de Tuin en Kunst Tiendaagse, als eerste natuurlijk Jan Wilde een Tuin, een van mijn favorieten.
Tijdens een wandeling door deze grote (8.000 m²), gevarieerde tuin wacht je steeds weer een verrassing. We zijn hier al vaker geweest, maar steeds geniet ik weer van de verschillende sfeertjes en planten die ik nog niet ken.
Al wandelend kom je in de hele ontluikende tuin bijzondere kunstwerken tegen.




rode engelwortel
De volgende tuin is Wubsbos in het Maintebos in Winschoten, een informele tuin van 1700 m² met een hoogteverschil van ongeveer 5 meter, ontstaan door zandafgraving in de vorige eeuw.
De mooie tuin is geleidelijk ontstaan, met borders, pergola’s, trappetjes en een kleine vijver. 
Jammer dat het regent, zodoende heb ik te weinig foto's gemaakt. Maar de koffie met Groninger koek maakt veel goed.



De derde tuin is De Houtstek in Blijham. Een verrassende, natuurlijke tuin met mooie uitzichten op het landschap. Een wild en een formeel gedeelte.




In de Pipowagen een kleine expositie van het werk van de tuinvrouw, Thea, aquarels, keramiek en sjaals. Die sjaals zijn zo kunstig gebreid dat je bijna niet kan geloven dat het handwerk is, de techniek is kantbreiwerk, echt beeldschoon!



De laatste tuin van vandaag is de Veenhoeve in Westerlee, een grote landelijke tuin rond een boerderij uit 1860. Er wordt biologisch getuinierd met respect voor al wat leeft, maar er wordt wel wat gemopperd op de reeën die de jonge aanplant kaalvreten.
Er is hier een prachtige bloemenweide aan het ontstaan en verder klaprozen, een hemelsblauwe Phacelia en nog veel meer.




En dan hebben we nog een genoeglijke laatste avond bij onze vrienden in Westerlee.