dinsdag 4 december 2018

Dinsdag Dicht (61)







Hulpeloos staan de
toegetakelde bomen
als een stil verwijt

zondag 25 november 2018

Bokashi

Jaren geleden had ik een Bokashi-set aangeschaft. Dat leek mij de perfecte manier om op mijn bovenwoning met dakterras gft-afval tot compost te verwerken.
Ik had alleen niet goed gelezen dat het afval niet composteert, maar fermenteert en het er gewoon zo blijft uitzien als dat het in de bak ging.
Ook had ik de eerste keer waarschijnlijk te weinig (te zuinig!) starter gebruikt, ondanks de belofte dat het niet zou stinken, rook mijn eerste poging naar hondekots.
De tweede keer was het beter, maar wat moest ik nou met dat spul, het is geen gezicht om dat op de aarde van de plantenpotten te leggen. En inwerken ging niet omdat de potten vol wortelkluit zaten.
Dus ben ik er mee gestopt.
Nu met de verhuizing kwamen die emmers weer tevoorschijn en besloot ik ze maar weer te gebruiken.
Ik heb nog geen deugdelijke composthoop, alleen de bladeren in gaasmanden en daar durf ik geen afval bij te doen i.v.m. ratten e.d.


Ik dacht namelijk dat ik pas een kleine rat of een grote muis zag wegschieten en bij het terras langs de gevel hadden we mysterieuze hoopjes.

Bij navraag op een Facebookgroep waren de meningen verdeeld, volgens de meesten was het een mol, anderen noemden inderdaad rat of woelmuis. Het is geen klein hoopje, zie hier met de hand van Mijn Architect.



Het had een flinke tunnel gemaakt. Ik hoop dat het een mol is, hoewel ik het raar vind dat hij dan daar in het zand zit, in plaats van anderhalve meter verder in het gazon. Daar is tie meer dan welkom. Krijg je mooie rulle aarde.
Dat gras moet toch weg op den duur. Ik heb liever meer verschillende soorten planten, dan veel van 1 soort; gras vind ik een soort monocultuur en je moet het steeds maaien.


Ik verzamel zoveel mogelijk blad, omdat dat mooie humus oplevert. Je leest altijd dat gras doodgaat als er teveel blad opligt. Ik hoop dat dat waar is.
Ik heb als proef op een stukje gras, waar ik een moestuintje ga beginnen, een berg blad gelegd in de hoop dat het gras doodgaat zodat ik dat niet hoef te verwijderen. Maar misschien is dat helemaal niet zo. Dode takken van de Skimmia leg ik boven op tegen het wegwaaien van de blaadjes.
Experimetos!


Maar goed, die Bokashi-emmers dus:

Bokashi is het Japanse woord voor “goed gefermenteerd organisch materiaal”. Waar composteren met zuurstof en hogere temperatuur gaat, blijft de temperatuur bij Bokashionder 40°C: de energie blijft behouden en is er nagenoeg geen CO2-uitstoot.
Je kunt al het keukenafval erin doen, zelfs gekookte resten.
De emmers hebben een kraantje en het vocht, wat je regelmatig moet aftappen, is sterk verdund te gebruiken als plantenvoeding. Na aftappen kan het maar 24 uur bewaard worden, het teveel kan door gootsteen of doucheputje, het werkt als een natuurlijke ontstopper.
Hier is een handleiding over de Bokashi,

Ik vind het nog steeds jammer dat het niet in mooie aarde verandert, je legt dat niet zomaar in je tuin, maar het kan wel ondergewerkt worden, na twee maanden schijnt het wel vergaan te zijn.
Het kan ook in een composthoop verwerkt worden, dan werkt het als compostversneller.

Een nadeel is dat je telkens starter moet kopen (op internet zijn wel tips om het zelf te maken, maar is wel een gedoe), maar je schijnt wel een paar maanden met zo’n zak te doen. We gaan het zien.
Vandaag ben ik gestart met de eerste emmer.






  1. Border 1
  2. Border 2
  3. Bos
  4. Border bij vijver
  5. Border bij kastanjestomp
  6. Kas
  7. Oostkant met (nu nog) fruitbomen
  8. Boomgaard (bestaat nog niet)
  9. Moestuin (bestaat nog niet)
  10. Gras en paden
  11. Voortuin
  12. Afscheiding/takkenril (bestaat ten dele)
  13. Compostela
  14. Kippenhok (bestaat nog niet)





zaterdag 24 november 2018

Ontdekken en ontmoeten en genieten

Ben je al gewend? Die vraag krijg ik regelmatig. Ik hoef helemaal niet te wennen, ik voel me al vanaf het begin thuis. Ik mis de stad niet. Ik kijk wel uit naar de verbouwing, om het huis naar onze eigen zin en smaak te maken. Maar ik heb me ingesteld om zeker een half jaar in het kakelbont te leven en kan ik het vol te houden omdat dat eindig is. Hoop ik.
Nu we nog niet verbouwen is er lekker veel tijd om onze omgeving te ontdekken!

Elke morgen als ik uit het raam kijk schiet er door me heen ‘Hier wonen we, dit is van ons!’
Zo happy!
En er is veel leuks hier. We hebben de jaarvergadering van de dorpsvereniging bezocht, heel bijzonder, en zo weer met meer buren kennisgemaakt.
Afgelopen maandag in het Cultureel Podium Onderdendam, op 20 minuten rijden van huis, we waren nog net op tijd voor kaartjes, want helemaal vol … liedjes met verrassend mooie stem van de schrijver Auke Hulst en virtuoos gitaarspel van Christof Bauwens met verhalen over het leven, jeugd, reizen, muziek, en te jong gestorven vaders, aangrijpend het lied ‘My final skin’. Wat een geluk dat we in de buurt wonen!
Blij naar huis met boek plus CD.



Vrijdag gingen we naar de stad Groningen, Stad, eerst naar de biomarkt op de Vismarkt, dan lunchen met lekkere vegan spaghetti bij Gustatio en dan naar de Jumbo Foodmarkt met een groot vegan aanbodzij hebben de primeur om als eerste de vegan sashimi en sushi in de varianten zalm en tonijn te verkopen!
Sushi ben ik niet zo van, maar die sashimi ziet er zo heerlijk uit, dat wil ik graag proeven.
Smaak en textuur is goed, ongelofelijk goed zelfs.
Ik at nooit rauwe vis, maar ik denk dat het origineel prima benaderd wordt. Lekker met een sojadipsausje en ingelegde gember. Mooi geserveerd met eetbare bloemen. We kopen een bakje sashimi en twee pakjes diepvries van tonijn en zalm.



Leuk voor speciale gelegenheden. Een pakje kost € 6,50, wel prijzig, maar dat zal door het ontwikkelingsproces komen, denk ik.
Qua voedingswaarde stelt het niet veel voor, het bestaat uit 80% water … handig voor als je aan de lijn doet. 😆 Het is echt voor de leuk, feestelijk zonder dierenleed.

Vanmiddag kwam Sinterklaas aan bij het kleine haventje in Molenrij. We kwamen daar toevallig langs, omdat ik peren kon ophalen bij De Horizon, de vakantiehuisjes waar we vaak gelogeerd hebben. De peren waren per ongeluk op de composthoop terechtgekomen.
Hier geen demonstraties (maar ook nog geen roetveegpieten), leuk om te zien dat er heus wel kinderen hier wonen i.p.v. alleen maar grijze koppies.





Daarna gaan we naar Bakkerij De Eenvoud, de pipowagen met broodoven die we ook bezochten op Festival Hongerige Wolf en die nu in ons dorp staat. Waarschijnlijk blijft deze hier overwinteren.




Supergezellig met mededorpsbewoners/buren een broodje bakken.
Mijn eigen jammetjes smaken er prima bij.





donderdag 22 november 2018

Tuinwerk


Verbene ‘La France’ bloeit nog dapper door in border 1, hier en daar bloeien nog enkele bloemen, maar verder wordt alles behoorlijk kaal. De dramatische staat waarin veel bomen verkeren, wordt pijnlijk zichtbaar.
Bomen die hoogstwaarschijnlijk wegmoeten heb ik een rood lintje gegeven. Vandaag duwde ik zomaar twee boompjes om. De eerste had een omtrek van 43 cm en was 2.30 m lan. Totaal vermolmd bij de basis. Middenvoor op de foto de tweede, deze had een omtrek van 36 cm en was 7 meter lang:



Tussen de kas en de geplande moestuin staan verwaarloode aalbessenstruiken, hier op 7 oktober:

Deze hebben nu al het blad verloren, dat is het teken dat ze gesnoeid mogen worden, las ik op internet.

Nog nooit zoiets gedaan, dus verder speuren op internet. Veel informatie, ook tegenstrijdige adviezen.

Kan ik gelijk mijn nieuwe vlijmscherpe snoeischaar inwijden, die ik op de dorpsveiling buit heb gemaakt. Ik hou de volgende tips aan:
Ik snoei takken die elkaar kruisen, afhangen, uit de grond komen en maak de struik in het midden luchtiger.
Verder doe ik maar wat, volgend jaar zien we wel wat het resultaat is. Hopelijk komt het goed, wat ik hou erg van aalbessen.
Achterin het bosgedeelte snoei ik ook nog struiken op dezelfde manier, ze lijken op de aalbes, maar wat het is weet ik nog niet, ook dat is afwachten tot het voorjaar.


Al het snoeisel gelijk verwerkt in de takkenril.
Hoewel het fris is vind ik het heerlijk om zo lekker buiten bezig te zijn, krijg het er erg warm van.
Met wat uit de tuin en uit het achterliggende bos maak ik een herfstig droogboeket voor in huis. En dan wordt het al donker, korte dagen zijn het.


  1. Border 1
  2. Border 2
  3. Bos
  4. Border bij vijver
  5. Border bij kastanjestomp
  6. Kas
  7. Oostkant met (nu nog) fruitbomen
  8. Boomgaard (bestaat nog niet)
  9. Geplande (makkelijke) moestuin
  10. Gras en paden
  11. Voortuin
  12. Afscheiding/takkenril 
  13. Compostplaats (tijdelijke plek)
  14. Kippenhok (bestaat nog niet)

vrijdag 9 november 2018

Logee

Mijn vriendin Alexandra uit Gouda komt het weekend logeren, zo leuk!
Een van de kamers op de 1e verdieping krijgt tijdelijk de bestemming logeerkamer en het logeerbed is in elkaar gezet en opgemaakt.





We gaan veel wandelen, de kwelder op, fietsen naar Warm Nest bij Wongema in Hornhuizen, de kerktoren daar beklimmen en naar de Kloosterboeldag, een hilarische avond, waar ik een fiets, een mooie snoeiset en een borrelbon vergaarde. Zelf had ik Eet-Lekker-Mee-bonnen beschikbaar gesteld en daar werd flink op geboden. Dus binnenkort de eerste ELM-diners hier ten huize.





En voor St. Maarten, wat ook nieuw voor ons is, kwamen twee kindjes zingen aan de deur, gelukkig had ik snoepzakjes gemaakt. Supergezellig weekend was het!


woensdag 7 november 2018

Rozen, Takken en ... Kips

Het is vandaag weer net zulk mooi weer als gisteren. Als bewijs zette ik gisteren een foto op facebook ... dat we buiten zitten te lunchen ... op 6 november!


Vandaag planten we de rozen, gekregen van Jan Wilde een Tuin. Het zijn er acht, en Mijn Architect zou Mijn Architect niet zijn als ze niet op gelijke afstand en netjes langs een touwtje geplant moeten worden. En natuurlijk precies op de kadasterlijn.
Rimpelroos, Rosa Rugosa, met de beste bottels voor mij en de vogels, deze roos moet wel wat in toom gehouden worden, maar we hebben een perfect plekje voor ze. Nou maar hopen op veel heerlijk ruikende bloemen en vele bottels.




Ik ga ondertussen verder met het snoeien en weghalen van dood hout. Gisteren ben ik begonnen daar een takkenril van te maken en ik moet zeggen dat dat erg snel gaat en heel leuk om te doen is.



Tussendoor maak ik een lunch met de nieuwe veganworst van Kips, en ja, heel de dag zit dat liedje in m'n hoofd ... liever Kips lalalala 🎶🎶.
Hij smaakt echt ontzettend lekker!




  1. Border 1
  2. Border 2
  3. Bos
  4. Border bij vijver
  5. Border bij kastanjestomp
  6. Kas
  7. Oostkant met (nu nog) fruitbomen
  8. Boomgaard (bestaat nog niet)
  9. Moestuin (bestaat nog niet)
  10. Gras en paden
  11. Voortuin
  12. Afscheiding/takkenril (bestaat ten dele)
  13. Compostplaats (bestaat nog niet)
  14. Kippenhok (bestaat nog niet)

donderdag 1 november 2018

Vogelleed


Een paar dagen geleden, terwijl we aan het ontbijt zitten horen we opeens: Bonk! We gaan direct naar buiten en ... daar ligt een Zwartkop, dood. Tegen het raam gevlogen.
Hij had eigenlijk al op trektocht moeten zijn.

Zo verdrietig is dit. We hebben veel ramen aan de oostkant en we zien hoe sterk de bomen er in weerspiegelen. Ik ga gelijk kijken op internet voor raamstickers.
Nu moet je wel heel veel stickers plakken wil het zinvol zijn en dan nog is er geen garantie dat het werkt. Wil je dat, je hele raam vol plakken met plastic stickers? 

Sommige mensen beweren dat je de ramen niet moet zemen, dat zou helpen. Maar het raam waar dit Zwartkopje zich te pletter vloog, was nog niet eens schoongemaakt. Voor de spiegeling maakt het geen verschil, schoon of vuil. Vitrage zou misschien ook een optie zijn, maar dat hebbende niet.
We hopen dat het eenmalig is.


De volgende dag vinden we een winterkoninkje in het tuinhuis. Maar deze leeft gelukkig nog, hij is alleen uitgeput. Geen idee hoe hij binnenkwam. Hij zat een tijdje bij te komen in de hand van Mijn Architect en fladderde later naar een boomstronk. Daar bleef hij nog lang zitten, tot hij uiteindelijk de boom in vloog.





Vanmorgen, we zitten aan de eettafel en weer .... BONK. Neeeeee, niet weer!
We rennen naar buiten en daar ligt hij, een roodborstje.
Ik neem hem in mijn hand, hij is dood, langzaam drupt er bloed uit zijn snaveltje. Ik moet een beetje huilen.




Weer het internet op. Ik vind bij Vivara een stift waarmee je lijnen op het raam kunt zetten, die de vogels wel zien maar wij niet. Ik hoop dat ik het gauw binnen heb en dat het werkt.
Want dit is zo verdrietig!😭



woensdag 31 oktober 2018

Symposium


We gaan vanmiddag naar het Posthuistheater te Heerenveen, naar het jaarlijks symposium van Stichting Tijd.
Deze stichting is opgericht door Louis Le Roy.
Wij hebben het boek Natuur uitschakelen, natuur inschakelen, geschreven in 1973, maar wat ook nu nog steeds inspireert en nog steeds zeer actueel is.
Een bezoek aan zijn Ecokathedraal in Mildam staat al heel lang op mijn wensenlijstje, en nu we wat dichter in de buurt wonen zal dat gauw eens gebeuren.
Maar nu eerst het symposium. Het is een boeiende middag, met humor, maar ook zorgelijk zoals de lezing van stadsecoloog Jan Doevendans.
Ook hoopvol ... de econoom Ad Marijs toonde in zijn lezing aan dat een minimalistisch leven waarbij je niet eindeloze groei nastreeft, maar rekening houdt met je natuurlijke omgeving,  je eenzelfde geluksgevoel kan geven dan een leven dat gericht is op meer, meer, meer.
Na het symposium eten we bij een Italiaan in Heerenveen en dan gauw weer terug naar ons stekkie.






dinsdag 30 oktober 2018

Bezoek


Een oud-collega is op vakantie in Drenthe en is dus in de buurt en komt even langs met haar man, reuze gezellig. Na veel bijpraten gaan we even naar de dijk, om hen te laten zien waar Nederland ophoudt.





Er is een schaap dat blij naar ons toegesneld komt, zo apart, laat zich vol overgave aanhalen, loopt mee, terwijl ze haar wollige lijf stevig tegen ons aan drukt. Zo grappig!!
We noemen haar Veronica.

Onze gasten zijn over deze plek net zo enthousiast als wij. Het weer is niet zo mooi als afgelopen weekend, maar zelfs bij grijzere luchten blijft de plek magisch.
We besluiten ook even naar Zoutkamp te rijden, de meeste zaken zijn dicht ... maar de Italiaan is open, dus gaan we daar gezellig eten.




Het was een fijne dag, en vooral leuk is het om bezoek ons huis en onze woonomgeving te laten zien.