Hoewel de voorstelling een heel eigen, geromantiseerde draai geeft aan het bekende boek van Frank Westerman, spat het spektakel van het podium. Een absolute uitblinker was Lotte Dunselman.
In haar rol als verteller brengt zij dat met veel vuur. Ze loodst het publiek niet alleen op een soepele manier door de historische context, maar ze grijpt af en toe ook actief in het spel in. Wat een energie (èn conditie)!
Twee kampen
De arbeiders, gekleed in het rood, symboliseren de honger, de onderdrukking en de droom van de sociale revolutie. Geleid door de activistische Ludo Staak, die met een portret van Lenin en Het Kapitaal van Marx opkomt voor hogere lonen.
De herenboeren, gekleed in het blauw leven in welvaart, hoogmoedig en in ledigheid op hun landgoederen.
Voorafgaand aan de voorstelling hadden we ook de maaltijd geboekt. Dat was ook geweldig, volgens mij bijna helemaal veganistisch!
Er was gekookt door Kookpit en het menu was:
Zomerse tuinerwtensoep met kokos-muntolie
Polenta met wortelloofpesto
Venkelsalade met pompoenpitten
Gierst pannacotta met kersen, pruimen, lavendel en amandelkruim
Heel erg lekker en we zaten met leuke mensen aan tafel.
Een aandachtspuntje was wel in de pauze naar het toilet gaan. Voordat je die hele tribune af bent, in een langzaam lopende rij naar de toiletten, daar weer lange rijen … voor iemand met een onbetrouwbare blaas wel een uitdaging.
Het was een lange voorstelling, pas om 23:00 uur afgelopen. We waren wel voorbereid: kussentjes mee, dekentje, regenkleding. Maar op een paar spatjes na bleef het droog en het was helemaal niet koud. Kortom, een fantastische avond met een verhaal dat je recht in het hart raakt.
Opbouw:
