zaterdag 12 november 2022

Broccoli

Een buurvrouw vroeg of ik zin had om mee te gaan om broccoli te oogsten. Dat soort dingen vind ik altijd leuk. Het was deze zaterdag bijna overal in Nederland mooi weer, behalve in Groningen, daar hadden we heel de dag dikke mist. Maar het was niet erg koud en het was voor een goed doel, de broccoli was bestemd voor de Voedselbank. Als broccoli voor de eerste keer geoogst is, maakt de plant nog veel nieuwe zij-stronken. Prachtige, iets kleinere, broccoli's.

Voor de boer is het niet rendabel om dit nog eens te oogsten, hij kan er ook niet meer met een machine over, want veel te nat.

Dus liepen we met een klein groepje mensen te soppen en te glibberen tussen de planten door en met grote messen de stronkjes afsnijden. We vulden een hele aardappelkist en mochten voor onszelf ook wat meenemen. Dankbaar werk.



Her en der stonden stronken in de bloei, ik vond ze erg mooi, ook fijn voor een verdwaald insect nog op zoek naar wat voedsel. Ik nam er eentje mee naar huis.
Boeketje doorgeschoten broccoli in een vaas van Jan, prachtig toch?











donderdag 10 november 2022

Hare majesteit Wesp


Vroeger, na elke nieuwe steek van een wesp zwol het aangedane lichaamsdeel steeds meer op. Zo erg dat ik erg bang werd voor wespensteken en ze dus bij voorbaat al doodmepte. Tot ik dacht, dit is toch te gek, ik kan toch niet alle wespen doodslaan en de rest van mijn leven bang zijn? Sinds het moment dat ik niet meer bang was, ben ik ook nooit meer gestoken.

Het blijven hinderlijke beestjes. Je kunt er alleen anders naar gaan kijken als je je er een beetje in verdiept. Eigenlijk is het fijn dat er wespen zijn. Ze vangen gigantisch veel vliegen en muggen, die ze aan hun larven voeren. De wespen voorzien in hun energiebehoefte middels zoetstoffen die door de larven worden uitgescheiden. In de zomer zijn de larven volgroeid en dan houdt de lekkernij op. Pas dan begint de last, ze moeten nu elders op zoek zoals bijvoorbeeld naar onze limonade. Vandaar de naam Limonadewespen.

De wespensoorten die ik het meest zie zijn de Gewone wesp (Vespula vulgaris) of de Duitse wesp (Vespula germanica), maar het verschil tussen die twee zie ik niet.
De Franse veldwesp (Polistes dominula) zie je ook steeds meer. Op mijn dakterras in Gouda had ik destijds veel Franse veldwespen. Als mensen bang waren maakte ik de grap dat de Fransen slank en vriendelijk zijn en de Duitsers irritante lastpakken.😅

Nu het zo slecht gaat met de insecten moeten we ook maar de wespen beschermen. Behalve dat ze veel vliegen en muggen vangen, ruimen ze ook kadavers op. En ze de bestuiven ook.
Eigenlijk zijn ze ook best mooi. Ik hou er niet zo van om bij dieren te spreken van nuttig of onnuttig, ieder beestje heeft z'n plaats in de natuur.

Vanmorgen was ik houtjes aan het hakken en kwam ik op verschillende houtblokken diverse dode wespen tegen. Dood? Nee, het zijn overwinterende koninginnen. Dat las ik bij een wespenkenner op facebook. Vleugels en antennes worden veilig weggeklemd tussen de poten. De lange zit tot het voorjaar is begonnen, zo hopen ze volgend jaar weer een nestje te kunnen starten.

De houtblokken waar ik de wespen aantrof, heb ik voorzichtig weggestopt in jaarvak 2024. Kunnen ze rustig blijven slapen. Ze doen niemand kwaad.


Kijk haar liggen ... wie had ooit kunnen bedenken dat ik een slapende wesp zelfs schattig zou vinden.


 

vrijdag 30 september 2022

Avalon

Omdat we nog bang zijn dat Ta zal sterven, wil ik graag alvast een hennetje erbij. Want als Ta dood is, is Ruby alleen. Het lijkt me voor haar lastig om je maatje kwijt te zijn en gelijk aan een ander te wennen. Ik ga op zoek. Het is sowieso niet makkelijk om zijdehoenhennen te vinden, hanen daarentegen zijn er in overvloed. Maar voor een haan is het nog te vroeg.

We hebben geluk, via Marktplaats vind ik een hen in Leek. Ze is van juni dit jaar. We gaan haar direct ophalen. Toevallig lijkt ze heel veel op Ta, precies dezelfde kleuren.

We noemen haar Avalon.


We zetten haar heel de dag in de voorren en sluiten die af. Zo kunnen ze elkaar zien door het gaas, maar niet bij elkaar komen.

Als het bijna donker is tillen we Ta in nachthok, Ruby gaat dan ook naar boven. We zetten Avalon erbij en hopen op het beste voor de volgende morgen.





maandag 26 september 2022

Kippenzorgen (2)

Opeenskwam ik erachter: Ta is blind. Alles valt op z'n plaats. De problemen met de soorten trapjes, niet meer kraaien, niet naar binnen of naar buiten komen. Het is geleidelijk gegaan, wie weet al in het oude hok, maar daar kende hij alles. We herinneren ons dat we weleens blinde kip tegen hem zeiden, omdat hij een lekker hapje, wat we voor z'n snavel hielden, niet gelijk zag. Ik heb vandaag gelijk de dierenarts gebeld. Het is zeker geen vogelgriep, geen virus. Je ziet niets aan z’n ogen, geen waasje. Ze denkt aan een tumor misschien, die op de oogzenuw drukt. Je ziet niet dat hij pijn heeft, maar dat zegt niets, een prooidier laat dat sowieso niet merken. Ze schrijft een medicijn voor.

Een tabletje opgelost in water, en dat moet dan met zo'n spuitje in z’n bek gespoten worden. Wat een marteling, hij houdt de snavel vast op elkaar! Ik moet wrikken. Ik besluit direct, dit gaan we niet nog eens doen!

De dierenarts komt langs en schrift homeopatische korreltjes met arnica voor. Die hoeven niet gegeven te worden, het flesje kan ook onder z’n neus gehouden worden. Voor als hij hoofdpijn heeft.

Ta stopt met eten en drinken. Tenminste wat we zien. Ik denk dat hij wel dauwdruppels van de grassprietjes hapt. Anders zou hij het niet zolang volhouden lijkt me. Hij schudt vaak met z'n kop of houdt hem naar 1 kant.

Het is triest. Er is weinig over van ons fiere haantje. Zijn staart hangt, zijn walnootkam krimpt, hij maakt geen geluid en staat vooral met z'n kop tussen de veren. We denken dat hij dood gaat. Wanneer grijp je in?


Ta komt 's morgens niet zelfstandig naar beneden. Ruby blijft dan ook binnen, Ta was altijd de eerste en Ruby volgde dan. We halen Ta er uit en zetten hem 's avonds weer binnen.
Overdag proberen we hem telkens iets te laten eten. Geen dwangvoeren, maar voor z'n snavel houden. Geen resultaat. Je ziet hem kleiner worden. Zijn borstbeen is erg voelbaar.
Ik los de homeopatische arnica-korrels op in water en druppel dat op z'n snavel. Soms loopt er wat z'n snavel in.
Hij houdt dit ruim drie weken vol. Ik blijf van alles proberen. Maak papjes van gemalen meelwormen en zonnebloempitjes. Laat het wellen met water en lijnzaad en chiazaad, dan plakt alles goed aan elkaar. Met een theelepeltje onder z'n snavel houden. Met dat theelepeltje 2x tikken tegen het schaaltje. 
Eindelijk, eindelijk gaat hij op de tikjes reageren en hapjes nemen. Telkens tikken helpt hem het schaaltje te vinden.
Hij draait in het rond, zodra z'n kop naar beneden gaat, moet je snel het schaaltje eronder schuiven. Elkaar afwisselend doen we dit een paar keer per dag. Als hij eet, wil hij nog niet dood denken we.

Ruby vindt die papjes en schaaltjes met vlokreeftjes maar wat interessant! Als Ta niet meer hoeft, wil zij het wel opruimen.






zondag 28 augustus 2022

Kippenzorgen (1)

Na de verhuizing is Ruby gestopt met eieren leggen. Op 16 augustus kwam er nog een eitje, maar daar is het bijgebleven. Het zou winterstop kunnen zijn, hoewel ze vorig jaar gewoon door bleef leggen. Het kan ook nog de stress van de verhuizing zijn. Nu hebben we de kippen niet voor de eitjes, maar als er niet gelegd wordt is er meestal iets aan de hand.


Opeens zag ik dat er wel heel veel veertjes overal lagen. Ruby gaat in de rui! Ze gaat er steeds zieliger uitzien. Verwennen maar met gedroogde meelwormen en vlokreeftjes en extra vitamientjes. Het hoort erbij, hopelijk gaat het snel.








 

zaterdag 20 augustus 2022

Open Tuinen Estafette

De afdeling van Groei en Bloei, Stadskanaal, is dit weekend als laatste te bezoeken. We gaan met tuinvrienden Jan, Henri en Annie.

We bezoeken De Stonefarm in Stadskanaal en Acht is meer dan duizend in Onstwedde. De Stonefarm is een vrij grote tuin van 2 ha en, zoals de naam zegt, vind je er veel stenen en zwerfkeien. Mooie planten, bomen en heesters, leuke paadjes en grote gazons. Ook veel, zoals ik het noem, frutsels. Vaak heel leuk, zoals een hagedis van ijzer hier en daar, maar het blijft oppassen dat het niet teveel afleidt van de planten. In zo'n grote tuin kan wel wat, ik moet mezelf ook altijd terechtwijzen als ik weer iets neerzet.

Het is zeker een mooie tuin om te bezoeken. We werden door de eigenaars ook hartelijk ontvangen met koffie en wat lekkers.



Heel groot blad!


Henny tussen de theepotten ...

De volgende tuin heet Acht is meer dan duizend, een naam waarover je je afvraagt wat dat zou betekenen. Acht is geen getal, maar bedoeld in de betekenis ‘ergens acht op slaan’, aandacht aan besteden en dat is dus meer waard dan bijvoorbeeld duizend euro.
Een tuin van 3500 m2, verdeeld in verschillende tuinkamers. Er zijn ook plantjes te koop. Mooie tuin met lekker volle borders. Veel fruitbomen en bessenstruiken. De eigenaar maakt daar vruchtenwijn van.


Henri gaat hier helemaal op in de tuin.



We mogen verschillende soorten proeven. Zoals rode bes, braam, blauwe bes. Sommige vind ik wel lekker, hoewel het veel zwaarder dan wijn smaakt en sommige vind ik niet lekker. We kopen een fles rode bes, smaakt meer naar een dessertwijntje. Misschien leuk in een klein glaasje bij Eet Lekker Mee.


zaterdag 13 augustus 2022

Dagje Buitenpost

Ik zag dat er een Flower Power markt in Buitenpost werd georganiseerd. De tekst van de site was zo dat het me wel wat leek. Workshops en activiteiten op gebied van duurzaamheid, lokaal eten, zelf(voorzienend) aan de slag enz. Het sfeertje was leuk, maar verder viel het wat tegen. Voornamelijk kraampjes met (hippie)kleding en sieraden. Veel hippies die er nog steeds zo uitzagen als destijds, alleen nu overwegend met grijs haar. De workshops waren me net tĂš alternatief. Het was wel een bijzonder terrein, veel bomen. Dat was fijn want het is een van de warmste dagen. Mooi gebouwtje ook. Na een heerlijk ijsje gingen we weer.



Omdat we nu toch in Buitenpost zijn kunnen we gelijk door naar de Botanische Tuin De Kruidhof, dat spreekt me meer aan.

Prachtige tuin en heerlijk rustig door het warme weer.



Deze moet ik ook maar eens zaaien:


Behalve de mooie aangelegde thematuinen is er ook een wild deel. Altijd leuk!

In het tuincafé nemen we nog een heerlijke ijskoffie en keren weer huiswaarts.






donderdag 11 augustus 2022

Dagje strand

Net als vorig jaar willen we weer een dagje naar het strand. Dit gaat waarschijnlijk een jaarlijks terugkerend iets worden. Het strand van Delfzijl is een bijzondere plek, met aan de ene kant het gevoel van nep en aan de andere kant geeft het zo'n prettig strandgevoel. We aan weer eerst iets dinken bij het Eemshotel. Helaas zijn op het terras alle plekjes in de schaduw bezet, zodoende gaan we binnen zitten, maar dat is toch minder leuk.


We wandelen over het strand en als ik een foto van Henny wil maken, vraat een voorbijganger of hij een foto van ons samen zal maken. Dat is goed, maar hij eint al te knippen terwijl we nog niet goed zaten, en ook weer als we opstaan. Hilarisch als we de vele foto's die hij nam achteraf terugzien. 


\
Aan het eind van het strand komen we weer het tentje op poten tegen waar we vorig jaar nog een patatje aten. Nu is het gesloten. Best een lastige plek om een onderneming rendabel te houden. Voor ons wel jammer, want we vinden het een fantastisch plekje.



Op de terugweg, na eerst nog op de goedkoopste plek van Groningen (Uithuizen) getankt te hebben, rijden we naar Noordpolderzijl om dan daar maar een terrasje te pakken, wat geweldig was, met leuke gesprekken met mede-bezoekers.
Het was echt weer een heerlijk stranddagje!










woensdag 10 augustus 2022

Een nieuw kippenverblijf (3)

Vandaag gaan Ta en Ruby verhuizen naar hun nieuwe stek. Ik heb in het nachthok een dikke laag hennepstrooisel gelegd. In het legnest extra tabakstelen, boekweitdoppen en boerenwormkruid. Lekker knus.



Mijn broer mag het lint doorknippen, hij heeft zoveel bijgedragen aan de totstandkoming van dit project. Hiermee verklaren wij het nieuwe kippenverblijf voor geopend. Ik heb er lang genoeg op moeten wachten!



Dan de kipjes halen. Best stressvol, ze houden er niet van om opgepakt te worden. Nu we ze toch in handen hebben, gelijk maar een drupje anti luis/worm in het nekje.




Eerst in de voorren, dan kunnen we de konijnenrekjes uit de oude ren halen en daarmee een stukje afzetten, wat ik ingezaaid heb met ‘kippentuintje’, hoewel het niet echt de tijd is om te zaaien, denk ik.


Eerst vonden de kippen alles interessant, nieuw scharrelplekje, maar opeens waren ze het zat, alsof ze zeiden: ‘Was leuk, maar nu willen we weer naar huis!’ Ruby begon als een gekooide tijger langs het hek heen en weer te lopen. Ze kunnen niet vliegen, maar wel heel hoog springen. Ruby sprong bijna over het hek van de voorren. Dus toen deze ren afgesloten. Toen de zon bijna onderging werd Ta onrustig. Hij wist niet waar hij naar toe moest om te slapen.

Ik heb ze maar zelf in het nachthok gezet. De volgende morgen kwamen ze niet naar buiten.
Ze snapten het nieuwe trapje niet. Ruby had het de komende dagen wel door, maar Ta snapte het niet. We hebben het trapje een paar keer veranderd. We dachten ook dat Ta het niet zag, het hok is van zwart materiaal en het is nogal donker binnen. Ik had ergens gelezen dat kippen in donker slecht zien. Dus zette ik een lampje binnen. Ta viel ’s morgens telkens van het trapje. Snapt hij het niet of ziet hij het niet? Dus maakten we een beveiliging, een soort trapleuning. Nu ging het iets beter, maar toch nog niet helemaal naar onze zin.
De rennen waren inmiddels geaccepteerd. Ze onderzochten alle plekjes en hoekjes. Ze vonden gauw een favoriet plekje onder het leghok, beschut en droog.
Ik had geen idee dat kippen zo honkvast zijn, wat een gedoe, zo'n verhuizing. Gelukkig is dit verblijf permanent.