zondag 16 juni 2019

Tuinklussen

Broerlief komt weer wat dagen op bezoek om te klussen. Er wordt gestart met plekken voor gereedschap en tuingereedschap in het tuinhuis te maken.
We hebben er gelukkig ook weer schitterend weer bij.




De folie van het vijvertje wordt verwijderd:


Mijn broer stuurde me dit plaatje 😂:



 Met een deel van de graszoden die we verwijderd hebben voor de paden, dempen we de vijver.



Verder haalt mijn broer het mezennest uit de ventilatieschacht.
We besluiten zijn weekend hier met een bezoek aan een prachtig optreden van Gerry Wolthof, The Dutch Neil Young, in de molen van Loppersum.











zaterdag 8 juni 2019

Kleurige soorten in mijn tuin: roze-rood

Echt rood komt vooralsnog niet voor in de tuin (hemelsleutel is een soort rood, maar bloeit pas tegen het najaar). Er staan drie pioenrozen (Paeonia) in mijn tuin, twee daarvan zitten vol knop en ik ben benieuwd wat voor kleur ze hebben.
Ze doen er lang over om open te gaan. Tergend langzaam.



Maar uiteindelijk is het zover. Ze zijn diep donkerrose, tussen rood en magenta in denk ik.
Erg lastig om ze natuurtrouw op de foto te krijgen.


5 juni 2019
10 juni 2019
Aan een plant zitten gevulde en enkele bloemen. Beide struiken hebben gelijke kleur.
Ik denk dat het Boerenpioenen zijn.



Het derde exemplaar heeft geen knoppen, maar nu er wat bomen weg zijn staat hij meer in de zon, dus misschien bloeit hij volgend jaar.



Ik zet in de kamer een vaas met pioenen, zodat ik er binnen ook van kan genieten.
Ze staan precies een week. Wat een schitterende plant!
Buiten zijn ze helaas wat verwaaid door de harde wind.


Waar ik ook blij mee ben in mijn tuin is Het Zeeuws knoopje, Astrantia Major, zo'n leuk bloemetje en druk bezocht door bijen en vlinders.




Een verrassing bleek deze plant:


Ik wist eerst niet wat er uit de knoppen zou komen, maar het is een Beemdkroon, Knautia, ik denk Knautia macedonica. Ook weer zo'n mooie roodachtige kleur, en geliefd bij de vlinders.


Wat er opeens knalrood uitknalt is een papaver!







vrijdag 7 juni 2019

Kleurige soorten in mijn tuin: geel


Toen ik in border-1 onkruid en gras verwijderde kwam ik opeens kleine bolgewassen tegen.
Omdat ze in het midden stonden en dus later niet meer zichtbaar zouden zijn tussen al het ooievaarsbek- en vrouwenmantelgeweld heb ik ze overgezet naar een pot, tot ik weet wat het is.



Na speuren op internet blijkt het Allium moly te zijn, andere benamingen: Goudlook, Sierlook, Echte goudvinkjes.

Van de site MijnTuin.orgIn het gebied van oorsprong, zuidelijk Europa, geloofde men dat wanneer deze allium moly in de tuin tot bloei kwam, dat dit een voorteken was. De bloei van deze plant zou voorspoed, rijkdom en geluk brengen voor degene die hem vond. 



Nou, beter kan niet! Inmiddels staan ze in de bloei, erg leuk, een prachtig geel bloeiend uitje. Na de bloei gaan ze terug de grond in, het zijn er nu nog maar drie, dat ze zich maar flink mogen uitbreiden.


Geel staat voor mij voor de lente. Nu ik op het platteland woont valt me dat nog meer op. Het begon hier om het huis met de narcissen en speenkruid. Al gauw verschenen de paardebloemen, toen werd het even overgenomen door het wit van het fluitekruid, maar als snel kwamen koolzaad en boterbloemen en overheerst het geel weer.
Ook in mijn tuin is veel geel te vinden, nagelkruid, vrouwenmantel, cipreswolfsmelk en puntwederik.

Het rare is dat ik vroeger geelbloeiende planten helemaal niet leuk vond. Ik neig meer naar roze en paarse tinten, maar hoe mooi komen die tot hun recht als er ook geel bijzit.
Ik had zelfs een tijdje ‘Geel’ als roepnaam, door het afkorten van mijn naam, Angelika - Angeel - Geel.
Ik ben nu erg blij met het vele geel in mijn tuin!









donderdag 6 juni 2019

Koolmezen

Bij de afvoer van de mechanische ventilatie van wc en badkamer zat geen rooster, alleen een gat in de buitenmuur. In april zagen we een koolmees het gat invliegen.
De koolmezen hebben een nest in de schacht gemaakt. Dat betekent dat we voorlopig de ventilatie maar niet gebruiken, anders is het wel heel zielig voor die vogeltjes. Omdat licht en ventilatie in Ă©Ă©n schakelaar gecombineerd is, gaan we maar bij kaarslicht naar de wc en in schemerlicht douchen.
Zodra het nest weer verlaten is maken we wel een roostertje.
Mijn broer maakt met zaklantaren en telefoon een foto. Diep in de ventilatieschacht zit het nest, gemaakt met plukken (honden)haar. De staart van de broedende moeder staat fier omhoog.



Henny zorgt voor een schemerlampje in de wc en ik plak een briefje op de knop.



We volgen het af en aan vliegen van de ouders en zorgen dat er genoeg voer in de buurt is, vetblokken met gedroogde insecten en meelwormen.



Helaas hebben we het uitvliegen gemist. Of was er geen uitvliegen? Ze vlogen op een gegeven moment steeds minder naar binnen.
We weten het niet. Je hoort veel verhalen over dode meesjes n.a.v. bijvoorbeeld gif tegen de buxusmot. Niet dat ik weet of buren buxus hebben of gif spuiten, maar we wonen wel in een omgeving waar gif gebruikt wordt op de akkers.
Over een poosje maar eens het nest bekijken of er eventueel dode meesjes in liggen.
Er vliegen wel heel veel jonge meesjes in de tuin, constant horen we hun hoge gekwetter en zien ze heen en weer vliegen.

Afgelopen maandag zag ik opeens een koolmeesje op het stoepje bij het tuinhuis zitten.
Toen ik voorzichtig dichterbij kwam vloog hij niet weg, hij bleef gewoon rustig zitten.
Was hij tegen de ruit gevlogen en zat even bij te komen?



Ik liet hem zitten en hield hem in de gaten en hoopte dat er ouders zouden komen.
Na een poosje maakte ik zijn snavel nat met wat water (had ik ergens gelezen). Hij liet me gewoon begaan, was niet bang of schrikachtig. Hij was nog jong, maar ook niet weer zo klein.
Hij zat daar maar en het werd avond. Ik besloot hem mee naar binnen te nemen. 's Nachts loopt er vaak een kat door onze tuin en dat zou het meesje niet overleven.



Hij liet zich gewoon oppakken. In een emmertje maakte ik een nestje van een doekje en zette hem daarin. Ik noemde hem Jodokus.
De volgende morgen zette ik hem weer buiten. Hij begon nu een beetje te bewegen en geluid te maken. Ik hoopte dat ouders het zouden horen. Hij zou vast wel honger hebben inmiddels.
Maar er kwam niemand. Hij kroop een beetje onder een plant, uit de zon en zat daar maar.


Uiteindelijk heb ik Faunavisie gebeld, een opvang-organisatie die hier vlakbij zit in Westernieland, met de vraag wat ik nog kan doen. We mochten hem brengen. Daar werd hij gevoerd en wordt verder verzorgd. Dat gaf wel rust.

Vanmorgen toen we de deur uitstapten lag er een dood koolmeesje bij de deur.
Ook hier weten we niet wat er gebeurt is, maar we denken dat deze tegen een raam gevlogen is.
Het went niet, zo'n dood vogeltje.
Wat een zorgen, al die meesjes.




Update 15 juni:

Mijn broer verwijderd het mezennest uit de ventilatieschacht, geen dode vogeltjes!
Alles is dus goed gegaan. Het was een groot nest, met mos en haren van schaap en hond en een plukje haar van een konijn of ree.
Daarna snel een roostertje voor het gat geplaatst.













dinsdag 4 juni 2019

Tafel


Een degelijke, mooie en betaalbare buitentafel was een van mijn recente wensen.
Vandaag werd hij gebracht. Heerlijk!

Een boeketje uit eigen tuin en kleedje erop, hapjes maken.
M&M komen straks, kunnen we de tafel inwijden.



Daarna maken we een wandeling en gaan de speeltuin in!
😂



zaterdag 1 juni 2019

Dagje op stap

Via internet heb ik een supergave, betaalbare buitentafel gevonden. We gaan hem bekijken in een loods in Westerbroek en we besluiten hem te nemen.
Het blad is van dikke balken en het onderstel van steigerpijpen.
Maandag wordt hij bezorgd.
Daarna rijden we naar Uithuizen, naar de Eemstuin, er is een open dag en ik mag nog een groentepakket ophalen omdat ik meedeed met hun crowdfunding.
Mooie groentetuin met grote kas en bevlogen mensen.



We nemen er koffie met een vegan muffin. Mijn pakket mag ik zelf samenstellen, ik kies voor prei, courgette, groenselderij, appels en doperwtjes, alles net vers geoogst.

Daarna rijden we naar Noordpolderzijl en omdat het zulk heerlijk weer is, pakken we daar een terrasje, bij het Zielhoes. Een gezellige drukte is het daar en altijd een leuk sfeertje. Maar over de dijk heerst weer volkomen rust.



Als we weer verdergaan, rijden we naar Westernieland. Er zijn dit weekend de ecotuindagen van Velt, en we gaan naar Kristins Kruiderij. Een leuke tuin, en leuke mensen.
Zo'n prachtige schaal als vogeldrinkplaats vind ik ook een mooi idee.


Als het in mijn tuin allemaal een beetje lukt, kan ik misschien volgend jaar ook meedoen met die dagen.
Inmiddels heb ik een lidmaatschap bij Velt aangevraagd.

Dit was een schitterend dagje. Dan ben ik toch weer zo blij met ons autootje, die we alweer een half jaar hebben.




vrijdag 31 mei 2019

De tuin in mei 2019


Gras is onkruid. Tenminste in mijn tuin. We hebben al aardig wat graszoden weggestoken om paadjes aan te geven. Hoe dat gras toch telkens weer opkomt, wat een hardnekkig spul.
De zoden heeft Henny opgestapeld - ik dacht het wordt een grasbankje, maar het is meer een sarcofaag. Grappig hoe het gras aan de zijkant verder groeit.


We zien t.z.t wel wat er mee moet. Voorlopig staat tie goed daar, in het Franse deel.
Dat heet zo omdat ik de rij verminkte bomen Les MisĂ©rables genoemd heb.

We vonden overal in de tuin ook bak- en straatstenen. We stapelden ze netjes op, maar steeds op een plek waar ze weer in de weg lagen. Wat moet je ermee?
Henny maakt er een bestrating van, Place de pierre.



De druif die we met hek en al verplaatst hebben naar de zijkant van het houthok en vastgezet tussen de twee Scheveningse palen van Markie, begint uit te lopen. Maar pas als er ook druiven komen weten we zeker of het goed gegaan is.



Achter Place de pierre heb ik tegen het hek een uitloper van een braam geplant, die ik uit border-3 gegraven heb. In maart heb ik voor en achter het hek papaverzaad uitgestrooid, allemaal verschillende soorten, in de loop der jaren verzameld en bewaart. Het is nu een tapijtje van kleine plantjes, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat er weinig zon is, Les MisĂ©rables zitten ondanks hun staat helemaal vol in het blad.



Daar staat ook een sering, maar geen enkele bloem, waarschijnlijk ook door lichtgebrek. Als dat volgend jaar weer zo is moet hij weg.
Het houthok ligt voor 2/3 vol met het hout, achtergelaten door de vorige eigenaar, het slechte hout hebben we uitgezocht en gebruiken dat zo nu en dan in de vuurschaal. De bovenste plank is gereserveerd voor de nog te klieven stukken boomstam. En dan maar wachten, hout en ik, tot mijn grote wens vervuld wordt, een houtgestookt fornuis.


Verder groeit ook hier, net als overal in de tuin, Nagelkruid en Havikskruid, voorlopig mag het z'n gang gaan.
Wat er ook heel veel is, is kleefkruid, maar dat is makkelijk weg te halen. In deze hoek van de tuin ontdek ik ook de stiekeme Haagwinde -pispotjes- en die probeer ik nu van begin af onder controle te houden. Ik ontdekte hem ook in border-3. Eens zien wie zal overwinnen! Maar ik heb weinig hoop. Als ik de wortel moet uitgraven, moet heel die border op de schop
Ook slakken ... elke dag verzamel ik er wat en laat ze vrij achter in het bos, want er hoeft voor mij niets dood.



Verder wordt het steeds mooier, bijna alle planten die ik cadeau kreeg van Jan en Thea en van Domies Toen zijn goed aangeslagen en beginnen te groeien en te bloeien.
De planten die de vorige bewoners achterlieten zijn telkens weer mooie verrassingen.


Kleine viooltjes, een van mijn favorieten
Spiegeleitje (Limnanthes douglasii)
Zeeuws knoopje
Pioenroos
Oranje havikskruid, Adderwortel en Cipreswolfsmelk
allerlei Ooievaarsbekken


Roze Robertskruid, dat heel veel voorkomt, is ook een geranium, en we hebben ook een witte soort.