dinsdag 16 oktober 2018

Border 1

De planten die ik afgelopen zaterdag bij de Kleine Plantage kocht zijn deze:

Anemone ‘Ruffled Swan’
Verbena ‘Lavender Spires’ 

Verbena ‘La France’
Aster ageratoides ‘Asran’
De stand van zaken van Border 1 is nu:
Druif
Hemelsleutel
Adderwortel
Vrouwenmantel
Ooievaarsbek (?)
Gele roos
Roze trosroos
Pioenroos?)
Wolfsmelk
Skimmia(?)
Anemoon
IJzerhard (Verbena)
Herfstaster
Hortensia verwijderd





maandag 15 oktober 2018

Dagje wat anders


Met Maika ga ik een dagje helpen op De Eemstuin in Uithuizermeden. De Eemstuin is een biologisch-dynamische tuinderij, kortgeleden overgenomen door twee bevlogen jonge mensen, die het voor elkaar krijgen met crowdfundingsacties, leningen en donaties.


Via facebook vroegen ze hulp om vandaag paprika's te plukken en het zaad eruit te halen dat bestemd is voor De Bolster.
Apart idee dat je paprika's oogst voor het zaad. En nooit stilgestaan bij het feit dat elk zaadje 1 paprikaplant is. De paprika's worden opengesneden en in water gelegd, zo zijn de zaden makkelijk te verzamelen.
Het is inclusief een heerlijke lunch, met paprikasoep en in de middag wordt er chutney van de paprika's gemaakt en gaan we fermenteren in prachtige potten. Zo help je en leer je gelijk weer nieuwe dingen.



We krijgen een potje chutney mee en een tas met groente en natuurlijk paprika's. Het was een hartstikke leuke dag en heel veel gelachen met Maika! 












zondag 14 oktober 2018

Fietstocht en muziek

In het nabij gelegen dorp Warfhuizen treden de Casanova's op met verhalen en muziek.
We gaan op de fiets, want het is nog steeds prachtig weer, maar wel een stevige tegenwind.
Terwijl we fietsen moet ik steeds denken: Ik woon hier, het is geen vakantie, we gaan niet terug, we wonen hier. Dat is soms zo'n overweldigend geluksgevoel, dat het bijna pijn doet.
Het is ook zo mooi hier.





De Casanova's bestaan uit Harry Niehof, Inki de Jonge en Jaap Stegeman. Het is een geweldig leuk optreden in Dorpshuis De Warf. 



zaterdag 13 oktober 2018

Herfstsonate


Dit weekend is de dichtbijgelegen kwekerij, de Kleine Plantage, voor dit seizoen voor het laatst open.
Dit themaweekend, genaamd Herfstsonate, vindt ondanks oktober plaats op zonovergoten dagen.
Behalve dat de planten met 30% korting verkocht worden, staan ook Boekenantiquariaat Bij Tij en Ontij en de schrijfster Ria Loohuizen er met prachtige boeken. Ook andere kwekerijen staan er met kraampjes en er zijn lezingen.

Ik moet natuurlijk nog geen planten kopen, ik ga nog genoeg cadeau krijgen van vrienden met tuin, en de winter komt eraan.
Maar hoe moeilijk is dat om toch niet iets aan te schaffen, zeker met die korting.
De zon schijnt uitbundig, we eten een vegan (!) ijsje, maken een praatje met Ria Loohuizen en anderen. Ik koop het boek Zilt en Bitter van haar en Mijn Architect kiest een schitterend boek van Bij Tij en Ontij: The History of Garden Design.



Door de kwekerij gewandeld, heel mooi aangelegd. Bij het bouwwerk twijfelen we ... is het een echte ruïne of is het een folly?




Toch een paar planten gekocht, want daar kun je toch niet zomaar aan voorbijlopen?
Ik viel echt voor een anemoon, wit met aan de achterzijde een zweem van lila.
Ook voor de kleur van een lila aster, die had ik ook eens op mijn dakterras in Gouda.
Een sterke, mooie plant, maar vooral omdat er veel bijen op af komen. Toen ik hem uit de auto haalde en naar de tuin liep, kwamen er al allerlei bijtjes opzitten, hoe snel ze dat doorhebben!
En nog een verbena (2 soorten), die wil ik al zo lang hebben. Ik heb me goed ingehouden vind ik.
Daarna gaan we nowat drinken op het terras bij de Mosterdmakerij.

















vrijdag 12 oktober 2018

Tuinwerk

In de voortuin ontdekte ik deze mooie inktzwammen (1). Het schijnt dat ze in deze staat eetbaar zijn, maar ik laat ze liever staan. Een dag later (2) en twee dagen later (3) zien ze er zo uit:


En een nieuw groepje is er al weer gearriveerd, foto's met 1 dag verschil:

Ik heb mezelf een speeltje cadeau gedaan … een hakselaar. Hoewel een aantal mensen het me afgeraden had, zo’n particulier ding haalt het niet bij een professioneel apparaat. Maar de reviews van deze waren zo goed, dat ik het toch maar waagde.
Het was even een dingetje om hem goed af te stellen, maar toen vielen de resultaten mee.
Ik had al drie bergen afsnoeide takken liggen en die heb ik vandaag allemaal klein gehakseld.


Een compostbak timmeren staat nog in de planning, maar het gehakselde snoeihout heeft nu een plekje naast het houthok, wat eerst een soort vuilnisbelt was. Mijn Architect heeft dat voor een deel opgeruimd en uitgezocht naar wat nog bruikbaar is en wat weg moet.
Dat hele bouwwerk moet uiteindelijk weg, maar voor nu nog bruikbaar. De pannen gaan er nog af en worden netjes opgestapeld voor hergebruik. Dus nu ligt daar een soort composthoop van snoeisel, niet helemaal volgens de regels.



Verder heb ik een goedkope open compostbak van draad aangeschaft om al het blad in te verzamelen, hopelijk wordt dat mooie bladaarde, want dat kan ik goed gebruiken.
Blad genoeg hier met al die bomen.
Heerlijk zo heel de dag buiten bezig zijn … en het weer werkt ook erg mee.









woensdag 10 oktober 2018

De Tuin, border 1


Ik heb een mooie, maar verwaarloosde tuin. Op sommige plekken een rare tuin. De vorige eigenaars hadden een andere smaak dan ik, maar zoals het nu is, wordt mijn uitgangspunt.
De planten die er staan vind ik toch wel leuk, hoewel er veel van hetzelfde is. Er hoeft vooralsnog niets weg, maar sommige planten mogen wel wat minder oppervlak ter beschikking krijgen. Ik heb in mijn hoofd heel veel soorten die ik nog wil en een plekje moeten krijgen.

Nu we hier alweer een paar weken wonen en ik dagelijks de tuin bekeek … eerst alleen maar observeren, begint er een plan te ontstaan.
Er is natuurlijk op dit moment helemaal geen tijd en geld voor de tuin, maar ik vind het heerlijk om gewoon buiten te zijn, rond te lopen en te mijmeren, wat dode taken weghalen, kijken wat er groeit en leeft, beetje opruimen.
Omdat het nu in oktober gewoon prachtig zomerweer is.

Heel lang geleden had ik een tuintje van vijf bij vijf, wat ik toen al geweldig vond, en op ons dakterras in Gouda heb ik me ook uitgeleefd, maar een echte tuin zoals nu is helemaal nieuw voor me. Ik weet geeneens hoe groot het is, ik zal eens vragen of Mijn Architect dat wil opmeten.
En misschien een schetsje maken.

Ik heb dus weinig verstand van tuinieren, ik zal me grotendeels laten leiden door mijn gevoel, ook al zal dat betekenen dat ik misschien gegeven goede raad weleens in de wind sla.
Het valt me op dat goede raad meestal uitgaat van de perceptie van de raadgever. Het is dus zinloos om te verdedigen waarom ik iets wel of niet mooi vind of waarom ik iets wel of niet doe. Die discussies voer ik liever niet.
Goede raad als hoe, wanneer en waarom ik bijvoorbeeld mijn roos of appelboom moet snoeien, omarm ik wel.
Verder kan en mag dit plekje groeien en bloeien zoals ik het voor me zie.
Zoals ik al zei, wat er al is dient als uitgangspunt. Vanuit bestaande dingen borduur ik verder.
Dus verwacht hier geen algehele kaalslag of een fancy tuinontwerp.

Ik deel de tuin alvast in (imaginaire hoofd-) stukken in:
  1. Border 1
  2. Border 2
  3. Bos
  4. Border bij vijver
  5. Border bij kastanjestomp
  6. Kas
  7. Oostkant met (nu nog) fruitbomen
  8. Boomgaard (bestaat nog niet)
  9. Moestuin (bestaat nog niet)
  10. Gras en paden
  11. Voortuin
  12. Afscheiding/takkenril (bestaat nog niet)
  13. Compostplaats (bestaat nog niet)
  14. Kippenhok (bestaat nog niet)

Elk hoofdstuk krijgt zijn eigen verhaal, zo maak ik het voor mezelf beter te verhapstukken.

Border 1

Deze border grenst aan het terras bij de keuken, de plek waar we nu het meeste zitten.
Hierin staan de volgende planten, zover ik weet:

Druif
Hemelsleutel
Adderwortel
Vrouwenmantel
Ooievaarsbek (denk ik)
Gele roos
Roze trosroos
Plant (pioenroos?)
Euphorbia (?)
Plant met rode besjes (?)
Hortensia

Over de druif heb ik al eerder op mijn andere blog geschreven, hij is gesnoeid en de druiven zijn sap. Hoe het volgend jaar verder gaat, zien we dan wel.

Hemelsleutel
Langs de hele breedte van deze border staat deze prachtige plant, maar wel wat veel van het goede. 
Adderwortel
Deze staat naast en achter de hemelsleutel. Hun kleuren zijn bijna gelijk. Ik vind het ook een leuke plant, maar hij bezet de halve border. Ik dun het alvast wat uit.

links voor het uitdunnen en rechts daarna
Roos
In het midden staat een fiere, gele roos. De eerste week dat ik hier was heb ik de uitgebloeide bloemen weggeknipt, en nu bloeit hij weer en er zijn nog vele knoppen. Ik zal de bloemen nu niet meer knippen, want hij maakt ook bottels.


Trosroos
Aan de achterkant staat een zoet roze trosroosje, niet echt mijn smaak, tot ik zag dat er ook kleine botteltjes gevormd worden. Toen vond ik hem wel weer leuk. Hij zat verstrikt in de adderwortel, waarvan ik een deel weghaal. Het schattige roosje heeft venijnige stekels. Goed dat de hemelsleutel in de buurt staat. Door een blad te breken, komt er een vliesje vrij, dat gebruikt kan worden als pleister bij bloedende wondjes.


Een plant waarvan het blad nu rood kleurt, naam moet ik nog achterhalen:


Deze kwam te voorschijn toen ik wat adderwortel en vrouwenmantel weghaalde. Misschien een Euphorbia, dat vind ik ook leuk.


Vrouwenmantel
Een plant waar regendruppels zo mooi als parels op het blad blijven liggen.
Maar ik heb er wel heel veel van en nu, na de bloei heeft tie zich waarschijnlijk ongelooflijk uitgezaaid.
Zo uitgebloeid is er weinig moois meer aan en ik knip een groot deel weg. Misschien zal er zich nog nieuw fris blad vormen.
Aan de rechterrand graaf ik een deel uit, want ik wil graag een plekje om deze herfst wat bollen te planten.

Aan de linkerkant groeit de vrouwenmantel ook, tot helemaal in het pad. Als ik daar ook een deel weghaal verschijnt de oorspronkelijk afscheiding, bestaande uit aardewerken jeneverkruiken. Dat vind ik dan weer wel grappig.


Een stuk met alleen blad waarvan ik denk/hoop dat het een geraniumsoort is. Als dat zo is, dan is het altijd goed.


na korte tijd heb je toch al gauw een bergje tuinafval
Verder groeit er nog een kleine plant die ik even niet weet (Skimmia?) en een zieltogende hortensia, die weg mag. Onder de adderwortel vond ik nog een plant, misschien een euphorbia.
Deze border is dus, zover ik het kan bezien voornamelijk in rood-roze-geel. Hoewel wat saai, vind ik hem nu toch wel aardig, terwijl ik in beginsel nooit voor deze kleuren zou kiezen. Er moet wel een derde (tweederde) van de hemelsleutel weg, hoe pak ik dat aan? En er moet iets bij, maar wat? Wat zou ik willen, wat vind ik passen? Dat ga ik nu allemaal bedenken en ook nog welk soort bolletjes ik wil planten.



vrijdag 5 oktober 2018

Aardappelfeest


In het nabije dorp Hornhuizen vindt jaarlijks het Aardappelfeest bij Wongema plaats. Een ode aan een veelzijdig knolletje. Het was een geweldig feest. Allerlei soorten muziek, punk en pop en op de bovenverdieping verstilde poezie. Met een live uitzending van het radio1 programma Mangiare en een smakelijk 4-gangendiner in een paarsverlichte kerk. Allemaal gerechten met de aardappel in de hoofdrol. Het was vegetarisch, maar op verzoek voor ons tweetjes vegan. Dat kun je wel aan Sytze Greidanus overlaten, chef van De Oude Sluis.We zaten aan tafel met leuke mensen, we hadden het geweldig naar onze zin èn het was op fietsafstand van ons huis.





Sytze en zijn vrouw Famke laten de presentatrice en de gasten van het radioprogramma proeven van de gerechten.
Alles was lekker, leuk en bijzonder!

Daarna nog optredens tot in de late uurtjes. Deze band vond ik het leukst: Pendants.


zaterdag 29 september 2018

Bomen

Ondanks dat ik in m'n eentje was heb ik toch heerlijk geslapen. Het wordt een prachtige dag.
De eerste keer naar Leens fietsen, voor de boodschappen. Vlakbij hebben we wel een supermarktje, de Coop, maar er is niet veel dat ik kan kopen daar. Geen bio en amper vegan, geen lekker brood. Ik koop er soms wel wat, want hij moet wel blijven natuurlijk.
Toen we de huurbus hadden gingen we in Winsum naar Albert Heijn, een fijne winkel en heel vertrouwd natuurlijk.
Maar wel een end om te fietsen.

In Leens zijn ook winkels, geen AH, wel een Aldi en een Jumbo. Het is amper 7 kilometer fietsen, wat geen straf is, want het is net of ik in een schilderij fiets. Ik neem niet de kortste route, om nog even langs het Kruiswegbos te rijden.


Daar was Staatsbosbeheer begonnen te kappen in juli, maar moest daarmee stoppen omdat er geen vergunning was.
Nu is het werk afgemaakt en het ziet er niet leuk uit. Het schijnt noodzakelijk te zijn, omdat de essen ziek zijn. Op de blog Kaalslag Groninger Kleibossen lees je een andere kant van het verhaal. Ik hoop dat het bosje achter ons huis niet hetzelfde lot ondergaat. Er staan ook wel essen.

Ik dacht altijd dat Staatsbosbeheer een natuurbeschermingsoranisatie was, maar heeft blijkbaar wel houtoogst als bron van inkomsten nodig. Dat is voor mij hetzelfde als je zegt dat je van dieren houdt, maar ze wel graag dood op je bord hebt.
Ik snap dat zieke essen enz. gekapt moeten worden, maar er worden ook veel andere soorten en gezonde bomen gekapt. Zo'n gigantisch apparaat als de harvester is net een olifant in een porseleinkast.

In mijn eigen tuin moeten ook veel bomen weg, omdat ze ziek zijn, maar vooral omdat ze mishandeld zijn,ze werden vooral als brandhout gezien. De vorm van veel bomen ziet er nu wel raar uit en zijn ze bevattelijk voor ziekten en schimmels. Verder staat alles te dicht op elkaar en is het een woekering van zaailingen en opslag. Daarnaast zijn de bomen gebruikt om van alles tegen aan te timmeren, dat zal ze ook geen goed doen.





Nu zit alles nog vol blad, als het straks kaal is kan ik gaan inventariseren.
De cadeaugekregen grasmaaier alvast uitgeprobeerd. Heel veel tuinwerk hier. En het huis ook. Maar we hebben geen haast.




vrijdag 28 september 2018

Telkens iets voor de eerste keer ...

Als je net verhuisd bent, is er voor alles een eerste keer. Vandaag heb ik hier voor het eerst gedoucht. Dat plan had ik eerder, maar er moest eerst schoongemaakt worden. 
Er zat een massagedouchegeval. Helaas waren de knoppen zo verkalkt dat het systeem niet naar behoren werkte.
Ik wilde de gewone douchekop aanzetten, maar hield toen de knop in mijn hand.
Daarna spoten de massageknopjes vlijmscherpe waterstraaltjes in mijn richting.
Ik gaf het op.

Na drie loodgieters gebeld te hebben, hadden we geluk. De vierde had tijd en verwijderde dat massage-geval.

Ik dacht een goed idee te hebben en vroeg of de badkraan als vervanging kon, want dat bad gaan we niet gebruiken. Maar de hartafstand van de waterleidingen was niet gelijk. De loodgieter was uitermate praktisch. Hij ging een kraan halen en knutselde een tijdelijke oplossing. Het is niet fraai zei hij, maar ik gaf aan dat dat geen probleem was, als ik maar kon douchen. Die hele badkamer moet toch anders (gewoon witte tegels bijvoorbeeld) dus voor nu is het een geweldige oplossing.


De loodgieter was constant aan het fluiten, dat deed mijn vader ook altijd als hij aan het klussen was. Het klonk heel vertrouwd en geruststellend.
Ook sloot hij gelijk de wasmachine aan. Toen hij vertrok zei ik dat we elkaar vast nog vaker gaan zien, antwoord hij in het Gronings: Dat denk ik ook!

Dus vandaag heb ik voor het eerst gedoucht en een wasje gedraaid. Onder het douchen schrob ik gelijk (een deel van) de voegen, bruin smurriewater loopt langs de tegels. Telkens een stukje doen, dan is het niet zo zwaar en houden we de moed er in.
Ondanks het novele schoonmaakwerk en de manier waarop in dit huis geklust is, voelt het nog steeds fantastisch hier! Als ik uit welk raam dan ook kijk (en er zijn er vele), voel ik me een bevoorrecht mens. Dit is uit het raam aan de straatkant, de woonkamer.




Mijn Architect vertrekt naar Gouda, hij gaat een deel van zijn werkarchief verhuizen. Dus dit is ook de eerste keer dat ik hier alleen overnacht.
Best gek is dat, in dit grote huis, met de nog niet bekende en herkende geluiden. 
Het is stil hier, dus hoor je de huisgeluiden nog beter. De CV begint te tikken, iets kraakt en iets geeft steeds een doffe bonk (dat blijkt later het hek te zijn)
Ik laat een lampje aan als ik naar bed ga. Ik vraag nog even aan Siri op de iPad of hij mij nog kent. Zijn antwoord is hilarisch en ik lig in een deuk: “Hoe zou ik je kunnen vergeten, Angelika. De aangename klanken van je stem staan in mijn processorsschors geëtst”.
Hahaha, dat helpt. maar ik ben toch blij als het weer licht wordt.