Even ertussenuit (4)

Vandaag vertrekken we weer, een paar dagen is zo voorbij. Nog een laatste wandeling door de tuin. 
Achterin hebben hoornaars een imposant nest gemaakt op/in een vogelhuisje. Kijk hier
voor een prachtige fotoserie van de bouw van het nest.

Veel mooie herfst-silhouetten:

En prachtige paddestoelen:

De augurkenstruik ... als je zo'n peul open maakt lijkt het net of er een glibberig beest in huist ...

En nog even de kipjes gedag zeggen ...

 ... hopelijk tot gauw weer.

Hier kun je nog een fraaie film van de prachtige tuin bekijken.

Even ertussenuit (3)

Het belooft een mooie dag te worden. Het is open atelierroute in Borger-Odoor en we gaan naar Exloo. 
Bij het eerste adres, bij Karin Lesuis, zien we mooie beelden, van steen en cortenstaal, van groot tot klein ...

Het tweede adres is Beeldentuin Zwakanaga:

Als ik bij een uitgebloeide plant een peul open, komen er beeldschone zaden tevoorschijn.
Bij navraag schijnt het een gele lupine te zijn. We mogen de zaden meenemen. Volgend jaar kijken of ze het doen.

We gaan ook even op bezoek bij de ambachtelijke meubelmakerij ‘Veenstede’ waar we een rondleiding en koffie met wat lekkers krijgen.

Weer 'thuis’ een lekker maaltje als afsluiting van een heerlijke dag.

Even ertussenuit (2)

Vandaag gaan we naar Nieuweschans, even naar Fontana, niet voor al dat saunagedoe, maar alleen voor het thermaalbad. Of het nu echt waar is, of dat ik er alleen maar in geloof ... het doet me altijd goed, zo'n bad. Ik heb dan het idee dat allerlei phpd (pijntje-hier-pijntje-daar) als sneeuw voor de zon verdwijnt.
Het blijft een beetje een lachwekkend gebeuren, tussen al die bejaarden en vriendinnenclubjes, waaronder vele Duitsers, in zo'n bad rondhangen, maar echt ... ik kan het aanraden.

Daarna nog een rondje Nieuweschans. Op het voormalige exercitieterrein zie ik dit leuke tafereel:

Vroeger liepen we vaak langs een leegstaande winkel, genaamd Jans Pommerans (vond ik zo leuk bedacht). Deze is een paar jaar geleden afgebrand en tot onze verbazing zagen we op die plek nu een blootgelegde ruïne. We zijn er nog niet achter wat het precies is.
(Zie reactie onderaan: het is gewoon de kelder).

De Oude Remise, waar we goeie herinneringen hebben, was tot ons verdriet gesloten. 
We hebben er leuke muziekoptredens gezien, lekker gegeten en gedronken.

Zo'n geweldige locatie! Speuren op internet gaf uitsluitsel, sinds december 2015 gesloten. Het werd te zwaar voor de uitbaters en er was geen opvolger, lezen we.
Wat jammer zeg.
Het bord ligt er als oud vuil bij.

Wel vreemd als het zo'n overwogen besluit was, dat het meeste meubilair er nog staat. Ik zou het verkocht hebben.
Wat zou er nu met het gebouw gebeuren?

Terug in Westerlee nog een rondje door de schitterende tuin.
Omdat de paden van houtsnippers zijn voorzien, verschijnen er heel veel paddestoelen.

Bij navraag schijnt de naam Spaanderfranjehoed te zijn.

Walnoot in wording:

Dit is weer zo'n bijzondere plant: de Sassafras, geen enkel blad is hetzelfde.

's Avonds gezellig samen kokkerellen, er wordt hier altijd rekening gehouden met ons veganisme.

Even ertussenuit (1)

Een lang weekend naar Groningen, logeren bij lieve vrienden ... ik kijk er al lang naar uit!
Geen spoorwegperikelen, in 1 keer naar Groningen. Dan de Arriva naar Winschoten.

Hoe leuk het normaal gesproken ook is, werken, huiskamerrestaurantje, eigen onderneming, de B&B ... al het labeuren en de besognes om de maand niet in het rood te eindigen ... maar wat is het heerlijk om een paar dagen helemaal niets te hoeven, geen gesappel, geen gepieker, gewoon lekker ontspannen in Groningen zijn.

Ik ben blij om weer bij onze vrienden te zijn, de rust keert terug in m'n lijf en ik slaap hier als een roosje.

Dokkum

Helaas … onze dagen op Ameland zitten er weer op. We maken na het ontbijt nog een laatste wandeling door Nes, rondje dorp, prentbriefkaart voor oma op de bus doen.

Wat hebben we het hier op dit eilandje geweldig gehad, Ameland, in de oudheid Fostaland geheten, we hebben het als een magisch eiland ervaren.

Als souvenir koop ik een kruikje Amelandse kruidenbitter.

Het is wachten op bus 130 tegenover 'Zee van Rust', ontspannen sfeertje, rustig weer, zon … We nemen de boot van half 1, dus nog tijd genoeg. 

Het is weer 'de Sier' die ons terugbrengt in Holwerd. Ongeacht de verwarring over welke bus ons naar Dokkum zal brengen, uiteindelijk zijn het er twee, bus 66 tot aan de Provinciale weg ... bus 54 brengt ons verder naar Dokkum. De aansluitingen zijn wat mij betreft perfect. 

Bushalte Holwerd

In Dokkum hebben we nog een nachtje geboekt, om de overgang terug naar het Wilde Westen wat geleidelijker te maken.

Dokkum in, op zoek naar de Koningstraat 1, Hotel 't Raedhûs. Hartelijke ontvangst. Het hotel biedt uitzicht op de plek waar de Elfstedentocht een keerpunt kent ...

Ingekwartierd ... op zoek naar een plek voor een versnapering. Het wordt niet Eric's café, maar net even verder Grand Café 'de Abdij', wijntje voor € 3.95, eentje dan maar. Bij de kerk een deur in de vorm van een eik, met de tekst: Geen eik meer heilig, Bonifatius hakte heilige eiken om … maar zoals bekend liep het met hem in 754 uiteindelijk ook niet goed af.

Terug naar ons honk, in 't Raedhûs, veel wijntjes voor € 2.40 per glas. Een hap eten, nasi … 

We verkassen terug naar de tafel in het midden. We raken aan de praat met Erwin de autoverkoper en Remco de barkeeper …  ook de Friezen zijn geen stugge mensen, alsof wij zulk sympathiek gezelschap zijn, wij westerlingen ...

Er wordt hard gelachen als ze mijn blog bekijken: Ontdekking van Groningen en daaronder Ameland …

We krijgen het advies om toch maar in Friesland te komen wonen.

Na een goed maal, met veel wijntjes en Bonifatius Bittertjes, een ongelofelijk gezellige avond met al die leuke Friezen daar … klimmen we de trap naar boven, naar de slaapzolder voor onze laatste vakantienacht.

Morgen weer naar huis, met de bus naar Leeuwarden en dan de trein naar Gouda. 

Een welkomstbloemetje van de buurvrouw helpt wel bij het ‘acclimatiseren’.

Ameland, dag 3

ontbijt in het hotel mèt champagne

Tegen vijf uur worden we wakker van een sirene … ik herken nooit waarvan die is, ik dacht aan een ambulance en we vallen weer in slaap.

Na het ontbijt lopen we even langs de fietsverhuur om regencapejes te kopen, het ziet er wat bewolkter uit dan gisteren en het begint te regenen. De fietsenman zegt dat ze bij het blussen wel wat hulp kunnen gebruiken. Blussen? Ja, de kerk is vanmorgen afgebrand.

We fietsen er even langs, er wordt nog nageblust.

Oorzaak is nog niet bekend, geen blikseminslag of brandstichting. Kortsluiting dan?

De St. Clemenskerk is een neogotische Rooms-Katholieke kerk uit 1878 en werd ontworpen door de architect Pierre Cuypers, van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam.

De verbrande kerk biedt een trieste aanblik. Het schip is afgebrand, de zijbeuken en bijgebouwen staan nog overeind. De gebrandschilderde ramen zijn weg. Het was een historisch gebouw met veel gevoelswaarde. Een Amelandse zei: ‘Je hoeft niet gelovig te zijn om hier verdrietig over te zijn’.

We stappen op de fiets en gaan vandaag naar het oosten van het eiland. De wind in niet gedraaid, dus nu op de heenweg wind mee, windkracht is vandaag 5. We rijden Nes uit en vervolgen de weg langs rietgedakte ‘boerderette’-vakantiehuisjes en daarna wordt het weer mooi, over het strandfietspad.

Heftige wolkenpartijen, zo prachtig, dat we regelmatig even moeten stoppen om een foto te maken.

We komen helemaal niemand tegen. Wat hou ik van dit soort leegtes, ik kan hier wel uren blijven!

We fietsen naar het natuurreservaat  't Oerd en als we daar in de schuilhut onze broodjes gaan opeten, begint het: regen, hagel, natte sneeuw. Maar het zijn maar buitjes. Achter de schuilhut gaat een trap naar beneden, naar het water. De wandelroute daar is ondergelopen en ik heb geen zin in weer natte voeten. We zitten nog wat in de schuilhut, Man krijgt een telefoontje ... en we zijn weer terug in de realiteit.

Op een geven ogenblik gaan we weer terug, ik zou hier niet graag fietsen in het donker.

We nemen het fietspad terug aan de polderkant, ook erg mooi. Windje tegen en zo nu en dan wat hagelbuitjes, gek hè dat ik dat heerlijk vind … ik zou bijna gaan zingen, als ik niet zo buiten adem was, haha.

Zag deze pechvogel het prikkeldraad niet?

We rijden door het dorp Buren en gaan weer naar de kust, naar 't Strandhuys, mooi paviljoen, mooie plek. Warme chocolade melk, wijntje en bitterballen … helemaal tevreden.