De Biotoop

Als we weer eens naar de Hortus in Haren gingen en de naastliggende Biotoop zag, vroeg ik mij telkens af: Wat is dat toch? Nu er een open dag is, kunnen we het eens nader bekijken.

De Biotoop is een creatieve broedplaats en woongemeenschap gevestigd in het voormalige Biologisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen. Het terrein van 8 hectare herbergt circa 180 bewoners, 100 ondernemers en 150 kunstenaars, en staat bekend om zijn duurzame, groene en innovatieve karakter. 

We beginnen met koffie en koek, met live-muziek.

Daarna lopen we het hele gebouw door en gaan op zoek naar het atelier van een kunstenares die ooit in Gouda exposeerde.

Daarna nog het buitenterrein bekijken. Het is een mooi, indrukwekkend terrein en het is leuk om daar nu eens geweest te zijn.

We zijn met de trein gekomen, en het is prima te lopen vanaf station Haren.

Weer terug in Groningen gaan we ook nog naar de Akerk, want het is de laatste dag van de tentoonstelling Ruach. Een kennis van ons heeft de banner ontworpen.

Een prachtige tekenkunsttentoonstelling in de schitterende Akerk.

Dit lag bij het station:

Weer terug met de trein:

Gezinsuitje

Vandaag gaan we naar de expositie The Art of DC - The Dawn of Super Heroes in het Forum (DC = Detective Comics, een van de grootste Amerikaanse uitgevers van comics).

Wij hadden daar niet zoveel mee, maar zoon en schoondochter kwamen er speciaal voor naar Groningen en dus gingen wij mee! De expositie neemt je mee in de wereld van Batman, Superman, Wonder Woman en andere beroemde DC superhelden en schurken.

Mijn herinnering aan Batman waren de tekenfilms op TV eind jaren 60.

Toen in 1992 (denk ik) een Batmanfilm in de bioscoop draaide, zei ik tegen Henny: leuk moet je met onze zoon naar toe gaan! Wist ik veel dat dat zo’n enge film was voor een kind van amper 7. Met die griezelige Penguin gespeeld door Danny DeVito. Onze zoon kroop tijdens die film bijna in z’n vader! Later las ik dat de film door veel critici te donker, somber en schokkend werd bevonden. Een nachtmerrie film en totaal ongeschikt voor kinderen!

Nu weer voel ik me bezwaard dat ik man en kind daar destijds heen stuurde.

Maar goed, hij is uiteindelijk fan geworden.

We komen tegelijkertijd aan op het station in Groningen, zij uit Rotterdam, wij uit Winsum. Eerst koffie drinken en wat eten in de Drie Gezusters en daarna naar het Forum.

Ik moet toegeven dat de tentoonstelling erg leuk is, zeker om met z’n viertjes te bezoeken!

De kinders weten er veel van, kennen feiten en namen van producers, acteurs en veel meer.

Er waren mooie storybords, kostuums, digitale schilderijen en prachtige potloodtekeningen.

We hebben veel plezier en daarna gaan we lekker borrelen in de Ierse pub O’Malley’s, waar later ook mijn broer naartoe komt.

Uiteindelijk gaan we met z’n allen Italiaans eten bij Gustatio. Een erg vrolijke en gezellige dag!

Fries Museum

Ik wilde steeds al naar de tentoonstelling van Alma-Tadema, maar de berichten van de drukte hield me tegen. Toen ik zag dat het nog maar een paar dagen kan, besloten we op een doordeweekse dag te gaan en de kaartjes al online gekocht.

De doorslag gaf de rubriek ‘Oog voor detail’ in Sir Edmund van de Volkskrant. Daarin een portret uit 1883 van Anna, de dochter van Lourens Alma-Tadema. Ik hou erg van dit soort verhalen over een schilderij. Je gaat anders kijken en het wordt vertrouwder. Het is dan ook heel leuk om ter plekke het schilderij te zien, met de tekst van die rubriek in het achterhoofd.

Ik kende vooral de schilderijen van de nimf-achtige vrouwen op marmeren banken met blauwe zee op de achtergrond. Vooral de stof van de kleding vond ik zo mooi. Nooit in het echt gezien, alleen op internet en in boeken.

Fijn dat we al kaarten hebben, want er staat een giga-rij bij de kassa. De trap naar boven deden we ongeveer een half uurtje over, viel dus allemaal reuze mee.
Op de tentoonstelling blijken de meeste schilderijen kleiner dan ik dacht.
De schilderijen geven een kijkje in het leven van de schilder en zijn gezin. Ik vind het een mooie tentoonstelling en ben blij dat we toch gegaan zijn.

Deze vond ik ook erg mooi

Na ons bezoek aan het Fries museum hadden we natuurlijk trek. Het enige adres wat ik wist met vegan opties is Eetcafé Spinoza. Het is niet ver lopen van het museum, maar ze zijn nog gesloten.
We gaan eerst een wijntje drinken in een café in de buurt.
We ontdekten nog een bijzonder kunstwerk in het steegje waar we doorheen liepen:

Als we een uurtje later naar Spinoza gaan, zijn ze wel open, maar de keuken nog niet.
Men heeft wel een vegan borrelkaart, kijk ... daar kunnen we iets mee.
We kiezen voor de vegan bitterballen, seitanspiesjes met barbecuesaus en Turks brood met aioli. Overheerlijk allemaal.
Bij navraag waar de aioli van gemaakt is, blijkt het van veganaise van Plantaardigheidjes te zijn, dat is een facebookvriendin van mij. 

Als de leuke ober komt zeggen dat de keuken nu wel open is, hebben we niet meer trek genoeg in een hoofdgerecht, maar een voor- en nagerecht gaat nog wel. Er is een uitgebreide vegan-kaart.

Mijn Architect neemt de tomatensoep met prei en sojaroom, van mij had die iets pittiger gemogen. Het gerecht dat ik neem, kies ik vooral om de naam: Winterse compositie.
Het is een salade met silken tofu, paddestoelen, cranberry's en noten, met balsamicovinaigrette. Lekker, hoewel de tofu niks toevoegt. Tofu heeft amper smaak van zichzelf. Ik denk dat bijvoorbeeld in kruidenolie gemarineerde tofublokjes lekkerder zou zijn.
Maar goed, hoe meer ik vegan kook, hoe eigenwijzer ik word. 😏

Als nagerecht neemt Mijn Architect de appelcarré met sorbetijs van stoofpeer en sojaroom. Prima!

Ik neem crème brûlée, vroeger mijn favoriete toetje, nu voor het eerst in veganversie.

Het wordt aan tafel in brand gestoken, niet blazen, gewoon laten uitbranden.

Echt heel lekker!

Samenvattend was Spinoza een geweldig leuke ervaring, met een uitstekende bediening ... dat missen we hier in Gouda nogal eens.

En het voordeel van de treinreis, heen en terug zo'n viereneenhalf uur, is dat ik een boek bijna uitgelezen heb.

Vekaanzie: Dag 3

Heerlijk uitgeslapen en terwijl we langzaam wakker worden, wordt het Dagblad van het Noorden van vandaag onder de deur doorgeschoven.

Eitje koken, koffie en Griekse yoghurt met banaan.

We rijden vandaag naar de stad Groningen. Bij de gemeentelijke dienst Ruimtelijke Ordening, aan het Gedempte Zuiderdiep is een tentoonstelling van maquettes van Jaap Kraayenhof ..... inderdaad broer van Carel.

Prachtige architectonische kunstwerkjes in hout. Dat reusachtige gebouw naast de Martinitoren staat er nog niet: het Groninger Forum waar zoveel over te doen is.

Dan gaan we naar de Drie Gezusters, we weten dat je daar kan internetten en kan ik de berichtjes van het afgelopen weekend op de blog zetten. In Nieuweschans is tot nu toe geen mogelijkheid tot internetten gevonden.

We zitten goed in de Drie Gezusters, we worden bediend door moppie Julien Clerc, die uitermate vriendelijk de cappuccino telkens met een voetbad serveert. Als we een wijntje bestellen vraagt hij bij de witte: een Chardonnay ..... of een Zuidafrikaanse? Mijn Architect wil rode: een Australische ..... of een Italiaanse? Graag een portie bitterballen erbij. Wilt u de gewone ..... of de van Dobben?

Jeetje, en de mosterd? We willen er ook mosterd bij. We hebben alleen Groningse. O, gelukkig!