Hortus Haren

Vandaag is het plantenmarkt in de Hortus. Niet dat ik van plan ben planten te kopen, maar het is altijd leuk om over zo'n markt te lopen. Tegelijk konden we de opgeknapte Chinese tuin bekijken.

Helaas was het wel erg fris vandaag. Om op te warmen bezochten we de twee lezingen op de 1e verdieping van het Theehuis.

De eerst ging over natuur in de tuin, door Klaas Steenbergen en de tweede over de Chinese tuin.
Ik hoopte dat die lezing over de renovatie zou gaan, maar het ging over de symboliek en de elementen. Ook leuk.

Een voormalige vrijwilliger van Domies Toen stond er ook met haar kraam Vroon&Plant. Ik kocht een Taxus bij haar.

Uiteindelijk kocht ik toch nog een Spiraea 'Grefsheim', want die stond zo prachtig wit te stralen, dat ik voor de bijl ging. Ook wel omdat er een grote kaalslag in het witte perk plaatsvond. De witte wederik, Lysimachia barystachus had het hele perk ingenomen. Ik heb zo mogelijk heel veel verwijderd. Nu staat die spiraea daar alvast:

Open Tuinen en Hortus Haren

Van de G&B Open Tuinen Estafette is dit weekend de afdeling Haren/Eelde aan de beurt. We combineren een tuinbezoek in Eelde met de Hortus in Haren. De eigenaars van de tuin in Eelde waren in juni ook bij ons op bezoek. Onze tuinen hebben wel wat overeenkomsten, qua grootte, omzoomd door oude bomen en borders van alle kanten mooi. Hoewel hun tuin wel wat netter is en veel ouder dan de onze.

Een praktische composthoek:

Daarna gingen we naar de hortus. Er was een beeldententoonstelling met veel cortenstaal.

Het was leuk om de Hermitage nog eens te zien, waar we drie jaar geleden hebben overnacht.

De beelden zijn van Herbert Nouwens uit Slochteren.

We klauterden eerst de mooie rotstuin op en lopen daarna naar het arboretum en de Laarmantuin.

Dit prachtige gebouw was ons niet eerder opgevallen, maar aan de stobbe te zien, stond er toen een grote boom voor. Het is 't Huis de Wolf, destijds behorende bij landgoed de Wolf, waar nu de hortus is.

In het Duizend Dingen paviljoen, in de Chinese tuin, exposeert Cathrien Millette met haar tentoonstelling Insecten. Mooi werk in metaal en hars.

De Chinese tuin is nog steeds prachtig, de sfeer, de planten, de bamboe ...

Maar wat schrokken we van de staat van het houtwerk. Hele stukken aan het wegrotten! Twee jaar geleden is een crowdfunding gestart, maar op dit moment is men pas over de helft van het benodigde bedrag.

Het is niet alleen maar achterstallig onderhoud. Bijvoorbeeld een Blauwe regen die het houtwerk ontzet dat kan je toch niet over het hoofd zien, dan grijp je toch eerder in?

We vinden het zorgelijk. Zeker nu de hortus volgend jaar waarschijnlijk aan de gemeente verkocht wordt. Mogelijk vindt men tegen die tijd onderhoud niet meer haalbaar en is het veel lucratiever om er wat sjieke villa's neer te plempen voor de verkoop ...

Hortus Haren (3)

De Chinese tuin vond ik het meest indrukwekkend van de hortus. Hij is 6.000 m² groot en je waant je helemaal in China.
De tuin is echt door Chinezen ontworpen en ook aangelegd. Zelfs al het bouwmateriaal werd in 80 zeecontainers hierheen verscheept.
Hier een stukje over de tuin in Trouw van 1995 en hier een filmpje van BinnensteBuiten uit 2016.

We kopen een gidsje over de tuin en daarin staat het hoofdstuk Gedroomd Landschap van Sarah Hart. Enkele fragmenten:

Waarin verschilt een Chinese tuin van een tuin in het Westen. Een Chinese tuin zegt iets over de wereld waar een westerse tuin over zwijgt. Uit de overvloed aan bloemen en planten in de natuur kiest de westerse tuinier wat van zijn gading is en arrangeert dat in een patroon. Verschillende stromingen hebben in het westerse tuinieren in de loop der eeuwen dit patroon bepaald: Streng en formeel, betrekkelijk impulsief en wild en combinaties van beide. 
Wat een Chinese tuin daarentegen probeert te tonen is het wezen van de natuur, de ordening van het universum. Geen enkele tuin is ooit groot genoeg (dat geldt uiteraard in oost als west) en daarom moeten de onderdelen van de natuur òf kleiner worden gemaakt, òf gesymboliseerd door iets anders. “Zelfs een klein heuveltje kan effectief zijn en een handvol stenen is in staat het gemoed te bewegen”.
Het is de gemoedsbeweging waar het om gaat: de Chinese tuin bedoelt de bezoeker te doen dromen zoals een schilderij dat doet; zijn gedachten worden meegevoerd naar andere regionen door de verbeelding.

Hortus Haren (2)

Toen we gisteren alle spullen in de Hermitage gezet hebben, maakten we een wandeling naar de rotstuin. Dat is niet zomaar een rotstuintje! Al klimmend en klauterend langs rotsige trappen en smalle bergpaden bereiken we het letterlijke hoogtepunt. Hiervandaan kun je de hortus overzien.
Het geeft echt een gevoel van vakantie, dat we ergens in Griekenland lopen.
Er zijn verschillende soorten gesteenten, met echte joekels erbij. Hoe ze dat allemaal hier hebben gekregen!

Vanmorgen gaan we het bos verkennen. Dit is het oudste gedeelte van de tuin.
De wilde plantentuin of Laarmantuin bestaat uit verschillende gebieden zoals een arboretum, een pinetum, een heidegebied en een weidegebied. We dwalen door alle gebieden en komen geen mens tegen.

Ook natuurlijk paddestoelen, hoewel ik er al meer verwacht had:

Opeens zie ik een aparte kleur in het veld:

Het blijkt Beenbreek te zijn, Narthecium ossifragum, nog nooit gezien. Deze plant bloeit geel, maar de zaden zijn prachtig roestkleurig.

Het heeft geen zin om zaadjes te pikken, hij groeit graag op natte, voedselarme, matig zure grond (veen). Hij is zeldzaam en beschermd.

Voedselarme plas

We gaan ook naar de Keltische tuin - de tuinen van Ogham, hoewel leuk aangelegd met elementen uit de mythologie van de oude Kelten, heb ik hier het minste mee.
Je kunt je geboortedag zoeken en dan de boom die bij je past met de daarbij behorende karaktereigenschappen. Klopt niks van. Maar mooie bomen en een leuk labyrint.

de Tijdstunnel

Aan de andere kant van de hortus een nieuw gedeelte, nog in ontwikkeling, de Hondsrugtuin. Dit is de brug De Rimpeling:

We bekijken ook de Kruidentuin met geneeskrachtige en giftige planten. Ook de andere tuinen bekijken we. 

De witte tuin vond ik mooi! Ik bedacht dat ik in mijn tuin eigenlijk heel weinig witte bloemen heb en besluit een wit hoekje te maken. Zeker op zo'n grijze dag lijkt het licht te geven, al die verschillende tinten wit.

Tussen door drinken we koffie en eten wat in het Grand Café, waar we geweldig leuk worden ontvangen en geholpen door de mensen die daar werken (met een afstand tot de arbeidsmarkt, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet), we worden al herkend als de logés van de Hermitage. 

Uiteindelijk vinden we de Chinese tuin de meest indrukwekkende, ook omdat we het verhaal erachter hebben gehoord van vrijwilliger Wouter en we ook een boekje erover kochten.

Maar morgen meer over die tuin.