Groningen (dag 2)

Prima geslapen, ik had een lege tube tandpasta meegenomen, Ekoplaza is hier open op zondag, dus eentje kopen en gelijk een flesje wijn voor Jan wilde Tuin, daar gaan we morgen naar toe. We gaan voor een vegan superbrunch naar Het Concerthuis in de Poelestraat.

Nog even naar de Oude Wacht, daar laat ik Mijn Architect in goede handen achter en ga zelf een taartje eten bij Toet, een ontmoeting met leden van de Groningse vegans facebookgroep.

Dan weer door naar de Kroeg van Klaas want daar is Afrikaanse muziek en ontmoeten we Stofje, die wel verdrietig is want heeft haar saxofoon laten vallen en tevens ook nog relatieperikelen, maar we kunnen toch nog lachen.

Volgende kroeg: café Marleen, we gaan voor Marleen en Jan en er treedt ook een band op, niet helemaal mijn muziek, maar toch erg leuk! 
Jan is ernstig ziek, hopelijk kan hij bij de presentatie van zijn boek zijn komende woensdag.

The Hillbilly Holler

Nieuwe Groningse CD

Uitnodiging voor de CD-presentatie van Harry Niehof … dus we mogen weer!

Gauw kijken, ja de NS heeft nog steeds die super aanbieding.

We gaan vroeg op pad, ik dacht dan kunnen we op ons gemak inchecken, nog wat drinken voordat we naar het optreden gaan … maar de NS stuurt tegenwoordig vele plannen in de war. Hoewel we vanmorgen tegen negenen van huis gingen, hebben we geen tijd meer om naar het hotel te gaan, we gaan gelijk door naar het busstation. In de trein moest ik al hoognodig naar toilet, dat doe ik normaal nooit, maar nu uit nood toch maar kijken waar de WC is, maar de deur was afgesloten wegens grote smerigheid. Wie doet dat toch steeds en waarom maken die mensen van een treintoilet zo'n gigantische smeerboel? Wat is het doel daarvan?

Aangekomen op station Groningen staat er voor het toilet een rij van zeker 14 mensen … en één toilet op dat hele station! Nog gevraagd bij een eettentje … maar niks.

We moeten de bus naar Engelbert halen. Ik kijk in arren moede of er ergens achter de bussen een stil plekje is … een schoonmaker van de bussen kijkt me na en vraagt in gebrekkig Nederlands of ik moet plassen. Ja, zeg ik en hij gaat een sleutel aan een buschauffeur vragen en wenkt me naar een speciaal toilet voor de buschauffeurs. Hij zegt nog dat het heel ongezond is om je plas op te houden … man, maak me nou niet aan het lachen … 

Ik kon hem wel zoenen. Overal hangen AED-apparaten om iemand te reanimeren bij een hartstilstand, maar toiletten ... ho maar, wat komt er nou vaker voor?

Uiteindelijk zijn we ruim op tijd in de Engelstede. Het is schitterend weer en we zitten tot aanvang lekker buiten. Het is reuzegezellig hier.

Harry is ook jarig en familie en bevriende muzikanten brengen hun versie van een lied van Harry. Prachtig vond ik Pure Laifde in het Duits, door zijn zwager. 

Het voelt soms een beetje of we op een privé verjaardag terechtgekomen zijn, maar ik vind het ook heel bijzonder dat we aanwezig waren …

Natuurlijk kopen we de prachtige CD, Twijduustern én een t-shirt, dat zie je me binnenkort wel een keer dragen. Een CD met mooie nummers in het Gronings, euvelmoed (zorgelijke gedachten), suzaai (schommel) en het allermooiste woord  … wènst (heimwee, diep verlangen).

Zoals vaker hebben wij vage foto's, maar bij Jantje Jonkman Photography kun je prachtige foto's van deze middag bekijken.

Dan met de bus terug naar de stad, inchecken in het hotel, lekker budget eten bij Pizzeria Italia, even gedag zeggen bij Marleen (aangrijpende berichten), we komen zo terug, moeten eerst even naar een andere afspraak in de Oude Wacht.

Op het terras van de Oude Wacht zit Wiel op ons te wachten, altijd gelijk een vrolijke boel en diepgaande thema's bespreken, heerlijke vent!

Ondertussen legt Mijn Architect nog even een afgelopen ketting erop, van de fiets van een passerende mooie studente. We nemen Wiel (what's in a name?) mee naar Marleen en zetten daar onze conversatie voort. Moet je nog vragen of ik geniet?

Maar het vroege opstaan, de reis … de wijn … het hakt erin, het is bedtijd.

Wiel loopt een stukje mee, gekkigheid onderweg, tovert een bakje reeds schoongemaakte aardbeien plus Franse servetjes uit zijn fietstas en die gaan we lekker in bed opsnoepen.

De volgende dag gaan weer, voordat we de terrein aanvaarden, nog even naar Bad Nieuweschans.

Een half dagje Fontana, weer een keer in het mineraalbad, dan trekken alle vage pijntjes weer weg.

Mijn Architect neem een massage, ik een pakking, heerlijk!
Daarna een patatje eten op een zonnig terrasje.

Ik blijf het een leuk plaatsje vinden, dat Nieuweschans … een wagen met stro dendert voorbij, gaat dat naar de kartonfabriek hier? Ik denk dat karton tegenwoordig niet meer van stro gemaakt wordt.

Lang weekend Groningen

In de trein zit een koningsgezinde voor ons … hoewel de oranje bolletjes op haar hoofd bij elke beweging vrolijk wiebelen is de draagster nogal sacherijnig, getuige haar telefoongesprekken. Gek is dat … met zo'n ding op je hoofd en dan de pest in.

Koningsdag … het rare hieraan is dat ik sinds heugenis de dag na mijn verjaardag altijd vrij was en nu dus niet meer.

Gelukkig heb ik de hele week vrij genomen om eraan te wennen.

Verder had/heb ik niets met die dag. We gaan vandaag wel naar Groningen, maar om een heel andere reden … ik ga gewoon mijn verjaardag daar een paar dagen lang vieren, met deze verjaardagswensjes: Logeren bij Bleker, een optreden van Bert Hadders en een boek.

Bij mij geen avondje met toastjes, ik ben altijd op stap op m'n verjaardag.

de trap op naar B&B Bleker

De drukte valt mee als we in de middag in Groningen aankomen, we bereiken zonder noemenswaardige hinder onze B&B.

Bed en Breakfast Bleker, onze favoriete logeerplek is op het nippertje ontsnapt aan een ramp. Het achterliggende pand is begin deze maand door brand verwoest … oorzaak waarschijnlijk iemand die met een sigaret in slaap is gevallen.

We kijken naar de schade via de bovenste verdieping. Het was echt kantje boord. Ook café Marleen, dat hier om de hoek ligt, heeft geluk gehad!

Afschuwelijk zo'n brand, en wat een gedoe … maar gelukkig geen gewonden.

Als we een eierbal willen gaan halen komen we wel per ongeluk in het oranje feestgedruis op de Grote Markt terecht, maar we wurmen ons snel terug naar café de Oude Wacht, waar we altijd zo hartelijk ontvangen worden en waar we heerlijk rustig alle kranten kunnen lezen.

Daarna een bordje vegetarische lasagne eten op het Poeleplein, bodempje voor een avondje stappen met veel muziek!

Eerst naar de Crowbar, daar treden de Fuckups op. Punkrock! Ik kon het alleen niet uitzitten … niet om de stevige muziek, dat vond ik eigenlijk superleuk … maar de rook! In Groningen neemt men het niet zo nauw met het rookverbod, vind ik verder prima … maar help, ik ben een watje geworden, ik kan er niet meer tegen. Binnen notime ben ik schor en wordt overvallen door hoestbuien waarbij de tranen over m'n wangen lopen … ik moet naar buiten en kan het optreden niet verder bijwonen, helaas.

Nou ja, in ieder geval heb ik de band nu een keer gezien, dat kwam er steeds niet van. Mijn Architect heeft nog wel wat filmpjes gemaakt, hier en hier, hou je vast, haha!

En tot slot naar café Marleen voor Bert Hadders en de Nozems, ook met mooie nieuwe nummers, supergezellige avond. Jonge meiden in het publiek die polonaise gaan doen … moet niet gekker worden. 

Zuidhorn en Café Marleen

De volgende ochtend een gezellig ontbijt in Hotel in 't Holt en nog lang napraten met Bill en andere gasten. Wat hebben we weer leuke mensen ontmoet!

We maken nog een wandeling door het hart van Zuidhorn, ook nu weer een stralende zomerse dag.

Hier sliepen we

Via een smal kerkepad lopen we naar de kerk langs de voormalige pastorie met de naam Tijdverblijf. Een prachtig gebouw dat, na later bleek, ook een B&B is; helaas niet voor ons budget.

De monumentale boom is een Ginkgo Biloba, ik heb nog nooit zo'n flinke gezien!

Parasolzwammen bij grafsteen

Dan weer met de trein terug naar de stad Groningen, voor een avondje Cafe Marleen, dat is al weer veels te lang geleden. We logeren bij dhr. Bleeker, gaan wat drinken bij cafe De Oude Wacht, eten bij de Weeva en dan een supergezellige avond bij Marleen. De band VENcE treedt op, die we dus sinds gisteren kennen, nu in een andere bezetting en we kunnen weer een band toevoegen aan lijstje favoriete muziek uit Groningen!

En hoe gaat de vakantie nu verder? Het geld is vrijwel op … dus gaan we naar huis of …?

Wordt vervolgd!

Vekaanzie 5, dag 2

Een vrolijk ontbijt aan de grote eettafel bij de heer Bleker. Aan de tafel zit al een mannetje of zes, bijna klaar met ontbijt, kleine oogjes van een nacht doorhalen … met vooral mannenpraat, maakt totaal niet uit dat er ook een vrouw aan tafel zit. Grof en luidruchtig waren ze, maar ik vond het niet hinderlijk, ik vond het wel humor. De heer Bleker verontschuldigde zich er nog voor en gaf aan dat dit niet gebruikelijk was.

Die groep en wij waren het wel met elkaar eens dat de heer Bleker een zeer bewonderenswaardige man is en zijn B&B een verrassende ontdekking.

We lopen we naar het plein voor De Silo aan de Griffeweg. Daar start de stadswandeling door de Oosterpoort van Paulien Excursions. Een geweldig leuke wandeling met veel info en verhalen over deze 19e eeuws woonwijk in Groningen. Er zijn veel verschillende woningen en bewoners. Er wonen alleenstaanden, gezinnen, oude Oosterpoorters en studenten. Er zijn schipperswoningen, hoge herenhuizen, villa's in het Zuiderpark, hofjes en kleine straatjes met de eerste sociale woningbouw. 

We zien een lelijke flat (midden jaren 80) van de beroemde Rem Koolhaas en we horen over Ypke Gietema. Verder mooie statige panden, leuke straatjes met kleine oude huisjes. Ondanks dat het een grote groep is (23 deelnemers), maakt Paulien tijd om alle vragen te beantwoorden en vertelt zij veel over de geschiedenis met bijzondere verhalen. Bijvoorbeeld over hoe het vee vroeger door de straten liep van het veemarktterrein waar nu het cultuurcentrum Oosterpoort staat.

 

Het meest verrassende vond ik de ecologische Buurttuin Oosterpoort. Wat een prachtige oase van 2000 m2 op een binnenterrein aan de Mauritsstraat, met veel plantensoorten, vlinders en een begroeide ruïne. Zo stel ik me een tuin voor, als ik die ooit zou hebben. Helaas loopt de groep er snel door, ik had het wel wat langer willen bekijken, dus ik zal er zeker nog eens naar teruggaan.

Aan het eind van de wandeling zijn we uitgenodigd bij een kunstenaar die in de wijk woont, Frits Casparie, die linosnedes maakt.

Gastvrij sleept hij stoelen aan in zijn huiskamer zodat alle mensen kunnen zitten, zorgt voor koffie en sap en verteld over zijn werk. Dat hij aan de eetkamertafel werkt en als de kinderen thuiskomen alles weer opgeruimd wordt. Dat zijn postbodewerk z'n hoofd leegmaakt en dus weer ruimte geeft … hij begreep precies wat ik bedoelde met zoeken naar horizon. Zijn werk doet hij op een onconventionele manier en altijd papier mee om schetsen te maken van mooie situaties die hij onderweg tegenkomt. Vaak vrouwen en fietsen.

Behalve dat zijn kunst erg leuk om te bekijken is, is hij ook een man waarmee we niet uitgepraat raken, ik had graag langer willen praten. Wat een ontzettend leuke ontmoeting!

We moeten alweer bijna naar onze volgende afspraak. We hebben afgesproken om kwart voor vier met T en A. We hebben nog even tijd en gaan naar Café de Oude Wacht. Even rustig de kranten lezen.

In de DvhN van zaterdag lees ik een horrorverhaal over (wel wat naïeve) westerlingen die een huis kopen, wat een huis blijkt met zoveel verborgen gebreken dat het uiteindelijk onbewoonbaar zal zijn. Weer een voorbeeld dat je niet kan blindvaren op adviseurs en dat je bij zoiets ingrijpends als een huis kopen, zeer wantrouwig tegenover alle adviseurs moet staan. Vooral zelf uitermate kritisch blijven. 

T en A pikken ons op om naar Engelbert te rijden. In café De Engelstede (ook al zo'n fijne plek) is vanmiddag de presentatie van de nieuwe CD van Eddy Koekkoek. Mooie nummers,
vooral het nummer ‘Dyar’, troubadour uit Koerdistan springt er voor mij uit.

Als Eddy zingt ‘Hij zingt als een vogel, huilt als een kind ...’, moet je gewoon iets wegslikken, 

zo ontroerend mooi zowel muzikaal als zang.

(Eddy Koekoek is op 15 januari 2018 op 67-jarige leeftijd overleden.)

We kunnen met Marleen terugrijden en gaan even naar onze kamer, alvast voorbereiden op de avond. We eten snel wat bij Italia tegenover Café Marleen.
In Marleen is vanavond een dubbelconcert: Raimon en Anne, mooie stemmen, technisch goed, maar voor mij ietsje te braaf, mag wat mij betreft iets minder gepolijst. Maar deze jonge mensen hebben wel heel wat in hun mars!

Daarna komt Swinder, bestaande uit Bas Schröder (zang, gitaar), Gijs van Veldhuizen (gitaar), Bas Sligter (bas, toetsen) en Daniel de Jong (drums). 

Ik kende Swinder nog niet, Groningstalig …  een leuke verrassing!
Hier het liedje Annemarie.

We maken het niet laat na de optredens, ik ben helemaal op na dit weekendje Stad. Gelukkig hoeven we maar een paar passen, hoek om, trap op en algauw liggen we in onze bedjes.

Jarig in Groningen

Toen we vanmorgen beneden kwamen in BudGett, werd ik spontaan voor m'n verjaardag toegezongen door Hans … dat deed tie zo leuk!

Sinds kort hebben wij een abonnement bij Greenwheels en hebben voor vandaag een auto gereserveerd (niet dat het nou zo goedkoop is, maar voor een keertje wel handig). Hier in Groningen staat een Volkswagen. We gaan richting Hogeland, ik heb een lijstje met funda-huizen waar we even langs willen rijden.

Meestal valt het in het echt tegen en zie je dingen die op de fundafoto's niet zichtbaar zijn: staat er een grote schuur in het uitzicht, staan de huizen te dicht op elkaar, is de plek het toch niet, teveel groot onderhoud enz.

Maar dit soort acties helpt wel bij het vormgeven van wensen en eisen.

Bijna alle adressen kunnen naar de lijst ‘afgekeurd’, maar een nieuw lijstje  is alweer in de maak.

We rijden naar Pieterburen in de hoop dat het theehuis van Domies Toen open is, maar helaas - we waren er al bang voor - op maandag gesloten.

We pakken een ander terras, helaas valt de koffie erg tegen en - als ik daar wat van zeg - het antwoord ook. 

Door een echtpaar, dat we regelmatig ontmoeten in cafe de Oude Wacht, wordt ons Dinercafé Diep aangeraden, aan het Schuitendiep. We gaan erheen voor m'n verjaarsetentje. Lekker gegeten daar.

Vanavond, Koninginnenacht, is er een uitgebreid programma in de stad. Overal is wat te doen. We kiezen voor twee optredens: Kadepop op het Damsterdiep, daar treedt Inge van Calkar op, met Frank Fiedler op de contrabas, Ilsje Merk, cello en Marcel Wolthof, drums.

Ilsje Merk speelt ook cello op dit schitterende nummer van Inge.
Super optreden!

Daarna weer naar Café Marleen voor de Suitable Guys, we kennen de muzikanten wel: Jeroen de Jong (basgitaar), Christof Bauwens (gitaar) en Dim Junius (drums), allemaal uitgebreide staat van dienst, alleen Eric Bosman (zang) hadden we nog niet eerder zien optreden. Een aangename verrassing en een muzikaal feestje!

Brilliante vertolking van Roads van Portishead, helaas niet op de film. Toch nog een klein stukje film:

Jeroen de Jong, ook bekend als De Zwarte kraai, (Nozems, Cochon Bleu) speelt vanavond voor het laatst met deze band.

Foto's maken blijft lastig met m'n toestel, maar het gaat meer om de sfeertjes! Al met al een supergezellige avond bij Marleen. We hebben samen veel om over na te praten, Man en ik. 

En … wat vliegt de tijd weer.