Earth Hour 2012

Earth Hour ... zo simpel ... een uurtje het licht uit  ... toch zie ik in mijn straat maar 1 buur meedoen. Waarom doet men niet mee ... is het desinteresse? Kan het je niet schelen? Geloof je er niet in?

Wij doen wel steeds mee, we vinden het ook wel gezellig bij kaarslicht, de achterliggende gedachte is natuurlijk de toekomst van onze aarde maar vooral bewustwording.

Zo’n uurtje maakt al heel wat uit, een aanloop naar nog zuiniger omgaan met energie.

Wij hebben afgelopen jaar heel zuinig gedaan en dat hebben we gemerkt. We kregen geld terug en het maandbedrag is verlaagd naar 119 euro.

Kijken of we het dit jaar nog meer omlaag krijgen, 100 euro is het streven.

Gas

2011 - 1097 m3

2010 - 1446 m3

2009 - 1813 m3

Elektriciteit (laag en normaal tarief samen)

2011 - 2880 kWh

2010 - 3108 kWh

2009 - 3268 kWh

Kerstspul

Van de week vond er een kerstmarkt plaats op een van m’n werklocaties.

Een kleinschalig, gezellig marktje voor bewoners en familie van het zorgcentrum en het dorp.

In ons kraampje hebben we natuurlijk “Welzijn” gepromoot, wat we zoal doen en daarnaast verkocht ik m’n potjes pompoem-appeljam, die grif van de hand gingen. Had ik er maar meer gemaakt! De opbrengst gaat in het spaarpotje voor een nieuw oud servies voor de Kookclub.

Gelukkig bleef het die middag droog, maar wat was het koud.

Ik heb op deze markt deze krans gekocht:

Het duurde even voordat ik door had waar hij van gemaakt was: fietsbinnenband! Als dat geen bijzonder hergebruik is.

Van mijn buurvrouw kreeg ik een vaasje met bereklauw wat er mooi bij kleurde.

Met de no impact week nog steeds in gedachten wil ik geen nieuwe kerstspullen of ander prullaria aanschaffen. Ook geen boom. We houden het simpel. Ik heb een vaas met kersttakken en amaryllis, daar wat lichtjes in en klaar. Voor de eettafel nog een stukje gemaakt. De foto’s komen nog.

In totaal heb ik maar 25 euro uitgegeven. Dus ik ben wel tevreden over mezelf.

Dagje Rotterdam

Er staan al een tijdje plastic tassen vol kleding in de weg. Ze waren niet 'hip' genoeg voor het tweedehands winkeltje onder ons, maar ik vond de kleding weer te goed voor de kringloop. Het was toch merkkleding, weinig gedragen, maar mij inmiddels twee maten te groot. En op Marktplaats verkopen is ook zo’n gedoe.

Op internet vond ik The Little Green Dress.

In The Hubshop op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam vond vandaag de Little Green Dress Kledingruil Extravaganza plaats. Een sympatiek initiatief. Je ruimt je kast op, wat je niet meer wilt neem je mee en ruil je daar voor wat anders. Dus zonder geld uitgeven kun je je garderobe vernieuwen. Het spreekt me vooral aan omdat dit echt duurzaam is. Je maakt je portemonnee blij en de wereld ook. Dat is nog eens consuminderen.

Wat er uiteindelijk over blijft gaat naar het goede doel, de stichting KICI.

Nou wilde ik vooral geven en niet nemen, want het is heerlijk dat ik in mijn kast de hangertjes weer eens kan schuiven. Ik wil niet meer zo’n volle kast. Ik nam me voor dat ik alleen iets zou nemen als ik het echt helemaal te gek vond. Ik zag nog wel mooie rode schoenen, maar niet mijn maat.

Het was wel een heel leuk sfeertje in dat winkeltje. Toen iedereen z’n kleding en schoenen had ingeleverd, werd het op rekken gehangen en kon het passen beginnen.

Als je iets zou willen hebben moest je het onthouden, maar wel terughangen. Als er meer gegadigden voor waren zou er over geloot worden. Toen ik het wel gezien had en eigenlijk niks wilde hebben, genoot ik ervan om te kijken naar de vrouwen die mijn kledingstukken uit het rek haalden en naar hun reacties te luisteren. Er waren veel jonge vrouwen, maar ook wel van mijn leeftijd. Wat een geweldig idee is dit!

Ik heb het uiteindelijke verdelen van de kleding niet meer afgewacht, omdat ik toch niets wilde hebben en ik had met Mijn Architect afgesproken in de fijne boekwinkel van Rotterdan, Donner. Daar wilde ik ook nog even rondneuzen, voor sluitingstijd. Ik kreeg wel een Goodiebag mee met allerlei cadeautjes, twee leuke tijdschriften en veel interessante info.

In de stromende regen en een steeds omklappende paraplu liep ik naar Donner en vond na even zoeken Mijn Architect bij de architectuurafdeling. 

Tijd voor koffie met gebak. Ook dat kan in die boekwinkel, heerlijk.

Op de weg terug richting station, gingen we bij Café Melief Bender op de Oude Binnenweg nog een wijntje drinken, mét bitterballen. Een van de oudste cafés van Rotterdam, een café waar we in onze jonge jaren ook al kwamen, een bruin café dat niet echt verandert en als we in de buurt zijn daar graag even langs gaan.

in een lege trein terug

Ondanks deze troosteloze oktoberdag in juli hadden we wel een erg leuke dag vandaag. Dat wil niet zeggen dat Oslo niet steeds door onze gedachten spookt. Zo’n klootzak. Ik begrijp niet dat iemand die dat allemaal, dat hele manifest, op internet zet (al geruime tijd) en niet tegengehouden wordt, of desnoods even ondervraagd? Ik dacht dat ‘men’ van de wereldwijde veiligheidsdiensten daar wel mee bezig was? Of speuren ze op het web alleen naar porno?