De Schriever Stee (3, 4)

Zoals ik het graag wilde, is deze kerst een van de meest sobere.

Er is niets open, er is niets in de buurt, we moeten het doen met het proviand wat ik meenam.

Dat is vrij weinig omdat we geen zin hadden in gesjouw, en omdat we na de trein verder met een ov-fiets reizen. Twee tassen die aan de bagagedrager kunnen worden gehangen met voedsel en toiletartikelen, 1 tas onder de snelbinders, met kleding en regenpakken, een rugzak met de laptops.

We hebben brood, fruit, wat wijn, vegankaas en -worst en wat spul om een pastaschotel te maken op deze dag.

De schnitzels en kipstuckjes eten we als borrelhapjes en de pasta smaakt eind van de dag heerlijk!

Uitgebreider ga ik in het nieuwe jaar wel weer koken voor mijn gasten van Eet Lekker Mee!

We brachten de dag lezend, schetsend, schrijvend door. Het is hier rustig en stil, soms blaat een schaap of loopt een paard voorbij.

Ik lees het boek De Adelaar van het Negende uit en begin ook aan een ander boek van Sutcliff. Maar dat lukt niet meer om uit te lezen, dus moeten we eigenlijk nog een keer terugkomen. Mijn Architect wil Pim Pandoer uitlezen. Bij de snorrende kachel met de naam Godin.

De volgende ochtend worden we uitgenodigd om een kopje koffie te komen drinken bij de eigenaars, Ton en Jeanette. Gezellig! Jeanette heeft uit de krant een recept van een champignonpaté gemaakt, die erg lekker is. In plaats van de boter heeft zij olie gebruikt, dus is hij nu geheel vegan. Heel smaakvol!

Dan is het helaas alweer tijd om op te stappen. We fietsen naar het station van Uithuizermeden, leveren de fietsen af in Groningen (die van Mijn Architect had twee gebroken spaken) en lopen nog even naar Café de Oude Wacht. Daar worden we zoals meestal hartelijk begroet door Bert en Eddy en hebben leuke gesprekken met medebezoekers. 

Met een cadeau gekregen nieuwe kalender aanvaarden we de terugreis.

Weekendje Horizon

Lanzarote, augustus 1984

Dit maffe stel is vandaag 35 jaar samen en 32 jaar getrouwd. Een mooie aanleiding om dat saampjes te vieren op een plekje waar we heel graag zijn: De Horizon in Molenrij.

Het is daar zo mooi, rustig en ook heel betaalbaar.

De huisjes, hutten genaamd, zijn met liefde gebouwd, voor een deel met hergebruik van materialen.

We vertrokken donderdag, naar Groningen en gaan daar eerst naar de Vegansuper, een geheel veganistische supermarkt (die het helaas niet gaat redden). Het is niet al te groot en ik hoopte op meer soorten ‘kaas’, maar het is heel bijzonder dat de stad Groningen zoiets heeft. Prettig is dat alles vegan is, dus je daarvoor niet alle ingrediënten hoeft te lezen. Er is een zitje waar je wat kunt eten en drinken. Mijn Architect neemt een broodje hamburger.

Ik koop er nepkaas en gedroogd zeewier, dat een ‘bacon’-smaakje krijgt als je het bakt. Resultaat komt op mijn andere blog, als ik het uitgeprobeerd heb.

We hebben met vrienden die in Groningen wonen afgesproken bij de Herbivoor  voor een wijntje en een hapje, heel gezellig.

Dan nemen we de Arriva naar Winsum, daar moeten we een tijd op de bus wachten, maar gelukkig is vlakbij de bushalte een nieuw restaurant, waar we al wachtend op de bus een wijntje kunnen drinken. In de bus door het Hogeland rijden, het is al donker, dus weinig te zien.

Deze keer zitten we in de nieuwe Hut nr. 8, met prachtig weids uitzicht.

De volgende morgen, vrijdag, is het weer nogal onstuimig, een zonnetje komt door en het zal droog blijven.

We pakken de fiets naar Vierhuizen, om Henk te bezoeken.

Dan doorfietsen naar Zoutkamp, daar krijg ik helemaal een vakantiegevoel, het is nog vroeg in het seizoen. We nemen een wijntje met falafel&friet, overal vind je wel iets vegan te eten.

's Avonds gaan we naar de pizzeria in Kloosterburen. Ik had van tevoren gemaild of we eigen plantaardige kaas mochten meenemen en dat was totaal geen probleem. We kregen een pizza, rijkbelegd met verschillende groentes, we konden het niet eens op, maar konden het restant meenemen.

Vandaag gaan we de andere kant uit fietsen. Ik heb altijd wel een lijstje van funda-huizen bij me, zodat we als we toch in de buurt zijn, even kunnen kijken. Huizen die te koop staan vallen in het echt bijna altijd tegen, maar zo kunnen we ons wel een beeld vormen.

Bevingsschade? Pieterburen

We fietsen naar Westernieland (daar wilden we koffiedrinken, helaas was De Oude Smidse gesloten) en via Den Andel naar Warffum. In Warffum hebben we een leuke, bijzondere ontmoeting.

Doezenden sneeuwklokjes en winterakonietjes, zo ver het oog reikt

We drinken koffie Bij Moeders en fietsen terug naar Kloosterburen. We gaan naar Hotel het klooster voor een wijntje met een vegan hapje. Laat dat maar aan de eigenaresse over, het is daar altijd zeer smaakvol. 

Bijzonder zelfgebakken brood, geroosterde biet en zoete aardappel, uienchutney en hummus met spinazie. Zeer inspirerend voor mij.

Waar we ook altijd even naar binnen moeten als we hier zijn is Antiquariaat Bij tij en ontij,

zo'n heerlijke boekenplek. En net als altijd zeg ik ... alleen even kijken, ik koop niks!

Nou ja, dan één klein aardig boekje, vooral voor de mooie illustraties.

En zo vliegen vier daagjes om. Een mooie zonsondergang op de laatste avond.

Zondags gaan we in de Stad Groningen als afsluiter nog een taartje eten bij Toet en een wijntje drinken bij Café de Oude Wacht.

We kunnen er weer even tegen.

Kerstweekend in Molenrij (1)

De trein van 11:24 uur naar Groningen, we vertrekken met wat miezerregen, maar als we onderweg zijn breekt de zon door.

We gaan naar onze favoriet plek Molenrij. Nu mijn moeder niet meer leeft, en we allebei geen ouders meer hebben is de noodzaak er niet meer om kerst te vieren.

Ik vier liever de terugkeer van het licht, en het beste om midwinter te vieren is in het stille noorden.

Als we in Groningen aankomen doen we de bagage in een kluis en lopen naar het museum. Nu we toch hier zijn kunnen we misschien de tentoonstelling Bowie bezoeken. Bij de kassa blijkt het totaal 46 euro te zijn. Huh? Dat is twee keer 13,— voor het museum en 2x 10,— voor Bowie. Doet u dan maar alleen Bowie, want het museum kennen we al. Maar zo werkt het niet. We kijken elkaar aan, Bowie zal het echt wel waard zijn, maar we hebben maar beperkt budget dit weekend en laten het voorbij gaan.

Als troost gaan we een wijntje drinken in de Oude Wacht, een superleuk café, wel voor carnisten, maar we hebben een zwak voor de uitbaters. Altijd even een puzzeltje in de krant maken. We krijgen een kalender en een mooi boek cadeau.

Dan gaan we weer verder, met de Arriva naar Winsum en daar het busje naar Molenrij.

We worden bij De Horizon hartelijk ontvangen door eigenaar Sjaak. We hebben deze dagen de grootste hut gehuurd, omdat die een houtkachel heeft, kunnen we lekker fikkie stoken. En we hebben wat proviand mee, dus redden we ons wel.

Groningen (dag 2)

Prima geslapen, ik had een lege tube tandpasta meegenomen, Ekoplaza is hier open op zondag, dus eentje kopen en gelijk een flesje wijn voor Jan wilde Tuin, daar gaan we morgen naar toe. We gaan voor een vegan superbrunch naar Het Concerthuis in de Poelestraat.

Nog even naar de Oude Wacht, daar laat ik Mijn Architect in goede handen achter en ga zelf een taartje eten bij Toet, een ontmoeting met leden van de Groningse vegans facebookgroep.

Dan weer door naar de Kroeg van Klaas want daar is Afrikaanse muziek en ontmoeten we Stofje, die wel verdrietig is want heeft haar saxofoon laten vallen en tevens ook nog relatieperikelen, maar we kunnen toch nog lachen.

Volgende kroeg: café Marleen, we gaan voor Marleen en Jan en er treedt ook een band op, niet helemaal mijn muziek, maar toch erg leuk! 
Jan is ernstig ziek, hopelijk kan hij bij de presentatie van zijn boek zijn komende woensdag.

The Hillbilly Holler

Weer eens een paar dagen Groningen

Aankomst om 12:30 uur. We hebben een leuke slaapplek gevonden via airbnb. Als we naar onze b&b lopen, passeren we dit mooie gebouw in Amsterdamse schoolstijl (architect Jan Siebe Bouma).

Alle tijd van de wereld, heerlijk alle kranten te lezen in Café de Oude Wacht.

In de nrc lees ik over een kok, René Redzepi van restaurant Noma in Kopenhagen. Hij wordt de beste kok ter wereld genoemd. Ik vind hem wel zinnige dingen zeggen, o.a:

‘Als je denkt dat je geen tijd hebt om te koken, moet je je leven anders organiseren’, en deze: ‘Goed eten duur? Heb je een auto, een groot huis? Dát is duur.’ Hij fietst en loopt en heeft niet eens een rijbewijs.

Van deze kok staat er nog wel een leuk recept van rijstpudding met kersensaus bij. Dat eet bijna iedereen in Denemarken met de kerst. Misschien ga ik het binnenkort maken met amandelmelk ipv koemelk.

Maar dan lees ik … hij prefereert mieren boven citroenen. Hij doet walgelijke dingen met bloed van rendieren en oude zeugen … en ik haak af.

Ik blader verder en lees een stuk over Alain Passard, de driesterrenkok die meer tuinmannen in dienst heeft dan koks. In 2000 heeft hij vis en vlees van de kaart gehaald en alles draait vanaf toen om groente, en dat in de carnivorenstad Parijs! Hoewel hij niet helemaal plantaardig kookt, spreekt hij me toch meer aan dan de mierenkok.

In het DvhN een stuk over Lou Leeuw, de presentatie van het boek over hem deze week is de hoofdreden dat we in Groningen zijn.

Maar vanavond eerst naar een optreden van de Troebadoers in Martineplaza. De Troebadoers zijn de drie Groningers Alex Vissering, Edwin Jongedijk en Jan Henk de Groot. Ze zijn op toer langs de theaters met hun gitaren, liedjes en verhalen. Erg leuk al die Groningse laidjes.

Voor mij had Blowing in the wind, Rising sun en You are mine sunshine niet gehoeven, maar het publiek werd daar juist weer enthousiast van. 

Er hangt in de zaal een soort mist, ik denk van de rookmachine, dat was wel vervelend. Ik hield er een tranend oog aan over, het oog zonder contactlens (ik draag er 1).

We lopen daarna de stad in en bekijken het kunstwerk bit.fall. De waterdruppels vormen woorden die in een fractie van een seconde leesbaar zijn. Software kiest woorden die op dat moment het meest voorkomen op de Nederlandse nieuwswebsites.

Halen bij Hoek een eierbal (nee, is niet vegan, maar onweerstaanbaar als ik hier ben). Het is heel zacht weer en om 00:00 nog gezellig in de stad.

Nieuwe Groningse CD

Uitnodiging voor de CD-presentatie van Harry Niehof … dus we mogen weer!

Gauw kijken, ja de NS heeft nog steeds die super aanbieding.

We gaan vroeg op pad, ik dacht dan kunnen we op ons gemak inchecken, nog wat drinken voordat we naar het optreden gaan … maar de NS stuurt tegenwoordig vele plannen in de war. Hoewel we vanmorgen tegen negenen van huis gingen, hebben we geen tijd meer om naar het hotel te gaan, we gaan gelijk door naar het busstation. In de trein moest ik al hoognodig naar toilet, dat doe ik normaal nooit, maar nu uit nood toch maar kijken waar de WC is, maar de deur was afgesloten wegens grote smerigheid. Wie doet dat toch steeds en waarom maken die mensen van een treintoilet zo'n gigantische smeerboel? Wat is het doel daarvan?

Aangekomen op station Groningen staat er voor het toilet een rij van zeker 14 mensen … en één toilet op dat hele station! Nog gevraagd bij een eettentje … maar niks.

We moeten de bus naar Engelbert halen. Ik kijk in arren moede of er ergens achter de bussen een stil plekje is … een schoonmaker van de bussen kijkt me na en vraagt in gebrekkig Nederlands of ik moet plassen. Ja, zeg ik en hij gaat een sleutel aan een buschauffeur vragen en wenkt me naar een speciaal toilet voor de buschauffeurs. Hij zegt nog dat het heel ongezond is om je plas op te houden … man, maak me nou niet aan het lachen … 

Ik kon hem wel zoenen. Overal hangen AED-apparaten om iemand te reanimeren bij een hartstilstand, maar toiletten ... ho maar, wat komt er nou vaker voor?

Uiteindelijk zijn we ruim op tijd in de Engelstede. Het is schitterend weer en we zitten tot aanvang lekker buiten. Het is reuzegezellig hier.

Harry is ook jarig en familie en bevriende muzikanten brengen hun versie van een lied van Harry. Prachtig vond ik Pure Laifde in het Duits, door zijn zwager. 

Het voelt soms een beetje of we op een privé verjaardag terechtgekomen zijn, maar ik vind het ook heel bijzonder dat we aanwezig waren …

Natuurlijk kopen we de prachtige CD, Twijduustern én een t-shirt, dat zie je me binnenkort wel een keer dragen. Een CD met mooie nummers in het Gronings, euvelmoed (zorgelijke gedachten), suzaai (schommel) en het allermooiste woord  … wènst (heimwee, diep verlangen).

Zoals vaker hebben wij vage foto's, maar bij Jantje Jonkman Photography kun je prachtige foto's van deze middag bekijken.

Dan met de bus terug naar de stad, inchecken in het hotel, lekker budget eten bij Pizzeria Italia, even gedag zeggen bij Marleen (aangrijpende berichten), we komen zo terug, moeten eerst even naar een andere afspraak in de Oude Wacht.

Op het terras van de Oude Wacht zit Wiel op ons te wachten, altijd gelijk een vrolijke boel en diepgaande thema's bespreken, heerlijke vent!

Ondertussen legt Mijn Architect nog even een afgelopen ketting erop, van de fiets van een passerende mooie studente. We nemen Wiel (what's in a name?) mee naar Marleen en zetten daar onze conversatie voort. Moet je nog vragen of ik geniet?

Maar het vroege opstaan, de reis … de wijn … het hakt erin, het is bedtijd.

Wiel loopt een stukje mee, gekkigheid onderweg, tovert een bakje reeds schoongemaakte aardbeien plus Franse servetjes uit zijn fietstas en die gaan we lekker in bed opsnoepen.

De volgende dag gaan weer, voordat we de terrein aanvaarden, nog even naar Bad Nieuweschans.

Een half dagje Fontana, weer een keer in het mineraalbad, dan trekken alle vage pijntjes weer weg.

Mijn Architect neem een massage, ik een pakking, heerlijk!
Daarna een patatje eten op een zonnig terrasje.

Ik blijf het een leuk plaatsje vinden, dat Nieuweschans … een wagen met stro dendert voorbij, gaat dat naar de kartonfabriek hier? Ik denk dat karton tegenwoordig niet meer van stro gemaakt wordt.

Wederom weekendje Groningen (1)

Zoals zo vaak moet ik weer een keuze maken uit allerlei leuks in Groningen. Ik wil naar zoveel, maar dat kan nou eenmaal niet.

We boffen wel met een supermooie aanbieding van de NS, trein voor twee heen en terug en een nacht in het NH hotel, inclusief ontbijt voor een klein prijsje.

Eerst natuurlijk krantje lezen in de Oude Wacht. Contact met onze Groningse vriend uit Limburg, Wiel, hij komt gezellig even meeborrelen en neemt en ik krijg nog een cadeautje van hem, een muziekdoosje met ‘Yesterday’.

We gaan inchecken in het hotel, van buiten lelijk, van binnen prettig, weer eens wat anders dan goedkope B&B's.Normaal zou ik hier nooit gaan logeren, maar nu zitten we hier spotgoedkoop en dan is het zeker leuk!

's Avonds gaan we eten bij de nieuwe Boven Jan, boven zit vol, dan maar beneden en ze hebben zowaar een vegan gerecht op de kaart, een tajine, lekker hoor.

Vorig jaar zijn we naar een optreden van de Britse band Belter geweest en vanavond komen ze weer. Tegelijkertijd is ook de opening van het Gradus J. Bosklopperjaar in de Silo met Bert Hadders en de Nozems, waarvoor we uitgenodigd zijn.

We gaan daar eerst naar toe, maar door de mentale staat waarin verkeer is het toch wenselijker dat ik even lekker uit m'n dak ga met postpunk en dus vertrekken we al snel naar de Kroeg van Klaas.

Geweldig leuke avond met Groningers en Britten.