‘Hat sil heve’ conventie RHS in Heerenveen

Gisteren, 25 april, was de 8ste conventie van de Nederlandse Red Hat Society.

Deze keer is de organisatie in handen van chapter Het Friesche Haagje uit Heerenveen.

Man gaat mee naar Heerenveen, een bezoek aan het museum Belvédère stond allang op zijn lijstje en zo reizen we gezellig samen.

museum Belvédère

Helaas ben ik de enige van mijn chapter die gaat, maar dat weerhoud me niet, deze jaarlijkse landelijke dag is voor mij het hoogtepunt van m’n lidmaatschap van de Red Hat Society. Omdat ik deze maand jarig ben mag ik weer een paars hoedje op. Leuk is dat veel ladies me bij aankomst op het station al gelijk komen feliciteren.

Ontvangst op station Heerenveen door Queen Afrodyn en de burgemeester

De conventie vindt plaats in het Fryslân Fean Plaza van het Abe Lenstrastadion. We worden op het station ontvangen door  de lieve famkes van Heerenveen en door een vrolijke burgemeester. Het is zoals elk jaar weer een spectaculair gezicht als een stoet van zo’n 450 uitbundig in het paars en rood uitgedoste vrouwen door de stad trekt, achter de muziek aan. Sommigen hebben er veel werk van gemaakt, met prachtige galajaponnen, anderen hebben enkel een rode broek uit de kast getrokken, het maakt niet uit, we hebben allemaal een rode (en enkelen een roze of paarse) hoed op.

Het is goed georganiseerd, de politie zorgt dat we veilig door het verkeer geloodst worden en deze galante dienders behoeden ons er zelfs voor dat we over paaltjes struikelen.

We worden door iedereen onderweg vrolijk begroet, soms zelfs met open mond van verbazing.

Bij het stadion aangekomen is er een (soms niet zo ladylike) run op koffie en gebak, begrijpelijk want velen komen van erg ver, en hebben dus al een flinke reis achter de rug. Maar de opzwepende djembé muziek maakt alles weer goed.

Queen Afrodyn en de burgemeester heten ons op erg grappige wijze welkom.

Daarna treedt de cabaretgroep ‘Jong Belegen’ op, een mooie en hilarische voorstelling.

Dan volgt een (meer dan voldoende) lekkere lunch. Er waren ook allerlei leuke kraampjes met hoeden, sieraden e.d.

Hoewel er van de Goudse chapters geen Redhatters gekomen waren, ben je natuurlijk niet alleen met meer dan 400 ladies. Toch was het soms wat jammer, want eigen groepjes blijven toch min of meer bij elkaar.

Ik had met Man afgesproken en vertrok daarom eerder.

De weg terug was makkelijk te vinden, want langs de hele route hingen paarse en rode balonnen.

Man en ik hadden afgesproken in het mooie Grandcafé Paul Kruger.

We komen erachter dat dit ook het ‘clubhuis’ van de Famkes van Het Friesche Haagje is en we besluiten hier te blijven eten, want ik verwacht dat er later veel Redhatters zullen komen. Dat was ook zo, wat een gezelligheid!

In de gekregen goodybag zat ook nog een bon van 10 euro korting, dus naast een erg lekker diner was dat ook een fijne verrassing.

De famkes hebben deze dag fantastisch georganiseerd, ik vond het een vrije dag en de reis naar het noorden dubbel en dwars waard ... chapeau!

Reduation

Onze Benjamin van de Rode Hoedenclub is 50 geworden. Eindelijk mag ze een rode hoed op.

Maar van Pinkhattertje naar Redhatter gaat niet zonder slag of stoot, een Reduation is een serieuze (proest) zaak. Langzaamaan werd deze jongvrouw tot markiezin getransformeerd, moest elk roze/lila kledingstuk afleggen en werd van top tot teen in het rood en paars gehesen (mèt BH en kousen) en volgehangen met sieraden. Natuurlijk hoort daar ook een mand vol cadeautjes bij, een toespraak, een certificaat en een lied. We waren ook blij dass die Freule van over de grens erbij was.

Tranen met tuiten ... van het lachen ... wat een feest!!

alles klaarzetten 

omkleden 

de schoenen zaten wat ruim 

zingen 

Was strijken?

Mijn clubje Redhatters kwam gistermiddag was strijken. Huh?

Haha, nee hoor het heet 'encaustic painting'.

We gebruiken een gewoon oud strijkijzer en fotoprintpapier. Het is een eerste uitprobeersel, maar we zijn gelijk enthousiast. Wat er gebeurt als je het strijkijzer op verschillende manieren beweegt. Wat je allemaal voor wonderlijks ziet in het resultaat! Na deze eerste kennismaking gaan we het zeker nog eens doen. En zoals altijd ... we hadden saampjes weer veel lol!

Red Hat Society

Bent u ze wel eens tegengekomen?

Dames in het paars gekleed, met rode hoeden? Uitbundig, bizar soms, met veren boa’s, handschoenen en glittersieraden?

Dat zijn leden van de Red Hat Society. De Red Hat Society is overgewaaid uit de VS en heeft al in veel steden een afdeling, chapter genaamd, en wereldwijd miljoenen leden.

Naar aanleiding van het gedicht ‘Warning’, eergisteren in Dinsdag Dicht, hier wat meer informatie.

In 2005 stond een artikel in het NRC Handelsblad:

De Red Hat Society is min of meer toevallig ontstaan. Geïnspireerd door het gedicht ‘Warning’ van de Engelse dichteres Jenny Joseph uit 1961 had ene Sue Ellen Cooper uit Californië een vriendin, eveneens in de vijftig, een rode hoed cadeau gedaan. In dat gedicht waarschuwt de ik-figuur dat ze ongepaste dingen gaat doen als ze oud is, bijvoorbeeld in het paars gekleed zal gaan met een rode hoed erbij ‘die me niet staat en me niet past’. Met andere woorden: lekker puh.

Toen Cooper met een groep vriendinnen een keer thee ging drinken, deed de hele groep voor de grap een rode hoed op. Weer andere vriendinnen hoorden ervan en deden hetzelfde. Na publicaties in een paar kranten en tijdschriften en een uitzending van de Today-show in 2000 was een beweging geboren.

Lees hier het artikel verder.

Werd er in het artikel nog over 12 afdelingen in Nederland gesproken, inmiddels zijn er wel honderd chapters!

Degene die een plaatselijk chapter opricht wordt de Queen genoemd. De leden, die 50 jaar of ouder zijn, heten Red Hatters en kiezen een naam en een (adellijke) titel. Ook de chapters zelf hebben vaak prachtige namen. De enige regel is een rode hoed en paarse kleding. In de maand dat je jarig bent mag je het omdraaien, dus een paarse hoed en rode kleding.

Vrouwen die nog geen vijftig zijn kunnen zich al aansluiten en worden Pink Hattertjes genoemd, zij dragen een roze hoed en lila kleding tot hun 50ste verjaardag. Zo is het juist een feest om 50 jaar te worden, want dan mag je eindelijk die langgekoesterde rode hoed op.

Vrouwen van middelbare leeftijd hebben naast werk, zorg voor kinderen, gezin en huis en (misschien nu ook) de zorg voor ouders, dragen maatschappelijk bij, doen vrijwilligerswerk. En we blijven dat doen, natuurlijk, maar één keer per maand gaan we los met ons chapter en één ker per jaar landelijk. Het gaat bij de RHS om plezier en vriendschap na je vijftigste. Verder geen enkele andere doelstelling.

Juist in deze tijd dat jong en mager het overheersende schoonheidsideaal is, lijkt het of vrouwen van 50+ niet meer mogen meetellen, onzichtbaar moeten zijn, grijze muizen. Er bestaan zelfs lijstjes van welke kleding je niet meer zou mogen dragen, hoe lang je haar nog mag zijn! Wie verzint die lijstjes? Met welk doel? Waarom doen sommige vrouwen of die lijstjes wetten zijn waar je je aan moet houden? Waarom zijn wij vrouwen zo streng voor elkaar?

Daar hebben wij Red Hatters geen zin in! Je lekker uitdossen in bizarre, gekleurde kleding, over the top met rode hoeden, boa’s en sieraden en samen plezier maken en ... een nog niet eerder ontdekte persoonlijkheid komt plots boven. Je moet wel een beetje over een bepaald soort gekte beschikken.
En hoe oud je ook wordt, meisjes houden nog altijd van verkleedpartijtjes.

Wat leeftijd betreft, bekijk ook eens dit stukje van deze grootmoeder op youtube.

En hier een interview met haar. Ze zou best een Red Hatter kunnen zijn!

Dinsdag Dicht (28)

Warning

When I am an old woman I shall wear purple

With a red hat which doesn't go, and doesn't suit me.

And I shall spend my pension on brandy and summer gloves

And satin sandals, and say we've no money for butter.

I shall sit down on the pavement when I'm tired

And gobble up samples in shops and press alarm bells

And run my stick along the public railings

And make up for the sobriety of my youth.

I shall go out in my slippers in the rain

And pick flowers in other people's gardens

And learn to spit.

You can wear terrible shirts and grow more fat

And eat three pounds of sausages at a go

Or only bread and pickle for a week

And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.

But now we must have clothes that keep us dry

And pay our rent and not swear in the street

And set a good example for the children.

We must have friends to dinner and read the papers.

But maybe I ought to practice a little now?

So people who know me are not too shocked and surprised

When suddenly I am old, and start to wear purple. 

Jenny Joseph

Haar gedicht 'Warning' uit 1961 inspireerde tot het onstaan van de Red Hat Society.

Het nieuwe licht

Tijdens de Conventie van de Red Hat Society in Zwolle in april kregen we een uitnodiging voor een rondleiding in het Flehite Museum in Amersfoort. De dochter van een van de Zwolse dames heeft daar een tentoonstelling samengesteld, genaamd: Nachtlicht, de schilders van het nieuwe licht. Vanuit ons chapter besloten we daar met drie ladies deze middag naar toe te gaan.

De tentoonstelling Nachtlicht laat de invloed van het gas- en elektrisch licht op de Nederlandse kunst tussen 1880 en 1940 zien.

We kregen uitleg over hoe de komst van gaslicht en later elektrisch licht het stadsbeeld veranderde en hoe kunstenaars dit verbeelden.

Isaac Israels

Kunstenaars als Isaac Israels, George Hendrik Breitner, Jan Sluijters, Leo Gestel, Kees van Dongen, Cor Noltee, Kees Maks, Simon Maris, Johan Dijkstra en Piet van der Hem experimenteerden met de effecten en de mogelijkheden van het nieuwe licht. Het uitgaansleven vormde een belangrijke bron van inspiratie. Maar ook het veranderde straatbeeld, het huiselijke leven en de invloed van het licht op de mode werden verbeeld.

Kees van Dongen

Als je uitleg krijgt bij schilderijen zie je opeens veel meer en bekijk je de schilderijden anders dan dat je er zonder voorkennis langsloopt. Ik vond de schilderijen erg mooi dankzij de informatie die we kregen.

Natuurlijk was het ook leuk om als groepje Redhatters door het museum te lopen!

Ik kende Museum Flehite niet, het is een mooi museum in een bijzonder gebouw. Op de website kan je er meer over lezen.

Daarna gingen we nog wat drinken bij ‘De Ondeugd’. Een ander nieuw licht (althans voor mij) dat me opviel waren de voetgangerslichten in Amersfoort: een vrouwtje i.p.v. het traditionele mannetje! Ze heeft een paardestaart en draagt hakjes. Een zomers jurkje en een capri broek, helemaal up-to-date. Ze loopt met ferme pas, met haar buik een beetje vreemd naar voren (zou ze zwanger zijn?) Ik vind haar leuk!

Rode Hoeden

Hoe ouder, hoe(d) gekker!

Een aantal van mijn lezers weet het: ik maak deel uit van de Red Hat Society.

Een uit Amerika overgewaaid fenomeen. Een reden om blij te zijn als je 50 wordt, want dan mag je lid worden en een rode hoed gaan dragen.

Een disorganisatie met als enige regel rode hoed en paarse kleding dragen en niet zeuren. In de maand dat je jarig bent (en deze maand ben ik dat) mag je het omdraaien, en de hele maand een paarse hoed en rode kleding dragen. Vroeger werd wel gezegd: Dat vloekt bij elkaar; maar wat is het mooi samen!

Als je je kleedt in deze rebelse kleuren doet dat wel wat met je. Bij mij spreekt het een deel van mijn persoonlijkheid aan waar ik me voor die tijd niet van bewust was.
Toen ik bij de RHS kwam was ik nog geen 50. Dan ben je een Pinkhattertje, met roze hoed en lila kleding. Wat een feest is het dan als je 50 wordt, volwaardig lid!

In Nederland zijn de Red Hatters in sneltreinvaart gegroeid tot inmiddels zo’n 100 afdelingen, chapters genaamd. Wil je er meer over weten kijk dan bij Red Hat Nederland.

Eén keer per jaar is er de landelijke conventie. Dan komen alle leden uit het hele land samen. Die dag wordt elk jaar door een ander chapter georganiseerd.

Dit jaar, de zevende conventie, was Zwolle (Veerig Verder) aan de beurt. Behalve dat deze dag perfect georganiseerd was, met een geweldig programma, deed het weer ook een duit in het zakje, minstens 25° C!

Stel je voor: zo'n 450 dames in uitbundige kleding die door de stad lopen.

Het leukste zijn de reacties van omstanders, letterlijk vallen de bekjes open, je krijgt bijna alleen maar positieve reacties, want of je het wilt of niet, je moet glimlachen als je Red Hatters tegenkomt.

De Red Hatters worden in Nederland ook steeds bekender. In de trein naar Zwolle tikte een heer, die achter me zat, op mijn schouder, wees naar mijn paarse hoed en zei: U bent zeker jarig deze maand?

Het komt ook wel eens voor dat iemand tegen me zegt: Hee, ik zag je nog met je groepje in Utrecht. Daar was ik dan helemaal niet, maar wel andere Red Hatters.
Volgend jaar is Heereveen aan de beurt om de 8^ste conventie te organiseren. Ik kijk er nu al naar uit!

Rood-paarse invasie op station Zwolle

2012 is Heerenveen aan de beurt!