Geel

Hadden gisteren de witbloeiers de aandacht, vandaag is geel aan de beurt. Ik snap nog steeds niet dat ik vroeger niet van geel hield, nu ben ik er gek op! Ik heb dan ook heel veel geel.

Een selectie:

Behalve de Gulden sleutelbloem heb ik nu ook een Slanke sleutelbloem (Primula elatior), in Perk Louis.

In het Stenen Tijdperk bloeit het Rotsschildzaad uitbundig (Alyssum saxatile):

Nu toch echt de allerlaatste bloem van de elfenbloem Epimedium ‘Frohnleiten’ op Talud-2.

De gele lis (Iris pseudacorus) hoef niet perse aan de waterkant te staan. Hier heeft hij het prima naar z'n op Talud-1 en Buiten de perken.

De Gele dovenetel (Lamiastrum aleobdolon) heeft groen blad. De soort met zilveren vlekken op de bladeren, de bonte dovenetel, is vaak een verwilderde soort die afstamt van geplante varianten. Ik heb beide in mijn tuin en vind beide mooi.

Het Spiegeleitje (Limnathes douglasii) is geel en wit, maar toch meer geel, dus mag hij hier. Het is een eenjarige moerasplant, maar hij zaait zich ook uit op niet zo vochtige plekken en doet het prima. Dit jaar staat hij in Perk-1 en Perk-3. Ik hou van planten die zelf een plekje vinden. Hij trekt ook bijtjes en zweefvliegen aan.

Toen ik een keer rondstruinde bij Kwekerij Brandenburg zag ik leuke gele bloemen, maar niet in de bedden, maar her en der daartussen. Ik vroeg wat dat voor plant was en of hij ook te koop is. Het meisje antwoordde zuchtend dat hij niet te koop was, het is een invasieve plant, dat hij bijna niet weg te krijgen was en ze nog geen tijd had gehad om hem weg te halen.

Ik vond hem mooi, deze Gele maskerbloem (Mimulus luteus) en vroeg of ik een stek mee mocht nemen. Dat mocht, maar zij raadde het me ten sterkste af. Gek wordt je ervan, zei ze nog.

Eigenwijs als ik ben, nam ik toch een stek mee. Want het is een mooie plant. Na speuren op internet begreep ik dat hij z'n ongebreidelde groeikracht vooral langs vochtige oevers heeft. De uitgebloeide bloemen heb ik vorig jaar verwijderd voordat er zaad kwam.

Dit jaar zijn er wat meer, maar ik hou hem in de gaten.

Doronicum pardalianches, Hartbladzonnebloem. Het is een stinzenplant die ik ooit gekocht heb in Domies Toen. Mooie plant:

De Gouden regen, die op sterven na dood was toen wij hier kwamen, is dit jaar adembenemend mooi. Hij heeft zich weer helemaal hersteld. Prachtig!

Wit

Opeens viel het me op dat ik best veel witte planten heb. Soms zie je tuin prachtig oplichten door al dat wit. In het Berkperk en in het Stenen Tijdperk staat Iberis sempervirens, de Scheefkelk, die flink gegroeid is:

Damastbloem (Hesperis matronalis ‘Alba’) bloeit ook al uitbundig:

Natuurlijk ontbreekt Lievevrouwebedstro niet (Galium odoratum), bijna overal in mijn tuin kom je haar tegen:

Ook een favoriet: Haarlems klokkenspel (Saxifraga granulata var. plena), na een moeilijke start heeft deze zich al aardig vermeerderd. Op deze site vind je leuke informatie over het plantje, die daar moeder aller stinzenplanten genoemd wordt.

Van Daslook, Allium ursinum, word je ook blij, mooi blad en bloem, het vermeerderd zich goed en het maakt niet uit als het overal tussen verschijnt, want het verdwijnt vanzelf weer. En het is lekker en gezond.

Op Talud 1 groeit Grote muur (Stellaria holostea).

In het Witte Perk heeft het Bochtig look (Allium Zebdanense) zich ook al wat meer uitgebreid:

Ook in het Witte Perk een flinke pol Hoornbloem, Cerantium tomentosum. Op de voorgrond Anthriscus sylvestris ‘Ravenswing’, Fluitekruid of Weidekervel, met donker blad.

 

Ik vergeet nogal eens naar boven te kijken, had ik bijna de eerste keer dat de Sneeuwklokjesboom (Halesia Carolina) bloeit gemist!

Wilde planten zijn ook geliefd in mijn tuin, zoals bijvoorbeeld Look-zonder-look (Alliaria petiolata) die op verschillende plekjes door de hele tuin verschijnt. Je trekt hem er makkelijk uit als het moet, maar voorlopig nog maar laten staan, want het is een waardplant voor het Oranjetipje (net als de Scheefbloem en de Pinksterbloem).

Bellis Perenis, het Madeliefje, grasmaaien deert ze niet, integendeel, ze worden er alleen maar talrijker van. Toen we in 2018 begonnen met de tuin zag je er geen een en nu overal in het gras. In de perken haal ik ze wel weg, want daar worden het grote bladpollen die tussen de vaste planten gaan staan.