Blij met bonen

Deze blog is hier naartoe verhuisd.

Het groeit als kool …

soldatenboontjes

Ik wil niet te vroeg zaaien, want dan groeit het zo weer de potjes uit en waar laat je het dan? Nog niet naar buiten, gelden die IJsheiligen ook voor de moestuin? In ieder geval is het dakterras nog niet klaar, potgrond moet nog gehaald worden, er moet nog opgeruimd en schoongemaakt worden. Maar dan moet het wel mooi weer zijn. Eerst eens kijken wat ik nog aan zaadjes heb.

Op 22 maart zaaide ik de zelfgeoogste tomatenzaadjes, de courgettes en de soldatenboontjes die ik vorig jaar in Groningen had gekocht. Ik weet niet of ze in een pot willen groeien, maar ik ben benieuwd naar de kleur van de bloemen, als de planten te groot zouden zijn voor het dakterras kunnen de bloemen gewoon in de sla. Ik probeer altijd maar wat en veel lukt ook gewoon.

Na een week zie je het eerste boontje al opkomen (middelste rij):

Twee dagen later verschijnen er piepkleine kiempjes van de tomaten (bovenste rij) en de courgettes (onderste rij):

Na vier dagen staat het er al zo bij:

Wat gaat het hard, de soldatenboontjes krijgen een ruimere behuizing en in de vakjes die vrijkomen gaan nu sperziebonen. Hopelijk wordt dat wat, de zaden zijn ook van vorig jaar.

Knoflooktenen die uitliepen staan buiten in een pot en groeien ook gestaag verder. Dat groen is zo lekker door de sla.

De prachtige bloemetjes van de blauwe bes verschijnen ook alweer:

Van de weeromstuit besloot de bloemkool uit de groentetas ook maar te gaan 'bloeien' … maar dat werd in de kiem gesmoord, die ging de pan in.

Tomaten

Vorig jaar had ik aan de weg in Westernieland een tomatenplantje gekocht, omdat dat plantje op de achterbank gekoesterd werd tijdens onze tocht door Groningen, kreeg het een naam: Freek.

Het was mijn eerste tomatenplantje en tot mijn plezier kwamen er al gauw groene tomaatjes aan. En toen werden ze geel, prachtig hoor, maar wat duurde het lang voor ze rood werden ... ik wist toen nog niet van gele tomaten.

Het waren heel erg lekkere tomaten. Helaas vergat ik zaadjes te bewaren.

Wel had ik wat zaadjes uit rode romaatjes en gestreepte tijgertomaatjes gehaald. Ik las allerlei ingewikkelde toestanden om dat zaad te bewaren, maar ik had ze alleen afgespoeld en op een stukje keukenpapier laten drogen. Ging prima. Ik zaaide ze dit voorjaar in de rondeeleierdoosje.

De oogst dit jaar is een feestje, een stroom van heerlijke snoeptomaten. De groene die er af vallen, rijpen op een bordje na.

Zonder kunstgrepen en zonder nare beestjes, met misschien wel wat  weinig zon en teveel regen. Ik geniet van m’n eigen teelt mooie en lekkere tomaatjes.

Bij de beelden van de tomatengevechten in Spanje krijg ik wel een dubbel gevoel, het ziet er geweldig uit, maar is wel voedsel ... en ergens op de aarde was daar toch een groot tekort aan?

Komkommertijd

Vanmorgen vroeg stap ik het terras op en zie deze libel, rustend op een komkommertje.

Klik op de foto voor vergroting, dan zie je de mooie adering van de vleugels met een dicht vakje, genaamd pterostigma, en de prachtige tekening op het lijf. 

Weer over ’t weer

Het valt me op hoe vaak we het over het weer hebben. Ook ik doe daaraan mee, zeker in mijn werk met ouderen is het een geliefd gespreksonderwerp. Nu was deze maand vooral koel en nat. Op de zesde plaats van de natse juli-maanden sinds 1901, las ik ergens. Erg jammer voor de vakantiegangers in eigen land. Ik heb nog geen vakantie, maar mis wel het eten op het dakterras met het bijbehorende lange natafelen op een zwoele zomeravond.

Tot mijn verbijstering zag ik dat mijn blauwe bes zich al helemaal in herfstkleur heeft getooid, hier met de laatste bes:

Gelukkig blijven de pompoenplanten stug doorbloeien met hun mooie, zonnige bloemen. Er is weer een courgette oogstrijp, iets kleiner dan de eerste, maar toch nog 317 gram. Die gaat vandaag in de pasta.

Ik pluk een handje boontjes, die dun zijn, maar lekker smaken. De tomaten laten nog geen kleur zien. De aardbeien gaan matig. Die missen waarschijnlijk net als ik de zon.

Volgende week wordt het weer beter ... beloofd?

Moe's dakterras

Een piepklein ‘natuurgebiedje’ midden in de stad op m’n dakterras. Het groeit en zoemt hier dat het een lieve lust is.

Ik heb wel een Insectengids, maar er zijn zoveel soorten bijen en wespen met allemaal weer verschillende pyjamaatjes. Ik kan deze niet vinden in het boek, dus hou ik het maar op ‘wespje’, hier op het Zegekruid (Nicandra physalodes) gezeten.

Update, met dank aan Jan van slamenietdood weblog: Geen wespje, maar een zweefvlieg: waarschijnlijk een terrasjeskommazwever (wie bedenkt zo'n naam)
... in mijn geval een dakterrasjeskommazwever.

Ik had twee slaplantjes, ze zijn flink gegroeid (zonder mest), al geoogst én opgegeten.

Hoewel een merel dagelijks een besje komt pikken, zijn er nu toch ook een paar om zelf op te eten.

De aardbeien hebben zich hersteld, ze zijn belaagd door rupsjes, luizen, witte vliegjes en mieren. Er mag op mijn dakterras geen gif gebruikt worden. Ik heb er steeds alles afgespoten met een flinke straal water. De kilo per plant, die Robben ons voorspelde zal niet gehaald worden, maar blij met elke rijpe aardbei, want ze smaken goddelijk.

Ook een paar boontjes dit jaar:

Een minikomkommer, deze waren speciaal bedoeld voor in een pot.

Hij is bijna 10 cm nu.

De tomaatjes komen er nu ook aan. De zaadjes heb ik vorig jaar uit een bakje biologische minitomaten in allerlei kleuren gehaald. Ik weet dus nog niet wat het gaat worden. Zo te zien wel met een ovale vorm.

Hier op de hortensia een hommeltje.

Het is op kleine schaal alvast ervaring en kennis opdoen, voor later als ik een riante tuin ergens in Groningen bezit. 
J

Courgette

Ik zaai elk jaar wat pompoenen, courgettes en (mini-) komkommers. Niet zo zeer voor de oogst, maar vooral voor de bloemen. Zo heb je goedkoop toch potten vol met mooie planten. In vergelijk met een tuin moet je op een dakterras elk jaar vaak weer helemaal opnieuw beginnen. Hoewel ik ook planten heb die het al jarenlang goed doen in hun pot, wil ik geen geld uitgeven aan steeds maar nieuwe planten. Ik geniet erg van de groeikracht van deze cucurbita pepo met hun mooie geel gekleurde bloemen. En het is leuk als er toch vruchtjes gevormd worden.

Vorig jaar waren er steeds geen mannelijke en vrouwelijke bloemen tegelijkertijd open, dus kwam er niks van bevruchting en vielen de kleine vruchtjes er af.

vruchtbeginsel van de pompoen

Dit jaar heb ik met tussenpose van drie weken gezaaid. De pompoenplanten bloeien uitbundig, maar in een pot verwacht ik geen pompoen. Wel verschijnen er inmiddels minuscule komkommers. Maar met verbazing volgden we de groei van een courgette:

dit was op18 juni ... 

... en dit op 28 juni

(Sorry voor de wat suggestieve foto’s J)

op 29 juni

Op deze regenachtige dag besloot ik dat hij de volgende dag geoogst zal worden.

Het stelt misschien weinig voor, maar ik ben hartstikke trots om mijn eerste zelfgeteelde courgette. Wat heb ik ervan gemaakt? Hier het recept.