Abelstok in november

Ben je al in het bos van Adelstok geweest? Dat vroeg Harry Niehof een poosje geleden.

Nee … dat is toch een gemaal? Daar rijden we regelmatig langs. 

Nee het is veel meer, het is ook een prachtig bosje, een verwilderde boomgaard met een mysterieuze geschiedenis. Met eeuwenoude sages tot verhalen over de commune met zijn hippies in de jaren 70.

Vandaag zijn de weersvoorspellingen erg goed en we besluiten naar Abelstok te fietsen.

Gevulde picknicktas mee.

We zijn er zo, het is amper een half uurtje fietsen.

We zetten de fietsen tegen een paaltje en gaan te voet verder. We worden steeds enthousiaster. Gelukkig hebben we van te voren informatie over deze plek gelezen en weten we zodoende de achtergrond van deze plek en de fruitbomen.

Hier de links die ik van te voren gelezen heb: 1, 2, 3, 4, 5.

Onze mond valt open … hoe mooi en grillig fruitbomen worden als je er niets aan doet. En toch volop fruit dragend. Dat werpt direct een ander licht op de gebruikelijke snoei adviezen!

We zien wel dat er veel verschillende appelsoorten zijn, de grond ligt vol, maar helaas zijn de meesten aangevreten of al aan het rotten. Ik neem me voor om volgend jaar iets eerder te gaan.

Voor Groningse begrippen is het druk, we komen enkele gezinnetjes tegen en bij de brug in de vorm van een picknickplaats staat een man met een grote hond. Hij begint een praatje. Ik vraag waar de boerderij oorspronkelijk gestaan heeft.

Hij vraagt waarom we dat willen weten, waren we hier misschien in die hippietijd?

Ik ben even van m’n à propos … maar als ik naar mijn langharige Henny kijk, snap ik zijn vraag wel.

Nee hoor, we zijn hier voor de eerste keer, we zijn gewoon geïnteresseerd.

Hij woont in de buurt en vertelt wat hij nog weet uit die tijd. Leuk hoor, zo’n ontmoeting.

foto Lambert Kamps

Als we de brug over zijn zien we nu meer perenbomen, vooral stoofperen. Er liggen er genoeg en ook in de bomen hangt nog veel.

Daarna komen weer vele appelbomen. O, o, al die appels op de grond. Ik vind een onaangetaste en we proeven. Lichtzuur. Lekker hoor. Zo’n smaak vind je niet in een supermarkt, daar zijn de meeste appels mierzoet en de friszure, zoals Granny Smith, komen van ver.

Wat zou deze goed in appeltaart passen. Zoals gezegd, volgend jaar maar eens tijdig wat appels halen daar.

We wandelen begeesterd verder door dit sprookjesachtige bos met zijn kunstzinnige bomen en buitengewone geschiedenis.

Al we een bankje in de zon zien, gaan we picknicken. Ik heb een thermosflesje met groentebouillon, boterhammen en boterkoek. Het is hier heel stil, behalve het gekwetter van Kramsvogels, die komen natuurlijk op de appels af. We zijn reuzeblij dat we deze plek nu kennen.

Via Eenrum, Nijenklooster en Het Bultje rijden we weer terug naar huis, even flink doortrappen, want hoewel we nog naar die prachtige lage zon kijken, is het over een uur, om kwart voor vijf, gewoon donker. En als het donker is, is het ook echt donker hier! En dat fietst niet fijn met onze stadse fietslampjes.

Fietstocht

We moeten wat boodschappen halen in Leens en omdat het stralend weer is koppelen we er gelijk een fietstochtje aan.
We gaan eerst richting dijk en zien bij Landgoud een trekker met wiedende mensen. Zo gaaf dat deze boer geen gif gebruikt.

Als ik inzoom wordt de foto wel onduidelijk, maar je kunt de mensen zien liggen, keurig met coronaschotjes ertussen.

Een kijkje over de dijk, er zijn weer paarden op de kwelder.

Onder aan de dijk lopen schapen. Het valt me op dat sommige lammeren gemerkt zijn. Ik weet dat in de herfst die kleuren betekenen dat een schaap gedekt is. Maar dit? Hopelijk niet dat het de bedoeling is dat ze in de pan verdwijnen. Misschien maar beter dat ik het niet weet.

We fietsen verder langs de dijk en komen vlakbij het natuurgebiedje Feddema's plas. 

Je ziet de plas vanaf de weg, maar je kunt er niet bijkomen, het is helemaal omzoomd met riet. Daaromheen groeien wilgen, die er een sprookjesachtige plek van maken.

Het is trouwens verboden toegang.

Toch kan ik het niet laten om in de buurt van het water te komen, maar het is te dicht begroeid. Voor de rust van de vogels ook maar beter.
Het schijnt dat hier de geheimzinnige Waterral voorkomt.

Ik loop via de andere kant het bosje in en waan me bijna in Griekenland, door het sfeertje, de temperatuur en die gekke bomen.
Een wilg is er bij gaan liggen, maar er hebben zich zijtakken gevormd, die zelf ook weer bomen zijn.

Wat is het mooi hier en zo stil. Ik ‘verdwaal’ zelfs een beetje tussen de wilgen.

Met moeite ruk ik me los van deze plek, we stappen weer op de fiets en verlaten het fietspad langs de dijk. 

We fietsen op het pad door het land van boer Westers, langs een veld met bladmosterd.

Na de boodschappen in Leens koop ik, onderweg naar huis, een bos rabarber bij het stalletje van de Kloostertuin in Kloosterburen. Thuis maak ik er weer eens iets heel anders van: Rabarberpickles. Na een paar weken vond ik het maar zozo.

Na ruim 3 maanden waren ze overheerlijk!

Fietsen

op het erf van de verlaten boerderij de Wieben

Het is koud, maar de zon schijnt. Mensen gaan in groten getale winkelen, naar natuurgebieden of wandelen op de boulevard van Scheveningen. Ondanks de adviezen om thuis te blijven. Zelfs aan de anderhalve meter afstand houden wordt niet voldaan.

Dom en misschien gevaarlijk. Maar ergens snap ik het wel. Die heerlijke zonneschijn. Je zal maar alleen een balkonnetje hebben en met een stel kinderen verplicht binnen moeten blijven. Mensen willen juist even alle ellende en verdriet vergeten. Aan de andere kant, wat veroorzaak je? Dat Coronavirus ìs er en ik vind het behoorlijk angstaanjagend.

Misschien is dit het ideale moment om stil te staan bij de manier waarop vlees wordt geproduceerd.

Wij gingen wel naar buiten. Wij zijn niet verkouden of ziek. We fietsten met flinke tegenwind om longen en conditie te sterken. 

Een thermoskannetje koffie mee en een gesloten terrasje pakken in Pieterburen. We hebben vooral veel energie opgedaan door deze fietstocht.

Ik viel wel bijna van mijn fiets door het geluid van Amber alert.

Er was niemand om anderhalve meter afstand van te houden ... of anderhalve kilometer.
Hemel zonder vliegtuigstrepen, nou eentje dan. Begroet door de ganzen.

Ik begrijp dat niet iedereen dat heeft.

Wij voelen ons zeer bevoorrecht dat we hier wonen. 

Kwelderwandeling

We gaan vandaag mee met een fietstocht/wandeling naar de kwelder. We starten bij het bezoekerscentrum van het Groninger Landschap in Pieterburen. Mijn broer gaat ook mee
Omdat we te laat van huis gingen missen we de voorafgaande film, maar die draait vaker, dus die halen we een andere keer wel in.

We fietsen naar de Klutenplas en leren zo weer nieuwe fietspaden kennen.
Dan gaan we de dijk over en lopen de kwelder op. Het was een geweldig leuke excursie, Veel vogels en plantjes, waar ik de namen niet meer kan terughalen. Eigenlijk zou ik het moeten opschrijven, maar dat is weer lastig tijdens het wandelen. Nou ja, maakt eigenlijk ook niet uit, het was gewoon een prachtige tocht.

Rode ogentroost

Fietstocht, rododendrons en bier

Het is weer zo'n zonnige dag, we besluiten een fietstocht te maken richting Eenrum.Het is hier zo mooi, op een bruggetje maakt Henny een proatje met echte Groningers.

We fietsen door een landschap met veel fluitekruid en gele brem.

In Eenrum gaan we naar Arboretum Notoarestoen, waar ik eindelijk antwoord krijg op mijn vraag hoe het kan dat hier op de klei Rododendrons groeien.

Het is een prachtige tuin, vol met rododendrons in allerlei kleuren en formaten.

Er is ook muziek in de tuin, maar we moeten verder, er is een lezing in de bibliotheek van Leens. Nog snel even op de streekmarkt bij Verhildersum een fles Blanka halen, als cadeau voor mijn tante in Duitsland, waar ik vogende week naar toe ga.

Na de bijzonder leuke lezing van Rik Zaal gauw naar huis.

Vanavond hebben we van de dorpsvereniging nog een bierproeverij. Ik hou helemaal niet van bier, maar ik vind het zo gezellig met buren samen. De proeverij wordt, net als de vorige wijnproeverij door Famke van De Oude Sluis, gegeven. En al hou ik niet van bier, haar presentatie was erg boeien en leerzaam. Er was trouwens een biertje dat ik erg lekker vond, kriek, maar dat leek niet op bier, het smaakte naar cassis en de bierdrinkers vonden het maar niks. Geweldig dat Famke rekening met ons gehouden heeft, de hapjes voor ons waren vegan!

Wat een dag!