De Biotoop

Als we weer eens naar de Hortus in Haren gingen en de naastliggende Biotoop zag, vroeg ik mij telkens af: Wat is dat toch? Nu er een open dag is, kunnen we het eens nader bekijken.

De Biotoop is een creatieve broedplaats en woongemeenschap gevestigd in het voormalige Biologisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen. Het terrein van 8 hectare herbergt circa 180 bewoners, 100 ondernemers en 150 kunstenaars, en staat bekend om zijn duurzame, groene en innovatieve karakter. 

We beginnen met koffie en koek, met live-muziek.

Daarna lopen we het hele gebouw door en gaan op zoek naar het atelier van een kunstenares die ooit in Gouda exposeerde.

Daarna nog het buitenterrein bekijken. Het is een mooi, indrukwekkend terrein en het is leuk om daar nu eens geweest te zijn.

We zijn met de trein gekomen, en het is prima te lopen vanaf station Haren.

Weer terug in Groningen gaan we ook nog naar de Akerk, want het is de laatste dag van de tentoonstelling Ruach. Een kennis van ons heeft de banner ontworpen.

Een prachtige tekenkunsttentoonstelling in de schitterende Akerk.

Dit lag bij het station:

Weer terug met de trein:

Dagje strand Delfzijl (5)

Het wordt weer boven de 30°C, aanleiding om naar Strand Delfzijl te gaan, voor het vijfde jaar achtereen. We houden wel van een beetje desolate omgeving. Eerst weer koffie en taart op het terras van het Eemshotel en dan wandelen tot het eind.

Ik loop de pier op en zie, net als vorig jaar, onder de rand de zwaluwen bezig met hun nesten

Het is erg rustig en voor het eerst maken we mee dat het eb is. 

Er groeien alweer wat meer planten, het zeldzame Klein schorrekruid:

Klein hoefblad:

Zulte:

Twee soorten Schijnspurrie, de zeldzame Gerande en daaronder de Zilte. Ik zie geen verschil, maar Obsidentify wel.

We lopen tot het voormalige visrestaurant op poten. Er zijn mensen binnen, we gaan even kijken. Deze mensen gaan het visrestaurant weer nieuw leven inblazen, waarschijnlijk gaan ze in augustus open. Hoewel we geen vis eten, is het wel een fantastische plek voor een restaurantje. We wandelen terug naar de parkeerplaats, en toevallig vroegen mensen in een camper waar je hier een visje kunt eten. We konden niets bedenken, behalve Zoutkamp.
Toen ze al weg waren schoot ons helaas te laat Termunterzijl te binnen. 

’t Zielhoes in Noordpolderzijl is op dinsdag gesloten, dus rijden wij door naar Garnwerd aan Zee.

Een schaal met lekkere vega borrelhapjes en sinds lange tijd weer eens een roséetje.

Het was een heerlijk vakantiedagje!

Dagje strand Delfzijl (4)

Eindelijk weer een paar mooie dagen. Omdat het niet duidelijk is wanneer het weer zo is, deze flut lente en zomer, gaan we vandaag naar het strand van Delfzijl. Elk jaar als het tegen de 30 graden is. Koffie en taartje op het terras van het Eemshotel en wandeling naar het eind.

Onder de rand zit een hele batterij huiszwaluwnesten:

Het is heel rustig hier, het is een doordeweekse dag en de vakanties zijn nog niet begonnen.

De stoeltjes die hier vorig jaar stonden, zijn helaas verdwenen:

Lekker hoor, zo'n dagje strand.

Dagje strand Delfzijl (3)

Net als in 2021 en 2022 gaan we weer naar het strand van Delfzijl. Het is een mooie, warme zomerdag. We beginnen weer met een drankje op het terras ven het Eemshotel.

Als ik over de balustrade kijk, zie ik iets merkwaardigs, twee mensen hebben die plek gekozen om te gaan zitten:

We wandelen langs het hele strand door naar achteren.

En elk jaar verbazen we ons weer over deze onwerkelijke omgeving.

Het voormalig restaurant De Kleine Zeemeermin was vorig jaar ook al dicht. Nu staat het te koop/te huur. Alles is er nog, terrasmeubilair en inrichting. Zo jammer, want het is een uniek ding. Mensen hebben een tafel en stoelen gepakt en onder het gebouw gezet. We gaan daar heerlijk zitten. Met het hoofd in de schaduw en de benen in de zon.

Door de temperatuur krijgt het een Grieks sfeertje ...

... tenminste, als we naar zee kijken. Als je je omdraait is het weer een heel andere wereld.

Toch een fijne plek, we hebben hier heerlijk rustig zitten lezen. En misschien vinden anderen ons net zo merkwaardig als wij die mensen van de tweede foto.

Uit in april 2023

Er worden rond onze woonplek altijd zoveel leuke dingen georganiseerd en je zou wel naar alles toe willen, maar we moeten onszelf begrenzen, qua geld uitgeven. Ik had voor mezelf bepaald dat we 2x per maand iets mochten doen, wat geld kost. Iets wat amper iets kost of gratis is, mag daarnaast ook wel. Deze maand kozen we het volgende plezier:

Op tweede paasdag, 10 april, naar Neut'n schaiten (noten schieten). Hoewel voor veel Nederlanders Pasen staat voor eieren, woonboulevards en paasvuren, is de Groningse Paastraditie toch wel het Neut'n schaiten.

Dit is de eerste keer, sinds we hier wonen, dat we meedoen. Het vindt plaats in de schuur van een van onze boeren.

Er wordt een rij walnoten op een rechte krijtlijn met dwarslijntjes gelegd. Ieder legt een klein bedrag aan muntgeld naast de walnoten. Met een stalen kogel moet je zoveel mogelijk noten raken. De kunst is om de achterste noten te raken, het geld dat daarbij ligt is dan van jou. Blijft de achterste noot (en die daaronder) liggen, moet je bijbetalen en worden de weggeslagen noten teruggelegd.

Uiteraard bak ik er niets van.

Het klink een beetje suf, maar ik moet zeggen dat het hartstikke leuk was, we hebben gewoon superleuke dorpsgenoten, veel lachen met elkaar, dus een reuze gezellige middag.

En helemaal een ‘budget’-uitje.

Op 15 april gaan we naar de Open Dag van Savanneboerderij Verbaarum, helaas is het somber en koud weer. Maar het enthousiasme van deze mensen maakt veel goed.

Wat een fantastische plek!

Hier legt Quinten, de tuinder van de Woldtuin, ons uit hoe hij groente kweekt in samenspel met bomen. De bomen zorgen voor milde micro-klimaatjes wat de groei van de groenten verbetert.

Het trekt veel insecten aan waardoor een natuurlijke plaagdierbestrijding mogelijk is. De bomenrijen voeden het bodemleven, bevorderen de groei van schimmelnetwerken en leveren ten slotte ook nog eens een heerlijk fruit en noten. Binnen dit Agro Ecologische systeem worden verschillende methoden als No-Dig, Permacultuur en Syntropische landbouw toegepast.

Een Herstellende Landbouw methode die ervoor zorgt dat bodemleven een compleet voedingspalet voor de planten vrij beschikbaar maakt. Heel erg leerzaam en interessant!

De moestuin van Christa daarentegen is van een wilde schoonheid. Een intuïtieve benadering die ik herken. Christa tuiniert op gevoel, hier geen diepgaande kennis maar vertrouwen op een oergevoel. Hoe gaat het met planten in de natuur? Zo gaat het ook in de moestuin. Hier geen strakke rijen maar organische vormen. De moestuin is er niet alleen voor groente productie maar moet bovenal een fijne plek zijn waar het goed toeven is. Een terrasje, veel bloemen, insecten, mooie vlinders, zon en rust… Schijnbare Chaos is een toegepaste methode waarbij het voor de mens nog steeds duidelijk is waar welke groenten staan maar insecten gedesoriënteerd raken door een snelle afwisseling in vorm, kleur en grootte van de groenteplanten. Daardoor zijn ze niet afwezig maar kunnen ze niet uitgroeien tot plagen.

Een hele klus om die oude, karakteristieke boerderij weer nieuw leven in te blazen. Een deel van het rietendak is al klaar:

Tijdens de rondleiding kwam ik een schattig zijdehoentje tegen ... dan smelt ik!

Jammer dat het net te ver is om wekelijks verse, biologische groente te halen!

Op 19 april vindt er een lezing plaats van O.C. Hooymeijer en zijn Wondere vogelwereld in het dorpshuis van Baflo.

O.C. is beeldend kunstenaar en schrijver van gidsen voor de niet-bestaande vogels van Europe. Ik kreeg een paar jaar geleden zo'n boek voor mijn verjaardag. Prachtig en hilarisch.
O.C. is een begenadigd verteller. Heel erg grappig!

Hij komt tevens uit Vlaardingen, dus hadden we ook een leuk gesprek over die stad en de mensen die we beiden kenden.

Natuurlijk koop ik zijn nieuwste boek, wat een feest om te lezen.

Rechts op de foto, Erik de Graaf, historicus, docent en schrijver èn ook uit Vlaardingen ... zelfs een vroegere buurjongen van mij, maar daar kwam ik pas hier in Groningen achter.

Het nest van de Kleine Amerikaanse Prairikraak. O.C. vertelde dat de mezen in zijn tuin bij dit kunstwerk de finishing touch gaven.

Op 23 april in het Spijslokaal van Warffum een optreden van de nestor van de Groningse popscene: Lou Leeuw en zijn vrouw Ans van Steenvelt. Georganiseerd door Cinema het Hogeland en gepresenteerd door Louis Stiller.

Na het optreden van Lou, konden we kijken naar drie ‘Rockumentaries’.

Erg leuk, maar jammergenoeg te weinig publiek.

En ... alsof het nog niet genoeg is deze maand, gaan we de dag na mijn verjaardag, op 30 april naar Törf, in het dorpshuis van Stitswerd. Het bijwonen van een optreden van Törf is een unieke, fantastische beleving en zodra het afgelopen is, zou je gelijk weer willen boeken. Wat een vakmanschap met al die verschillende soorten muziekinstrumenten!

Toch meer uitstapjes dan ik van plan was, maar wat is het allemaal leuk!

Update: Helaas is Henk Scholte op 21 februari 2025 overleden.