Jan wilde een tuin

We verlaten Drenthe vanmorgen, maar niet voordat we eerst nog genieten van een heerlijk ontbijt in de zon. Deze twee nachten bij de Paardeblom in Taarlo heb ik weer eens aan een stuk door geslapen, dat komt weinig voor.

We maken vandaag een rondje provincie Groningen. Gisteren stond in het teken van ontmoetingen met medebloggers en ... vandaag ook weer.

We gaan bij blogvriendin Mina en haar man in Kantens op de koffie.

Ze hebben een leuke, stoute hond en kipjes in de tuin. Mina’s man is ook imker, hij vertelt over de problemen die nu voorkomen bij het bijenhouden.

Ze wonen op een prachtig plekje en het is erg gezellig.

Daarna rijden we naar Westerlee.

Een tijd geleden heb ik de blog ‘Jan wilde een tuin’ ontdekt. Deze tuin is te bezoeken en dat stond al een poos in mijn things-to-do boekje. Het is een sprookjesachtige grote tuin, met bosgedeelte, een elfenbos met de wonderlijke bloempjes epimediums, een siertuin, moestuin en kruidentuin. Hier en daar mooie kunstwerken. Een prachtige natuurlijke vijver en een schitterend tuinhuis van Alex den Braber, met kunstwerken en door Jan gemaakte vazen en objecten in keramiek.

In dat huisje worden we getrakteerd op een glas jus d’orange.

In de tuin bloeit de Blauwe papaver (Meconopsis). Op de website van Neerlands Tuin staat het volgende te lezen:

Blauwe papaver of hoornpapaver stelt zoveel eisen, dat de plant geregeld aandacht moet krijgen. Wie eenmaal een aantal van deze papavers in de tuin heeft, mag zich 'vakman' noemen. Zo'n vakman heeft niet voor niets deze bijzondere papaver in zijn tuin. Ze behoren tot de allermooiste planten die er bestaan.

Een vakman mag hij zich zeker noemen, je hebt niet het idee dat je door een aangelegde tuin loopt, zo natuurlijk komt het over. Nog maar een paar jaar geleden was dit weiland.

Behalve die mooie papaver groeien er nog veel meer prachtige bloemen in deze tuin. Zoals een mooi gekleurde Akelei.

Of het Gebroken hartje, Jan laat zien hoe je dat verandert in A lady-in-the-bath. En een Jan-op-de-preekstoel, die heb ik ooit ook op m’n dakterras gehad.
Hele grote kippen heeft Jan ook, Brahma’s en Orpington (dacht ik).

Akelei

A lady-in-the-bath, Gebroken hartje

Jan-op-de-preekstoel

moestuin

De naam van zijn tuin is het antwoord op de vragen waarom ga je naar Oostgroningen verhuizen? Jan wilde een tuin.

Geweldig vind ik dat. Jan’s manier van tuinieren spreekt me zeer aan, we hadden wel meer overeenkomsten in denkwijzen, leuk was dat!

Met tegenzin verlaten we die wondermooie plek, waar we zo gastvrij ontvangen werden, maar we moeten verder. Met een grote bos net geoogste rabarber vertrekken we, want in de stad Groningen staan nog twee dingen op ons programma.

Van Kantens tot Wad

Molenrij

De elfde dag van deze vakantie en onze laatste dag in Molenrij. We rijden naar het plaatsje Kantens.

Als je een blog schrijft, maak je regelmatig bijzondere dingen mee. Een collega-blogster zei eens: als je in de buurt bent, kom maar een bakkie doen. En ik besloot er op in te gaan. We gaan naar het dorpje Kantens waar zij woont en gaan op de koffie. We worden gastvrij ontvangen. Het is erg gezellig en ik vind het leuk om te horen hoe dat nou is, in zo’n klein dorp wonen.

We krijgen een rondleiding door haar prachtig verbouwde huis, nog niet helemaal klaar, maar alles wordt terug in de oude staat hersteld. Wat een werk, maar wat wordt het mooi. En zo ontmoet je zomaar weer een leuk mens.

Mooi kerkje van Kantens ...

... met steunbeer

Daarna rijden we weer verder richting Noordpolder. 

Je kan niet in Groningen zijn, zonder even naar 't Zielhuis geweest te zijn. Daar neem ik lekker povverd. Het is erg gezellig op het terras en we moeten lachen om een groep pubers die terugkomen van wadlopen, zwart van het slik tot de nek. Ze springen moedig het koude water in om af te spoelen.

Haventje van Noordpolderzijl

We wandelen een stukje de kwelder op en daarna een stuk op de dijk.

We gaan even liggen op de dijk en genieten van de oorverdovende stilte. De warme zon, de blauwe lucht, deze zilte plek. Hoe gelukkig kan je je voelen.

Als ik me bekeken voel en achter me kijk, staan er zo’n dertig schapen, allemaal in onze richting te kijken. Ze staan ons een tijdje verbaasd aan te staren en tot er een weer onverstoorbaar begint te grazen, volgen ze alle haar voorbeeld. Te laat voor een foto.

Het was zo’n ongelooflijk grappig gezicht, en terwijl wij nog nalachen lijkt het of ze nu hun schouders ophalen… rare lui die mensen!

Langzaam gaat ook deze middag weer om, wat koeien willen wel even poseren en dan … nou vooruit, nog een laatste drankje op het terras van ’t Zielhoes.

't Korensant

Al we tegen de avond weer terug in Molenrij zijn, besluiten we bij 't Korensant te gaan eten. Dat stond nog op m’n wensenlijstje.
Dit restaurant heeft een 'Bib', hier las ik dat dat betekent dat er een goedkope en goede maaltijd wordt verstrekt. Nou is goedkoop wel betrekkelijk, normaal eten we thuis van zo'n bedrag bijna de hele week, maar goed op vakantie gelden andere regels.
Vanuit onze B&B hoeven we alleen maar schuin over te steken.

We eten er uiteraard heerlijk, wat een verwennerij.

Als we vragen naar de Marne Grand Cru, krijgen we vier miniflesjes om mee te nemen.

Wat hebben we genoten en wat hebben we het goed!