Tuin in juni

Griekse Malva, Sidalcea oregana ‘Briljant’

Ik begrijp nu waarom men in juni de tuin vaak op z’n mooist vindt. Alles ontluikt en is jong en fris.

Er is nog niets uitgebloeid en de lelijke slierten van de bloembollen zijn weg.

Maar het gaat snel, nu aan het eind van juni zijn al een aantal planten uitgebloeid.

Gelukkig komt er nog genoeg aan.

‘Wat is het mooi geworden’, hoor ik regelmatig van wandelaars aan de andere kant van de takkenril. Ik ben zelf ook wel tevreden, als ik terugkijk wat er in anderhalf jaar gebeurt is.

De planten die ik kwijtgeraakt ben door de slakken valt ook mee. Elke avond ga ik er wel wat verzamelen, soms wel 200! Die ga ik achter in het bos weer vrijlaten.

Verder scharrelen er ’s nacht egels door de tuin, die zullen er ook wel wat verschalken.

Het Berkperk, wat we gemaakt hebben omdat de wortels van de Berk steeds zoveel stenen opwipten, leek een goed idee. Het begon goed in het voorjaar, maar ik dacht er niet aan dat de Berk vol met blad het perkje nu niet alleen in de schaduw houdt, maar ook al het water wegslurpt. Zelfs met regen is de grond droog en een aantal planten groeien maar matig.

Ik zal op zoek moeten naar planten die tegen droogte en schaduw kunnen.

Nu geef ik maar wat vaker water.

Verder zijn er nog veel plekken waar je nog kale grond ziet, dus nog meer planten nodig en/of de bestaande moeten goed groeien.

Al met al ben ik tot nu toe heel blij met het resultaat, kijk maar mee:

Klaprozen

Het klaprooszaad dat ik jaren in zakjes bewaarde heb ik vorig jaar bij elkaar gegooid en uitgestrooid in de tuin. Ook de gedroogde zaaddozen, die ik als decoratie bewaarde heb ik leeggeschud. Het waaide die dag nogal en nu zie ik het resultaat.
Overal in de tuin verschijnen de papavers, zelfs in de kieren langs de gevel.
Prachtig zijn ze!
Vooral de Slaapbollen (Papaver somniferum) zijn in mooie groepjes in diverse perken verschenen.

In Perk-1:



In het M-perk:

Er zijn hier en daar ook wat Bleke klaproosjes (Papaver dubium) verschenen, die zijn meer oranjerood. Ze kleuren prachtig bij het blauw van het Vlas:

 
En na de bloei nog lang genieten van de mooie zaaddozen.

Weer een stukje gras weg ...

Het laatste stuk van Perk-3 was nog steeds gras. Dit is nogal taai gras en het is zwaar werk om het te verwijderen. Maar Henny wil zich wel even kwaadmaken.

Ook graaft hij de speciekuip in, als een soort minivijvertje.

In de lekke vijvers in de voortuin zitten op dit moment zeven kleine kikkertjes. Stel dat er begonnen gaat worden met het verwijderen van die vijvers, dan kan ik ze vangen en heb een toevluchtsoord voor ze en voor ander levend spul wat er nog in huist, dat is het idee.
Ik zet een dakpan schuin in de kuip, zodat te water geraakte slachtoffers er ook weer uit kunnen klauteren.

Zodra de kuip gevuld is, komt er een jonge groenling drinken:

Nadat gras en wortels verwijderd zijn kan ik gaan planten. Omdat het vandaag een erg hete dag is, geef ik de pas geplante nieuwe aanwinsten maar wat schaduw met de parasol, die ik telkens een stukje verplaats.

Ik heb nog geen echte compostbakken, maar een korf waar de herfstbladeren en het grasmaaisel al aardig gecomposteerd zijn. Na het omdraaien van het geheel, kan ik een deel gebruiken voor een laagje op het perk. Wel eerst gezeefd, wat een mooie grond!

De betonnen kikker, gekocht in de jaren 90 op het Griekse eiland Chios, mag er voorlopig wel staan.

Hoewel ik normaal niet zo van de Chinese meuk ben, kon ik het toch niet laten dit solar-fonteintje te kopen. Het werkt alleen als de zon schijnt, hij laadt niet op. Maar hoe geinig is het!

Allemaal beestjes (3) Hommels

Ik zie weinig wilde bijen in mijn tuin, wel veel hommels en zweefvliegen.

As je te dichtbij komt, steekt een hommel een (middel)pootje omhoog, ter waarschuwing. Hoewel ze helemaal niet agressief zijn, kun je de waarschuwing beter niet in de wind slaan, want ze kunnen wel degelijk steken. Maar eigenlijk zijn ze daar te lief voor.

Er zijn 29 soorten hommels, maar veel zijn erg zeldzaam of zelfs uitgestorven.

In mijn tuin vind ik de meest voorkomende, de soortnaam vind ik m.b.v. de app Obsidentify of mijn Basisgids Wilde bijen. Maar zelfs dan blijft het lastig.

Tuinhommel op Muurbloem:

De Ezelsoor bloeit met merkwaardige, wollige knotsen met piepkleine paarse bloemetjes, maar ze zijn zeer geliefd bij de hommels, zoals deze Aardhommel:

Valeriaan is ook favoriet, hier ook met een Aardhommel:

een Weidehommel:

 en een Boomhommel:

Hier een Akkerhommel op Smeerwortel. Aan de ‘zadeltassen’ te zien, was deze eerst op een plant met met zwart stuifmeel. Welke plant heeft zulk donker stuifmeel? Ik vond op internet dat stuifmeel van de papaver zwart is en van de phacelia blauwpaars.

Steenhommel op Tuinboon:

Elke hommel heeft ook weer z'n eigen koekoekshommel, nog lastiger op naam te brengen. Hier op Koeieoog is waarschijnlijk een Koekoekshommel:

Sieruien

De vier soorten alliums die ik afgelopen herfst aangeschaft heb zijn allemaal opgekomen. Mijn ervaring is dat ze het eerste jaar nog niet uitbundig doen, maar dat het steeds beter wordt.

Dus lekker verwilderen!

Bochtig look (Allium Zebdanese) was er het eerst, die bloeide al begin april!

De Allium Oprephilum volgt half mei met een prachtige purperrode kleur:

Slangenlook gaat nu bloeien, een gekke, leuke soort met een wirwar van vergroeide stengeltjes en broedbolletjes. Ze zijn ruim een meter hoog. De latijnse naam van deze inheemse look is Allium scorodoprasum ‘Art’.

A. caeruleum, begint langzaam in bloei te komen, de kleur wordt hemelsblauw:

Naast de nieuw aangeschafte uien heb ik deze naamloze sierui al zeker tien jaar. Hij wordt steeds groter en het blad blijft ook lang mooi.

Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik vorig jaar een aantal Esculaap-uien. Ze begonnen vol goede moed, werden geel en vielen om. Jammer, dacht ik, ik vraag voor het volgend jaar weer wat nieuwe aan Jan.

Maar ze zaten gewoon nog in de grond en doen het geweldig dit jaar.

Je kunt goed zien waarom ze Esculaap-ui heten. Zo leuk al die kronkels!

Als de bloem eenmaal opent, strekt de steel zich weer. Allium sativum v. ophioscorodon is eigenlijk geen ui, maar een soort knoflook.

Van de Goudlook, Allium moly, het kleine gele uitje, had ik vorig jaar drie exemplaren, dit jaar maar eentje. Hopelijk volgend jaar meer!

Allemaal beestjes (2)

Van tijd tot tijd ben ik aan het wieden (nu vooral nagelkruid en havikskruid) en dan valt al het vliegend en kruipend spul nog beter op.
Ik zoek direct de Nederlandse plus de latijnse naam op, in de hoop het te leren en te onthouden. Wat nog niet echt lukt.
Maar daar is een blog weer handig voor, kan ik het nakijken.

Dit is een Zwartkopvuurkever, Pyrochroa coccinea. Best bijzonder, want ze worden niet vaak in tuinen aangetroffen.

Dit bladwespje, zonder Nederlandse naam, zat op de roos: Allantus viennensis:

Als ik het goed heb is dit een Geel soldaatje, Cantharis livida:

Honingbij, Apis mellifera, op Spiegeleitjes (Limnanthes douglasi):

Blinde bij (Eristalis tenax) op Doronicum:

Groene struiksnuitkever, Polydrusus formosus (waarschijnlijk). Die kevertjes zijn lastig op naam te krijgen. Deze had een prachtige turquoise kleur.