Kwekerij en strand

Vandaag gaan we naar Kwekerij aan de Dijk in Oudeschip, van Jan Dijkstra en Janneke Kool. Dat staat al zo lang op m'n lijstje. Nu maar gaan, in oktober gaan ze dicht en voor je het weet is het zover. Het is ongeveer drie kwartier rijden. Behalve kwekerij is het ook een prachtige kijktuin, daarvoor gaan we voornamelijk, maar ik hoop nog wat planten voor het kale Zuiderperk te vinden.

Oudeschip is een dorp in het uiterste noordoosten van Groningen, vlakbij de Eemshaven. Boven de datacenter van Google zie je de gigantische windmolens. Opeens, achter de slaperdijk, tussen aardappelvelden ligt daar verscholen de kwekerij. De tuin overtreft echt onze verwachtingen. Je stapt erin en gelijk waan je je in een sprookjeswereld. Langs de tafels met planten lopen we gelijk de kijktuin in. De tuin is niet groot, maar geeft je het gevoel dat hij oneindig is. Vele paadjes, vol met planten met verschillende bladvormen in prachtige combinaties. Veel schaduwplanten, grassen en bamboe.

Jan Dijkstra maakt beelden en boetseert ook koppen van buurtbewoners. Prachtig gedaan en griezelig echt. Ik vergat een foto te maken.

In het artikel van Mijn Hogeland legt Jan uit dat het geen wilde tuin is.´Wij noemen het beheerste chaos. Bewust hebben we alles gecreëerd, maar toeval speelt ook een rol. Als planten toevallig ergens spontaan opkomen, halen we ze niet per definitie weg.´

Dat probeer ik in mijn tuin ook na te streven. Ik vertel Jan over mijn Zuiderperk dat voornamelijk in de schaduw ligt en hij geeft suggesties. Ik kies voor een Persicaria virginiana ’Filiformis’ (3 stuks!) Met andere bloei dan de meeste Persicaria's, namelijk langgerekte, draadachtige rode aren. Bloeien tot diep in de herfst. Het blad lijkt ook op de wilde vorm, met hoefijzervormige bruine vlekken. Jan waarschuwt wel dat deze zich, net als zijn wilde zusje Perzikkruid, flink kan uitzaaien. Dat vind ik niet erg, ik hou van de sterke kracht van woekeraars. Ik trek liever teveel uit, dan dat ik allerlei kunstgrepen moet doen om fragiele snuisterijtjes in stand te houden. En ik hoop dat de grond in het Zuiderperk weer snel bedekt is.

Ook kies ik Heucheria (2x) en wel de ‘Caramel’, die inderdaad die mooie kleur heeft. En omdat een Zilverkaars ook schaduw verdraagt, kies ik de Cimicifuga rubifolia ‘Blickfang’. Verder wacht ik nu op de bestelde bloembollen voor dit perk.

Met een beetje tegenzin verlaten we de tuin en vertrekken naar Bierum. Ik had op internet gezien dat daar een aangelegd strandje is, dat willen we wel bekijken. Net als het strand van Delfzijl is dit ook weer een surrealistische omgeving. Het strandje is aangelegd bij het Beppegat, een inham van de Eems ten westen van de Bocht van Watum, nabij Hoogwatum. 

Er worden flinke werkzaamheden verricht, dus het is een rommelig geheel. Maar de plannen klinken goed. 

Ik denk dat we over een poos nog maar eens moeten komen kijken naar wat het geworden is.

Het strand is een plak zand in een grasveld. Gekke plek. Met de prachtige wolkenluchten zijn de foto's toch altijd goed.

Gedichtenbankje:

Ik snap nooit waarom mensen altijd bordjes moeten bekrassen. Wat een zinloze daad, zelfs al ben je het ergens niet mee eens.

Daarna gaan we naar het plaatsje Bierum. We willen een bezoek brengen aan de Bierumer School, op zoek naar Manja Kindt, een beeldend kunstenaar die eerder in Gouda een minimuseum had, genaamd De Verborgen Tijd en later vertrok naar Groningen. Toen we daar kwamen hoorden we dat zij daar al lang geleden vertrokken is. Maar het schoolgebouw is nog wel een kunstenaarsresidentie. We worden uitgenodigd om eind van de maand naar de opening van de tentoonstelling te komen.

Tijd voor een kopje koffie. Vlakbij de school vinden we De Luingahof, een grote boomgaard, gelegen op een voormalig borgterrein. Borg Luinga werd in 1825 gesloopt. Fruitbomen zover je kan kijken. Er worden oude en nieuwe rassen appels, peren en pruimen geteeld. Er is een boerderijwinkel en een theeschenkerij. Wat een heerlijke plek!

Dagje strand Delfzijl (5)

Het wordt weer boven de 30°C, aanleiding om naar Strand Delfzijl te gaan, voor het vijfde jaar achtereen. We houden wel van een beetje desolate omgeving. Eerst weer koffie en taart op het terras van het Eemshotel en dan wandelen tot het eind.

Ik loop de pier op en zie, net als vorig jaar, onder de rand de zwaluwen bezig met hun nesten

Het is erg rustig en voor het eerst maken we mee dat het eb is. 

Er groeien alweer wat meer planten, het zeldzame Klein schorrekruid:

Klein hoefblad:

Zulte:

Twee soorten Schijnspurrie, de zeldzame Gerande en daaronder de Zilte. Ik zie geen verschil, maar Obsidentify wel.

We lopen tot het voormalige visrestaurant op poten. Er zijn mensen binnen, we gaan even kijken. Deze mensen gaan het visrestaurant weer nieuw leven inblazen, waarschijnlijk gaan ze in augustus open. Hoewel we geen vis eten, is het wel een fantastische plek voor een restaurantje. We wandelen terug naar de parkeerplaats, en toevallig vroegen mensen in een camper waar je hier een visje kunt eten. We konden niets bedenken, behalve Zoutkamp.
Toen ze al weg waren schoot ons helaas te laat Termunterzijl te binnen. 

’t Zielhoes in Noordpolderzijl is op dinsdag gesloten, dus rijden wij door naar Garnwerd aan Zee.

Een schaal met lekkere vega borrelhapjes en sinds lange tijd weer eens een roséetje.

Het was een heerlijk vakantiedagje!

Dagje strand Delfzijl (4)

Eindelijk weer een paar mooie dagen. Omdat het niet duidelijk is wanneer het weer zo is, deze flut lente en zomer, gaan we vandaag naar het strand van Delfzijl. Elk jaar als het tegen de 30 graden is. Koffie en taartje op het terras van het Eemshotel en wandeling naar het eind.

Onder de rand zit een hele batterij huiszwaluwnesten:

Het is heel rustig hier, het is een doordeweekse dag en de vakanties zijn nog niet begonnen.

De stoeltjes die hier vorig jaar stonden, zijn helaas verdwenen:

Lekker hoor, zo'n dagje strand.

Dagje strand Delfzijl (3)

Net als in 2021 en 2022 gaan we weer naar het strand van Delfzijl. Het is een mooie, warme zomerdag. We beginnen weer met een drankje op het terras ven het Eemshotel.

Als ik over de balustrade kijk, zie ik iets merkwaardigs, twee mensen hebben die plek gekozen om te gaan zitten:

We wandelen langs het hele strand door naar achteren.

En elk jaar verbazen we ons weer over deze onwerkelijke omgeving.

Het voormalig restaurant De Kleine Zeemeermin was vorig jaar ook al dicht. Nu staat het te koop/te huur. Alles is er nog, terrasmeubilair en inrichting. Zo jammer, want het is een uniek ding. Mensen hebben een tafel en stoelen gepakt en onder het gebouw gezet. We gaan daar heerlijk zitten. Met het hoofd in de schaduw en de benen in de zon.

Door de temperatuur krijgt het een Grieks sfeertje ...

... tenminste, als we naar zee kijken. Als je je omdraait is het weer een heel andere wereld.

Toch een fijne plek, we hebben hier heerlijk rustig zitten lezen. En misschien vinden anderen ons net zo merkwaardig als wij die mensen van de tweede foto.

Dagje strand Delfzijl (2)

Net als vorig jaar willen we weer een dagje naar het strand. Dit gaat waarschijnlijk een jaarlijks terugkerend iets worden. Het strand van Delfzijl is een bijzondere plek, met aan de ene kant het gevoel van nep en aan de andere kant geeft het zo'n prettig strandgevoel. We gaan weer eerst iets dinken bij het Eemshotel. Helaas zijn op het terras alle plekjes in de schaduw bezet, zodoende gaan we binnen zitten, maar dat is toch minder leuk.

We wandelen over het strand en als ik een foto van Henny wil maken, vraat een voorbijganger of hij een foto van ons samen zal maken. Dat is goed, maar hij begint al te knippen terwijl we nog niet goed zaten, en ook weer als we opstaan. Hilarisch als we de vele foto's die hij nam achteraf terugzien. 

\

Aan het eind van het strand komen we weer het tentje op poten tegen waar we vorig jaar nog een patatje aten. Nu is het gesloten. Best een lastige plek om een onderneming rendabel te houden. Voor ons wel jammer, want we vinden het een fantastisch plekje.

Op de terugweg, na eerst nog op de goedkoopste plek van Groningen (Uithuizen) getankt te hebben, rijden we naar Noordpolderzijl om dan daar maar een terrasje te pakken, wat geweldig was, met leuke gesprekken met mede-bezoekers.

Het was echt weer een heerlijk stranddagje!