Nog een optreden

Warffum heeft een leuk huiskamercafe, De Huiskamer van Warffum. Vanavond treedt Bert Hadders daar op, dus voor ons aanleiding om het weer te trotseren om daar aanwezig te zijn.

Mooie laidjes en goeie verhalen had Bert. Een mooi klein optreden en hij nam de tijd. Ging tot laat door. 

Vlinderstichting

Ik kreeg een uitnodiging van de Vlinderstichting voor een evenement in Onstwedde. De Vlinderstichting bestaat 40 jaar en heeft maandelijkse jubileumactiviteiten in de provincies. November is Groningen aan de beurt.

Het vindt plaats in Artphy: Artphy, ruimte voor (levens)kunst in Westerwolde. Stichting Artphy zet zich in voor de hedendaagse kunst. We bieden kunstenaars de gelegenheid om in de ruimte (1000m2 en 10 m hoog) en de landschapstuin hun werken te exposeren. Ook organiseert Artphy lezingen en concerten, waarbij het kerkorgel vaak een markante rol mag spelen. Nieuwe ontwikkelingen: artist in residence, bijzondere projecten/opdrachten en samenwerking in de streek.

De Vlinderstichting verzorgt deze middag samen met SoortenNL en De Kift. Er zijn verschillende korte presentaties en, waar wij vooral voor kwamen, de muzikale intermezzo's van De Kift.

De ruimte was vreemd ingedeeld. Het rechterdeel was het podium voor de musici, maar in het linkerdeel waren de zitplaatsen. Het scherm voor de presentaties stond uiterst links. Het gebouw is kaal, nog in ruwe staat en wordt amper verwarmd, wat ik ook wel kan begrijpen. Op een enkel plek stond een heater. Het was in de uitnodiging wel aangegeven, ik had ook wel wat warms aan, maar als je zit word je toch wel koud. Wij waren bij de muziek gaan zitten en konden de presentaties amper zien. Het geluid was slecht, het galmt er als in een kerk, een groot deel was onverstaanbaar. Daardoor leken de presentaties wat vaag en verloor ik mijn interesse.

De Kift bestaat al sinds 1987. Ze maken een combinatie van muziek, theater, fanfare en punk. Ik kende ze alleen van naam. Wat een spektakel! Het geluid was, in tegenstelling tot de presentaties hier wel goed, erg hard (we zaten vooraan), maar geweldig om mee te maken. Extra leuk was dat Bert Hadders ook meedeed.

Er was tussendoor ook een wandeling gepland. Dat leek me leuk, want het is een mooie omgeving, maar het regende en we waren koud. In plaats van meewandelen reden we even naar Wedde om in een cafeetje op te warmen.

Terwijl we binnen komen, waren er op een groot scherm autoraces te zien, en iedereen keek verbaasd naar ons: Zo van wie zijn dat nou weer. Dat gaf me een déjà vu gevoel. Terwijl we aan de bar zitten en ik rondkeek, wist ik het opeens. We waren hier al eerder. Ik vroeg aan de bardame hoe het hier heette en het was Café Westerwolde.

Ik vertelde dat we hier ooit waren, in 2017 en dat er toen een jonge vrouw met baby achter de bar stond. Ik laat de foto van mijn blog zien, het was de kleindochter van de kroegbaas. De baby is nu 6 jaar. Zo grappig weer.

Ze kenden daar trouwens Artphy van een paar kilometer verderop niet. Maar dat verbaast me niets, ik kom ook mensen uit onze buurt tegen, die er al tig jaren wonen en de kwelder nog nooit hebben gezien.

Gauw terug, want we willen de muziek niet missen. Ze waren net begonnen. We vonden de middag wat amateuristisch georganiseerd, maar de muziek was geweldig!
De uitbaters van Artphy zijn leuke, enthousiaste mensen, ik hoop dat al hun plannen blijven lukken.

Omdat we toch in de buurt moesten zijn gingen we voorafgaand even langs bij onze vrienden van Jan wilde een Tuin. Even genieten van hen en hun tuin in herfstsfeer.

Muziek op schip

Twee optredens op een schip.

De eerste was op 24 september een solo optreden van Bert Hadders op het schip James Laming in de Noorderhaven.

De tweede was vanavond een try-out van Harry Niehof 's nieuwe solo-programma ‘Op Wier’, mooi optreden! Het schip De Verwondering, in de Sluiskade, is nu een podium. 

We hebben op ditzelfde schip tien jaar geleden een toneelstuk gezien van Theater Te Water, in Nieuweschans. 

 

De Poolse Bruid

Deze foto nam ik op 14 juni 2019. We zijn toen naar de voorstelling De Poolse bruid geweest. Een jaar later wilden we weer gaan omdat ik het zo'n fantastisch stuk vond en ook de plek, Boerderij De Haver, een rijksmonument uit 1894, was heel bijzonder. Door corona werd de voorstelling steeds verplaatst, maar na twee jaar de kaartjes in huis hebbende, konden we vandaag eindelijk gaan. En weer waren we zeer onder indruk (en ontroerd), wat een fantastische voorstelling! De cast bestond uit Lotte Dunselman en Wouter van Oord (de eerste keer was dat Paul van der Laan) en Bert Hadders en Joost Dijkema verzorgden de muziek. Ik vind het toneelstuk eigenlijk mooier dan de film! Er wordt zo weergaloos gespeeld, in een minimalistisch decor, je vergeet gewoon dat je op ongemakkelijke tribunestoeltjes zit. 

Voorafgaand kregen we een kleine rondleiding bij de boerderij door Marco Glastra, directeur van Het Groninger landschap. Nu voor een groot deel gerestaureerd. In de bijschuur is een woning gemaakt, inmiddels ook verhuurd aan mensen die een dagopvang voor dementerenden runnen. Samen met deze mensen wordt de moestuin onderhouden.

EM2

We gaan naar EM2, een evenementenhal op het voormalige Suikerunie terrein in Groningen.
Er is een optreden van Bert Hadders en Joost Dijkema. De tafeltjes staan op genoeg afstand van elkaar en ondertussen kun je ook een hapje eten.
Het terrein is een bijzonder bruisende plek voor creatieve ondernemers, bedrijven, evenementen en festivals.
Het optreden van Bert en Joost was weer super en we hebben een lekker hapje gegeten.

Bezoek en een voorzichtig begin verbouwing

Gisteren kwam mijn broer met een jeugdvriend op bezoek. Die had ik meer dan 40 jaar niet gezien.

Leuk is zoiets. De vriend weet heel veel van wilde en inheemse planten en ook van vlinders en libellen. Dus ik luister graag naar hem.

Hij vond de tuin mooi en benoemde gelijk de aanwezige wilde planten. Hij was aangenaam verrast dat de Brede wespenorchis al een jaar of vijf in een van mijn bloempotten groeit.

Een nachtvlindertje dat ik op de parasol zag, wist hij gelijk op naam te brengen, namelijk het Bont Schaapje.

Mijn broer komt om te helpen met het verwijderen van de hardboardplaten van het plafond in de keuken. De container is inmiddels gearriveerd. Maar eerst gezellig bijkletsen en eten.

En na het eten fietsen we naar Wongema in Hornhuizen, want de schrijver Lammert Voos presenteert zijn nieuwe boek en Bert Hadders doet de muzikale omlijsting.

Heerlijk was dat het buiten kon plaatsvinden.

De volgende morgen doen we nog een rondje ondergelopen akker, het dijkje is inmiddels volgroeid met pioniersplanten en de vriend ziet meteen twee bijzondere planten:

Hoenderbeet, een dovenetelachtige en Gewone duivenkervel. Misschien zijn ze wat voor in de tuin, later maar eens kijken of ik ze terug kan vinden.

Hoenderbeet, Lamium amplexicaule

Gewone duivenkervel, Fumaria officinalis

Daarna vertrekt de vriend en gaan de mannen aan het sloopwerk. Het plafond moet er alvast uit om te weten te komen wat zich eronder bevindt aan leidingen, elektra e.d. en of we nog gekke dingen tegen komen. Scheelt weer als dat allemaal in kaart gebracht is voordat de aannemer begint (met wat geluk in september).

In de huiskamer worden schrootjes verwijderd, ook om te kijken wat daarachter zit.
Op merkwaardige wijze bevestigde leidingen, oude tegeltjes en veel soorten behang komen tevoorschijn.

Omdat het nu een raar gezicht is en om niet tegen de kale stenen te kijken, hang ik maar een laken op en zet een vaas met wat gesnoeide bamboe ervoor en een poster van Aldo Rossi.

Het is nu wel een rommeltje, maar dat geeft niet, want ik weet hoe het uiteindelijk gaat worden. Kost alleen wat geduld.

’s Avonds een mooi vuurtje maken van het bruikbare sloophout en als toegift wilde egel Leo wel even poseren.

Kokeleko

Vanavond rijden we naar Groningen, voor een optreden van Bert Hadders en Joost Dijkema. De laatste voorstelling van hun muzikale project Kokeleko. Kokeleko is een streekgebonden begrip voor poeha, druktemakerij om niets.

Erg leuk, die twee samen.

In Kokeleko, een nieuw muzikaal programma, brengt Hadders samen met Joost Dijkema (1989), fenomenaal fingerpicker op gitaar en banjo, een selectie van de beste liedjes uit De Centrale ten gehore én bovendien enkele hits uit de tijd dat Hadders nog bij de Nozems zat.

De personages die de liedjes in Kokeleko bevolken vormen samen een fictief Veenkoloniaal dorpje. Daar, langs het kaarsrechte kanaal, woont een dominee die om regen bidt, een kluizenaar die drie keer de Duitse Lotto won en een bijstandsmoeder met een lege koelkast en een kapotte Lada. Op het kerkhofje ligt Okke Kluun, de laatste ter dood veroordeelde misdadiger uit Groningen, met naast hem Eltjo Siemens, slachtoffer van schermutselingen tussen stakers en de marechaussee. Historische en fictieve personages passeren in Kokeleko gebroederlijk de revue, zwevend tussen de muzieknoten van de meest doeltreffende muzikale vertaling van de Veenkolonies: volkse muziek met toetsen van folk, country en blues.

Met Kokeleko nemen Dijkema en Hadders het publiek mee naar dat fictieve dorpje in de Veenkolonies, naar de eindeloos uitstrekkende weilanden onder de grauwe hemel en langs het kanaal waar het begin noch het eind nog lang niet in zicht is. 

Het vond plaats in het authentieke Der Aa-Theater (1926) in hartje Groningen. Sinds jaar en dag is het Der Aa-theater het huistheater van De Grunneger Sproak, dat zich inzet tot behoud en stimuleren van de Groninger taal en cultuur.

Ik koop ook de CD en een songboekje. En dan door de donkere provincie, met lekker veel kerstverlichting bij de huizen, weer terug naar huis.

Theatervoorstelling

Vanavond gingen we naar een bijzonder leuke voorstelling in theater het Kielzog in Hoogezand. Echt een avondje uit!

Uit DVHN:

De nieuwste theatervoorstelling van Iemandsland heet ‘De grup’

Hun beider opa's zijn geboren en getogen in de buurt van Westerbork. De een emigreerde naar Duitsland, de ander bleef in de Gronings-Drentse veenkoloniën. De kleinzoons werden allebei streektaalzanger.

De een in Groningen, de ander in Duitsland. Onder de naam De Grup gaan ze nu samen op tournee: Bert Hadders en Otto Groote.

Henk Scholte, presentator van het Radio Noord-programma Twij Deuntjes Veur Ain Cent, bracht beide streektaalzangers bij elkaar en dat bleek een gouden greep. Al snel kwamen ze er achter dat ze een gemeenschappelijke geschiedenis hebben.

'Onze opa's komen allebei uit de omgeving van Westerbork,' vertelt Hadders. 'De opa van Otto is naar Duitsland vertrokken en heeft daar een Duitse familie gesticht terwijl mijn familie in de Drents-Groningse veenkoloniën is gebleven.’

Otto Groote uit Bremen

Groote is een gevierde streektaalzanger uit Bremen. Zijn muziek is populair in Ost-Friesland. Groote was direct enthousiast toen Bert Hadders hem vroeg samen op tournee te gaan, door Groningen en Duitsland.

'Ik kreeg meteen allerlei ideeën', vertelt de Duitse zanger. 'Ik ben op onderzoek gegaan naar waar mijn opa nou precies vandaan komt in Nederland. Ik heb oude foto's bestudeerd en toen begon het hele verhaal pas echt voor mij te leven.’

Muzikale reis

De Grup wordt een muzikale reis rond de geschiedenis van Hadders en Groote. Ze worden daarbij begeleid door een band die bestaat uit Lex Koopman op gitaar, Hans Lass op bas en Marcel Wolthof op drums. Het familieverhaal van Hadders en Groote wordt tussendoor verteld door Erik Harteveld. De Grup is van december tot en met maart te zien in theaters en dorpshuizen in Drenthe, Groningen en het Emsland.

Vasten in Nieuweschans

illustratie: Fontana

Zoals je op mijn andere blog kon lezen, was ik een weekje vasten met mijn vriendin Alexandra in Motel Paradiso in Nieuweschans.
We gaan naar het mineralenbad van Fontana, naar Jan Wilde een Tuin, waar we Kefir (kom ik nog op terug) krijgen, we maken een Dollard-fietstochtje naar Nieuw Statenzijl en bekijken fundahuizen op de route, nee het wordt niet deze:

We fietsen terug door Duitsland, waar we een ree tussen de schapen zien, kopen in Nieuweschans een potje jam/chutney ...

In de middag arriveert Mijn Architect en gaan we 's avonds naar het Bosklopper Gala
in theater vanBerensteyn in Veendam. Met de trein naar Zuidbroek, en daar overstappen. Leuke avond! Gelukkig was de muziek redelijk hard, al gebruikte ik mijn sjaal voor het dempen van de hoest (we zaten op de eerste rij). Al die rookmachines was ook niet echt prettig, maar het is gelukt!
De enige vrouwelijke deelnemer wint de bokaal, Marlene Bakker met Waarkhanden, een prachtig mooi nummer. Ik had zelf gestemd op Dion Bouwes en Dennis Krottje met De moat is vol. Die zagen we vorig jaar op het festival van Hongerige Wolf.
Toen we op de terugweg aan mensen vroegen wat de richting van het station was, zeiden ze, we brengen jullie wel even ... fantastisch!

De volgende dag via Groningen weer terug naar huis en hopelijk gauw die griep kwijt!