We gaan een weekje in de stad Groningen bivakkeren om op poezen te passen.
In een prachtig pand wonen de verschillende vakantievierende eigenaren van de vijf katten die we deze week gaan verzorgen.
We krijgen een rondleiding en info over de katten.
De eerste dagen zorgen we voor Polly, Pepper en Pebbles, daarna komen Otje en Siem thuis, zij zijn bijna18 jaar!
Deze eerste avond gaan we eten in de Oude Gasfabriek, wat wel redelijk was. Wat echt heel goed smaakte was een soort roze champagne, maar dan alcoholvrij, Vinada.
Vrienden die een boerderij in Niezijl aan het verbouwen zijn, komen ook nog even, reuze gezellig.
Deze week kunnen we ook mooi een aantal vegan opties in Groningen uitproberen. Het meeste is wel redelijk, we wilden ook niet teveel uitgeven.
Mijn Duitse schoonzus was toevallig in Groningen met haar koor en nodigde ons uit om ee te eten bij de Weeva. Terugkeek gevraagd of van mogelijk was, en dat was geen probleem. Ze verontschuldigden zich nog omdat het dessert alleen fruit was. In zo'n korte tijd was er een andere keus. Wij vonden het supergeslaagd!
Mijn Architect borstelt Siem:
Otje vond het toetsenbord wel een lekker plekje:
Ook nog naar een optreden van een band die nummers van de Kinks speelde, in de Kroeg van Klaas, het viel een beetje tegen.
Ons nieuwe huis op funda laten zien:
Katje Polly:
Het ging allemaal goed met de katten, soms wat zorgen als er eentje de nacht wegbleef. Wij gaan deze week ook nog even naar ons nieuwe huis, om wat maten te nemen. En natuurlijk nog even naar onze vrienden in Westerlee. Op de dag dat we weer naar huis zouden gaan, reed de trein niet ... en konden we gelukkig nog een nachtje in Westerlee slapen.
Al met al een zeer geslaagde week, met leuke ontmoetingen en ook nog eens prachtig zomerweer.
Vrijdagmiddag ... gauw een tas inpakken met tandenborstel en sob (schone onderbroek) en hop, naar de trein. We logeren voor de tweede keer bij Wil, in de Oosterpoort, een prima plek. Als we daar geïnstalleerd zijn gaan we wat eten bij Friet van Piet, een van de weinige snackbars met vegan opties. Uiteraard kiezen we voor een vegan Kapsalon ... heerlijk!
Dan gaan we naar de Kroeg van Klaas, waar inmiddels tot grote vreugde lieve Marleen de scepter zwaait. De bekende Groninger muzikant Eddy Koekkoek is 16 januari overleden. Vanavond wordt er een herdenkingsavond georganiseerd, waar Eddy stamgast was en veel opgetreden heeft. Bevriende muzikanten spelen nummers van Eddy, er wordt voorgedragen en er wordt videomateriaal vertoond met veel muziekclips. Jammer van zo'n muzikant, best nog jong. De Kroeg van Klaas is afgeladen vol!
We hebben leuke gesprekken met allerlei mensen, bekende en onbekende. Een bijzondere avond. Tussen drie en vier uur vertrekken we, gelukkig is onze bnb vlakbij en kunnen we uitslapen. De volgende morgen als ik het rolgordijn optrek zie ik niet veel, het heeft hier gesneeuwd!
We krijgen we een heerlijk ontbijtje en havermelk cappuccino. Daarna gaan we de stad in, eerst naar het station om ov-fietsen te halen, eerst naar de hema, handschoenen voor Mijn Architect kopen, want die is hij vergeten. We waren van plan om naar het Gronings Museum te gaan, hoewel we het niet zo'n leuk museum vinden, is er misschien een tentoonstelling die ons trekt. Maar nee, we hebben er toch geen zin in, we gaan naar het Universiteits museum, heel bijzonder ... en gratis. De tentoonstelling Gelukkig Gezond! gaat over vroege ideeën over gezondheid en gezond leven. Over het huidige denken, maar ook over gezondheidsadviezen van vóór 1800. Gezondheid werd toen vooral geïdentificeerd aan de hand van de zogenoemde zesnon-naturaliadie bepalen of iemand gezond is: klimaat, dieet, gezonde toiletgang, lichaamsbeweging, slaappatronen en emotionele balans.
Daarnaast is er een bijzondere collectie, over natuur, cultuur en wetenschap. En een
griezelige verzameling van skeletten, lichaamsdelen en baby's op sterk water.
Het is koud dit weekend en in het museum was het fris. Gelukkig is er vlakbij de Soepwinkel waar we opwarmen met heerlijke soep. Mijn Architect neemt tomatensoep en ik zoete aardappelsoep. Gewoon vegan. Fijn is het dat er gevraagd werd of ik koriander er op wilde, ik lus dat wel, maar Mijn Architect vindt het vreselijk.
Voordat we vanavond naar onze volgende bestemming gaan, hebben we nog net tijd om een nieuw restaurantje in Groningen te bezoeken. Achterwerk bevindt zich in het gebouw van een voormalig gymnasium aan de Oosterstraat. Omdat we geen tijd hebben om een heel menu te nemen, houden wij het bij een hoofdgerecht alleen. De bediening is zeer goed, de sfeer ook, hoewel het vreemd is om in een ruimte zonder ramen te zitten. We gingen een trap op, maar het voelt alsof we in een kelder zitten. In de zomer zou ik hier niet zo gauw voor kiezen. Zoals gezegd hebben we geen tijd voor een voor- en nagerecht, hoewel dat er op de kaart veelbelovend uitzag. Ik neem: Geroosterde flespompoen met kruim van hazelnoot, jus van gepofte knoflook en crème van miso Het is erg lekker en er wordt ook een frisse komkommersalade en zoete aardappel met sriracha bij geserveerd. Ik hou erg van pompoen en zoete aardappel, maar ik kan me voorstellen dat het een beetje te veel van hetzelfde is. Mijn Architect neemt: Rijstnoedels geserveerd in kokossoep met shiitake, prei en geroosterde pinda
Jammer voor hem zat er koriander op. Ik proef ook wat hapjes van hem, de eerste zijn wel lekker, maar de hoeveelheid kokosmelk gaat snel tegenstaan. Daarnaast kwam ik scherpe, plastic-achtige schillen tegen. Ik vermoed van ongepelde knoflook, dat was niet prettig.
Maar ondanks dat vind ik het een leuk initiatief, dus wil ik niet tè kritisch zijn, ook omdat ik te weinig heb gegeten om echt een recensie te kunnen geven, eerst nog maar een volgende keer uitproberen.
Wat me het meest aansprak is dat het een beetje omgedraaide wereld is, allemaal vegan gerechten op de kaart, en misschien 1 of 2 vlees/vis gerechten. Zo zou het eigenlijk altijd moeten zijn, dat je speciaal moet vragen om iets dierlijks i.p.v. plantaardig.
Dan fietsen we naar Het Viadukt. Jarenlang waren er oefenruimtes voor muzikanten in de catacomben van de zuidelijke ringweg bij de Oosterpoortwijk. Het moet wijken voor de aanleg van een nieuwe zuidelijke ringweg.
Sinds vorig jaar april hebben ze een nieuw onderkomen aan de Euvelgunnerweg, een voormalig opleidingscentrum. Deze nieuwe lokatie zit niet onder een viaduct, maar ze houden wel de naam aan. Het is een barre tocht op de fiets, door een unheimische buurt. Als we bij een stoplicht de weg vragen aan iemand, blijkt dat de musicus Herman Grimme te zijn, die gaat daar ook naar toe. Hoewel hij snoeihard fietst, gaan wij op onze ov-fietsjes achter hem aan en komen zo makkelijk bij de lokatie aan.
Het is bitterkoud maar zodra we eenmaal binnen zijn is het leuk, het is er warm en lekker druk. Ook zien we veel bekenden.
We zijn naar vele optredens van Bert Hadders en de Nozems geweest, voor het eerst in 2010. Dit is het laatste optreden van ze in deze formatie. Het is een fantastisch optreden, zoals altijd. Het is lastig om alles te zien omdat het zo druk is, maar ook het licht zou beter kunnen. Het geluid is hard, maar mooi. Echt een feestje om erbij te zijn! Na afloop even in de rij om mijn net aangeschafte CD te laten signeren. Zo leuk!!
Tjeu heet de CD, dat betekent zoiets als adieu of doei. Hij stopt niet hoor, hij gaat weer iets nieuws doen met Joost Dijkema, die wij ook erg leuk vinden, we waren een jaar geleden nog naar een optreden in Haarlem. In de ijzige kou fietsen we weer terug naar de Oosterpoort, met behulp van google. We slapen weer heerlijk in onze bnb, en na een gezellig ontbijt met Wil vertrekken we naar het station voor de terugreis.
Vakantie ... een weekje uitwaaien. Eerst een nachtje stad Groningen en dan de volgende dagen naar de leegte, onthaasten zoals dat heet.
We hebben hier een prima airbnb en OV-fietsen.
Na de spullen in de bnb gezet te heb, gaan we snel naar Café Mulder, want daar treedt Harry Niehof op.
Heel leuk weer om eens bij zijn optreden te zijn, was veels te lang geleden.
Met heerlijke bonensoep, en, o verrassing, speciaal voor ons een veganistische versie. Een deel van het bedrag is bestemd voor Geuko.
Daarna moeten we snel naar de Herbivoor, daar is een charitydinner voor Melief.
Helemaal vol, erg leuk en gezellig met allerlei bekenden en fijn voor Melief.
Na afloop gaan we nog met facebookvrienden bij iemand thuis wat drinken en dan is het alweer tijd voor de Kroeg van Klaas, daar is een Songclubavond bezig. We hebben het meeste gemist, maar dat mag de pret niet drukken. Gelukkig nog Lex en Bonnie gezien.
Het was een leuke avond. In het donker terugfietsen naar de bnb, het is drie uur als we in bed liggen.
We hebben een spotgoedkope airbnb bij studenten in de stad Groningen, we zijn hier omdat ik morgenochtend meedoe met een wildplukwandeling hier in de stad.
Maar eerst naar Friet van Piet voor de onvolprezen vegan Kapsalon en dan naar een leuk optreden en gezellige avond in de Kroeg van Klaas.
Morgen word ik 60. Normaal houd ik me niet zo met m'n leeftijd bezig. Maar nu sta ik hier wel even bij stil, ik vind het wat lastig, want stel dat ik maar 80 word, dan heb ik nog maar 20 jaar. Wat klinkt dat weinig! Maar aan de andere kant boeit het me ook niet zo en hopen dat de tijd niet zo snel vervliegt. Ik ga geen feest geven. Hoe gezellig het ook is met allemaal vrienden en familie bij elkaar, mijn ervaring is dat je er zelf weinig aan hebt, je blijft opletten of men het naar z'n zin heeft en er is helemaal geen tijd voor leuke gesprekken. Daarnaast kost het ook veel geld. We gaan lekker naar Groningen.
We hebben een superleuke airbnb, vlakbij Cafetaria Friet van Piet, waar we een heerlijke vegan 'Kapsalon’ eten, en ook vlakbij de Kroeg van Klaas. Vanavond treedt daar Gerry Wolthof op, the Dutch Neil Young. Songs van Neil Young fantastisch gezongen, en een extra toegift van Gerry Wolthof met prachtige tweede stem van Koos Kramer. Wat een heerlijke avond met leuke mensen!
Zoals zo vaak moet ik weer een keuze maken uit allerlei leuks in Groningen. Ik wil naar zoveel, maar dat kan nou eenmaal niet.
We boffen wel met een supermooie aanbieding van de NS, trein voor twee heen en terug en een nacht in het NH hotel, inclusief ontbijt voor een klein prijsje.
Eerst natuurlijk krantje lezen in de Oude Wacht. Contact met onze Groningse vriend uit Limburg, Wiel, hij komt gezellig even meeborrelen en neemt en ik krijg nog een cadeautje van hem, een muziekdoosje met ‘Yesterday’.
We gaan inchecken in het hotel, van buiten lelijk, van binnen prettig, weer eens wat anders dan goedkope B&B's.Normaal zou ik hier nooit gaan logeren, maar nu zitten we hier spotgoedkoop en dan is het zeker leuk!
's Avonds gaan we eten bij de nieuwe Boven Jan, boven zit vol, dan maar beneden en ze hebben zowaar een vegan gerecht op de kaart, een tajine, lekker hoor.
Vorig jaar zijn we naar een optreden van de Britse band Belter geweest en vanavond komen ze weer. Tegelijkertijd is ook de opening van het Gradus J. Bosklopperjaar in de Silo met Bert Hadders en de Nozems, waarvoor we uitgenodigd zijn.
We gaan daar eerst naar toe, maar door de mentale staat waarin verkeer is het toch wenselijker dat ik even lekker uit m'n dak ga met postpunk en dus vertrekken we al snel naar de Kroeg van Klaas.
Het weer wordt minder. Onze Griekse dekentjes zijn niet voldoende, we sliepen deze nacht met kleren aan. Als het nog kouder wordt moeten we misschien bij onze vrienden slaapzakken o.i.d. gaan lenen.
We hebben vandaag met onze waddengids Dick afgesproken maar we zien het net zo somber in als deze herfstachtige dag is.
Ik had me zo verheugd op de wandeling met Dick op de kwelder en wad. Maar dan wel met mooi weer. Het is zomer en het regent pijpenstelen. Toch laten we ons niet uit het veld slaan, ook dit heeft wel wat.
Als we in het Zielhoes aankomen is Dick er al, we gaan koffie drinken, misschien klaart het nog op …
Vervelen doen we ons niet als we met Dick zitten te praten. Er komt een man binnen en Dick kent hem, ze hebben elkaar jaren niet gezien.
Jan (71) komt oorspronkelijk uit Zeeland, heeft kort in Groningen gewoond, zijn huidige woonplaats is Lopik, bij ons in de buurt. Maar hij is nog steeds verknocht aan het wad en heeft al 387 keer wad gelopen!
Dat zijn dus leuke ontmoetingen en dito gesprekken. Het Zielhoes is een heerlijke plek om te zitten en te kletsen, zeker met dit weer. Café is niet het juiste woord, een pleisterplaats, een gelagkamer … in ieder geval een plek waar je lang blijft hangen.
We blijven lunchen hier en nemenoetsmieters, genoemd naar de vorige uitbaters, ‘Joke’ met twee eieren en ‘Siert’ met drie eieren.Uiteindelijk nemen we afscheid van Dick en we spreken de wens uit dat er nog eens een kans komt om een kwelderwandeling met hem te maken.
In de hut bak ik de rest aardappels en champignons, een goed bodempje, want vanavond gaan we naar De Kroeg van Klaas in de stad. Er is een optreden van Eddy Koekkoek en het smaakt naar meer na het optreden afgelopen zondag.
We zoeken een gratis parkeerplek, wat wil zeggen dat we wel een stuk moeten lopen, maar dat geeft niet, wat het is inmiddels droog. En ik loop graag door de stad Groningen.
We gaan eerst even wat drinken in Cafè de Oude Wacht, ook een van onze vaste adresjes.
De eigenaars hebben er een gedeelte bijgetrokken en helemaal in stijl verbouwd. We worden rondgeleid, de eigenaar straalt helemaal van trots en plezier, het is dan ook prachtig geworden.
Dan lopen we naar de Kroeg van Klaas naar een optreden van Eddy Koekkoek en zijn band.
We zien hen voor de tweede keer optreden deze vakantie, echt super, en ik koop zijn CD Chico, genaamd naar de bijnaam van de begaafde gitarist Anne Kraster die vorig jaar plotseling overleed. Zijn vrouw heeft een heel bijzondere CD bij zich, ik ben blij dat ik die kan aanschaffen.
We genieten van het optreden, ik vond het nog beter klinken dan in de Engelstede.
Dat was weer een geweldig leuke avond, diep in de nacht rijden we terug naar onze Hut in Molenrij.
Hoera vakantie … en natuurlijk weer naar Groningen, onze vijfde keer.
Hoewel ik gespaard heb voor deze vakantie, moeten we het een beetje low-budget houden, toch heb ik weer allemaal leuke plannetjes bedacht.
We beginnen met een weekend in de stad Groningen waar we met de trein naartoe gaan. Vanaf maandag hebben we een huurauto en gaan de provincie in.
Ik probeer zo weinig mogelijk bagage mee te nemen, maar omdat we zo verschillende dingen doen en het weer onvoorspelbaar is, moeten we toch van alles mee hebben, van net tot outdoor zegmaar en voor warm en koud. Het wordt toch nog iets meer bagage dan bedoeld, maar het is te doen. Zodra we ons huis verlaten begint het te regenen, hè bah, dat is geen goed begin … maar onderweg komen we onze vroegere buurvrouw tegen, die nu in Duitsland woont en waar we ook nog langs gaan deze vakantie, dat was zo maf en in de trein ontmoet ik een vriendin van vroeger, wat ook weer erg leuk was. Tegen de tijd dat de trein in Groningen arriveert, schijnt de zon alweer.
Het eerste wat ik altijd doe als we uit de trein in Groningen stappen is een bedelaar iets geven. Thuis doe ik dat zelden, hier is het een soort ritueel geworden, een beetje bijgeloof dat het geluk brengt. Ik geef wat kleingeld aan iemand bij het station, hij heet ons welkom en vertelt dat het dit weekend swingt in Groningen. Als we de fameuze eierbal bij Snackbar Hoek kopen (ook zo'n terugkerend ritueel), koop ik eentje extra om aan Sjonnie te geven, die daar regelmatig z'n straatkrantjes staat te verkopen, ik kijk altijd met bewondering naar zijn geduld … hoe rot men ook tegen hem doet, hij blijft altijd uitermate vriendelijk. Hij is blij met de eierbal en de muntjes kleingeld en daar word ik ook weer blij van.
tussen de winkels verscholen ligt de toegang tot B&B Bleker
We logeren dit weekend in een zeer betaalbare Bed&Breakfast, midden in de binnenstad. We hebben daar jaren geleden eens gelogeerd, dat was goed bevallen, maar ik was deze eigenlijk vergeten.
Nu BudGett geen plek had, schoot me Bleker's B&B weer te binnen.
Het is een oud pand, boven de winkels, met geweldige ruime kamers. De prijs is 27,50 per persoon per nacht en dat is inclusief ontbijt en toeristenbelasting! Prima plek met goede bedden. Het enige nadeel is dat het toilet en de douche op de gang zijn.
Maar inmiddels vind ik dat niet meer zo'n probleem, en zeker niet voor twee nachtjes. We hebben trouwens zo’n vol programma dat we amper op de kamer zijn. We gaan de erg lange steile trap (23 treden) op naar boven en worden hartelijk begroet door de heer Bleker, een aimabele heer met veel humor.
Vanavond eten we in Restaurant De Zevende Hemel. Een aanbieding van groupon, een viergangendiner voor twee personen ter waarde van 84,50, nu voor 39,95.
Dit restaurant serveert ook biologische, vegetarische en veganistische maaltijden en ik besluit heel avontuurlijk dat laatste een keer te proberen.
Thuis eet ik twee dagen in de week niks dierlijks en ik hoop eigenlijk op verrassende gerechten die me inspireren.
Het is allemaal erg lekker, soms voel ik toch een klein beetje spijt als ik de gerechten van Man zie, of als ik om me heen kijk. Het blijft lastig voor restaurants om zonder zuivel, dus alleen plantaardig iets spannends te maken.
Na een amuse van een toastje met tapenade, krijg ik bruschetta met gedroogde tomaatjes, aubergine en mango en een klein kopje heerlijke aspergesoep, die erg romig smaakt … ik wilde nog vragen hoe ze die soep zo romig kregen, (sojaroom?) maar dat vergat ik.
De tweede gang was een puntpaprika uit de oven met linzen en tomatencoulis. Dat vond ik echt een superleuk gerecht.
Het hoofdgerecht was kool gevuld met wilde rijst in een geweldige sinaasappelsaus. Als bijgerechten was er salade, broccoli en … rijst.
Een gerecht gevuld met rijst en rijst als bijgerecht vond ik, hoewel het goed smaakte, wat teveel van het goede.
Mijn nagerecht was sorbet van peer met, en dat was heel verrassend … gekarameliseerde asperges.
Ik vond het wel wat hebben om een keer vegan in een restaurant te eten, maar vooral door die groupon, ik zou er niet graag 85 euro voor betalen.
Thuis blijf ik experimenteren om zonder dierenleed nieuwe recepten te bereiden, die enkele keer dat ik uit eten ga kies ik toch liever voor vegetarisch of vis, althans nu nog. Het is een leuk restaurant, vriendelijke bediening van obers die om en om ook piano speelden. Wat ik wat minder vond is dat de tafeltjes wel erg dicht op elkaar staan, het voelde erg krap en het is bijna niet te vermijden dat je op elkaars bord kijkt. Groot pluspunt vond ik dat er gewoon kraanwater werd geschonken.
Het volgende onderdeel van deze eerste dag. We gaan naar Le petit théâtre, daar treedt Melvin Bonnet op, de cabareteske troubadour, die we al eens eerder zagen. Dit optreden is in het kader van de Groninger Songwriter Circle.
De plek is wel heel schitterend, een piepkleine theatertje binnenin het Platform theater aan het Boterdiep. Het is zoals Melvin zei … alsof je bij iemand thuis in de huiskamer optreedt. Met zijn lieve bekkie en zachtaardige verschijning stort hij ondertussen de meest vreselijke teksten over je heen, maar zo dat ik ondanks de inhoud erg vaak in de lach schiet. Hij is cynisch, uniek, ja heel apart.
Er treden nog een muzikant op en een duo, maar daar heb ik niet zoveel mee. Ik kak een beetje in, het is een lange dag geweest. Toch hebben we nog een laatste optreden, tegen elven spoeden wij ons naar de Kroeg van Klaas, daar komt de Britse band Belter. Ik kom weer helemaal bij, heerlijke muziek, postpunk. Zoals geschreven op hun website: ‘They’ve nicked the buzzsaw drive of The Buzzcocks, The Clash’s spunk, The Stranglers’ riffs and some of the best tunes Blondie never wrote. And their singer sounds like Jello Biafra pogoing on a Roxy Music-era Brian Ferry. Since they formed in 2007, Belter have taken their tight, energetic set to some of the world’s most iconic venues: London’s 100 Club, the Paradiso in Amsterdam and the Trash Bar in Brooklyn.’
Ik raak aan de praat met T en A, die ik van gezicht ken. Eddy Koekkoek, beroemd in Groningen, treedt hier volgende week ook op. Morgen is zijn CD-presentatie in Engelbert zegt T, ga je dan ook? Nee, dan hebben we nog geen auto. Dan rij je toch met ons mee! Geregeld.
Belter is te gek … verbaasd kijk ik de zanger aan als hij opeens Nederlands praat. De (superleuke) zanger Rob is Nederlander en hij woont al jaren in Londen.
Geweldige avond en lekker swingen. Tegen half vier klimmen wij de lange trap op in de B&B, we proberen weinig geluid te maken, maar het kraakt hier nogal. Als we eenmaal liggen, komt een groep mannen thuis, luidruchtig ‘stil, stil’ tegen elkaar roepend, dat was grappig. Binnen een paar minuten is het stil, iedereen in coma. Wat een dag!
Hier nog het laatste nummer van het optreden:
