Zoveel verhalen over allerlei beestjes, over heidespannertjes, kleine
vlindertjes met een mooie tekening op de vleugels. De gestreepte heidespanner,
net iets groter dan de gewone (Kees: ‘heeft meer boterhammen met pindakaas
gegeten’). Zandloopkevers die wel een bij kunnen opeten. Drietand mestkever.
Ook spinnedoders, die we al kenden van onze wandelingen op het eiland
Chios.
Een als takje vermomde rups, bijna onzichtbaar, zo goed is hij
gecamoufleerd, van de grote voorjaarsspanner.
Nog een fraai diertje met mooie naam geelbandlangsprietmot.
Of de aparte kokerjuffer, de larve maakt een kokertje van takjes en
verstopt zich daarin.
Over een zwavelzwam op een dode eik, vol met boletenkevertjes.
En wonderschone planten, tussen de dorre heide het oplichten van de gele
kruipbrem, een veld met duizenden breedbladige orchissen. Of de ratelaar, een plant waar het vlindertje de ratelaarspanner
afhankelijk van is, en de plant weer van witbolgras. Deze bijzondere plant
kende ik toevallig, omdat ze nu groeit in de bermen waar ik dagelijks
langsfiets.
Het veelkleurig vergeet-mij-nietje met bloempjes in het wit, lichtgeel,
lichtblauw, tot roodachtig (‘ik kan maar niet kiezen welke kleur ik wil’).
Salomonszegel, die in Drenthe ‘mot-met-biggen’ wordt genoemd. Doordat de
bloemen in een rij langs de stengel staan, lijkt het op een zeug (mot) met
zogende biggen.
Of het verhaal van een meester die in de eerste helft van de vorige eeuw,
kinderen veen liet graven voor de school, op de plek van deze kinderarbeid
groeien nu aronskelken. Grazers en vogels horen er ook bij, we zien in de verte
zelfs een grauwe klauwier.
Dan is er nog van alles wat ik gemist heb, zo’n dag is voor herhaling
vatbaar. Graag ga ik een volgende keer weer mee. Ik vond het ook leuk om het gezicht achter een blog te leren kennen.
Elk verhaal zou een eigen blogje waard zijn, maar kijk vooral bij de
blogs van de deelnemende bloggers met de allermooiste foto’s en alle
achtergrondinformatie, er gaat een nieuwe wereld voor je open!
Hier vind je verhalen en foto’s van:
