Bamboe

Sinds we hier wonen is er in de voortuin nog niets gedaan. Er zijn twee lekke vijvertjes, waarvan eentje omringd is met bamboe. De minst mooie bamboe en de meest woekerende naar ik begreep.

Vandaag komt de hovenier met zijn graafmachientje dat ding verwijderen.

Ik heb van tevoren met een schepnetje in de eerste vijver gezocht naar kikkers of ander waterleven om deze eventueel te redden.

De tweede vijver kon ik door de bamboe niet bij, maar heb de hovenier gewaarschuwd dat er kikkers in kunnen zitten. Hij kwam twee dikke kikkers tegen en heeft deze voorzichtig verhuisd naar de greppel aan de andere kant van de weg.

Sommige wortelstukken leken wel een betonplaat, maar al gauw was het er uit en de vijvers weer dichtgegooid. Ook de grassen die bij de eerste vijver stonden werden uitgegraven. Een paar pollen heb ik bewaard en geplant bij de takkenril. Een deel van de uitgegraven bamboe gaat trouwens naar Ecokathedraal Grijssloot.

Voorlopig nog even een modderzooi als voortuin, want andere dingen gaan weer voor. En er zal nog wel regelmatig bamboe opkomen, want er zitten nog veel resten in de grond en ik begreep dat je er niet zomaar vanaf bent. Maar ik ben blij dat het eindelijk gedaan is.

Tussen de bamboe zaten waarschijnlijk veel muizennesten. Mogelijk dat deze buizerd daar op af kwam. Hij durfde zomaar naast de weg op het hek neer te strijken:

Tuin in november

Hoe kleurrijk de tuin in de eerste week van deze maand nog bloeide, inmiddels zijn er wel wat meer herfstkleuren. Hier en daar is nog wel een bloemetje te vinden, maar nu richt ik me vooral op de uitgebloeide planten en vooral die met fraaie zaaddoosjes, dat vind ik toch zo mooi!

Ik vind het leuk om deze als simpele krabbels na te tekenen op een waterverfachtergrondje. En daar dan maar gelijk kaarten van te maken. Het is zeker tien jaar geleden dat ik kerstkaarten heb verstuurd en dit jaar heb ik er opeens weer zin in. Misschien door corona, omdat je elkaar minder ziet ...

November: bloei en gezweef

Wat bloeit er nog veel in deze eerste week van november! 

Voor sommige soorten is het misschien niet ongebruikelijk om nog te bloeien in november, maar voor de Sleutelbloem vond ik het wel apart.

Voor de nog vliegende bijen en zweefvliegen is het wel fijn dat er nog bloemen zijn.

Asters, Tandzaad en Cosmea zijn de meest bezochte. De roze Cosmea is meer in trek dan de witte, zoals hier met Blinde bijen:

Ook een Snorzweefvlieg bezoekt de Cosmea:

En hier eentje op Moederkruid:

Honingbijen op Tandzaad. Er zijn hier bijenkasten in de omgeving, maar dat Honingbijen nu nog vliegen wist ik niet. Of bestaan er ook verwilderde honingbijen?

Tevens zag ik een (voor mij) nieuwe soort, een Kustvlekoog. De naam van deze donkere zweefvlieg is goed gekozen, hij komt vooral langs de kust voor en heeft allemaal vlekjes op de ogen.

Tuin in oktober

Herfst wordt langzaam zichtbaar. Gewoon wat mooie plaatjes van de tuin in oktober.

Een laatste Atalanta, gaat hij nog zuidwaarts of neemt hij de gok om hier te overwinteren?

De Asters geven bijna licht!

Deze leuke knopjes heten Gewone boomwrat, voor mij niet zo gewoon, want ze zijn me nog nooit opgevallen. Na een paar dagen verdwijnt de mooie koraalkleur:

Dit is de tweede plek waar ik de Houtknotszwam of Dodemansvingers ontdek, in een oud boomstronkje in het P-perk:

Dit beeld, nog van het dakterras, heb ik helemaal achter in een hoekje van het Zuiderperk geplaatst.

Er vormen zich al mooie laagjes mos. Zo wordt hij/zij steeds mooier en gaat vanzelf meer in de omgeving passen.

Aan de voorzijde, op het nieuw te maken kozijn zat dit Ringmusje uit te rusten. Hij vloog niet weg, ook niet als we heel dichtbij kwamen. We konden niet ontdekken of er iets mee was. Wel heb ik een schoteltje water neergezet. Na verloop van tijd was de vogel gevlogen.

Tuin in september

De tuin wordt al ‘herfstiger’, hoewel er nog heel veel bloeit of weer gaat bloeien.

Heel raar, ik zie hier en daar blad van bloembollen boven komen. Er was zelfs een Blauwe druif die ging bloeien. De slakken hebben daar trouwens direct een eind aan gemaakt:

Van de Herfsttijloos heb ik niet veel plezier gehad, voor ik het in de gaten had dat ze gingen bloeien en voor ik in kon grijpen, hadden de slakken ze ook al opgevroten:

Bij een stalletje langs de weg vond ik een klein stekje van deze Karmozijnbes, hij kreeg drie trossen bloemen.

 

Acanthus maakt mooie zaden:

Deze plant verscheen vlakbij het vogelvoerhuisje. Ik wist eerst niet wat het was. Het had wat weg van een Helenium of een Helianthus, of was het een ontsnapte Aardpeer? Het blijkt Gingellikruid oftewel Nigerzaad (Guizotia abyssinice), en dit Nigerzaad zit vaak in vogelvoer.

Ik voer de vogels in mijn tuin enkel gepelde zonnebloempitjes, maar ik herinnerde me dat ik van iemand een vormpje met vogelzaad cadeau had gekregen. Zo moet die plant daar terechtgekomen zijn. Ik laat hem voorlopig staan, maar hou hem in de gaten. Eigenlijk vind ik hem wel mooi en er komen ook insecten op af:

In het Miscanthus-perk staat de naamgever van dit perk weer zo mooi te wuiven met de nieuwe pluimen in hun bijzondere kleur:

In datzelfde perk staat ook het Zeeuws knoopje, die voor de tweede keer bloeit:

Toen we deze tuin net hadden in 2018, stonden her en der veel Meidoorns, de meeste heb ik verwijderd en in de Achterhoek heb ik een mooi exemplaar laten staan. Die bloeide bescheiden dit voorjaar en draagt nu dus voor het eerst besjes:

Van Venkel heb je het hele seizoen plezier, alles vind ik er mooi aan. De bloemschermen, het blad, het zaad en zelfs nu, de kale overblijfselen:

In 2018 zag ik een Fuchsia in Perk-2, ik dacht dat die eenjarig waren, en inderdaad in 2019 vond ik niets terug. Dit jaar daarentegen was hij er weer!

Rond die plek stond veel Vrouwenmantel en waarschijnlijk zag ik hem daarom niet vorig jaar. Ik had veel Vrouwenmantel verwijderd uit Perk-2 en misschien omdat hij nu iets meer ruimte heeft, doet hij het weer. Ik vind hem erg mooi met die witte bellen. Van dichtbij zie je dat de puntjes zachtgroen zijn.

Na wat speurwerk denk ik dat het de winterharde Fuchsia Hawkshead is. 

Ik zou hem liever in het Witte perk zien, maar ik weet niet of ik het aandurf om hem te verplanten.

De Cosmea's bloeien weer rijkelijk laat. Ik heb dit jaar roze en witte. Ze zitten nog vol knoppen:

Natuurlijk verschijnen er ook al paddestoelen:

Van Jan kreeg ik weer veel planten, o.a. Phloxen en Helianthum.

In Perk-3 heb ik weer een bos Vrouwenmantel verwijderd om plaats te maken voor Helianthum ‘Lemon Queen’:

En van Paal en Perk is er weer een deel grasmat verwijderd voor de andere Helianthum.

Uiteindelijk moet al het gras daar verdwijnen. Foto genomen vanaf het platte dak:

Het gras in de Boomgaard ziet er weer goed uit, na het planten van de fruitbomen heb ik gras bijgezaaid en boomspiegels vrijgelaten. Ik laat wat afgevallen en rot fruit liggen voor de dieren. Eerst zaten er vlinders op en nu komen de wespen. Ook de vogels snoepen ervan en op de grond de egels.

Net als van de lente, hou ik veel van de herfst. Met dat lage zonlicht soms, krijg je een sprookjesachtig sfeertje.

Het blad van de Teunisbloemen kleur mooi herfstrood:

Tot slot de pas aangeschafte mooie paarse Cyclamen hederifolium. Vroeger, tijdens natuurwandelingen in Griekenland kwamen we vaak Cyclamen tegen (waarschijnlijk waren dat Cyclamen graecum).Toen zei ik al: als ik een tuin heb wil ik zulke cyclamen. Ik heb ze geplant in Talud-2