Dagje Drenthe

Vorige week waren vrienden uit Rotterdam bij ons op bezoek. Zij zitten nu in hun zomerhuisje in Drenthe en nodigden ons uit om langs te komen. Het is in Zeegse, dat ligt in het noorden van Drenthe, behorend tot de gemeente Tynaarlo. Het is ongeveer drie kwartier rijden.

We maken een wandeling door Nationaal Park Drentsche Aa. We verbazen ons erover dat de heide al begint te bloeien, zo vroeg.

Dit Boombeest kwamen we onderweg tegen.

Ik zie ook leuke roze bloemetjes, het blijkt Roze winterpostelein (Claytonia sibirica) te zijn. Ik neem wat polletjes mee voor in mijn tuin. Hij houdt van humusrijke, zure grond, misschien doet hij het op mijn Talud, daar is de grond wel wat bosachtig.

Onze vrienden hebben erg hun best gedaan om geheel plantaardig voor ons te koken en dat is goed gelukt!
Een frisse Gazpacho, een bijzonder Italiaans gerecht, genaamd Ribollita met heel veel groenten en een romig toetje van kokos en chiazaadjes. Erg lekker allemaal!

Van Drenthe naar 't Oldambt

Dag 14, de dagen gaan te snel, deze leuke vakantie! 
We vertrekken uit Witteveen en gaan eerst nog naar Assen.
We twijfelen of we daar naar het museum zullen gaan. Dat stond nog als plan B op m'n lijstje, bij regenachtig weer. Het is trouwens schitterend weer vandaag.

De toegang is 12 euro p.p. en de tentoonstelling gaat over Vikingen. Hmm.
Ik dacht dat ik mijn museumjaarkaart niet bij me had, en Mijnarchitect heeft er geen dus dat is een hoop geld (later bleek dat ik mijn kaart toch bij me had). Hij vindt het gebouw interessant, dus maken we van de buitenkant en van de daktuin foto's en besluiten een andere keer het Drents museum zelf te bezoeken. 

reconstructie van boot uit de late Vikingentijd

beeld Museumbezoekers

hek Jakob Cramerpark

Qua architectuur spreekt ook het gebouw van theater De Nieuwe Kolk aan.

Fijne bibliotheek ook, het lijkt eerder een boekwinkel. Als ik daar in de buurt zou wonen zou ik er wel vaak zitten, denk ik.

Na koffie op een terrasje (!) verlaten we Assen en gaan we weer verder, terug naar Groningen.

Twee dagen naar Bad Nieuweschans, naar Motel Paradiso. Mensen liggen altijd in een deuk als ze vragen waar we logeren. Die naam! Maar we zijn daar kind aan huis, fijne appartementjes voor een erg vriendelijk prijsje. Schatten van mensen. We komen er altijd weer graag terug. Behalve dat je de A7 een beetje hoort is het er verder heerlijk rustig.

Voordat we naar Nieuweschans rijden gaan we eerst even naar Oudeschans. We dachten even wat te gaan drinken in het Wapen van Oudeschans, daar hebben we twee jaar geleden onze trouwdag gevierd.

Helaas was het inmiddels gesloten, jammer hoor van zo'n mooie plek. Hopelijk komt er weer wat, maar dat zal niet meevallen in deze tijd. We wandelen rond het gebouw, het is hier toch zo prachtig!

We kijken hier ook even bij winkel de Blokeend, mooie zaak voor landelijk binnen- en buitenleven (duur, maar kwaliteit). 

We gaan lunchen bij de Piekenier, ook zo'n leuke plek. Het wordt steeds warmer, we kunnen buiten lunchen, o, wat heerlijk en dat in oktober.

Daarna gaan we naar ons Motel Paradiso en krijgen de kamer die we meestal hebben. Zo leuk het is een beetje thuiskomen!

Deze avond gaan we eten in 't Waar. Dat was een tip van Jan wilde een Tuin.

Weer zo'n aparte belevenis. Het is bij Verse Aarde, een huiskamerrestaurant met pure maaltijden, dat gevestigd is in een statige Oldambsterboerderij, waar ook Galerie  Waarkunst gevestigd is en het atelier van de kunstenaar Peter Meijer.

Bij het pand is ook een grote beeldentuin.

Bij Verse Aarde reserveer je van te voren en je zit met z'n allen aan een grote tafel.  De prijs is elf euro exclusief drankjes.

Het menu vond ik verrassend, hoewel voor sommigen misschien wat weinig. 

Het menu zag er zo uit:

Voorgerecht: Pastinaaksoep met mosterd en een hartige muffin

Hoofdgerecht: Gegrilde pompoen met schorsenerenmouse en aardappelbroccoligratin

Nagerecht: appel-rozemarijn cake met room

Vooral de gegrilde pompoen zag er mooi uit en vond ik erg lekker.
Van het nagerecht was vooral de gelei heerlijk, gemaakt van vlierbloesem en agaragar. De rozemarijn zou ik zelf later verwijderen, het lijkt toch net of je een hap dennenaalden neemt. Verder was het gebak erg stevig en wat te droog. Maar ik vond het superleuk om mee te maken.

Ik vond het erg inspirerend om zo weer wat ideeën op te doen voor anders eten. Dat je van te voren niet weet met wie je aan tafel zit heeft ook ook wel wat. Een goede manier om eens andere mensen te leren kennen. Ik vond het erg leuk en zou het zeker nog eens doen.

Nog een paddestoelwandeling, maar dan in Drenthe

De dertiende vakantiedag. De tandpasta is op. We vragen in ons hotel California in Witteveen waar de dichtstbijzijnde drogist is. Dat is in Westerbork en na het ontbijt rijden we daar naar toe en gaan eerst koffiedrinken in restaurant-museum De Ar, met Drentsche koek.

We doen de boodschappen, ook wat middeltjes tegen verkoudheid en beginnende keelpijn, zo gauw mogelijk onderdrukken … dat kunnen we nu niet hebben. We wandelen nog door Westerbork, een leuk dorp (nee niet naar het Kamp).

Westerbork

Ik heb ons aangemeld voor de paddestoelenwandeling van Natuurmonumenten, op het Dwingelderveld, we zaten toch in de buurt.

Ik ben benieuwd of we weer andere paddestoelen zullen vinden dan bij onze Groningse wandeling. Onze gids Maarten zegt meer te weten van planten dan van paddestoelen, maar hij weet sowieso veel meer dan zijn groepje deelnemers. 

We kwamen een paddestoel tegen waarvan hij ook de naam niet wist, dus wie een idee heeft:

We hebben inderdaad ook veel andere soorten paddestoelen gezien. Maarten vertelde dat binnen een week een soort verdwenen kan zijn en het weer vol staat met een andere soort.

Hij gaat snel, ik probeer hem bij te houden en vind het weer helemaal geweldig wat hij allemaal vertelt en laat zien.
Ik probeer alle namen van de nieuwe soorten maar niet meer te onthouden, je moet dat doseren nietwaar ...

Geweizwam ... dat konden we zelf ook bedenken

... en daar hem je hem ook weer, die schaamteloze Phallus

de sponszwam, schijnt vrij zeldzaam te zijn

Maarten plukt een heksenboleet en laat zien hoe de gele paddestoel direct blauw kleurt als je een stuk afbreekt. Toch blijkt hij eetbaar. Ik vind trouwens wel dat je al die mooie paddestoelen moet laten staan en ze voor je eten gewoon op de markt kopen.

Maarten weet ook nog een zeer zeldzame plant te staan: de stekende wolfsklauw (Lycopodium annotinum). Deze vaste plant vermeerdert zich niet door zaad, maar door sporen. Deze sporen verspreiden zich met de wind. Hier in Dwingelo komt hij nog wel voor, maar hij staat wel op de rode lijst.

stekende wolfsklauw

Vliegenzwam

een hartelijke braakrussula 

vorige keer heette deze fopzwam nog Rodekoolzwam, nu Amethistzwam

galappeltjes

toch net kadetjes

Opeens zag ik iets bijzonders tegen een boomstam opkruipen.  Het is de rups van de Meriansborstel (Calliteara pudibunda), een nachtvlinder.

De vlinder is vernoemd naar de vlinder- en insectenschilderes Maria Sibylla Merian. 

Meriansborstel

Zeer leerzaam weer zo'n wandeling, maar vooral erg leuk. Na afloop komen we nog deze pootjebadende stoere koeien tegen.

Hamveld

Op de terugweg gaan we eten bij Brasserie Diggels in Westerbork, 'Dat mot wal van de Italiaan weden', een geweldig lekkere vegalasagne.  Echt een aanrader.
En o, o, die gulle porties hier, je zou toch kilo's aankomen van zo'n Noordelijke vakantie!
Onze laatste nacht in Drenthe, morgen keren we nog voor een paar dagen terug naar Groningen.

Een rustiek hotel in the middle of nowhere

Na onze enerverende avonturen op Rottumeroog en op de hei met de schaapherder zijn we wel toe aan een dagje rust. We gaan naar een hotel vlakbij het dorp Witteveen. Dat was een aantrekkelijke aanbieding van groupon. Het is een rustiek hotel, zoals genoemd op hun website, gevestigd in een oude Drentse boerderij, een beetje jaren 70 sfeer. We kregen de waarschuwing dat het er misschien wat 'muf' was. Maar we vonden het helemaal niet verkeerd. Het diner was huiselijk, eenvoudig, maar best lekker, zeker wat betreft de prijs-kwaliteit verhouding. En hoe lang is het geleden dat ik een cordon bleu gegeten heb met bloemkool en patatjes? Een flensje met stroop na. De hele eetzaal hing vol met geschilderde portretten die ik nog steeds voor me zie. 

Achter het hotel liep een wandelpad tussen de aardappel- en uienvelden. Aan het eind van dit pad was een soort boomhut gemaakt, misschien voor vogelobservaties. We klommen er in en er stond een bureaustoel.

De wijn was goedkoop en we maakten nog een fles soldaat, ondertussen blog en dagboek bijwerken. De internetverbinding was in ieder geval uitstekend. En het bed was perfect!

We moesten een beetje denken aan Hotel California van de Eagles  — On a dark desert highway, cool wind in my hair
Warm smell of colitas, rising up through the air
Up ahead in the distance, I saw a shimmering light
My head grew heavy and my sight grew dim
I had to stop for the night
There she stood in the doorway;
I heard the mission bell
And I was thinking to myself,
"This could be Heaven or this could be Hell"
Then she lit up a candle and she showed me the way
There were voices down the corridor,
I thought I heard them say...

Welcome to the Hotel California
Such a lovely place (Such a lovely place)
Such a lovely face
Plenty of room at the Hotel California
Any time of year (Any time of year)
You can find it here