Egel

Op 4 december zag ik 's morgens vroeg een kleine egel richting kippenhok lopen. Ta en Ruby waren direct in de hoogste staat van paraatheid:

Leo (alle egels in mijn tuin heten Leo) was duidelijk op zoek naar voedsel. Egels zijn alleseters en naast slakken en wormen eten ze ook wel zaden en vruchten. Bij gebrek aan beter gaf ik hem zonnebloempitten, in ieder geval lekker vet. Hij at er met smaak van. Ik maakte me wel zorgen om hem, want hij had al zwaar genoeg moeten zijn om in winterslaap te kunnen gaan. Ik had advies ingewonnen bij Fauna Visie en ik kreeg de raad om hem te wegen. Als hij onder de 500 gram zou zijn, kon ik hem beter even brengen, want anders zou hij het niet redden.

Maar hij zette het op een lopen en verdween tussen de bladhopen en ik zag hem niet meer.

Nu, een week later liep hij langs de schuifpui, het leek wel of hij om eten kwam vragen. Ik strooide gauw wat zonnebloempitjes voor hem en terwijl ik hem in de gaten hield kwam Henny met handschoenen. Hij werd gewogen en te licht bevonden ... 333 gram maar!

Zet geluid aan:

We hebben hem naar Fauna Visie gebracht. Daar kreeg hij gelijk kattenvoer. Ook zal hij ontwormd worden. Veel egels lijden aan longworm. Maar nu heeft hij een kans, hij zal daar de winter blijven en in het voorjaar als hij ontwaakt wordt hij weer vrijgelaten.

Bezoek en een voorzichtig begin verbouwing

Gisteren kwam mijn broer met een jeugdvriend op bezoek. Die had ik meer dan 40 jaar niet gezien.

Leuk is zoiets. De vriend weet heel veel van wilde en inheemse planten en ook van vlinders en libellen. Dus ik luister graag naar hem.

Hij vond de tuin mooi en benoemde gelijk de aanwezige wilde planten. Hij was aangenaam verrast dat de Brede wespenorchis al een jaar of vijf in een van mijn bloempotten groeit.

Een nachtvlindertje dat ik op de parasol zag, wist hij gelijk op naam te brengen, namelijk het Bont Schaapje.

Mijn broer komt om te helpen met het verwijderen van de hardboardplaten van het plafond in de keuken. De container is inmiddels gearriveerd. Maar eerst gezellig bijkletsen en eten.

En na het eten fietsen we naar Wongema in Hornhuizen, want de schrijver Lammert Voos presenteert zijn nieuwe boek en Bert Hadders doet de muzikale omlijsting.

Heerlijk was dat het buiten kon plaatsvinden.

De volgende morgen doen we nog een rondje ondergelopen akker, het dijkje is inmiddels volgroeid met pioniersplanten en de vriend ziet meteen twee bijzondere planten:

Hoenderbeet, een dovenetelachtige en Gewone duivenkervel. Misschien zijn ze wat voor in de tuin, later maar eens kijken of ik ze terug kan vinden.

Hoenderbeet, Lamium amplexicaule

Gewone duivenkervel, Fumaria officinalis

Daarna vertrekt de vriend en gaan de mannen aan het sloopwerk. Het plafond moet er alvast uit om te weten te komen wat zich eronder bevindt aan leidingen, elektra e.d. en of we nog gekke dingen tegen komen. Scheelt weer als dat allemaal in kaart gebracht is voordat de aannemer begint (met wat geluk in september).

In de huiskamer worden schrootjes verwijderd, ook om te kijken wat daarachter zit.
Op merkwaardige wijze bevestigde leidingen, oude tegeltjes en veel soorten behang komen tevoorschijn.

Omdat het nu een raar gezicht is en om niet tegen de kale stenen te kijken, hang ik maar een laken op en zet een vaas met wat gesnoeide bamboe ervoor en een poster van Aldo Rossi.

Het is nu wel een rommeltje, maar dat geeft niet, want ik weet hoe het uiteindelijk gaat worden. Kost alleen wat geduld.

’s Avonds een mooi vuurtje maken van het bruikbare sloophout en als toegift wilde egel Leo wel even poseren.

Egeltje Leo

Ik zie in de vroege ochtend een man met een emmer lopen in m'n voortuin. Nieuwsgierig ga ik naar buiten.
Hij, Leo, woont een dorp verderop, het blijkt dat we elkaar in 2013 ontmoet hebben bij een stadswandeling in Groningen.

Wat zit er in de emmer? Een jonge egel!

Zij hebben honden, Chow Chows, die weten wel raad met egels. Zijn vrouw en ik zijn Facebook-vrienden en ze dacht dat de egel wel veilig in onze tuin (die ze ecologisch verantwoord noemt) zou zijn, zeker met de twee bosjes achter ons huis.
Ik ben er erg blij mee. We halen hem uit de emmer, hij is nog slaperig en we zetten hem op een rustig plekje met een plukje gras en wat blad over hem heen. Ik zet er ook wat kattenvoer bij.
We noemen de egel Leo, vernoemd naar z'n bezorger.

Het kattenvoer is de volgende morgen opgegeten, het egeltje is onvindbaar, die zal wel een favoriet plekje gevonden hebben.
We hebben wel vaker egels in de tuin, niet dat we zien, maar we vinden regelmatig sporen en drolletjes. Fijn, want genoeg slakken voor ze!