Terrasoverkapping

Het opknappen van de huiskamer staat weer even stil. Het is mei en mei is dus tuinmaand. Het is bijna niet bij te houden wat er allemaal al groeit en bloeit. 

Een lang gekoesterde wens is een plekje waar je droog of uit de zon kan zitten. Allerlei mooie ideeën voor een overkapping, maar of te ingewikkeld of te veel werk of te duur. Uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt en een kant-en-klare gekocht. Eentje van aluminium en dat past wel heel mooi bij de antracietkleur van de kozijnen.

Deze overkapping, in de folder ‘Paviljoen’ genaamd heeft een polycarbonaat dak en daar kun je 2/3 van openschuiven.

Om hem stevig te verankeren maken we zelf betonpoeren (van lege emmertjes vogelvoer) en graven die in.

Mijn broer en een buurman komen helpen. 

Het gaat allemaal vrij voorspoedig, behalve de laatste voorbalk, die wilde maar niet passen. Maar een volgende dag kregen de mannen het toch voor elkaar. Regenpijp moeten we nog even kijken hoe en wat.

Ik ben er heel erg blij mee!

Nieuwe keuken (4)

Toen de gestucte wanden eindelijk droog waren, was er ziekte bij de keukenboer. Plaatsing keuken weer uitgesteld.

Soms dacht ik dan, wat duurt het allemaal lang, steeds maar wachten en telkens de planning bijstellen. Eerst moet dit en dat, dan pas kan de keukenboer, aannemer, installateur, stukadoor weer verder, enzovoort. Als het dan zover is heeft het betreffende bedrijf weer geen tijd en zo schuift alles steeds op.

Maar dan ben je zo een paar weken verder en dan zeggen we weer tegen elkaar: Wat schiet het al op, hè.

We hebben gekozen voor een inbouw afzuigkap en de koof hiervoor is inmiddels getimmerd.

Er komen ook spotjes in.

Mijn broer heeft de koof al in de grondverf gezet, net als de rand boven de pui, bestemd voor de gordijnrails. Hij en zijn vrouw wonen trouwens sinds maart 1200 m hier vandaan! 

We hebben 2x een dag voor niets op de stukadoor voor het plafond gewacht. Maar ja, die jongens hebben het zo druk, iedereen heeft het druk.

Dus toch maar eerst de keuken geplaatst.

Heel spannend, of het allemaal zou passen. De kraan voor de vaatwasser zat verkeerd, dus moest verplaatst.

Het gat voor de afzuigunit moet nog een beetje bijgewerkt.

Ik ben ook zo blij met de kleur die ik koos, een soort olijfgroen:

Ik had toch zo’n slim idee, al zeg ik het zelf: Voor de dubbele spoelbak twee afvoeren, eentje gewoon naar het riool en eentje naar een opvangreservoir. Voor het opvangen van al het verspilde water van wachten tot het warm wordt, het waswater van groente en dingen afspoelen en zelfs het water van handen wassen, als je niet teveel ecologische zeep gebruikt.

Dat is op een dag veel water en dat kan ik dan direct voor de tuin gebruiken. In de winter als dat niet nodig is, kan de tweede spoelbak afgesloten worden.

De afvoer naar buiten is gemaakt. Dat moest gelijk in combinatie met planken van het gevelhout.

We hebben toch zulk mooi hout gekozen voor de gevelbeplating, dat ligt al klaar om te bevestigen.

Vandaag is eindelijk het plafond gestuukt! Het was het wachten waard, wat wordt het mooi met fijn schuurwerk. Ik heb nog nooit zo'n mooi plafond gehad!

Nu nog het schilderwerk. Ik had graag een schilder ingehuurd, maar we zijn al gigantisch over het budget heen, dus dat wordt toch zelf doen. Gelukkig ziet mijn broer daar niet tegen op. Binnenkort worden de dakdoorvoeren gemaakt, de gaten voor de spotjes en verdere elektra. Eind van de maand komt iemand voor het opmeten van de gordijnen. 

Dus, ja, het schiet op.

Nieuwe keuken (1)

Zo gebeurt er niks en zo zit je weer dagenlang in de verbouwingshectiek. Vorige week donderdag ging Henny mijn broer ophalen in Utrecht zodat hij kan helpen met het verwijderen van de keuken, want we hebben bericht dat maandag de vloerverwarming aangelegd gaat worden.

We beginnen met koelkast en fornuis verplaatsen en dan de rest. Wat een gesjouw!

Broer maakt zich even kwaad en hoppa ... de wandtegels liggen er al af.

Het verrijdbare keukenblok komt als laatste en dan is de ruimte leeg.

We maken een  tijdelijke keuken in de voormalige garage/toekomstig atelier.

Zo, de pop-up keuken is klaar. Koelkast, fornuis en aanrecht. Helaas geen warm water, maar dat lukt wel met waterkoker(s). Ook geen verwarming dus het elektrische kacheltje komt goed van pas. In ieder geval kan er gewoon gekookt e.d. worden.

Klussen en houthakken

Afgelopen week kwamen Broer en Schoonzus logeren. Omdat binnenkort de verbouwing van de garage en de keuken aanvangt, gaan Broer en Henny alvast wat voorbereidend werk doen, zoals de tussenwand in de garage slopen. Daar kwamen bruikbare stukken hout tevoorschijn. Mijn wens was nog een kleine pergola voor een Blauwe regen. Het vrijgekomen hout kon als liggers dienen, daarbij nog even vier palen en paalhouders kopen en in no-time stond ‘de Kubus’ op de ‘Camping’. In het voorjaar ga ik op zoek naar een mooie Wisteria.

De tussenwand is inmiddels weg in de garage, het is nu 1 ruimte:

Ook in de zijtuin wordt ruimte gemaakt, voor bouwmateriaal en -materieel. De berg dakpannen wordt verplaatst en alle tegels en stenen die mogelijk nog gebruikt worden, stapelt Henny netjes op, dan neemt het minder ruimte in. 

De zonnepanelen zijn inmiddels van het dak afgehaald, ze liggen tijdelijk onder het oranje dekzeil. 

Ook de buitengootsteen wordt verwijderd, die komt later wel weer op een andere plek terug.

We hebben twee Essen, eentje schijnt goed te zijn, maar de ander heeft de Essentaksterfte, een agressieve schimmelziekte. Broer zaagt hem om.

Na al dat gewerk ook tijd voor ontspanning, we gaan met z'n viertjes naar Andledon, want wij zijn absoluut fan van Gerry Wolthof, onze enige echte Groningse Neil Young en het was een superleuke avond!

Vlak voor vertrek ontdekt Broer nog dat er een flinke tak half afgescheurd is bij een van de Populieren, onze hoogste bomen. Ik maak een afspraak met Het Warmholtje. De tak wordt afgezaagd en ook nog een tak die gevaarlijk boven het schelpenpad hing. De hele boom moet waarschijnlijk weg, maar om dat te kunnen beslissen, wachten we eerst tot al het blad eraf is.

Het meeste hout kunnen we nog kwijt in het kleine houthok, maar voor een deel is geen plek meer. Dus maar wachten op het houtgestookt fornuis, met wat geluk arriveert deze in november.
We leggen het in ‘Paal en Perk’, daar moet het gras toch nog weg, misschien gaat het wel dood hiervan.

Een enerverend weekje dus!

Bezoek en een voorzichtig begin verbouwing

Gisteren kwam mijn broer met een jeugdvriend op bezoek. Die had ik meer dan 40 jaar niet gezien.

Leuk is zoiets. De vriend weet heel veel van wilde en inheemse planten en ook van vlinders en libellen. Dus ik luister graag naar hem.

Hij vond de tuin mooi en benoemde gelijk de aanwezige wilde planten. Hij was aangenaam verrast dat de Brede wespenorchis al een jaar of vijf in een van mijn bloempotten groeit.

Een nachtvlindertje dat ik op de parasol zag, wist hij gelijk op naam te brengen, namelijk het Bont Schaapje.

Mijn broer komt om te helpen met het verwijderen van de hardboardplaten van het plafond in de keuken. De container is inmiddels gearriveerd. Maar eerst gezellig bijkletsen en eten.

En na het eten fietsen we naar Wongema in Hornhuizen, want de schrijver Lammert Voos presenteert zijn nieuwe boek en Bert Hadders doet de muzikale omlijsting.

Heerlijk was dat het buiten kon plaatsvinden.

De volgende morgen doen we nog een rondje ondergelopen akker, het dijkje is inmiddels volgroeid met pioniersplanten en de vriend ziet meteen twee bijzondere planten:

Hoenderbeet, een dovenetelachtige en Gewone duivenkervel. Misschien zijn ze wat voor in de tuin, later maar eens kijken of ik ze terug kan vinden.

Hoenderbeet, Lamium amplexicaule

Gewone duivenkervel, Fumaria officinalis

Daarna vertrekt de vriend en gaan de mannen aan het sloopwerk. Het plafond moet er alvast uit om te weten te komen wat zich eronder bevindt aan leidingen, elektra e.d. en of we nog gekke dingen tegen komen. Scheelt weer als dat allemaal in kaart gebracht is voordat de aannemer begint (met wat geluk in september).

In de huiskamer worden schrootjes verwijderd, ook om te kijken wat daarachter zit.
Op merkwaardige wijze bevestigde leidingen, oude tegeltjes en veel soorten behang komen tevoorschijn.

Omdat het nu een raar gezicht is en om niet tegen de kale stenen te kijken, hang ik maar een laken op en zet een vaas met wat gesnoeide bamboe ervoor en een poster van Aldo Rossi.

Het is nu wel een rommeltje, maar dat geeft niet, want ik weet hoe het uiteindelijk gaat worden. Kost alleen wat geduld.

’s Avonds een mooi vuurtje maken van het bruikbare sloophout en als toegift wilde egel Leo wel even poseren.