Vekaanzie: Dag 8

Na het krabben rijden we eerst naar het Duitse Bunde, we moeten geld pinnen om morgen Paradiso te betalen.

Terug in Nieuweschans willen we koffiedrinken in de Oude Remise, maar die gaat pas over een uur open. De Graanrepubliek daarnaast, kennen we nog niet, die is wel net open. We worden vriendelijk door drie dames ontvangen. Dat is dan 2x 5 euro (!) ik twijfel, moet je hier entree betalen? Maar ik durf het niet uit te spreken. U kunt pinnen, okee. Maar de pinautomaat weigert (die staat aan mijn kant)  ... o, kunt u misschien cash betalen? Ik kijk in mijn portemonee, we willen ook nog naar ’t Zielhoes en daar kan je ook niet pinnen, dus wil ik zuinig zijn met m’n cash. Ik zeg dat tegen de dames en dat we later terugkomen.

We stappen in de auto en Mijn Architect zegt: daar kom je goed mee weg! Eigenlijk vinden we tien euro wel veel om een kunstgalerie te bekijken ... dat is het toch? We zullen nog wel eens terugkomen hoor, maar vandaag niet meer.

We rijden richting noorden en proberen zoveel mogelijk via de kleine weggetjes te gaan. Het is erg mistig, maar dat ziet er prachtig uit.

Opeens is de mist helemaal verdwenen en gaat zelfs even de zon schijnen.

We zien een bordje Wittewierum, toen we gisteren bij A&J waren had J het erover en we besluiten even naar het kerkje uit 1863 te gaan kijken. Er zijn mooie, zeer oude grafzerken.

We bekijken de historische wierde, er moet een roekenkolonie gehuisvest zijn, maar die zijn vandaag niet thuis.

We rijden weer verder, naar Noordpolderzijl. In het ’t Zielhoes bestellen we koffie met Povverd. Volgens mij is deze zonder appel, ook erg lekker. Als ik vergelijk is mijn eigen povverd zo slecht nog niet.

Het is hier altijd zo’n speciaal huiskamersfeertje, gelijk in gesprek raken met de andere gasten. Men vraagt hoe we hier terecht zijn gekomen. Mensen vinden het bijzonder als we vertellen dat we hier op vakantie zijn.

Als we zeggen dat we vaker hier komen en dat we meestal ons bezoek rond optredens van Groninger muzikanten plannen krijgen we de vraag: welke muzikanten dan?

Wij zijn compleet verbijsterd als we namen noemen en de Groningers die niet of amper kennen .....!!

Harry Niehof ..... Erwin de Vries ..... Bert Hadders ..... Alex Vissering ....?

Er zitten twee jonge meiden uit de Stad, een van de twee heeft de naam Bert Hadders wel eens gehoord en kent ook café Marleen, aan de andere tafel zit iemand die wel eens van Erwin de Vries gehoord heeft (Rooie Erwin zegt hij) en iemand die bij het Groninger Landschap werkt die kent Alex Vissering wel.

Maar niemand, echt niemand Harry Niehof .....?

We kunnen het niet geloven, dit kan toch niet ..... jullie missen echt iets.

De beste gitarist van ..... Man zegt Noord-Nederland, ik wou eigenlijk Noordwest-Europa zeggen J.

Op de kaart staan bij Binnenlaands distilleerd nog wat namen van drankjes waar ik nieuwsgierig naar word: Sterretje Hagel en Donder, Groninger Fladderak, Wadwater, Fireman kruidenbitter. Dat moet nog eens een keer uitgezocht worden!

Er komen nog meer mensen binnen, ik zeg koud hè, heerlijk, heerlijk zegt een vrolijke Groninger. We maken plaats en gaan ook nog even over de dijk kijken.

’t Zielhoes moet nog maar lang zo blijven bestaan.

Het is mooi, maar snijdend koud, we gaan gauw weer opwarmen in de auto.

We rijden verder door dit prachtige hogeland. Man zegt dat de kunstenaar van de beelden in Verhildersum - Eddy Roos - ergens in Uithuizen zijn atelier heeft.

We rijden naar Uithuizen en vinden het VVV, daar kunnen we vragen waar we moeten zijn.

Het museum Eddy Roos ligt buiten Uithuizen, richting Valom. We rijden er naar toe en worden door een erg vriendelijke vrouw ontvangen. Zij laat ons binnen, zet een film voor ons aan en schenkt heerlijke koffie. Zij geeft ons allerlei uitleg over het werk van de kunstenaar.

We zijn erg onder indruk. Het verschil met de kunst van Helwegen vind ik dat dit meer lééft. In de schetsen van Roos zit zoveel beweging en de levensgrote beelden zijn adembenemend mooi.

Museum Eddy Roos Uithuizen

Het is heel bijzonder om dit alles te mogen zien, op zo’n mooie locatie, geweldig!

Vekaanzie: Dag 7

t vrust dat t knapt ..... Nee hoor zo erg is het niet, dit zingt Harry Niehof in Winter, maar het vriest wel, we slapen met een raampje open en dat ziet er ’s morgens zo uit:

We moeten wel krabben ..... en door de wind is het ijzig koud.

We rijden naar Finsterwolde om te zien of daar de hechting bij Mijn Architect verwijderd kan worden.

Als we bij het medisch centrum komen zegt een medewerkster: u had even moeten bellen, want op vrijdag is het hier erg druk. Ik vraag of ik het eventueel ook zelf zou kunnen. Ja, hoor, zegt zij, hier doorknippen en dan verwijderen. We vertrekken weer en bedenken dat we geen schaar bij ons hebben. Nou ja we zien wel. Wat is het trouwens mooi onderweg .....

We rijden verder en zien een grote hoeveelheid ganzen in het veld zitten.

Als ze opeens opvliegen is dat een machtig gezicht en geluid!

We gaan nog even naar de Stad, voor koffie bij de Drie Gezusters en een blogje plaatsen, daarna gaan we op bezoek bij A & J. Wij hebben hen ontmoet bij twee vorige optredens van Harry Niehof.

Zij wonen op een mooi plekje in Ten Boer en het is een erg gezellige middag.

Zo leuk om bij aardige Groningers op bezoek te zijn!

In donker rijden we terug en gaan weer eten bij Brasserie Bubbels. Er is weinig andere keus in Nieuweschans, bij de plaatselijke Chinees, waar we bij vorige bezoeken best redelijk hebben gegeten, is het altijd donker dus we nemen aan dat ook deze ter ziele is.

Vekaanzie: Dag 6

Herstel van de Toekomst. Dat bord langs de weg met die tekst vond ik altijd zo intrigerend, letterlijk het opknappen van die fabriek, maar figuurlijk klinkt het zo hoopvol .... ‘herstel van de toekomst’. We besluiten om eens een foto van dichterbij te gaan nemen:

Daarna rijden we door naar Winschoten. We willen naar Hotel De Nederlanden, vorig jaar waren we daar ook en we vonden het daar erg prettig.

We zijn verbijsterd als blijkt dat het niet meer bestaat. Er zit nu een tijdelijke winkel met ‘liekwiedatieverkoop’.

We kwamen er graag, zo’n bruin café sfeertje, de omelet met gebakken aardappeltjes heb ik nergens lekkerder gegeten. Een zaak waar je je als klant nog echt koning voelde.

We hebben ooit dat prachtige verhaal over de historie in het boek ‘Moi! Welkom in Oldambt’ gelezen ..... ‘Wie hier als gast binnentreedt, weet zeker dat hij De Nederlanden nooit vergeet’.

We zijn er misschien maar drie keer geweest, hebben een keer een kort praatje met de waard gemaakt, vreemd dat we ons zo aangeslagen voelen.

Laten we maar even naar Grand café Jan Dekker lopen, misschien kunnen we daar internetten, kijken hoe het zit.

Daar aangekomen hangt er een briefje aan de deur: Vanaf heden gesloten.

In de middag rijden we naar Duitsland en bezoeken de Freule, een vriendin die net met haar man verhuisd is naar Weener. We gaan het ‘kasteeltje’ bekijken.

We hebben het er over hoe dat nu is "emigreren" en dat wij toch wel aan deze kant van de grens willen blijven. Maar R&N: we wensen jullie alle geluk bij deze nieuwe start in die Heimat!!

Vekaanzie: Dag 5

We zijn vroeg wakker vanochtend. Na het ontbijt rijden we naar Bellingwolde, een fantastisch mooi dorp. We gaan naar het Museum De Oude Wolden - Mijn Architect heeft daar ooit nog eens half serieus gesolliciteerd naar de vacature van directeur -  ze weten niet wat ze zijn misgelopen .....!

Er is een tentoonstelling van Lodewijk Bruckman (1903-1995), aparte schilderijen, magisch realisme of surrealisme?

We bekijken een film over zijn leven en er zijn wel doeken die me aanspreken.

Gifts to be thankful for (1985)

Abundance ensures survival (1979)

We rijden verder, naar Bourtange. Daar ben ik nog nooit geweest en elke keer dat we in Groningen waren bedacht ik: O ja, we moeten nog eens naar Bourtange.

We gaan eerst koffie drinken en dan lopen we over de schans.  Man wil de hele schans rondlopen, ik vind het wat saai. Het ziet er mooi uit, net als het plaatsje, prachtig onderhouden ..... misschien te mooi ..... net als de schilderijen van Helmantel ..... zo perfect, ik mis iets maar wat, emotie?

Ik kom er niet uit, ik heb er ook geen verstand van, ik baseer mijn denkwijze op gevoel en dat schommelt natuurlijk hevig.

We rijden terug naar Oudeschans. Ik had op internet gelezen dat er een tentoonstellling van naaldkunst is in het Vestingmuseum. Dat vind ik wel interessant en dus pakken we dit nog even mee. Het is een kleine tentoonstelling, maar wel met erg mooie oude merklappen. Een merklap borduren staat nog steeds op mijn to do-lijstje.

Dan is het wel weer genoeg kunst en cultuur. Voor we teruggaan naar Nieuweschans is het tijd voor wijn en bitterballen in het Wapen van Oudeschans.

Vekaanzie: Dag 4

Vandaag staat een bezoek aan het Veenkoloniaal Museum in Veendam op de agenda. Het is een grijze regenachtige dag, dus prima voor museumbezoek.

We gaan voor de tentoonstelling van Henk Helmantel.

Ik vind de schilderijen van Helmantel erg mooi, zo precies, zo perfect, de druiven of pruimen wil je bijna aanraken om te voelen of ze echt zijn. Als ik er naar kijk krijg ik bijna trek en terwijl ik voor het Stilleven met glas sta verwacht ik even dat ik mezelf in het glas weerspiegeld zal zien.

Of zijn de schilderijen té mooi ....?

Ook is er een tentoonstelling over gasopslag in zoutcavernes. Die dingen zijn gigantisch. Er staat een schaalmodel met ter vergelijking een Martinitoren die er tientallen keren in zou passen. Een man komt ons uitleg geven. Als we doorvragen wat hij nou vindt van de CO2-opslag (en nog erger radioactief afval) in die lege zoutkoepels in bijvoorbeeld Pieterburen ..... Ja, zegt hij, men wil het niet ..... maar iedereen wil wel op dezelfde manier blijven leven ..... kijk eens hoeveel elektriciteit je gebruikt, hoeveel lampen er in je huis branden, iedereen wil in een auto rijden, niemand gaat met de bus. En de trein van Groningen naar Nieuweschans, hij is meestal bijna leeg, maar rijdt wel .....

Of willen we terug naar 1 lampje waar we met z’n allen omheen zitten, net als vroeger?

Ik denk: maar moet dat dan op een van de mooiste plekken in Nederland? Eigenlijk vind het te ingewikkeld en weet niet wat ik ervan moet denken. Het geeft me een verontrustend gevoel en dat wil ik op dit moment al helemaal niet ....

In het winkeltje van het museum koop ik een boekje, Taalgids Groningen, Goi-dag!

Daar word ik weer vrolijk van ..... ik hou me nu liever bezig met dieverdoatsie, omdiedeldaantjen, vlinderknippen en fiebelekwinten.

Wie het weet mag het zeggen ..... :)

Na het museum gaan we in Berensteyn lunchen, Mijn Architect met een uitsmijter en ik met erwtensoep.

We kunnen hier in Beresteyn internetten, dus kan ik nog een blogje plaatsen!

Op de terugweg zien we eindelijk een klein zonnetje.

Terug op de kamer kijken we even naar Masterchef Australië, wat een spanning ..... Daarna gaan we nog een hapje eten in Brasserie Bubbels.

Vekaanzie: Dag 3

Heerlijk uitgeslapen en terwijl we langzaam wakker worden, wordt het Dagblad van het Noorden van vandaag onder de deur doorgeschoven.

Eitje koken, koffie en Griekse yoghurt met banaan.

We rijden vandaag naar de stad Groningen. Bij de gemeentelijke dienst Ruimtelijke Ordening, aan het Gedempte Zuiderdiep is een tentoonstelling van maquettes van Jaap Kraayenhof ..... inderdaad broer van Carel.

Prachtige architectonische kunstwerkjes in hout. Dat reusachtige gebouw naast de Martinitoren staat er nog niet: het Groninger Forum waar zoveel over te doen is.

Dan gaan we naar de Drie Gezusters, we weten dat je daar kan internetten en kan ik de berichtjes van het afgelopen weekend op de blog zetten. In Nieuweschans is tot nu toe geen mogelijkheid tot internetten gevonden.

We zitten goed in de Drie Gezusters, we worden bediend door moppie Julien Clerc, die uitermate vriendelijk de cappuccino telkens met een voetbad serveert. Als we een wijntje bestellen vraagt hij bij de witte: een Chardonnay ..... of een Zuidafrikaanse? Mijn Architect wil rode: een Australische ..... of een Italiaanse? Graag een portie bitterballen erbij. Wilt u de gewone ..... of de van Dobben?

Jeetje, en de mosterd? We willen er ook mosterd bij. We hebben alleen Groningse. O, gelukkig!

Vekaanzie: Dag 2

Als ik wakker word realiseer ik me dat ik een hele nacht aan een stuk geslapen heb, dat is lang geleden! Na een laat ontbijt vertrekken we naar Midwolda.

We doen mee aan een excursie van het Groninger Landschap. Er zijn ongeveer 20 deelnemers. In het Koetshuis bij de Ennemaborg krijgen we eerst een presentatie over het ontstaan van het landschap. Hans, de verteller legt ons van alles uit over inpoldering, keileem, potklei, veenafgraving enz.

Daarna gaan we naar buiten, een van de deelnemers zegt dat het wat diezeg (heiig) is.

We krijgen veel informatie over landgoed en landschap, dit gebied maakt deel uit van de Ecologische Hoofdstructuur. Het Midwolderbos is zo’n 150 jaar oud en is getransformeerd van productiebos naar natuurbos.

Het is een mooie plek en je hoeft hier niet op de paden te blijven. Op de potklei groeien veel meidoorns, in mei moet deze laan één witte bloesemwolk zijn. Hans vertelt over de Konikspaarden, hoe ze teruggefokt zijn en dat de Ennemaborg deze paarden als eerste inzette als natuurbeheerder, zo’n 25 jaar geleden. Ook over de andere dieren die hier voorkomen vertelt hij, hier nestelen uilen en de grauwe klauwier en er zijn dassen. We bekijken ook de Westweide, waar nieuwe natuur moet komen.

We zien veel braamstruiken. Hij vertelt dat de verbraming van de bossen in heel Nederland een probleem is. Het komt doordat er veel stikstof in de regen zit (= kunstmest). Ik krijg wel zin om hier in de bramentijd te komen plukken voor eigen jam.

Het valt ons weer op dat er zo’n ongedwongen sfeer is, het is erg leuk en leerzaam en met aardige mensen. Na de wandeling nog even opwarmen in het Koetshuis, het was toch wel fris. Mijn Architect raakt met een van de mensen van het Groninger Landschap verzeild in een beschouwende discussie over de maakbaarheid van het landschap en de Blauwe Stad.

Dan gaan we verder, we rijden naar Finsterwolde. Het blijkt dat er in Nieuweschans geen huisarts is en eind van de week kan de hechting bij Man er uit.

We vinden het medisch centrum in Finsterwolde en kijken naar de openingstijden. Dan rijden we door naar de Groninger Kroon, daar is het gezellig druk. Er is een tentoonstelling genaamd Uitgesproken zwart/wit.

Heel bijzonder, vooral de keramieke objecten spreken me aan. We genieten van cappuccino met Povverd en daarna een glas Glühwein.

In het schemer rijden we door de prachtige Reider Wolder Polder terug naar Nieuweschans en gaan eten bij Brasserie Bubbels van het kuuroord.

Vekaanzie: Begun

Voor vertrek heb ik altijd een wat opgejaagd gevoel. Gisteravond nog een wasje voor Zoon gedraaid, vanmorgen nog even strijken, huis toch opgeruimd achterlaten, nog wat routes printen. Welke kleren neem ik mee? Mijn Architect haalt ondertussen de huurauto op, het is een Citroën C1, een fijn autootje, en dan vertrekken we.

We lunchen zoals altijd bij Hajé restaurant De Lepelaar bij Lelystad. Dat vinden we fijne wegrestaurants. Op de place-mat staat een sudoku, dat is pas erg, het is nog leuker om je belastingaangifte in te vullen!

Er staat Spaanstalige muziek op en we herkennen direct het nummer Lagrimas Negras, Swaarde Leegte van Harry Niehof.

Het opgejaagde gevoel is verdwenen en we rijden ontspannen verder naar het Noorden.

Omdat Mijn Architect na zijn val nog steeds last van lichte hoofdpijnen heeft, besluiten we nog een stop te maken, bij Hajé Joure houden we een koffiepauze met taartjes. We hebben tenslotte alle tijd. Het is een grijze dag, maar als we noordelijker komen wordt het ietsje lichter.

Op de A7 in de buurt van Groningen passeren we links een bord met ‘Begunt’.

Nu het nog licht is kijken we eerst of we de Tramwerkplaats in Winschoten nog weten te vinden, want deze avond gaan we daar naar toe voor een optreden van Alex Vissering. Het is even zoeken, maar dan weten we het weer.

Als we in Nieuweschans de parkeerplaats van Motel Paradiso oprijden, gaat er een gevoel van opwinding en voorpret door me heen. We worden hartelijk ontvangen door de eigenaresse. We krijgen kamer 6, dezelfde die we hadden toen we hier voor het eerst waren. Ik heb wat lekkers voor haar meegenomen en ze is er erg blij mee, geeft me spontaan twee zoenen (Groningers stug??). We krijgen het Dagblad van het Noorden en later komt ze nog een vaasje met rode tulpen brengen. Wat voelen we ons welkom!

Ik vind het altijd heerlijk om eerst de tassen uit te pakken en alles in de kasten te leggen. Dan is het echt weer m’n plekje.

We zetten de televisie even aan om naar TV Noord kijken en wat is het eerste wat we zien .... de clip Begun van Harry!

Rond zeven uur vertrekken we naar Winschoten. We zijn mooi op tijd en nemen vooraf een wijntje. We zoeken daarna een plekje op de eerste rij. Het lijkt erop dat we de enige niet-Groningers zijn.

Het is een heel leuk optreden van Alex Vissering. Hij is erg grappig maar ook serieus, hij maakt zich ook zorgen over deze tijd. Hij zingt zo’n prachtig, lief liedje over zijn kleindochter, ontroerend.

Tussendoor laat hij filmpjes zien, Pronkjewailtjes, die dagelijks uitgezonden worden op TV Noord, vooral die met de uilskuikens is geweldig.

Het ‘Westerwolds’ is voor ons weer een uitdaging om te volgen. Hoewel het naar mijn zin te langzaam gaat, gaat het toch steeds beter, ik denk dat ik zo’n 50% kan verstaan. Ach nee, dat is opscheppen, toch wel minder denk ik. Soms duurt het wat langer om het in m’n hoofd te vertalen en dan lacht de zaal al, ik mis dan de clou. Maar dat geeft niks. Er hangt een leuk sfeertje. Alex begroet Koert en Tjakkie Stek, die namen ken ik uit het boek en het lied De Graanrepubliek, maar zijn zij het echt? Volgens Mijn Architect zijn ze er zeker, nog sterker: we zaten met hun aan een tafeltje!

Het is een verrassende avond en ik maak met mijn eenvoudig fototoestel filmpjes. Eens zien wat dat oplevert.

Na afloop staat Alex opeens naast ons en geeft een hand. Hij vraagt wat er met Mijn Architect gebeurd is, ik ben nogal overrompeld, wat een aardige kerel, en we vertellen van het fietsongeluk.

Ik zeg tegen Alex dat ik de filmpjes en foto’s zal sturen en of het goed is dat ik ze op mijn blog plaats. De filmpjes vind je hier en hier. 
Ik koop zijn boek: n stukkie van miezelf, met songteksten en mooie foto’s. Natuurlijk vraag ik of hij het wil signeren.

We rijden terug naar Nieuweschans en dan heerlijk slapen in de geweldige bedden. Het begun van deze vakantie kan alvast niet meer stuk!

Vekaanzie!

Uit de Metro van gisteren ... en hij klopt voor deze twee stieren ...

Autootje gehuurd, Paradiso in Nieuweschans besproken, plannetjes gemaakt, wandelschoenen ingepakt, alle Groninger CD's die ik heb gaan mee, iets te lezen, mand met proviand ..... morgenvroeg vertrekken mijn bont en blauwe Cliniclown en ik. We blijven tien dagen weg, yes!

Als we ergens kunnen internetten zal ik berichtjes plaatsen, zo niet, dan kun je alles lezen als we weer terug zijn.

Dinsdag Dicht (2)

brutale spreeuwen

als een stelletje pubers

hakkuh ze vet man