Sinds 2021 gaan we elk jaar een dagje naar het strand van Delfzijl, als het een echte zomerdag met zo'n 30 graden wordt. Grappig, we doen dan steeds hetzelfde en maken ook ongeveer dezelfde foto's. Het wordt al een vast gebruik!
Beginnen met koffie bij het Eemshotel.
Tot mijn verbazing zag ik dat alle zwaluwnesten onder het hotel verdwenen waren.
Ook nu weer 'bermtoeristen' gespot:
Het blijft een uniek plekje!
Veel mensen met kinderen genieten van het strand en het zeewater.
Dit is een magmatisch stollingsgesteente, een vorm van graniet met een roze-oranje ader. Het klinkt romantisch dat deze oeroude steen, miljarden jaren oud gesteente, vanuit Zweden of Noorwegen in de ijstijd als zwerfsteen hier naar toe gekomen zou zijn.
Maar hij ligt op het strand van Delfzijl en is er gekomen dankzij moderne Nederlandse waterbouwkunde.
Even voelde ik de neiging opkomen om de steen mee naar huis te nemen, voor in de tuin, maar dat doe je niet en hij was ook nogal zwaar!
De grijze, roze en gemêleerde blokken zijn typisch Scandinavisch graniet, rechtstreeks geïmporteerd uit buitenlandse steengroeven omdat dit gesteente zwaar en hard genoeg is om eeuwenlang weerstand te bieden aan het zoute water en de getijden.
De natuurontwikkeling bij het Marconi-project in Delfzijl verloopt erg succesvol. Zowel voor de kustvogels als voor de specifieke zee- en kwelderplanten werpt het project zijn vruchten af. Een voorbeeld van hoe je met baggerslib en zand nieuwe natuur creëert!
Met de zouttolerante planten (halofyten) gaat het zelfs boven verwachting goed
We vertrekken weer en de volgende stop is 't Zielhoes, voor wijn, bier en patat. Zoals altijd reuze gezellig daar.
