Logeerkipjes (slot)

Afgelopen nacht is kip Katrien in haar eigen hok overleden. Ze was nog niet echt oud, ongeveer vijf jaar, maar ze had eerder al een soort hartaanval gehad. Het zat er wel aan te komen, maar is nooit leuk. Ik raak nogal gehecht aan dieren om me heen.

Logeerkipjes (5)

Vanmiddag gaan de kipjes weer naar hun eigen huis, waar ze lekker de ruimte hebben. We zullen ze missen, je raakt er toch wel aan gehecht. Maar het is ook fijn dat onze kippen hun stukje ren weer terugkrijgen.

Kwek met de gele pootjes:

Het was een erg leuke ervaring om te zien hoe snel ze groeiden en hoe snel de verschillende karaktertjes opvallen. Leuk is dat ze zo vertrouwd zijn, dat ze zich laten oppakken of zelf op je schoot springen. Dat is het voordeel dat je ze vanaf kuikens hebt.

Ik ben blij dat ik niet de keuze hoef te maken welke haan t.z.t. weg moet. Hopelijk knapt Katrien op, maar het blijft zorgelijk. Zo'n lieve kip. Hier geef ik haar nog wat lekkers:

Het geeft me ook wel meer tijd. Poepjes rapen van vijf i.p.v. tien kippen scheelt behoorlijk.

Ook hoef ik me 's morgens niet meer te haasten, onze kippen kunnen zelf naar buiten via een automatisch deurtje. 

Logeerkipjes (4)

Katrien lekkere hapjes geven met vitamientjes en de kuikens op afstand houden. Het gaat nog steeds niet zo goed met Katrien, haar kam is minder rood en valt wat opzij. Nog een paar dagen, dan gaan ze naar huis. Hopelijk gaat het op haar eigen plekje beter met haar.

De kuikens zijn nu ongeveer 10 weken. Het piepen verdwijnt langzaam, hun stemmen worden anders.

Floyd:

Rose:

Kwek (heeft nog geen nieuwe naam):

Pinky:

Kwek, Pinky en Floyd:

Logeerkipjes (3)

Een nieuwe morgen, altijd met plezier de kipjes vrijlaten:

De meisjes:

De jongens:

Er zijn een haan en hen met gele poten en een haan en hen met roze poten. Het haantje met roze poten krijgt ook een lichtroze-achtige kraag. Tijd om zijn naam te veranderen van Kwak naar Pinky. Henny vond dat de haan met gele poten dan maar Floyd moet heten, dus geen Kwok meer. Pinky is lief en aanhankelijk. Hij is mooi, maar Floyd wordt prachtig met mooie zwarte vlekken en stevige poten. Een echte haantje al. Hij pikte me al een paar keer, hij besprong Katrien een keer en hij lokt gevechten uit door met zijn borst tegen de anderen op te botsen, wel heel speels nog. Floyd links en Pinky rechts:

Ze zitten zo graag op het dak van het nachthokje, dat ik hun eten maar daar gezet heb.

Ze fladderen, springen en testen hun evenwicht op een dun hekje, eerst Pinky, dan Floyd:

Op de achtergrond meisje Kwek, rechts meisje Kwik, zo'n schatje, heet nu Rose:

Over Katrien maak ik me wel wat zorgen. Het lijkt wel of ze depressief wordt. Ze staat heel vaak stilletjes in een hoekje. Als ik wat lekkers heb, deed ze eerst wel mee met de strijd, maar ze was gewoon niet snel genoeg. De kuikens zijn net piranha's en ze heeft het gewoon opgegeven. Ik neem haar soms op schoot en geef haar dan lekkere hapjes. Zo merkte ik dat ze best mager wordt. Het gaat niet echt goed met haar. Ze eet weinig, maar gelukkig drinkt ze wel. Voor de zekerheid laat ik haar ontlasting testen, maar daar is niks mis mee, geen wormen of parasieten. Ik denk echt dat ze ongelukkig is met die wilde kuikens om haar heen. Hopelijk komt het goed.

Logeer kipjes (2)

Waren de logeerkipjes vorige maand een weekendje bij ons, kwamen ze weer op 6 juni en blijven bijna twee maanden. De eigenaars zijn met de camper weg.

Hielden we ze vorige maand nog binnen, nu mogen ze naar buiten.Ze krijgen de voorste ren. Van het oude kippenhok, dat inmiddels badhuis geworden was, maken we weer een tijdelijk nachthok.

Met handmatig deurtje, dus zal ik weer vroeg op moeten.

Katrien is een lieve, rustige kip. Het lijkt of ze soms niet weet hoe om te gaan met die vier drukteschoppers.

Omdat het in het begin nog best koud is 's nachts , halen we de kuikens nog naar binnen. Het gaas, bedekt met een steen en een plank mocht niet voorkomen, dat er eentjes ontsnapte en vrolijk door de keuken liep.

Na het weekend is het 's nachts wat warmer en hoeven ze niet meer naar binnen. Hoewel de kuikens alles al kunnen, weten ze niet dat je als het donker wordt naar binnen moet gaan, dat is dus iets wat je van je moeder moet leren.

Katrien gaat zelf al heel vroeg naar bed, soms zelf voor 20:00 uur, maar de kleintjes blijven lekker rondsporten. Om 22:00 uur zetten we ze, onder protest, in het nachthok.

Het gaat heel goed, de verschillende groepjes hebben niet veel aandacht voor elkaar. Alleen onze Bieleveldertjes pikken zo nu en dan venijnig door het gaas naar de kuikens. Maar het blijven twee verschillende wereldjes.

Ze zijn nu ongeveer zes weken. Het wordt al duidelijk wie de haantjes zijn. 

Je kunt er heel de dag naar kijken, het is de leukste TV ooit. Het lijkt wel alsof we ze zien groeien.

's Morgensvroeg, blij dat ze vrijgelaten worden:

Logeer kipjes (1)

Een dorpsgenot heeft 4 kuikentjes en gaan een weekend weg. Wij mogen oppassen. Ze zijn nog heel klein en komen in een plastic bak.

De kuikens komen uit een broedmachine. De eigenaar had nog maar 1 hen over en hoopte dat zij een beetje wilde moederen. Maar zo werkt dat niet. Ze moet er weinig van weten.

Het is wel wonderlijk dat kuikens zonder moeder toch alles al weten. Overdag mogen ze in een soort ren in de keuken. Het is nog te koud om ze naar buiten te laten. Dan zouden ze wel een moeder nodig hebben, om onder te kruipen.

Het zijn kipjes van het ras Sussex. Alles wat ze doen is schattig. Je kunt er naar blijven kijken. Alles onderzoeken ze, ze willen ergens op springen en zitten elkaar na.

Als ‘werknamen’ hebben we ze Kwik, Kwek, Kwak en Kwok genoemd. De grote noemen we daarom Katrien. Waarschijnlijk zijn het 2 hennetjes en 2 haantjes.

 's Avonds gaan ze weer in de plastic bak, die we op een wamtematje hebben gezet. Uiteindelijk stopt het gepiep en gaan ze slapen.