Herfst

Als ik nu naar buiten kijk zie ik gek genoeg nog van alles bloeien in de tuin. Zoals de Paddelelie, de Rozanne en een Schijnpapaver!

Ik heb niet echt een hekel aan een bepaald jaarsgetijde, ik vind de herfstkleuren heus mooi, maar diep in mijn hart kan ik bijna niet wachten tot de lente weer begint.
Ik ben altijd blij als de dagen weer gaan lengen na de kerst, ook al is dat nog met seconden.

De Miscanthus krijgt een mooie koperen kleur:

De Puttertjes hebben de Kaardebollen inmiddels ontdekt, waar ik al op hoopte, alleen laten deze prachtige vogeltjes zich niet op de foto zetten.

Deze paddestoel is een Langsteelfranjehoed:

 

En dit zijn Geweizwammetjes:

Als ik de tuin inkijk zie ik het licht langzaam anders worden.

Het licht wordt steeds mooier en de lucht steeds donkerder. De kipjes staan even besluiteloos in hun tuintje ...

... maar al gauw zoeken ze de veilige ren op.

Dan verschijnt een schitterende regenboog:

Een ogenblik later verdwijnt de regenboog en het licht, alles wordt grijs en het regent, regent en regent.

Dinsdag Dicht (66)

Vaaier haanden

Kerk vuilt leeg, onthaand
t verhoal zwigt woordloos, beeldloos.
Vaaier Haanden laiten hier n gat
ien haart van minsen en van Stad.
Dij wizzen nait hou of t’ontvangen.
De Haanden rekten te vergees.
Ain haand wer òfzoagd, om t even,
òfsneden van tied en t leven.
Nou staait dat geven vruchteloos
onner traauwe hemel.
Dij Vaaier Haanden bidden doar
nog aalgedureg heur zaacht geprevel.
Mor wel te Stad oet gaait noar spije laanden
verneemt dat ook hier dij gulle Haanden
vanoet ainvoudeg evenwicht
zegen ronddailen ien t wiede licht.

Nelleke van Vliet

Over t kunstwaark ‘De man met de vier handen’, dat vatteg joar ien Martinikerk ston en nou staait op t terraain van De Slikken bie Nijlaand (Westernieland).

Ik schreef een blog over dit beeld en terwijl ik zocht naar meer informatie vond ik dit toepasselijke gedicht op Dideldom.

Natuurwerkdag

Vandaag doen mijn broer, Henny en ik mee met de Landelijke Natuurwerkdag. We gaan werken bij de Klutenplas van het Groninger Landschap. We gaan het broedeiland opruimen want kluut, noordse stern, visdief en kleine plevier maken hun nest bij voorkeur op kale schelpenstrandjes. De schelpenstrandjes raken overgroeid en er ligt puin. 

Met ruim 20 mensen vertrekken we, vanuit het bezoekerscentrum in Pieterburen, met de huifkar naar de Klutenplas. We hebben geluk met het weer. Het is niet echt koud en het blijft droog. Het is pittig werk, maar heerlijk om te doen. En het is een gelegenheid om de Klutenplas eens van dichtbij mee te maken. Normaal kun je niet binnen de elektrische omheining komen.

Soms brak zelfs even een waterig zonnetje door.

Om 12 uur moesten we stoppen, want anders werd de soep koud.

En wie waren weer de laatsten ...

Het was een nuttige ochtend! Toen het werk gedaan was, nog even poseren voor een groepsfoto. Terug met de huifkar en in het bezoekerscentrum stond de soep met broodjes klaar. 

Spooktocht

Toen we hier in 2018 net een paar weken woonden vond er een spooktocht plaats. Dit jaar is ons bos weer aan de beurt. Ik zie en hoor hoe hard er wordt gewerkt aan de voorbereidingen. Ik ga (nu het nog licht is) een kijkje nemen.

Achter onze tuin:

Op het speelveld:

Aan de kabelbaan wappert een griezel:

Ik besluit voor de harde werkers dezelfde koekjes als in 2018 te bakken, om zelf op te eten of uit te delen.

Omdat het startpunt naast onze tuin is, maak ik daar een vuurtje, leuk voor de deelnemers. Het is een mooie avond en niet zo koud als vijf jaar geleden. 

Het is volle maan met een gedeeltelijke maansverduistering. Vanuit het bos hoor ik vreemde geluiden en soms ijselijke kreten. Ik ga niet kijken.

Kweldertocht met kinderen

Oktober is kindermaand. Daarom worden er ook speciale activiteiten bij ons bezoekerscentrum georganiseerd. Een van die activiteiten is een  kweldertocht voor kinderen met ouders of grootouders. Ik ben zelf meestal niet zo voor kinderactiviteiten, maar op deze dag bood er zich niemand aan om met mijn collega mee te gaan, dus offerde ik mij op.

Het voordeel is dat er ouders/grootouders bij waren, dus hoef je zelf geen politieagent te spelen. We gingen met de huifkar naar de kwelder. Deze keer waren het voornamelijk jongetjes. De vorige keer waren er meer meisjes. Die letten toch wat meer op details en luisteren naar je. Die knulletjes rennen gelijk met hun schepnetjes over de kwelder, maaien als een razende door het water, zodat dat gelijk troebel is en je niets meer ziet.
Wat ook wel weer hilarisch is. Sommigen vonden het heerlijk om lekker vies te worden.

Soms vonden ze het toch wel eng om een krabbetje te pakken of in de hand te houden.

We vingen strandkrabbetjes, garnalen en kleine visjes. Die we natuurlijk ook weer vrij lieten.

Dit knulletje was helemaal in z'n element:

Nog een laatste bloeiende Lamsoor gespot:

Dan gaan we weer terug met de huifkar, het was toch een erg leuke excursie!

Op de terugweg ging ik naast de chauffeur op de tractor zitten.

Muziek op schip

Twee optredens op een schip.

De eerste was op 24 september een solo optreden van Bert Hadders op het schip James Laming in de Noorderhaven.

De tweede was vanavond een try-out van Harry Niehof 's nieuwe solo-programma ‘Op Wier’, mooi optreden! Het schip De Verwondering, in de Sluiskade, is nu een podium. 

We hebben op ditzelfde schip tien jaar geleden een toneelstuk gezien van Theater Te Water, in Nieuweschans. 

 

Disco

In Kloosterburen is een kerkje omgetoverd tot podium, de Nicolaaskerk. Er zijn optredens, lezingen e.d. Er gingen geruchten dat sommigen het iets te vaak klassieke muziek vonden. De bedoeling is toch dat het voor ieders smaak moest zijn. Het idee voor een disco werd geboren. Buren van ons hadden de organisatie op zich genomen.

Het werd een disco van de jaren 70, 80 en 90. Dus een brede keus aan muziek. Ik was vroeger niet zo van de disco, maar dit idee vond ik zo leuk dat we er wel heen gingen.

Omdat ik vanmorgen toch een afspraak bij de kapper had, vroeg ik aan onze kapster of zij mijn haar wilde touperen.

En met een feestwinkeljurkje was ik gelijk in stijl. 

Mijn eigen Travolta Henny kreeg ik zover om een overhemd aan te trekken.

Het was superleuk, niet alle muziek vond ik wat, maar het was vooral heel gezellig.

Het geluidsvolume was op de doelgroep afgestemd. Wij hoefden geen oordopjes bij ons te hebben. Hopelijk wordt dit een jaarlijks evenement, zo trek je ook eens wat andere mensen naar de kerk.

 

Open Tuin, laatse keer dit jaar

September, nog 1 keer open. Het was mooi weer en er kwamen toch nog 4 bezoekers.

De Mariadistel is nu uitgebloeid. Eindelijk had ik er een. Elk jaar zaaide ik er heel veel, maar ze kwamen nooit op. Hier de groei en bloei van juli tot september:

Verder was er veel moois in paars te bekijken:

De Herfsttijloos is dit jaar gaaf, eindelijk eens geen slakkenvraat.

Reigersbek:

De schattige kleine Cyclamen:

Armeluisorchidee of Paddelelie, Tricyrtis hirta: