Aangeblikt?

Ik gebruik de spellingscontrole bijna nooit, maar ik had een tekst getypt en ik wist dat ik ergens een trema was vergeten, dus zo kon ik dat woord terugvinden.

Aan het eind van die tekst stond ook mijn naam, Angelika, en daarop kreeg ik de volgende suggesties:

Aangeblikt

Anglicaan

Ongelikt

Afgelikt

Nagelkaas

Aangedikt

Aangehikt

Aangelokt

Dinsdag Dicht (13)

Duif

Ik vind bijna alle vogels leuk, maar met een soort heb ik weinig: duiven.

Stadsduiven met die stompjes. Hoe komt dat eigenlijk? Van de kauwgom? Of hebben ze suikerziekte? Domme beesten vind ik het, lelijk ook, met die dikke lijven en kleine koppen. Meestal vind men turkse tortels wel leuk. Ik niet. Behalve dat irritante gekoer, hoor ik ook regelmatig een ijselijke schreeuw en het duurde even tot ik er achter was dat de turkse tortel dat deed. Nare beesten, die de kleine vogels bij de voerplek wegjagen. Dat men de duif als symbool voor vrede heeft gekozen is wat mij betreft een vergissing. Houtduiven zijn helmaal van die grote domme lomperiken.

Net als toen met katje Psili, die me genas van mijn hekel aan katten, moet ik mijn mening nu ook weer herzien.

Van de week zat een duifje op mijn dakterras. Hij pikte de zonnepitjes op die uit de voedersilo zijn gevallen. Hij leek me erg hongerig. Hij was niet erg bang, ik kon hem tot ongeveer een meter benaderen. Hij was geringd maar hij liet zich niet pakken om het nummer te bekijken. Ik zette een schaaltje met zonnepitjes neer, en hij begon direct te eten. Ik vond hem mooi, een wit, slank beestje met een zwarte kraag, waarin een paarse gloed. Toen een ekster en een tortel aankwamen vliegen, liep hij geschrokken in mijn richting, alsof hij bescherming bij me zocht. Dat vond ik zo aandoenlijk. Toen het bakje leeg was ging hij zich poetsen en sliep even. Toen vertrok hij weer. Zou hij ontsnapt zijn? En zou het bevallen, de vrijheid? Ik keek of ik op de foto’s die ik genomen had het nummer van de ring kon ontcijferen.

Het was een lang nummer, dus ik zag steeds maar een stukje. Toen ik hierover op internet keek, bleek dat het weinig zin heeft om de eigenaar te achterhalen.

Ik dacht, dat was dat ... maar de volgende dag was hij er weer en drentelde om het lege bakje. Ik deed er weer wat zonnepitjes in, misschien wat eenzijdig, maar dat was het enige vogelvoer dat ik had, voor de meesjes.

En vandaag kwam hij weer. Ik ben maar even wat duivenvoer op de markt gaan kopen. Hij is bijna de hele dag gebleven. Het is een schatje en ziet er niet zo dom uit als de meeste duiven.

Eind van de middag vloog hij weer weg. Zou hij nu steeds terugkomen?

Dinsdag Dicht (12)

Nog eens Het Herstel van de Toekomst

De verjaardag van M. was erg gezellig en ging door tot in de vroege uurtjes. Toen wij naar ons hotel liepen vonden we dat die koolmezen wel erg vroeg afgesteld stonden. Maar toch heerlijk geslapen tot een uur of 11.

In de stad Groningen heerst een weldadige rust deze morgen, in volle zonneschijn. We ontbijten op het terrasje van café De Oude Wacht en gaan daarna naar het station voor onze reis naar Scheemda. We gaan naar de laatste voorstelling van Het Herstel van de Toekomst. Zie hier eerste keer. Er wordt gewerkt aan het spoor dus heeft Arriva bussen ingezet.

De buschauffeur reed met een lakonieke houding steeds verkeerd. Een medereiziger geeft aan: hier links! nu rechts! Het riep hilariteit op en ook wel wat spanning. In de bus heerste een beetje een schoolreisjessfeer.

Wij kwamen in ieder geval ruim op tijd op onze bestemming aan.

Het was leuk om alles nog een keer mee te maken. We waren deze tweede keer weer net zo onder indruk als de eerste keer. Geweldig. Het is jammer dat het de laatste voorstelling is, ik had het graag nog aan anderen willen aanraden.

Wat een fantastische spelers, techniek en natuurlijk lokatie.

Marleen jarig

Vanmorgen een praatje gemaakt met de voormalige overburen D&M, die een aantal jaar geleden naar Duitsland zijn geëmigreerd. Ze zijn een dagje terug om hun winkel klaar te maken voor nieuwe huurders. Leuk om ze weer even te zien, en jammer dat er geen tijd en gelegenheid is om samen iets te ondernemen. Ik moet vanmiddag nog werken in het zorgcentrum, ja weer de onvolprezen Koersbal. Maar eerst nog wat zaterdagse boodschappen doen en tulpen kopen om mee naar Groningen te nemen. 

We zijn uitgenodigd om de verjaardag van Marleen te komen vieren. Hardstikke leuk. Omdat zij en Jan binnenkort op vakantie gaan was geld het beste cadeau. Ik heb op internet een idee gezocht om iets van papiergeld te fröbelen, zie dit filmpje:

Hilarisch! Man is wat geduldiger dan ik, dus moet hij de zwanen origamiën. Het ziet er simpel uit, maar is toch nog lastig, vooral die Mützenfalte valt nog niet mee.

Het uiteindelijke resultaat is een soort kipjes in plaats van statige zwanen die hun vliegreis naar Griekenland moesten symboliseren, maar goed, toch leuker dan geld in een envelop.
De kipjes worden op een kaart geniet en tussen de tulpen gestopt.

... en gezellig was het!

Vrije middag

Na het werk snel terugfietsen, onderweg wat boodschappen doen, het is prachtig weer, dus gauw de zon in.

Klaarzetten: ligstoel in de zon, kussen erop, parasol erbij, boekje, pot thee, flesje water en schaaltje met nootjes.

De parasol zo neerzetten dat hoofd in de schaduw is, om te kunnen lezen, de rest mag in de zon, vooral die nog winters witte benen.

Pas als daar wat kleur op zit, mogen deze weer bloot, los van wel of niet rokjesdag.

Het dakterras is nog wat kaal, maar het begin is er, de eerste bloemen na de krokusjes zijn een paar Vergeet-me-nietjes en de sering bloeit bijna.

Vergeet-me-niet

Sering

Vader merel verschijnt weer op zijn badderplekje, de dakgoot met een laagje regenwater, en vliegt luid scheldend weg als hij mij in het oog krijgt. Ook de koolmezen vliegen verschrikt weer weg als ze mij in de smiezen krijgen. Het dakterras moet weer gedeeld worden.

Recht tegenover mij hangt een nestkastje, nog nooit bewoond weliswaar, maar wat wel veel kijkers trekt. Een pimpelmees vliegt erin en gluurt door het gat naar me. Ik hou mijn adem in, probeer mijn fototoestel met zo weinig mogelijk beweging te pakken, maar frrrrr weg is hij, naar een boom verderop om daar mobiel te bellen.

Het wilgje loopt uit en de acer begint te bloeien met zijn bijna onzichtbare groene bloemetjes. Ik ontdek een minuscuul kiempje bij de pas gezaaide lathyrus.

Wilg

Acer

Een meeuw vliegt over met haar kenmerkende geluid, wat me altijd aan Bretagne doet denken. Ik speur de hemel af, ze zullen binnenkort weer komen, de gierzwaluwen. Vogels die met hun komst een geluksgevoel kunnen veroorzaken.

Terwijl ik hier zo lig, met het boekje van Martin Bril, zak ik steeds weg in hazeslaapjes vol met surrealistische dromen. Als ik wakker word omdat de zon in mijn gezicht schijnt, sta ik loom op om de parasol te verplaatsen, nog een kop thee in te schenken en met een zucht weer ga liggen om verder te lezen. Meer is niet nodig!

Hoewel ... een beetje antizonnebrand was wel verstandig geweest.

Dinsdag Dicht (11)

100 keer

Dit is mijn 100ste bericht sinds ik op 18-12-2010 begon te ‘Bloggen’.

Mijn zoon zei toen dat bloggen wel een beetje voor oudere mensen was. Het zij zo, ik heb geen Facebook, Hyves, Myspace, Twitter, LinkedIn ... whatever en hoewel sommigen menen mijn naam daar te zien, ben ik dat dus niet. Ik vind mijn blogje wel voldoende.

Ik ben er ermee begonnen omdat ik blogs van anderen las en het me leuk leek om ook zoiets te doen. Het is een oefening in beter (leren) schrijven en een manier om je gedachten op een rijtje te zetten.

Ik deed het eerst dus vooral voor mezelf. Ik kijk ook zo nu en dan naar mijn statistieken, waar komen mijn lezers vandaan, hoe hebben ze me gevonden en komen ze weer terug? Ik zie blogs zoals van Levine, die soms wel duizend lezers per dag heeft, wauw.

Ik heb er gemiddeld zo’n 20 per dag, waarvan 6 à 7 terugkerende lezers. Dat vind ik al heel wat.

Het allerleukste vind ik echter reacties. Dat vind ik zo geweldig, ik kijk dagelijks of mensen reaties plaatsen op mijn berichtjes.

Heel bijzonder, dat je op deze manier in contact komt met … ja eigenlijk de hele wereld. Reacties van mensen die ik soms niet persoonlijk ken, maar die me wel raken omdat ze de moeite nemen om op mijn blogje te reageren. En zo weet ik ook wat mensen ervan vinden.

Hier een selectie van leuke/mooie reacties tot nu toe:

t is duidelijk angelika. je bent er klaar voor. laat dat godvergeten deel van holland achter je, kom hier naar toe en haal deze blog van het net want t moet hier natuurlijk wel gezellig blijven.....;-)

Door Anoniem op Gronologie (12) op 7-1-11

Wat een leuke blog! En zo kom je aan een rotstuin, gewoon de hond keien laten apporteren.

Door Sofietje op Rintie op 14-1-11

“Hänschen klein...” zong ik ook wel eens, en daar kende ik alvast van één strofe de volledige tekst. Maar bij Heidschi Bumbeidschi kwam ik nooit verder dan de woorden die jij hierboven al schreef.

Door AnneTanne op Jeugd op 19-1-11

Hè wichtje! Ik kon het niet laten. Vandaag geprikkeld door jou enthousiasme. Zal ik haar zoeken.....zal ik het doen? En ja ik heb je gevonden! Ademloos gelezen. Wat goed! Wat herkenbaar. Ik ken die liefde voor groninge(rs)n. Jij zoekt het op en ik heb hem elke dag naast me. :-) geniet van je vakantie en ik blijf je volgen! Ik ben erg blij dat ik je zo, en in het echt kan meemaken. Is voor mij zeer waardevol. Friezin

Door Anoniem op Vekansie! op 21-1-11

Ik zie hier een liefde voor Groningen, het leest heerlijk weg en gaandeweg word ik ook nieuwsgierig naar Groningen en haar kleine dingen. Prachtige foto’s !!!

Door De Wit op Vekansie: Dag 8 op 30-1-11

Nooit maar ook nooit vertellen dat je iets verzamelt. Voor je het weet woon je in een malle Pietjes winkel...zo herkenbaar!

Door Sofietje op Van groen glas tot zwart/wit aardewerk op 7-2-11

Ik heb nooit geweten dat de provincie Groningen zo’n aantrekkingskracht op iemand kon hebben.....! Ik heb natuurlijk ook makkelijk praten, ik stap in de auto en ben er binnen een half uur/drie kwartier....! groetjes, Janny

Door Janny op Zieleroerselen op 11-2-11

Leuk liedje van Rooie Rinus en Pé Daalemmer, vind je niet? Ik dacht even aan je reactie te lezen dat je al in de provincie Groningen woonde, maar dat is niet zo, geloof ik. Ik hoop dat het je lukt om hier ooit te komen wonen en leven. Ruimte genoeg, maar de banen liggen hier niet voor het oprapen. Maar genieten van het landschap kan natuurlijk ook als je nog niet in Grunn woont.

Door zuinigaan op Dinertje op 27-2-11

Bedankt voor de reactie op Birding Oldambt. De tweede zin op de kop van jouw blog vond ik persoonlijk erg grappig . mvg André

Door Andre op Laat het mottenballen regenen op twee maart … op 28-2-11

hoi angelika, was zeer benieuwd wat je zou stemmen, gelukkig is het dat wat ik ook gehoopt en verwacht had:-) die stemwijzer is ontzettend zwart/wit, ik wil er bij elk punt vaak een ja, maar... of nee,... bijdenken, zodoende komt het vaak niet goed uit. de pvv is een populistische partij die alleen roept op de manier zoals een hoop mensen denken, maar ze pikken van iedere partij datgene uit wat het bij de mensen goed doet en daarom komen ze vaak positief uit bij de stemwijzer.... je moet gewoon op je gevoel wat goed en fout is afgaan en dan kom je vanzelf.....inderdaad bij de SP :-)

Door bloem op Provinciale Staten kiezen op 28-2-11

Angelika Ik heb het hele blog even doorgelezen en ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind om te lezen hoe jullie Groningen en de Groningers ontdekken . Misschien ook wel leuk voor jullie is een van de Dollard vaartochten over de Dollard van Termunterzijl naar Nieuw statenzijl met het Groninger landschap . Succes met de verdere ontdekking van Grunn . Andre Birding Oldambt

Door Andre op Dag na de verkiezingen op 3-3-11

Ook ik vind dat je een heel leuke blog hebt. Wie weet ontdek ik via jou leuke voor mij plekjes in de provincie. Zuinigaan, Stad

Door Zuinigaan op Dag na de verkiezingen op 3-3-11

Oh mooi!! Vooral jouw cranberry-pecannotenswirl en het gevlochten brood vind ik prachtig!! Ja gewoon veel doen en veel proberen/experimenteren is het toverwoord voor goed broodbakken!! :-))

Door Soepkipje op Zoete broodjes bakken op 5-3-11

Hoe bestaat het. We hebben 3 jaar in Maassluis gewoond en in Delft gewerkt. We moeten daar dus 1000 keer langsgekomen zijn. Pas op Google Streetview begon het langzaam te dagen. Moesten we helemaal naar Groningen verhuizen om ons Hodenpijl te herinneren ;)

Door Frans op Weer op stap met Mw. X op 18-3-11

het was heerlijk het recept van de gehaktrol. echt een toppertje

Door Anoniem op Wet van Murphy … en uiteindelijk een geslaagde maa... op 19-3-11

Angelika Even een late reactie. Grauwe ganzen in combinatie met krijsende kinderen in het wilde westen? , tja ergens is een grens , toch . Oost Grunn word langzaam wakker uit haar winterslaap en de klei komt weer tot leven . Heerlijk die lente . Meroakels schier stuk waark van J Boer . Andre

Door Andre op Dinsdag Dicht (10) op 26-3-11

Dit lijkt mij het ideale recept om zoonlief een keer met feta te laten kennismaken... Aan flapjes kan hij niet weerstaan, aan brandnetels ook niet... maar feta heeft hij tot nu toe aan zich laten voorbijgaan...

Door AnneTanne op Brandnetels op 27-3-11

‘t Komt aal wel goud mien wicht ! Dizze webstee helpt die d’r wel mit ! http://www.dideldom.com/ Groet’n uut oost-grunn, Siek.

Door Anoniem op Café Marleen om 13:07

De ochtend daarna …

Wat is dat voor een irritant geluid? Het is de wekker, hè ik lig toch net? Het is kwart over 7, een heel kort nachtje, even heen en weer onder de douche, snel ontbijt onderweg naar station, in de trein twee uur de tijd om soezend na te genieten van gisteren. Thuis even snel naar huis, werkspullen pakken, geen tijd om te verkleden, badge op en als de wiedeweerga trein pakken naar het werk, waar de mensen - die mij ‘zuster’ noemen al op mij zitten te wachten. Overschakelen van Harry Niehof naar Eddy Christiani en de werkweek is weer begonnen.

Café Marleen

Na de fantastische middag in de Toekomst hebben we ’s avonds in café Marleen ook een geweldig leuke avond. We voelen ons een beetje (verre) stamgasten. Prachtig optreden van Harry Niehof met Johan Viswat en Herman Grimme. Deze muziek kunnen we honderden keren horen, gaat niet vervelen. Ook weer bekenden ontmoet. ’t Ging weer door tot in de late (vroege) uurtjes. Henk leest op een hilarische manier een stukje voor uit De boer van t Zuderdiep, zo leuk, tranen van ’t lachen. Een erg fijne avond.

Stichting Peerd speelt Herstel van de Toekomst

Trein naar Groningen, 9.00 uur.

Op Boekwinkeltjes.nl vond ik een boekje voor een klein prijsje, De boer van t Zuderdaip van Henry Hes. In het Gronings. Eerst lees ik een zin. Dan woord voor woord kijken of ik het begrijp. Dan nog eens de hele zin en de alinea.

Soms helpt het om het hardop te zeggen (niet tè hard, we zitten in de stiltecoupe), en anders schrijf ik het op om later op te zoeken. Zo doe je wel lekker lang met een boek.

Gronings lezen is makkelijker dan praten of schrijven. Zal ik het ooit leren?

 

In Groningen aangekomen nemen we koffie met appelgebak in Café de Oude Wacht (Gedempte Zuiderdiep), en reserveren een hotelkamer.

Dan wandelen we terug naar het station, het is schitterend weer en we pakken de Arrivatrein naar Scheemda. Daar zou een pendelbusje klaarstaan, we wachten een kwartiertje en gaan dan lopen, we zien de pijp van fabriek De Toekomst in de verte, echt ver zal het niet zijn.

Daar aangekomen krijgen we een stempeltje op de hand en mogen we het terrein op. Het begint met een proloog, we zijn nog niet helemaal ingesteld op Gronings en we staan achteraan, dus dit ontgaat ons een beetje.

De daaropvolgende theatertocht met een gids gaat al beter.

Tijdens de rondleiding lopen we door het indrukwekkende, stoffige gebouw, langs gespeelde scénes over hoe het er voor de oorlog toeging.

 

We komen in het 'pak- en verzendlokaal’ wat nu foyer is met de mooie expositie ‘Terug naar de Toekomst’, honderd jaar strokarton.

Dan begint de voorstelling, een eigenlijk met geen pen te beschrijven ervaring, ik zou een heel blik superlatieven open kunnen trekken, maar dan nog ben ik niet in staat het te verwoorden. Veel humor, ook ontroering wegslikkken, onverwachte effecten. Er gebeurt zoveel, we denken dat we niet alles hebben gezien, dus we besluiten dat we het binnenkort nog een keer bezoeken.

Mocht je daar in de buurt wonen, dan zou het onbegrijpelijk zijn als je niet zou gaan. Ga en laat je verrassen!

Op de weblog van Arno van der Heyden, een van de spelers, vind je meer info en filmpjes.

Update: We vernamen het verdrietige bericht dat Arno van der Heyden op 20 januari 2023 is overleden.

Dinsdag Dicht (10)

Jan Boer (Rottum, 8 juli 1899 - Groningen 4 janari 1983)

Dag van de Grunneger Toal

Zaterdag is de Dag van de Grunneger toal. Tot nu toe had ik deze afbeelding met link hiernaast geplaatst. Ik heb leuke reacties uit mijn omgeving gekregen over de foto van die Hunk!

Het lijkt mij een interessante dag. Helaas kan ik er niet naar toe. En Bert Hadders en de Nozems treden ook nog op!

Als je naar deze dag gaat, wil je me dan hier laten weten hoe het was?

Of een stroombraifje sturen?

Weer op stap met Mw. X

Vorige week donderdag had ik mijn twijfels, maar gelukkig, het gaat weer goed met Mw. X. Tijdens het zoeken op internet naar een leuk adres voor ons wekelijkse uitstapje kwam ik Op Hodenpijl in Schipluiden tegen. We gaan er heen met de regiotaxi.

Het is een unieke plek in Midden-Delfland. Er is een bijzonder mooi gerestaureerd kerkje en een uitnodigend biologisch restaurant, De Herdershof, waar met streekproducten wordt gewerkt. Hoewel het wat rumoerig is, er is een groep die een feestje viert, heeft Mw. X het erg naar haar zin.

We maken na de koffie een rondje door de sfeervolle ruimtes van het gebouw. In de van oorsprong rooms-katholieke kerk is een wenteltrap naar de toren, maar dat durf ik niet aan met haar.

Een citaat van de website: Kijk eens naar het plafond. De gewelfschildering in Italiaanse stijl is betoverend. Het is alsof je een blik in de hemel werpt. In het blauw dansen de engeltjes. Moeder Aarde staat symbool voor de balans tussen natuur en mens. De roos staat voor liefde, leven en spiritualiteit.

We gaan even in de kleine stilteruimte zitten met de bruine madonna die symbool staat voor Moeder Aarde. Dit is voor ons beiden een mooie ervaring, zo midden in de polder.

Met de lunch kiezen we voor een salade met seizoensgroenten. Geen zalm hier op de kaart, want het is een biologisch restaurant. We nemen er een eko-rose’tje bij.

Na onze akelige ervaring met postelein, vorige week, is deze salade met ook postelein een heerlijke verrassing van frisse rauwe, knapperige blaadjes en warme seizoensgroenten. Het smaakt geweldig.

Na het eten wandelen we even rond het gebouw. Aan de overkant is de Buitenplaats met de dieren en de moestuin, maar het is erg koud vandaag, dus dat bewaren we voor een volgende keer met beter weer. We gaan weer naar binnen en nemen nog een heerlijke mok koffie terwijl we op de taxi terug wachten.

Het is een fijne plek, met een bijzonder cultureel programma, ik zal er zeker nog eens terugkomen.