Winter

Ik heb geen TV, heb ik ook niet nodig. Elk raam hier is een TV, telkens ander beeld. Toen ik vanmorgen onder de douche stond dacht ik even wat is dat voor een rood lampje ... het was de zonsopgang.

Het is zo prachtig buiten, we fietsen in het stille winterlandschap naar de dijk. Als we over de dijk kijken zien we toch weer wat witte dingen op de kwelder liggen. We gaan het maar even oprapen, hoewel men dat blijkbaar liever niet heeft.

We vinden slierten plastic, een N of is het een Z, stukken piepschuim, een plastic fles, een stoelzitting en een schoen. 

Het is hier te mooi en te kwetsbaar om het te laten liggen. We verstoren niets en de vogels zijn heel ver weg.
En het is toch een beetje mijn voortuin☺.

Lauwersmeer

Het is winter! Vanmorgen ijsbloemen op het raam, hoewel dubbel glas. Maar ze zaten aan de buitenkant. Erg mooi!

We gaan vanmiddag mee met een gids van Staatsbosbeheer door het Lauwersmeer. We verzamelen bij activiteitencentrum De Bosschuur, een kwartier rijden voor ons.

Het is de bedoeling dat we in stilte wandelen ... wat een verademing.
We horen wilde zwanen, kleine zwanen, we zien een buizerd en naast de bekende mezen, zien we ook staartmezen en een goudhaantje. De koniks of Schotse hooglanders laten zich niet zien, behalve dan hun poep, gelukkig hardbevroren.

We treffen het wel met dit weer, het is zonnig en bevroren mos en blad knerpst prettig onder de schoenen. De gids zet er stevig de pas in.

Er groeit hier ook aardig wat duindoorn, wat je normaal in de duinen ziet. Volgens de gids zijn ze verspreidt door de vogels en komen ze van de waddeneilanden.
Ze zien er wel wat sliertiger uit dan in de duinen, en vallen ook eerder om. Altijd lekker om zo'n zuur besje in je mond te steken, goed tegen de dorst.

Bij terugkomst brandt het vuur in de vuurplaats en krijgen we warme chocolademelk. Ik proef ervan, het is opgewarmde chocomel, vettig en mierzoet, en het smaakt niet naar chocolade. Maar de warme mok in de koude handen was dan weer wel prettig.
De andere deelnemers vonden het lekker. Ik ben steeds weer verbaasd dat wij blijkbaar zo'n afwijkende, niet gangbare smaak hebben, los van of het dierlijk is of niet.

De wandeling was erg leuk en nu weten we ook een mooi startpunt om het gebied zelf verder uit te pluizen. We drinken nog een wijntje bij het Booze Wijf, bij een prachtige zonsondergang.

Op de kwelder (3)

Met een buurvrouw even naar de dijk. Er staat weer een stevige wind, soms moeten we elkaar zelfs even vasthouden.

We rapen nog wat zooi op van de containers van de MSC Zoe en dan gauw terug ...

... naar een grote kop thee met energieballetjes. Recept vind je hier.

Kwelder (2)

Het is hoogwater en springtij, we lopen naar de dijk en voor het eerst zien we dat het water tot de asfaltrand staat. Het is spectaculair om te zien! Geen kwelder meer te vinden!

Elk moment veranderen de kleuren.

Alle opruimactiviteiten i.v.m. de containerramp zijn gestaakt. 

De wind waait overal doorheen, we gaan gauw verder met ons vierkantje van ruim 6 km.

Op de dijk zelf vinden we wat brokjes schuimplastic, we nemen het maar mee.

We komen een gigantische paddestoel tegen. Met Henny's hand erbij zie je hoe groot!

Op de terugweg komt een flauw zonnetje door.

Zodra we weer thuis zijn maak ik een lekkere warme amandelchocolademelk. Heerlijk om zo uit te waaien en wie weet, hebben we met het oprapen van de piepschuimstukjes wel een vogel of visseleven gespaard.

Kwelder (1)

Het is toch zo geweldig om zo dicht bij het wad te wonen, elke dag ziet het er anders uit.

We gaan even kijken of er nog troep ligt van de containerramp.
Het is lastig lopen, want zoals bekend, zuigen kaplaarzen zich helemaal vast, wat hilarische taferelen oplevert.

Veel verder komen we niet en we zien ook geen rotzooi liggen, dus voor vandaag houden we het hierbij.

Logé en familiebezoekje Heimat

Het nieuwe jaar is net van start en alweer een logé, mijn oudste broer kwam gisteren en vandaag gaan we naar mijn geboorteplaats Cuxhaven, nu nog maar een autorit van drie uur, i.p.v. zo'n 5 à 6 uur van Gouda.

Net als meestal gingen we even naar de kwelder, ik vind als mensen hier zijn, dan moeten ze dat gezien hebben, want we wonen zo dichtbij het wad.

Na het ontbijt vertrekken we. We gaan naar onze tante, de jongste zus van mijn moeder, en de enige nog in leven van die generatie.
Zij heeft het zwaar, want afgelopen voorjaar stierf haar dochter Tina aan meningitis, terwijl haar zoon een paar jaar geleden aan een hartstilstand overleed.
Zo verdrietig, er blijft weinig over voor haar. Geen zussen meer, geen kinderen meer.
Maar wat is ze blij met ons bezoek!

Mijn zus die in Wedel bij Hamburg woont komt ook. Het is supergezellig. Ook de man van Tina komt even langs, hij houdt zich goed, maar hij en zijn drie kinderen missen Tina natuurlijk verschrikkelijk.

Er worden traantjes gelaten, maar er wordt ook veel gelachen.
De volgende dag gaan broer en zus en ik de stad in. Veel herkenning, terwijl ik toch bijna 5 jaar was toen we naar Nederland vertrokken. Maar we gingen daar wel vaak op vakantie naar toe.
Cuxhaven is een mooi havenstadje aan de Noordzee. 

Er blijkt een prachtige biologische winkel te zijn, met een groot vegan aanbod.

Nog taartjes eten en verder bijpraten, daarna rijden we terug. Precies goed zo, lekker compact bezoek. Mijn broer blijft nog een nacht bij ons en vertrekt zondag na het ontbijt.

Bokashi en toekomstig moestuintje

Op 23 november heb ik een stukje gazon bedekt met bladeren, in de hoop dat het gras dan doodgaat. Nu ruim een maand later ga ik eens kijken hoe het er mee staat.
Ik hark wat van het blad weg, het gras ziet er zielig uit, maar is nog niet weg.

Onze vriend Jan zei dat we eigenlijk karton erover hadden moeten leggen.
Nu ik toch bezig ben, hark ik alle blad weg en leg er alsnog karton op. Daaroverheen weer het blad teruggeharkt.
Hopelijk gaat het snel, maar of ik daar het voorjaar al iets kan zaaien of planten, het zal wel niet.

Naast dit plekje heb ik een bergje aarde gegooid en daarin begraaf ik de inhoud van de eerste bokashi-emmer. Volgens info op het internet moet dat in twee maanden veranderd zijn in voedzame grond. We zullen zien.

De tweede emmer is ook bijna vol, dus die kan er binnenkort ook bij.
Ik zie er erg naar uit, het komende tuinseizoen!