Fietstocht

We moeten wat boodschappen halen in Leens en omdat het stralend weer is koppelen we er gelijk een fietstochtje aan.
We gaan eerst richting dijk en zien bij Landgoud een trekker met wiedende mensen. Zo gaaf dat deze boer geen gif gebruikt.

Als ik inzoom wordt de foto wel onduidelijk, maar je kunt de mensen zien liggen, keurig met coronaschotjes ertussen.

Een kijkje over de dijk, er zijn weer paarden op de kwelder.

Onder aan de dijk lopen schapen. Het valt me op dat sommige lammeren gemerkt zijn. Ik weet dat in de herfst die kleuren betekenen dat een schaap gedekt is. Maar dit? Hopelijk niet dat het de bedoeling is dat ze in de pan verdwijnen. Misschien maar beter dat ik het niet weet.

We fietsen verder langs de dijk en komen vlakbij het natuurgebiedje Feddema's plas. 

Je ziet de plas vanaf de weg, maar je kunt er niet bijkomen, het is helemaal omzoomd met riet. Daaromheen groeien wilgen, die er een sprookjesachtige plek van maken.

Het is trouwens verboden toegang.

Toch kan ik het niet laten om in de buurt van het water te komen, maar het is te dicht begroeid. Voor de rust van de vogels ook maar beter.
Het schijnt dat hier de geheimzinnige Waterral voorkomt.

Ik loop via de andere kant het bosje in en waan me bijna in Griekenland, door het sfeertje, de temperatuur en die gekke bomen.
Een wilg is er bij gaan liggen, maar er hebben zich zijtakken gevormd, die zelf ook weer bomen zijn.

Wat is het mooi hier en zo stil. Ik ‘verdwaal’ zelfs een beetje tussen de wilgen.

Met moeite ruk ik me los van deze plek, we stappen weer op de fiets en verlaten het fietspad langs de dijk. 

We fietsen op het pad door het land van boer Westers, langs een veld met bladmosterd.

Na de boodschappen in Leens koop ik, onderweg naar huis, een bos rabarber bij het stalletje van de Kloostertuin in Kloosterburen. Thuis maak ik er weer eens iets heel anders van: Rabarberpickles. Na een paar weken vond ik het maar zozo.

Na ruim 3 maanden waren ze overheerlijk!

Kleine Huisjes aan Zee

Inundatie
Vlakbij huis is een akker onder water gezet om plagen zoals aaltjes te bestrijden.
Prima omdat dat dus zonder gif kan. Maar vooral leuk voor ons. Als we uit ons voorraam iets naar links kijken, lijkt het net een zee. Zeker als er een stevig windje staat, dan heb je mooie golfjes, ondanks dat het maar een klein laagje water is.
Deze foto is vanaf de overkant van het water genomen, naar ons huis toe, sterk ingezoomd:

We lopen regelmatig om ‘de zee’ heen, vooral tijdens zonsondergang. Een heel bijzonder effect.

Het water stond er nog maar net en de vogels hadden het al gevonden. We zagen zelfs Bergeenden. Maar frappant was dat er een Lepelaar stond.

Moestuin in mei

Ik heb 16 maart sla gezaaid in het kasje. Drie soorten:

Een rij Black seedes Simpson (Lactuca sativa), een pluksla, mooi geelgroen met iets gebobbelde bladstructuur.

Een rij Rode veldsla ‘Red Rosie’, een bruinrode Romaanse sla (Lactuca sativa var. Lonifolia).

En twee rijen Veldsla ‘Verte de Cambrai’ (Valerianella locusta)

Binnen drie weken, op 5 april, stond dit er al:

En dit op 16 april:

De kruiden van vorig jaar staan er ook nog. De kerrieplant en het olijfkruid zijn zo groot geworden dat ik ze verplaats naar een plantenperk.

In het rek van de kapucijners zet ik dit jaar klimmende courgettes, ‘Lusthof Mix’, die in verschillende kleuren zal verschijnen.
Van een buurman kreeg ik plantjes van drie soorten tomaten, een gewone courgette en twee pompoenen. Van een van de pompoenen werd direct na plaatsen het hart er uit gegeten door slakken, dus dat wordt niets meer.
Ik heb van plastic verpakkingen een kraagje geknipt met gevaarlijke puntjes, in de hoop dat de slakken daar niet overheen gaan. Tot nu toe werkt het.

De tomaten komen weer in de kas, dit jaar aan de linkerkant.

Ze groeien hard met dit mooie weer. Dat wordt straks weer smullen.

Ik heb voor het eerst een bloeiende salie, prachtig. Doet niet onder voor de gekweekte salvia's en het is een gezoem van jewelste met al die hommeltjes.

Omdat ik nog niet genoeg sla heb 😳 ...

... kocht ik ook nog drie slaplantjes bij de Welkoop, waarvan eentje direct opgegeten werd door de slakken en ik dus de andere ook een kraagje gaf.

Van weer een andere buurman kreeg ik sjalotjes, die groeien ook snel.

Verder staan de zwartmoeskervel en lavas van vorig jaar er nog, die mogen gaan bloeien wat mij betreft.
Omdat ik gek ben op tuinboontjes heb ik twee soorten gezaaid:

TUINBONEN 'Karmazyn' ook wel genoemd: Roomse bonen, Grote bonen (Engels: Broad Bean) (Vicia faba var. Maior)
Iets nieuws op je bord met een bijzonder tuinboontje: de compacte planten dragen de peulen rechtop en elke fijne peul verbergt een wonderschoon geheim: 3-4 lichtroze tuinbonen! Kleur en smaak zijn verfijnd. (Vreeken)

Ik ben benieuwd! De bloemen zijn, net als die ik vorig jaar had, apart wit met zwart.

De tweede soort:

TUINBONEN 'Crimson Flowered' 

Een wijnrood bloeiende ras, dat al jaren “rondzwerft” in Engelse catalogi. De sierlijkheid van de bloei wordt beloond met middelfijne, groenwitte bonen van uitstekende smaak. Een opvaller in de moestuin, maar misstaat tijdens de bloei ook in de siertuin niet! (Vreeken)

Ze zijn beide prachtig en ik ben benieuwd hoe ze smaken. Omdat ik natuurlijk veel te veel zaaide en niemand ze wilde hebben, heb ik m'n lege potten volgezet en ook een stukje nog braakliggend in Perk-3. Want weggooien doe je niet.

De sla ... kunnen we ook niet tegenop eten. Hoewel de jone, malse blaadjes boterzacht smaken, is het gewoon veelt te veel. Ik heb een groot gedeelte aan een buurvrouw gegeven voor haar reuzeslakken die ze als huisdieren heeft.

Verder gooien we het ook maar in de smoothie

Maar of we de sla op tijd opkrijgen? Wat je afsnijdt groeit weer aan. De plek heb ik straks nodig voor  m'n ‘Lombardo’ paprika's.

Paprika’s die sprekend lijken op Spaanse pepertjes. Ik heb ze ooit ergens gegeten en heb de naam altijd onthouden. Nu heb ik ze voorgezaaid en ze groeien al goed. Daar kun je leuke dingen mee doen!

PAPRIKA 'Lombardo' ook wel genoemd: PEPPERONI (Engels: Sweet Pepper) (Capsicum annuum) Teelt in de kas of op warme beschutte plaats buiten. Buiten niet voor eind mei. Rij-afstand ± 1 m. in de rij 50 cm. Uiterlijk precies een lange rode peper, maar qua smaak een echte paprika! Leuk om 15 cm lange en 2-3 cm brede vruchten in plakjes te snijden: speelse rondjes. (Vreeken)

Tuin in mei

Eerst lijkt het langzaam te gaan … en dan kun je het bijna niet meer bijhouden.

Ontdek je een knop en let je even niet op, staat alles in volle glorie.

De Peer en Appel staan prachtig in bloei, net als de Meidoorn.

Ik begin soms zelfs te praten tegen de planten: ‘Hee, ben jij er ook weer’ en ‘Waar kom jij nou weer vandaan?’ 😅

Een tuin, daar word je blij van. Het is echt waar!

Geum

Geel nagelkruid, Geum urbanum. Vorig jaar dacht ik, leuk laat maar staan, er zijn nog zoveel lege plekken. Nu staat de hele tuin staat vol en werkelijk overal tussen vind je zaailingen.
Nu moeten ze er allemaal uit, ze worden verbannen. Buiten de tuin mogen ze nog wel blijven.

Knikkend nagelkruid, Geum rivale, heb ik ook. Die mag wel blijven.
Bij Zem zag ik er ook nog een bastaard (Geum intermedium) voorkomt, ik dacht die gezien te hebben in mijn tuin, maar ik wist nog niet dat dat bijzonder was en heb hem natuurlijk niet weer teruggevonden.

Zie je mij al op handen en knieën naar een bloemetje zoeken?
Wat ik wel vond was dit, een Knikkend nagelkruid met een Pelorische topbloem (pseudopeloria), waar dan weer een gewone bloem uit komt groeien.
Dat is toch apart!

Tuinplan

Het tuinplan is klaar. Alle perken en paadjes heb ik namen gegeven, omdat ik dat leuk vind, maar ook voor mijn eigen gemak. Vaak met een knipoog. Het communiceert ook gemakkelijk.

Ik heb lijsten gemaakt met wat er in de verschillende perken staat. Zo leer ik de namen, ook de latijnse en wat het wel of niet goed doet op een bepaalde plek. Het helpt me ook om planten niet te vergeten, zoals in het begin ... misschien heb ik wel een plant eruit getrokken omdat ik dacht dat het een bepaald onkruid was.
En soms denk ik verbaasd: Oh, heb ik die ook? Nu zet ik er ook bij van wie of waar vandaan ik de plant heb.

De terrassen moeten nog anders, veel te veel bestrating, maar dat komt pas na de verbouwing van het huis. Tot dan is het wel handig.

Ik zou dit jaar voor het eerst meedoen met de Velt-ecodagen op 6 en 7 juni. Maar dat gaat niet door i.v.m. corona. Wel jammer, want ik heb er naar toe gewerkt, maar goed ... volgend jaar is de tuin weer verder.