vrijdag 17 juli 2020

Bezoek en een voorzichtig begin verbouwing

Gisteren kwam mijn broer met een jeugdvriend op bezoek. Die had ik meer dan 40 jaar niet gezien.
Leuk is zoiets. De vriend weet heel veel van wilde en inheemse planten en ook van vlinders en libellen. Dus ik luister graag naar hem.
Hij vond de tuin mooi en benoemde gelijk de aanwezige wilde planten. Hij was aangenaam verrast dat de Brede wespenorchis al een jaar of vijf in een van mijn bloempotten groeit.
Een nachtvlindertje dat ik op de parasol zag, wist hij gelijk op naam te brengen, namelijk het Bont Schaapje.



Mijn broer komt om te helpen met het verwijderen van de hardboardplaten van het plafond in de keuken. De container is inmiddels gearriveerd. Maar eerst gezellig bijkletsen en eten.



En na het eten fietsen we naar Wongema in Hornhuizen, want de schrijver Lammert Voos presenteert zijn nieuwe boek en Bert Hadders doet de muzikale omlijsting.
Heerlijk was dat het buiten kon plaatsvinden.



De volgende morgen doen we nog een rondje ondergelopen akker, het dijkje is inmiddels volgroeid met pioniersplanten en de vriend ziet meteen twee bijzondere planten:
Hoenderbeet, een dovenetelachtige en Gewone duivenkervel. Misschien zijn ze wat voor in de tuin, later maar eens kijken of ik ze terug kan vinden.

Hoenderbeet, Lamium amplexicaule
Gewone duivenkervel, Fumaria officinalis
Daarna vertrekt de vriend en gaan de mannen aan het sloopwerk. Het plafond moet er alvast uit om te weten te komen wat zich eronder bevindt aan leidingen, elektra e.d. en of we nog gekke dingen tegen komen. Scheelt weer als dat allemaal in kaart gebracht is voordat de aannemer begint (met wat geluk in september).





In de huiskamer worden schrootjes verwijderd, ook om te kijken wat daarachter zit.
Op merkwaardige wijze bevestigde leidingen, oude tegeltjes en veel soorten behang komen tevoorschijn.



Omdat het nu een raar gezicht is en om niet tegen de kale stenen te kijken, hang ik maar een laken op en zet een vaas met wat gesnoeide bamboe ervoor en een poster van Aldo Rossi.



Het is nu wel een rommeltje, maar dat geeft niet, want ik weet hoe het uiteindelijk gaat worden. Kost alleen wat geduld.


’s Avonds een mooi vuurtje maken van het bruikbare sloophout en als toegift wilde egel Leo wel even poseren.







woensdag 1 juli 2020

Kweldergroente


N.a.v. de kwelderwandeling twee weken geleden, hebben twee buurvrouwen en ik afgesproken de kwelder op te gaan om een maaltje bij elkaar te plukken.





Van links naar rechts:
Alsem (als luchtverfrisser), Zeekraal, Spiesmelde, Lamsoor in het vaasje (Engels: Sea lavender)
Schorrekruid en Zulte (de eetbare Lamsoor)


Ik maakte een pastagerecht, het recept staat op Engelwortel.



dinsdag 30 juni 2020

Tuin in juni

Griekse Malva, Sidalcea oregana ‘Briljant’
Ik begrijp nu waarom men in juni de tuin vaak op z’n mooist vindt. Alles ontluikt en is jong en fris.
Er is nog niets uitgebloeid en de lelijke slierten van de bloembollen zijn weg.
Maar het gaat snel, nu aan het eind van juni zijn al een aantal planten uitgebloeid.
Gelukkig komt er nog genoeg aan.

‘Wat is het mooi geworden’, hoor ik regelmatig van wandelaars aan de andere kant van de takkenril. Ik ben zelf ook wel tevreden, als ik terugkijk wat er in anderhalf jaar gebeurt is.

De planten die ik kwijtgeraakt ben door de slakken valt ook mee. Elke avond ga ik er wel wat verzamelen, soms wel 200! Die ga ik achter in het bos weer vrijlaten.
Verder scharrelen er ’s nacht egels door de tuin, die zullen er ook wel wat verschalken.

Het Berkperk, wat we gemaakt hebben omdat de wortels van de Berk steeds zoveel stenen opwipten, leek een goed idee. Het begon goed in het voorjaar, maar ik dacht er niet aan dat de Berk vol met blad het perkje nu niet alleen in de schaduw houdt, maar ook al het water wegslurpt. Zelfs met regen is de grond droog en een aantal planten groeien maar matig.
Ik zal op zoek moeten naar planten die tegen droogte en schaduw kunnen.
Nu geef ik maar wat vaker water.

Verder zijn er nog veel plekken waar je nog kale grond ziet, dus nog meer planten nodig en/of de bestaande moeten goed groeien.

Al met al ben ik tot nu toe heel blij met het resultaat, kijk maar mee:












maandag 29 juni 2020

Klaprozen

Het klaprooszaad dat ik jaren in zakjes bewaarde heb ik vorig jaar bij elkaar gegooid en uitgestrooid in de tuin. Ook de gedroogde zaaddozen, die ik als decoratie bewaarde heb ik leeggeschud. Het waaide die dag nogal en nu zie ik het resultaat.
Overal in de tuin verschijnen de papavers, zelfs in de kieren langs de gevel.
Prachtig zijn ze!
Vooral de Slaapbollen (Papaver somniferum) zijn in mooie groepjes in diverse perken verschenen.

In Perk-1:



In het M-perk:




Er zijn hier en daar ook wat Bleke klaproosjes (Papaver dubium) verschenen, die zijn meer oranjerood. Ze kleuren prachtig bij het blauw van het Vlas:


 
En na de bloei nog lang genieten van de mooie zaaddozen.











donderdag 25 juni 2020

Weer een stukje gras weg ...

Het laatste stuk van Perk-3 was nog steeds gras. Dit is nogal taai gras en het is zwaar werk om het te verwijderen. Maar Henny wil zich wel even kwaadmaken.
Ook graaft hij de speciekuip in, als een soort minivijvertje.


In de lekke vijvers in de voortuin zitten op dit moment zeven kleine kikkertjes. Stel dat er begonnen gaat worden met het verwijderen van die vijvers, dan kan ik ze vangen en heb een toevluchtsoord voor ze en voor ander levend spul wat er nog in huist, dat is het idee.
Ik zet een dakpan schuin in de kuip, zodat te water geraakte slachtoffers er ook weer uit kunnen klauteren.


Zodra de kuip gevuld is, komt er een jonge groenling drinken:


Nadat gras en wortels verwijderd zijn kan ik gaan planten. Omdat het vandaag een erg hete dag is, geef ik de pas geplante nieuwe aanwinsten maar wat schaduw met de parasol, die ik telkens een stukje verplaats.


Ik heb nog geen echte compostbakken, maar een korf waar de herfstbladeren en het grasmaaisel al aardig gecomposteerd zijn. Na het omdraaien van het geheel, kan ik een deel gebruiken voor een laagje op het perk. Wel eerst gezeefd, wat een mooie grond!





De betonnen kikker, gekocht in de jaren 90 op het Griekse eiland Chios, mag er voorlopig wel staan.


Hoewel ik normaal niet zo van de Chinese meuk ben, kon ik het toch niet laten dit solar-fonteintje te kopen. Het werkt alleen als de zon schijnt, hij laadt niet op. Maar hoe geinig is het!