Herbouw aanbouw (2)

Er wordt gestaag doorgewerkt met de aanbouw. Er is inmiddels een opening gemaakt aan de achterkant van de garage. Daar komt de deur naar Henny's atelier.

Een rand voor de betonnen dorpels wordt gemaakt:

Stijl- en regelwerk:

Boven het nieuwe aanrecht komt een raam:

Herbouw aanbouw (1)

De verbouwing wordt weer vervolgd. We hebben het inmiddels niet meer over verbouw van de keuken en de garage, maar over herbouw!

Hier nog even een foto van september, tijdens het vernieuwen van het dak. Ter herinnering aan het merkwaardige metselwerk:

Na het dak zijn nu de muren aan de beurt. Alle rode metselstenen worden verwijderd. Daar in de plaats komt tzt houten gevelbekleding.

De rollaag steunde gewoon op de schuifpui:

De mannen gaan voortvarend verder met het slopen van de buitenmuur:

Henny bekijkt hier hoe de oude kozijnen waren geplaatst:

Met zeildoek wordt het deel met het keukenblok afgescheiden, zodat ik alles gewoon kan gebruiken en dus koken, ook al zijn de ramen eruit.

Eindelijk een buitenkeuken 😅

Om het kampeergevoel nog wat te versterken doen we eind van de dag een hapje en drankje bij een houtvuurtje.

Even bijkomen.

Tuin in september

De tuin wordt al ‘herfstiger’, hoewel er nog heel veel bloeit of weer gaat bloeien.

Heel raar, ik zie hier en daar blad van bloembollen boven komen. Er was zelfs een Blauwe druif die ging bloeien. De slakken hebben daar trouwens direct een eind aan gemaakt:

Van de Herfsttijloos heb ik niet veel plezier gehad, voor ik het in de gaten had dat ze gingen bloeien en voor ik in kon grijpen, hadden de slakken ze ook al opgevroten:

Bij een stalletje langs de weg vond ik een klein stekje van deze Karmozijnbes, hij kreeg drie trossen bloemen.

 

Acanthus maakt mooie zaden:

Deze plant verscheen vlakbij het vogelvoerhuisje. Ik wist eerst niet wat het was. Het had wat weg van een Helenium of een Helianthus, of was het een ontsnapte Aardpeer? Het blijkt Gingellikruid oftewel Nigerzaad (Guizotia abyssinice), en dit Nigerzaad zit vaak in vogelvoer.

Ik voer de vogels in mijn tuin enkel gepelde zonnebloempitjes, maar ik herinnerde me dat ik van iemand een vormpje met vogelzaad cadeau had gekregen. Zo moet die plant daar terechtgekomen zijn. Ik laat hem voorlopig staan, maar hou hem in de gaten. Eigenlijk vind ik hem wel mooi en er komen ook insecten op af:

In het Miscanthus-perk staat de naamgever van dit perk weer zo mooi te wuiven met de nieuwe pluimen in hun bijzondere kleur:

In datzelfde perk staat ook het Zeeuws knoopje, die voor de tweede keer bloeit:

Toen we deze tuin net hadden in 2018, stonden her en der veel Meidoorns, de meeste heb ik verwijderd en in de Achterhoek heb ik een mooi exemplaar laten staan. Die bloeide bescheiden dit voorjaar en draagt nu dus voor het eerst besjes:

Van Venkel heb je het hele seizoen plezier, alles vind ik er mooi aan. De bloemschermen, het blad, het zaad en zelfs nu, de kale overblijfselen:

In 2018 zag ik een Fuchsia in Perk-2, ik dacht dat die eenjarig waren, en inderdaad in 2019 vond ik niets terug. Dit jaar daarentegen was hij er weer!

Rond die plek stond veel Vrouwenmantel en waarschijnlijk zag ik hem daarom niet vorig jaar. Ik had veel Vrouwenmantel verwijderd uit Perk-2 en misschien omdat hij nu iets meer ruimte heeft, doet hij het weer. Ik vind hem erg mooi met die witte bellen. Van dichtbij zie je dat de puntjes zachtgroen zijn.

Na wat speurwerk denk ik dat het de winterharde Fuchsia Hawkshead is. 

Ik zou hem liever in het Witte perk zien, maar ik weet niet of ik het aandurf om hem te verplanten.

De Cosmea's bloeien weer rijkelijk laat. Ik heb dit jaar roze en witte. Ze zitten nog vol knoppen:

Natuurlijk verschijnen er ook al paddestoelen:

Van Jan kreeg ik weer veel planten, o.a. Phloxen en Helianthum.

In Perk-3 heb ik weer een bos Vrouwenmantel verwijderd om plaats te maken voor Helianthum ‘Lemon Queen’:

En van Paal en Perk is er weer een deel grasmat verwijderd voor de andere Helianthum.

Uiteindelijk moet al het gras daar verdwijnen. Foto genomen vanaf het platte dak:

Het gras in de Boomgaard ziet er weer goed uit, na het planten van de fruitbomen heb ik gras bijgezaaid en boomspiegels vrijgelaten. Ik laat wat afgevallen en rot fruit liggen voor de dieren. Eerst zaten er vlinders op en nu komen de wespen. Ook de vogels snoepen ervan en op de grond de egels.

Net als van de lente, hou ik veel van de herfst. Met dat lage zonlicht soms, krijg je een sprookjesachtig sfeertje.

Het blad van de Teunisbloemen kleur mooi herfstrood:

Tot slot de pas aangeschafte mooie paarse Cyclamen hederifolium. Vroeger, tijdens natuurwandelingen in Griekenland kwamen we vaak Cyclamen tegen (waarschijnlijk waren dat Cyclamen graecum).Toen zei ik al: als ik een tuin heb wil ik zulke cyclamen. Ik heb ze geplant in Talud-2

Uitgelicht: Zomerbollen

In april heb ik de grijsgroene tuinpotten beplant met twee soorten zomerbollen. Abessijnse gladiool, Gladiolus callianthus ‘Murielae’, ook wel aangeboden als Acidanthera murielae. De herkomst is Oost-Afrika, Ethiopië (vroeger Abessinië).

Ik had hem jaren geleden op mijn dakterras in Gouda, maar wist niet hoe hij heette, en kon hem toen niet meer terugvinden. 

Hij is echt prachtig! Mooie hoge stengels, met sierlijk nijgend blad en beeldschone, zoetgeurende bloemen, wit met een purperen vlek.

Ik bedacht een combinatie met Geluksklaver, Oxalis deppei ‘Iron Cross’, die ook in een prachtige kleur bloeit. De twee potten plaatste ik aan weerszijden van het Tuinpad. Vol verwachting keek ik uit naar het resultaat.

In de eerste week van juni begint de Oxalis in de rechterpot al te bloeien, in de linkerpot is de gladiool al wat hoger.

De Oxalis doet wat hij doen moet, de bodem bedekken ...

 ... met zijn opvallende bladeren, groen met een roodbruin hart. De bloemen zijn van een prachtig soort roze met een lichtgroen hart, ik vind ze betoverend mooi.

Weer een maand later zijn de gladiolen al op hoogte en staat de Oxalis volop te bloeien.

Twee weken later, bijna eind juli, verschijnen de eerste knoppen van de Abessijnse gladiool.

Dan krijgen we bijna twee maanden lang een feest van elkaar steeds opvolgende bloemen. Zelfs als je niet van gladiolen houdt, moet je toegeven dat deze soort prachtig is.

En dan is het feest over, 23 september de allerlaatste bloem:

Omdat ze niet winterhard zijn, moeten ze eigenlijk uit de grond gehaald worden. Ik doe dat niet, ik heb daar zo'n hekel aan, daarom heb ik ook weinig Dahlia's.

Er uithalen is ook geen garantie dat ze het volgend jaar weer doen, lees ik her en der. Misschien krijgen we geen strenge winter en overleven ze het. Zo niet, dan gewoon weer nieuwe kopen.