Vorige week is het plafond gemaakt. De pui tussen woonkamer en keuken is klaargemaakt om te stucen.
Inmiddels is de stucadoor geweest en zijn de wanden gestuct en de naden van het plafond dichtgesmeerd. Het plafond zelf wordt later gestuct.
Na een zoektocht van zo'n 10 jaar door de provincie ... zijn we er eindelijk gaan wonen in 2018!
Vorige week is het plafond gemaakt. De pui tussen woonkamer en keuken is klaargemaakt om te stucen.
Met dit mooie weer heb ik zo'n zin om in de tuin aan het werk te gaan, dat ik al om half 7 m’n bed uitspring.
In de herfst had ik net als het jaar daarvoor een dik pak met bladeren op al de perken gelegd.
Maar toen was dat in het voorjaar voor een groot deel vergaan. Nu ligt er op sommige plekken nog steeds veel blad. Waarom dat zo is? Geen idee.
Nogmaals de vele Sneeuwklokjes noemen, echt zo leuk! Ik zie op blogs e.d. dat het blijkbaar ‘in’ is om verschillende soorten te hebben, bijzondere cultivars, met net weer een ander groen vlekje, met gevulde bloemen, of met een geel vruchtbeginsel i.p.v. groen. Galanthofielen bestaan echt en hebben veel geld over voor een speciaal Sneeuwklokje. Ik zie amper de verschillen, zeker als je niet door de knieën gaat. Ik heb allemaal dezelfde denk ik, of misschien twee soorten, gewone en een iets grotere.
Helleborus argutifolius omringd door Sneeuwklokjes:
Terwijl er op dit moment in de keuken het plafond wordt gemaakt, rijd ik met volle kruiwagens heen en weer. Eerst met blad en afgeknipte stengels en dan weer terug met gezeefde compost.
Voorzichtig hark ik al het blad weg en probeer me te herinneren wat de kleine groene puntjes en ontluikende blaadjes ook al weer zijn. Sommige dingen weet ik even niet meer en bij andere heb ik gelijk de herkenning, zo van… o, ja dat is zus en zo en die en die.
Als ik de foto’s van vorig jaar bekijk en nu naar die kale boel kijk, kan ik me bijna niet voorstellen dat straks alles weer vol begroeid is.
Nu het oude, droge blad weg is en alles met een vers laagje compost bedekt is knapt het, ondanks de kaalheid, toch op.
We krijgen een paar van deze mooie dagen, dus kan ik best een end komen.
Bij de laatste berg boomstammen van Staatsbosbeheer hark ik nog wat houtsnippers bij elkaar, voor op mijn snipperpaden.
Ik besef dat dat met risico is, want het hele bos zit vol met zevenblad, en wie weet neem ik wel wortelstukjes of zaden mee.
Maar goed in de gaten houden.
Verder met de keuken. De plaatsen voor de apparatuur en de stopcontacten zijn bepaald. We hebben een lichtplan gemaakt, waar we de spotjes en lampen willen. De sleuven voor de leidingen worden in de muur gefreesd.
Klaar voor de volgende fase.
Vorige week lag er nog ijs en nu lijkt het wel lente. Ik moet toegeven dat ik dit wel fijn vind. Hopelijk komt de winter niet meer terug, het was leuk, maar nu roept de tuin.
Lekker veel Sneeuwklokjes:
De koude oostenwind van de afgelopen dagen is gaan liggen. Het is eindelijk lekker om buiten te zijn en we gaan een wandeling naar de dijk maken. Een zwerm roeken strijkt neer in de bomen die we passeren.
Ta: Loop eens door!
Lucy: Ja, dahag … er ligt allemaal eng wit spul op de trap.
Ta: Nou, laat mij dan maar eerst … kom maar, je kunt er gewoon over lopen.
Lucy: Ik vind het niks, misschien kan ik langs de rand …
Ta: Jemig, vrouw, doe effe normaal!
Lucy: Nou, kerel, rustig maar.
Ta: Kijk dan, best mooi toch?