Ruby Tuesday

Lucy was broeds aan het worden. Ik weet wel dat Zijdehoentjes snel broeds worden, maar zo’n eerste keer is toch even wennen. Ze deed heel lang over het leggen van een ei (dacht ik eerst), maar ze begon er gelijk op te broeden. Ook als ik het ei weghaalde ging ze weer in het leghok zitten.

Na een week stopte ze met eieren leggen en kwam zelfs ’s morgens het legnest niet meer uit. Omdat ik me zorgen maakte omdat ze urenlang niet dronk of at haalde ik haar eruit. Ze protesteerde met luid geklaag.

Ta was ook van slag, hij vond er niks aan als ze zo lang binnen bleef. Hij probeerde haar steeds met lekkere hapjes te verleiden om naar buiten te komen, maar ze kwam niet.

Hij ging dan maar onder aan het trapje zitten en keek steeds (in mijn verbeelding zuchtend) naar boven. Hij zag er zo eenzaam uit. Alsof hij met z'n ziel onder z'n vleugel liep.

Er wordt binnenkort misschien al met het nieuwe kippenverblijf begonnen, maar het zal nog wel even duren voordat dat af is.

Ik besloot om toch alvast een hennetje erbij te zoeken.

Onze nieuwe aanwinst: Ruby Tuesday. Een buff-kleurig hennetje, ongeveer 15 weken jong. Haar koppie is wat minder vol en bol dan bij Lucy, maar zo zie je wel haar prachtige blauwe lellen.

Ruby zat in een schuur en alles lijkt nieuw voor haar. We stoppen haar eerst een paar uurtjes in het afgesloten nachthok. Als het bedtijd is doen we de schuif open en gaan Ta en Lucy naar binnen. Wat een schrik! Ta jaagt Ruby er uit … bedenkt zich en jaagt haar weer naar binnen. Nog een beetje gerommel en dan is het stil.

De volgende morgen komt Ruby verbaasd naar buiten. Wat een verschil met haar vorige huis!

Ta is opgewonden en danst om Ruby heen. Ruby heeft al snel in de gaten waar ze veilig is, onder het witte tafeltje en onder het nachthok. Bang is ze niet.

 Ta danst de Flamenco, je ziet Ruby denken: Wat een idioot!

Er gaat een nieuwe wereld voor Ruby open. Waarschijnlijk heeft ze nooit eerder gras gezien en ze kijkt geïnteresseerd hoe de anderen daar stukjes van afpikken. Ze gaat het gelijk na doen en het schijnt te bevallen.

Als Ta het gevaar-geluid maakt reageert ze eerst niet, maar al gauw begrijpt ze de bedoeling. Ze is zo ongelooflijk slim, na een dag heeft ze alles door. De ren is echt de wereld van Lucy, maar Ruby kijkt geïnteresseerd de tuin in, dat doet Lucy veel minder. 

Prudence was ook zo alert, ik hoop echt dat Ruby ook niet opeens een haan blijkt te zijn.

Ze lijkt wel een dametje, ze loopt alsof ze hoge hakken draagt. Maar als Ta roept of ik kom met wat lekkers, dan kan ze het hardst rennen van allemaal.

Na drie dagen is alles wel weer gewend, soms krijgt Ruby een pik van Ta. Soms van Lucy, maar zij pikt Lucy ook wel. Meestal blijven ze in elkaars buurt.

Door alle consternatie is Lucy even vergeten dat ze broeds is, maar de dag erna is het weer raak. Ze zit als in trance op niets te broeden. Ik haal haal er telkens uit en doe het schuifje dicht. Een paar keer staat ze radeloos op het trappetje voor een dichte deur. Het zijn de hormonen, maar ik vind het wel zielig.

Ik lees allerlei hardhandige methodes om ze broeds-af te maken.

Met de kont in een emmer koud water houden, onder een wasmand op kale steen zetten, zelfs in een jute zak ophangen.

De reden voor dit soort dingen is dat broedse kippen moeten afkoelen. Wat misschien meewerkt is dat het weer nu nogal koud en nat is.

Ik hoop dat het lukt als ik haar er steeds af blijf halen, ze moppert dan wel, maar daarna doet ze verder normaal … tot nu toe tenminste.

Maar met dit ras kippen zal ik hier toch aan moeten wennen en leren om er mee om te gaan.

Tuin in april

 Bizar, 5 april en het sneeuwt ...

Als je de tuin nu bekijkt is het moeilijk voor te stellen dat het straks één grote groene en bloeiende oase is.

Maar al snel begint er van alles te bloeien, zoals het bijzondere bolgewas Gele Hondstand, Erytronium ‘Pagoda’:

... en de Kievitsbloem, Fritillaria meleagris:

De Sleutelbloem, Primula, bloeit in mijn tuin bijna het hele jaar.

De Pinksterbloem is er ook al ... 

... en ook de zweefvliegen hebben de tuin alweer gevonden, hier de Gewone pendelvlieg:

Al met al gaat het er steeds leuker uitzien!

Het -vorig jaar aangeschafte- Krentenboompje bloeit al:

De Elfenbloem, Epimedium, bloeit ook:

Toch nog nachtvorst, eind april:

Gevel

Voor de gevelbekleding van de uitbouw kiezen we voor hout.  We hebben drie verschillende monsters laten komen. Twee ‘white wash’ en een grijze. Die witte vielen al gelijk af. Op de website zag het er aardig uit, maar dan had de uitbouw er waarschijnlijk als een soort bouwkeet uitgezien.

De grijze zijn in drie houtsoorten: vuren, grenen en Siberisch lariks. We kiezen voor die laatste.

Op 11 maart werd het hout geleverd.

Vanuit de voortuin naar achteren verplaatst, met ruimte ertussen zodat het kan drogen.

Vandaag zit het er op, we vinden het prachtig!

Nieuwe keuken (4)

Toen de gestucte wanden eindelijk droog waren, was er ziekte bij de keukenboer. Plaatsing keuken weer uitgesteld.

Soms dacht ik dan, wat duurt het allemaal lang, steeds maar wachten en telkens de planning bijstellen. Eerst moet dit en dat, dan pas kan de keukenboer, aannemer, installateur, stukadoor weer verder, enzovoort. Als het dan zover is heeft het betreffende bedrijf weer geen tijd en zo schuift alles steeds op.

Maar dan ben je zo een paar weken verder en dan zeggen we weer tegen elkaar: Wat schiet het al op, hè.

We hebben gekozen voor een inbouw afzuigkap en de koof hiervoor is inmiddels getimmerd.

Er komen ook spotjes in.

Mijn broer heeft de koof al in de grondverf gezet, net als de rand boven de pui, bestemd voor de gordijnrails. Hij en zijn vrouw wonen trouwens sinds maart 1200 m hier vandaan! 

We hebben 2x een dag voor niets op de stukadoor voor het plafond gewacht. Maar ja, die jongens hebben het zo druk, iedereen heeft het druk.

Dus toch maar eerst de keuken geplaatst.

Heel spannend, of het allemaal zou passen. De kraan voor de vaatwasser zat verkeerd, dus moest verplaatst.

Het gat voor de afzuigunit moet nog een beetje bijgewerkt.

Ik ben ook zo blij met de kleur die ik koos, een soort olijfgroen:

Ik had toch zo’n slim idee, al zeg ik het zelf: Voor de dubbele spoelbak twee afvoeren, eentje gewoon naar het riool en eentje naar een opvangreservoir. Voor het opvangen van al het verspilde water van wachten tot het warm wordt, het waswater van groente en dingen afspoelen en zelfs het water van handen wassen, als je niet teveel ecologische zeep gebruikt.

Dat is op een dag veel water en dat kan ik dan direct voor de tuin gebruiken. In de winter als dat niet nodig is, kan de tweede spoelbak afgesloten worden.

De afvoer naar buiten is gemaakt. Dat moest gelijk in combinatie met planken van het gevelhout.

We hebben toch zulk mooi hout gekozen voor de gevelbeplating, dat ligt al klaar om te bevestigen.

Vandaag is eindelijk het plafond gestuukt! Het was het wachten waard, wat wordt het mooi met fijn schuurwerk. Ik heb nog nooit zo'n mooi plafond gehad!

Nu nog het schilderwerk. Ik had graag een schilder ingehuurd, maar we zijn al gigantisch over het budget heen, dus dat wordt toch zelf doen. Gelukkig ziet mijn broer daar niet tegen op. Binnenkort worden de dakdoorvoeren gemaakt, de gaten voor de spotjes en verdere elektra. Eind van de maand komt iemand voor het opmeten van de gordijnen. 

Dus, ja, het schiet op.

Regen, hagel en sneeuw ... op 7 april!

Dit was vanmorgen wel een aparte aanblik:

Maar de lente laat zich niet stoppen en de meeste planten hebben er geen last van.

Beestenspul

Tijdens het opruimen van Perk-3 zag ik in een berg bladeren een grote, dikke slapende egel, ik heb hem maar weer gauw toegedekt en verder met rust gelaten. Na een paar dagen was hij verdwenen en toen kwam de hagel en sneeuw. Maar hij zal het vast redden, in en rond de tuin zijn genoeg schuilplekken.

Net als vorig jaar is het vogelhuis weer in trek bij de mezen. Maar dit jaar was de pimpelmees eerder. Al halverwege maart zagen we de pimpelmezen in en uit vliegen. Met niet aflatende ijver worden alle koolmezen die in de buurt van de nestkast komen weggejaagd. 

In een houdertje vlakbij de kast heb ik wat uitgeplozen wol en veertjes uit het kippenhok gestopt. Toevallig zag ik pa of ma pimpelmees met een wit veertje van Lucy naar binnen gaan.

Omdat het voederhuisje vlakbij de nestkast staat, dus in het territorium van de pimpelmezen, worden de koolmezen daar verjaagd. Maar ze zijn slim, als de pimpelmees een koolmees achterna zit, pakt een andere koolmees zijn kans.

Groenlingen en merels mogen wel komen eten.

Tijdens een stevige hagelbui besloot deze merel maar in het voederhuis te schuilen.

Hij is trouwens met z'n vrouwtje een nestje in het kleine houthok aan het maken.

Blijf hier vandaan, Koolmees:

Haha, echt niet ....

Deze groenling komt ook eten:

Behalve de pimpelmees en de merel, zit er op een andere plek in de tuin ook een nest van koolmezen, de houtduiven nestelen waarschijnlijk in de hoogste populier en in de schoorsteen zitten kauwen.

Helaas heeft de eerste groenling zich al doodgevlogen tegen het raam. Hij stierf in mijn hand.

De volgende morgen zie ik op het schelpenpad iets liggen, een rat? Nee, het is een mol en hij is ook dood. Gepakt door een kat misschien, maar ik zie geen verwonding. Hij heeft nog het hele snipperpad ondermijnd. Ik heb nog nooit een mol gezien en bekijk hem wat beter. De reusachtige graafpoten en een rood neusje. Ik leg hem maar aan de rand van de akker, heeft een buizerd misschien nog een makkelijk maaltje.

Nu de tijdelijke keuken nog in de garage is, zie ik daar met regelmaat Gerald de muis voorbij rennen. Toch maar de muizenval neergezet. Eerst met alleen pindakaas, maar twee dagen gebeurde er niets. Een klein stukje kaas erbij gelegd en wat speltkorrels.

De ochtend daarop zat hij gevangen. Ik nam de val mee en liep een eind het bos in. Daar liet ik hem vrij, zie het filmpje: