Floriade

Ik wil een keer naar de Floriade. We bedachten dat een maandag wel de beste dag zou zijn. Hopelijk is het dan niet zo druk. Ik had al enthousiaste verhalen gehoord en op blogs gelezen. Mijn Architect gaat meer voor de gebouwen en ik voor het groen.

Het begint wat somber als we op station Venlo aankomen, maar in de middag trekt de lucht open en krijgen we zon.

Man is wat teleurgesteld, de Innovatoren is niet te bezichtigen, er zitten bedrijven in en is niet openbaar. We vinden het een mooi gebouw.

We bestuderen de plattegrond en bedenken dat we in een middag nooit alles kunnen zien. We maken een keuze. We gaan niet naar shows, attracties enz. en proberen de ‘kidsdingen’ te vermijden. Daar is ook de meeste drukte, dat komt ons dan weer goed uit. Ook de aanwezige winkeltjes laten we links liggen.

Na koffie met vlaai gaan we van start.

Groendaken van sedumsoorten en de verschillend manieren om groene wanden te maken vond ik interessant. En natuurlijk historische groenten. De Wilde Weelde tuin vond ik mooi,

maar vooral The Easy Prairie Garden:

De duurzame tuin:

Nog wat foto's:

Prachtige constructie

Kunst van Sjer Jacobs

op een bankje van dezelfde kunstenaar

Gekke spiegels

We vonden het toch een klein beetje tegenvallen. Het had soms een hoog Efteling-gehalte. Ik kan niet zeggen dat je er geweest moet zijn, je mist niet echt wat als je niet gaat. Ik had ook wat meer tuinen verwacht, meer over (stads)moestuinieren en ook wat meer willen proeven in het Huis van de Smaak dan weer de zoveelste nieuwe tomaat. Slimme dingen om de honger nu eindelijk de wereld uit te helpen. Maar we hebben natuurlijk niet alles gezien en het is wel erg veel lopen.

We hebben van deze dag genoten, ook veel leuke dingen gezien en sommige dingen stemden tot nadenken, zoals groente telen met kunstlicht en op water. 

Als we tegen zevenen bij station Venlo aankomen gaan we, daar tegenover, bij hotel Wilhelmina eerst nog een hapje eten. Rond elf uur zijn we weer thuis. Een hele reis. Over tien jaar weer een Floriade, wie weet waar we dan vandaan moeten reizen.

Deze blog hoorde eigenlijk op mijn andere blog, Engelwortel, maar ik had het hier al geschreven, vandaar.

Rotjeknor

Vanmiddag even naar Rotterdam. De nieuwe laptop is bijna een feit. Moest tie nog even in de wacht omdat er eerst een nieuwe fiets nodig was … nu gaan we hem halen!

De oude Powerbook G4 loopt op z’n laatste benen.

Appeltjes zijn een flinke uitgave, maar ik heb ze altijd gehad.

Als we bij de iAmstore komen blijkt mijn keus niet op voorraad te zijn … dus bestellen en weer nog even geduld hebben.

Het is een mooie middag dus gaan we nog even de stad in. Het terras van Melief Bender is helaas propvol, daar tegenover zit je in de schaduw,  er komt een tafeltje vrij bij het caffeetje naast Melief. Er zitten twee heren luidruchtig de politiek te bespreken, ze hadden het ook over de gif-affaire in Lekkerkerk en kwamen niet op de naam van de toenmalige burgermeester Hans Ouwerkerk (later ook van Groningen). Man kon ze helpen en voor je het weet zit je in discussie met echte Rotterdammerts, niettan? De ene gaat D66 stemmen, de ander SP.

Daarna schuiven we nog even door naar Café Melief, voor de laatste zonnestralen èn een portie Rotterdamsche bitterballen. Uren kan ik het volhouden op zulke terrassen.

De zon verdwijnt en het wordt fris, we spoeden ons terug naar CS en zie hoe snel deze wereldstad lijkt te veranderen als je weer een poosje niet geweest bent.

Reiger

Blauwe reigers (Ardea cinerea) … ik hoor vaak dat mensen op ze mopperen … ze vreten m’n vijver leeg, ze schijten de boel onder, ze zijn wreed in hun voedselvoorkeur, zoals jonge eendjes snaaien.

Ik mag ze wel, misschien zijn ze niet zo spectaculair als zilverreigers of purperreigers, toch vind ik ze mooi. Die prachtige wenkbrauwstreep.

Hun karakteristieke stand aan de waterkant, soms op één poot, de nek ingetrokken, onverstoorbaar. Hun trage wiekslag. Hun aanpassing aan de verstedelijking.

Ik heb nog meer met ze … toen ik een paar jaar geleden fietsend naar het sollicitatiegesprek voor m’n eerste baan in de zorg, telde ik onderweg wel dertien reigers! Hoewel voor de meesten 13 ongeluk betekent, is het voor mij een geluksgetal. Ik wist toen gelijk dat het goed zat.

In dat verpleeghuis hadden de PG-afdelingen vogelnamen. Ik kwam te werken op afdeling Reiger. Toevallig hè.

Nu zie ik ook vaak reigers onderweg en in gedachten groet ik ze altijd. Soms klinkt er een antwoord als ze opvliegen, rauw, diep en naargeestig … kunnen ze niks aan doen, zo is hun geluid nou eenmaal.

Nogmaals, ik mag ze wel.

Stevia

Ik heb een Steviaplantje op m’n dakterras. U weet wel Stevia Rebaudiana… tig keer zoeter dan suiker en een gezonde vervanger. Sinds kort mag het. Het is heel lang tegengehouden door suikerfabrikanten en die enge Monsanto.

Toen het nog verboden was, was het te koop als een soort smeermiddel.

Kon wel in je thee maar smaakte naar drop, dat was nog wel te pruimen, maar in de koffie ronduit smerig, hoe gezond ook. Ik hield het weer voor gezien.

Inmiddels is het toegestaan, maar wordt het soms toch weer gemengd met nare chemische stoffen.

Hier vind je meer info over Stevia.

Toen ik het plantje had aangeschaft stak ik nieuwsgierig een stukje blad in m’n mond … lekker zoet.

Ik doe nu wat blaadjes in mijn thee en snij een blaadje fijn door de salade… lekker hoor. De plant is makkelijk te stekken. Ik ga hem nu toppen, met de hoop dat er wat zijscheuten komen.

Toen ik net een rondje dakterras deed - even kijken of alles er nog goed bijstaat na heftige buien en windstoten vandaag - zag ik dat in de pot van de Stevia opeens kleine paddestoelen verschijnen, langzaam een herfstig beginnetje.

Ik hou erg van de herfst, maar wil er nog niet aan … graag toch liever nog wat weekjes met zonnige warmte.

Fleur en kleur: Mooi Groen

Een rondje plaatselijke heemtuin … wat is alles toch mooi in het zonlicht!

Meer fleur en kleur bij Veronique.

50.000

Donderdagavond, we luisteren net naar het nummer Knockin’ on heaven’s door, maar met een schuin oog kijk ik steeds op m’n laptop naar het totaal aantal pageviews, 49.995 … 49.997 … en ja hoor  - tada - 50.000, dat is me toch wel weer een mijlpaal.

Bijna een jaar geleden loofde ik nog een tegoedbon uit voor de 10.000 pageviewer.

Vorige week dacht ik nog … zal ik iets leuks verzinnen voor de 50.000ste?

Maar daar ben ik niet meer aan toegekomen, ik werk me op het moment drie slagen in de rondte.

Toch even stil staan bij het bloggen. Als ik ’s nachts niet kan slapen omdat ik maar blijf malen, verzet het m’n gedachten, het is een uitlaatklep en de reacties van m’n lezers doen me zo goed, jullie hebben geen idee hoeveel!

Bloggen is dus leuk. Ook de blogs van de anderen bijhouden vind ik leuk.

Hoewel sommigen het je niet makkelijk maken om te reageren. Er zijn er bij waar je moet bewijzen dat je geen robot bent èn je bericht moet eerst nog goedgekeurd worden.

Ik heb met mezelf afgesproken dat als ik een reactie bij een Blog wil plaatsen, ik 1 keer zo’n rare code overtik, lukt het niet dan helaas, pindakaas, gaat het over. Dan maar geen reactie. Als men het je zo moeilijk maakt, wil men misschien liever helemaal geen reacties, dat kan natuurlijk ook.

Dan zijn er nog Blogs waar je wel makkelijk kunt reageren, maar er wordt nooit op geantwoord. Het is niet duidelijk of je reactie wel gelezen wordt, of wel gewenst is. Dan stop je uiteindelijk met reageren, want tegen een muur praten die niks terugzegt schiet ook niet op.

Ik probeer wel altijd te reageren, gaat ook niet altijd hoor, soms lukt het niet om iets terug te zeggen, het hoeft ook niet altijd.

Maar ik hoop dat het wel duidelijk is dat ik alle reacties lees, ik kijk er elke dag weer naar uit of er reacties zijn.

Verder heb ik moeite met anonieme reacties, het geeft me een beetje een unheimisch gevoel, op een gegeven moment verwijder ik ze toch maar.

Het schijnt bij Blogger soms onduidelijk te zijn hoe je moet reageren, dus ga ik nog niet ook ingewikkeld doen met codes of goedkeuringen. Sinds ik blog heb ik nog nooit iets raars meegemaakt, Blogger heeft denk ik een goede spambescherming. Al met al is bloggen vooral leuk.

Nou, 50.000 pageviews dus, op naar de 100.000. Zal ik nog iets feestelijks doen?

Nou vooruit, je krijgt een biertje/wijntje van me, in café Marleen in september of oktober als ik er ben en als je me ziet en tegen me zegt dat je dit blogje van 50.000 gelezen hebt.

Verder ga ik stug door met blogjes schrijven over van alles, met de hoop dat ooit de periode aanbreekt van de reden waarom ik dit blog ooit begon: de ontdekking van Groningen.

Blij met bonen

Deze blog is hier naartoe verhuisd.

Dinsdag Dicht (56)

Strand

Het gaat een echt heerlijke zomerdag worden. We besluiten naar het strand te gaan. We zijn niet echt strandmensen, maar een uurtje vind ik wel lekker, en mijn benen kunnen wel wat kleur gebruiken. Met de trein gaan we naar Hoek van Holland, via Rotterdam, waar de vernieuwing van het station al weer verder gevorderd is.

We gaan eerst koffiedrinken bij het geweldige Sand en lopen daarna door de duinen naar het strand.

Afgelopen week had ik bij het wieden op het werk een plantje ontdekt dat ik niet kende. Het is heel klein en het blad lijkt op vogelmuur, alleen zijn de bloemen niet wit, maar van een prachtig soort oranje-koraalrood. Zoekend op internet kwam ik erachter dat het Rood Guichelheil heet, in het Engels Scarlet pimpernel. Hier een leuk youtube-filmpje over dit plantje.

Vandaag zagen we in de duinen heel veel van deze plant, grappig is dat.

Het is heel lang geleden dat we op het strand gelegen hebben, toch wel weer lekker. Het water is ijskoud, er zijn dapperen die verder dan kniehoogte gaan, maar mij niet gezien. We lezen Tsjechov, n.a.v. de voorstellingen in Veendam, vorige maand.

Het zijn korte verhalen, heel bijzonder, prima voor op het strand.

Als we wat willen gaan drinken kijken we twijfelend naar de lawaaierige strandtenten, de drukte en gedoe, we besluiten weer terug te gaan naar het rustige Sand. Onderweg plukken  we rozebottels. Ik wil al heel lang een keer rozenboteljam maken, maar vond ik mijn omgeving nooit rozebottels die niet langs de autoweg groeien. Nu hebben we een tas vol. Hier het resultaat.

Dinsdag Dicht (55)

Weerstation uit Brabant (foto’s Wendy J.)