Allemaal beestjes (3) Hommels

Ik zie weinig wilde bijen in mijn tuin, wel veel hommels en zweefvliegen.

As je te dichtbij komt, steekt een hommel een (middel)pootje omhoog, ter waarschuwing. Hoewel ze helemaal niet agressief zijn, kun je de waarschuwing beter niet in de wind slaan, want ze kunnen wel degelijk steken. Maar eigenlijk zijn ze daar te lief voor.

Er zijn 29 soorten hommels, maar veel zijn erg zeldzaam of zelfs uitgestorven.

In mijn tuin vind ik de meest voorkomende, de soortnaam vind ik m.b.v. de app Obsidentify of mijn Basisgids Wilde bijen. Maar zelfs dan blijft het lastig.

Tuinhommel op Muurbloem:

De Ezelsoor bloeit met merkwaardige, wollige knotsen met piepkleine paarse bloemetjes, maar ze zijn zeer geliefd bij de hommels, zoals deze Aardhommel:

Valeriaan is ook favoriet, hier ook met een Aardhommel:

een Weidehommel:

 en een Boomhommel:

Hier een Akkerhommel op Smeerwortel. Aan de ‘zadeltassen’ te zien, was deze eerst op een plant met met zwart stuifmeel. Welke plant heeft zulk donker stuifmeel? Ik vond op internet dat stuifmeel van de papaver zwart is en van de phacelia blauwpaars.

Steenhommel op Tuinboon:

Elke hommel heeft ook weer z'n eigen koekoekshommel, nog lastiger op naam te brengen. Hier op Koeieoog is waarschijnlijk een Koekoekshommel:

Kwelderwandeling

Een buurvrouw vroeg of ik mee wilde met een kwelderwandelingg onder leiding van Janet Frieling van Gekruid & Geroerd.

Natuurlijk wil ik dat. De wandeling start bij Noordpolderzijl en we zijn in totaal met zeven personen. We wandelen de kwelder op en leren over eetbaarheid en geneeskracht van zilte kruiden en zeewier.

Ik heb het al vaker meegemaakt, maar het blijft interessant.
Als eerste maken we kennis met Zeealsem, met de mooie zilvergrijze kleur.
Je kunt wat takjes in een vaasje op het toilet zetten, heb je een natuurlijke luchtverfrisser:

Zoute melde:

Spiesmelde:

Gerande schijnspurrie:

Klein Schorrenkruid is erg lekker. Je kunt het drogen en vermalen en dan als zout gebruiken.

Ertussen staan al kleine beginnetjes van zeekraal:

Lamsoor (Limonium vulgare, de oneetbare):

Zeeaster (Lamsoor of Zulte genoemd, Aster tripolium)

Schorrenzoutgras, de zaden hebben een aparte kruidige smaak. Niet teveel van eten, want is giftig:

Janet heeft voor ons een proeverij van hapjes, gemaakt met kwelderplanten en zeewier.
Leuk en lekker allemaal.

Sieruien

De vier soorten alliums die ik afgelopen herfst aangeschaft heb zijn allemaal opgekomen. Mijn ervaring is dat ze het eerste jaar nog niet uitbundig doen, maar dat het steeds beter wordt.

Dus lekker verwilderen!

Bochtig look (Allium Zebdanese) was er het eerst, die bloeide al begin april!

De Allium Oprephilum volgt half mei met een prachtige purperrode kleur:

Slangenlook gaat nu bloeien, een gekke, leuke soort met een wirwar van vergroeide stengeltjes en broedbolletjes. Ze zijn ruim een meter hoog. De latijnse naam van deze inheemse look is Allium scorodoprasum ‘Art’.

A. caeruleum, begint langzaam in bloei te komen, de kleur wordt hemelsblauw:

Naast de nieuw aangeschafte uien heb ik deze naamloze sierui al zeker tien jaar. Hij wordt steeds groter en het blad blijft ook lang mooi.

Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik vorig jaar een aantal Esculaap-uien. Ze begonnen vol goede moed, werden geel en vielen om. Jammer, dacht ik, ik vraag voor het volgend jaar weer wat nieuwe aan Jan.

Maar ze zaten gewoon nog in de grond en doen het geweldig dit jaar.

Je kunt goed zien waarom ze Esculaap-ui heten. Zo leuk al die kronkels!

Als de bloem eenmaal opent, strekt de steel zich weer. Allium sativum v. ophioscorodon is eigenlijk geen ui, maar een soort knoflook.

Van de Goudlook, Allium moly, het kleine gele uitje, had ik vorig jaar drie exemplaren, dit jaar maar eentje. Hopelijk volgend jaar meer!

Allemaal beestjes (2)

Van tijd tot tijd ben ik aan het wieden (nu vooral nagelkruid en havikskruid) en dan valt al het vliegend en kruipend spul nog beter op.
Ik zoek direct de Nederlandse plus de latijnse naam op, in de hoop het te leren en te onthouden. Wat nog niet echt lukt.
Maar daar is een blog weer handig voor, kan ik het nakijken.

Dit is een Zwartkopvuurkever, Pyrochroa coccinea. Best bijzonder, want ze worden niet vaak in tuinen aangetroffen.

Dit bladwespje, zonder Nederlandse naam, zat op de roos: Allantus viennensis:

Als ik het goed heb is dit een Geel soldaatje, Cantharis livida:

Honingbij, Apis mellifera, op Spiegeleitjes (Limnanthes douglasi):

Blinde bij (Eristalis tenax) op Doronicum:

Groene struiksnuitkever, Polydrusus formosus (waarschijnlijk). Die kevertjes zijn lastig op naam te krijgen. Deze had een prachtige turquoise kleur. 

Fietstocht

We moeten wat boodschappen halen in Leens en omdat het stralend weer is koppelen we er gelijk een fietstochtje aan.
We gaan eerst richting dijk en zien bij Landgoud een trekker met wiedende mensen. Zo gaaf dat deze boer geen gif gebruikt.

Als ik inzoom wordt de foto wel onduidelijk, maar je kunt de mensen zien liggen, keurig met coronaschotjes ertussen.

Een kijkje over de dijk, er zijn weer paarden op de kwelder.

Onder aan de dijk lopen schapen. Het valt me op dat sommige lammeren gemerkt zijn. Ik weet dat in de herfst die kleuren betekenen dat een schaap gedekt is. Maar dit? Hopelijk niet dat het de bedoeling is dat ze in de pan verdwijnen. Misschien maar beter dat ik het niet weet.

We fietsen verder langs de dijk en komen vlakbij het natuurgebiedje Feddema's plas. 

Je ziet de plas vanaf de weg, maar je kunt er niet bijkomen, het is helemaal omzoomd met riet. Daaromheen groeien wilgen, die er een sprookjesachtige plek van maken.

Het is trouwens verboden toegang.

Toch kan ik het niet laten om in de buurt van het water te komen, maar het is te dicht begroeid. Voor de rust van de vogels ook maar beter.
Het schijnt dat hier de geheimzinnige Waterral voorkomt.

Ik loop via de andere kant het bosje in en waan me bijna in Griekenland, door het sfeertje, de temperatuur en die gekke bomen.
Een wilg is er bij gaan liggen, maar er hebben zich zijtakken gevormd, die zelf ook weer bomen zijn.

Wat is het mooi hier en zo stil. Ik ‘verdwaal’ zelfs een beetje tussen de wilgen.

Met moeite ruk ik me los van deze plek, we stappen weer op de fiets en verlaten het fietspad langs de dijk. 

We fietsen op het pad door het land van boer Westers, langs een veld met bladmosterd.

Na de boodschappen in Leens koop ik, onderweg naar huis, een bos rabarber bij het stalletje van de Kloostertuin in Kloosterburen. Thuis maak ik er weer eens iets heel anders van: Rabarberpickles. Na een paar weken vond ik het maar zozo.

Na ruim 3 maanden waren ze overheerlijk!

Kleine Huisjes aan Zee

Inundatie
Vlakbij huis is een akker onder water gezet om plagen zoals aaltjes te bestrijden.
Prima omdat dat dus zonder gif kan. Maar vooral leuk voor ons. Als we uit ons voorraam iets naar links kijken, lijkt het net een zee. Zeker als er een stevig windje staat, dan heb je mooie golfjes, ondanks dat het maar een klein laagje water is.
Deze foto is vanaf de overkant van het water genomen, naar ons huis toe, sterk ingezoomd:

We lopen regelmatig om ‘de zee’ heen, vooral tijdens zonsondergang. Een heel bijzonder effect.

Het water stond er nog maar net en de vogels hadden het al gevonden. We zagen zelfs Bergeenden. Maar frappant was dat er een Lepelaar stond.