Dinsdag Dicht (6)

Ede Staal (Warffum, 2 augustus 1941 - Delfzijl, 22 juli 1986)
Winterexcursie Nieuw Statenzijl, 20 februari 2010

Vogelexcursie, dag 3

Na weer een fantastisch ontbijt en een lunchpakketje maken is het (helaas) tijd om Hotel het klooster te verlaten. Ik had hier wel een weekje willen blijven! Het is vandaag erg koud, met een striemende wind, maar de lucht is blauw en de zon schijnt.

We zitten weer bij F&N in de auto, hij is een goede chauffeur en we rijden van Kloosterburen naar Nieuw Statenzijl in het uiterste noordoosten, tegen de Duitse grens. Wij zijn er al vaker geweest, het voelt als ‘ons plekje’.

We lopen over vlonders naar de Kiekkaaste, een buitendijkse vogelkijkhut op palen, met zicht op de kwelders en slikken van de Dollard.

Via een wenteltrap kom je boven. Je gaat op een bankje zitten en maakt de luikjes open om naar de vogels te kijken en je kijkt uit over een wonderschoon gebied. Hier is het echt stil. Natuurlijk is het een groot verschil of je hier met z’n twintigen bent, of met z’n tweetjes, maar het blijft een geweldige ervaring.

Daarna rijden we, met nog wat stops hier en daar, naar de Reidehoeve, een bezoekerscentrum van het Groninger Landschap in Termunten.
We eten hier ons lunchpakketje en bekijken nog een filmpje over de vogels in het Dollardgebied.

Dan gaan we over dijk. Het is niet de kou die je de adem beneemt, maar de schoonheid van dit gebied. Ik vergeet regelmatig vogels te kijken, ik maak me los van de groep en geniet in m’n eentje.

Als je toch eens hier in de buurt zou wonen!

Ik geniet van het buitenzijn en van het deel uit maken van een groep, die niet dwingend is, de flarden gesprekken die ik opvang, over vogels, over natuurgebieden, over ‘linkse hobbies’ (?) tot er uit de groep het verzoek komt om terug te gaan. Het loopt tegen drie uur, aan de tred van Nico te zien zou hij nog uren door kunnen gaan, maar sommigen moeten nog zeker drie uur naar huis rijden.
We nemen in de Reidehoeve nog een kopje koffie, en werken onze lijst met vogels bij. Ik geloof dat we aan de 73 soorten zijn gekomen.

We nemen afscheid van F&N, halen onze bagage uit hun auto en zetten deze bij Nico in de auto, hij is zo vriendelijk om ons bij station Groningen af te zetten.

Daar aangekomen nemen we afscheid van hem en laten weten dat we heel graag nog eens mee gaan.

Nu willen we het weekend nog een beetje rekken en gaan weer naar de plek waar we begonnen, Huis de Beurs. Er zit aan een tafeltje achter ons een schattige jonge boxer, Nelsen, leuk om naar te kijken. We eten hier goed, nemen nog een toetje. Er is hier ook livemuziek, jazzy, maar niet vervelend.

Daarna hebben we nog even tijd voordat onze trein vertrekt en drinken koffie bij Café Marleen, maar we kunnen helaas niet blijven voor het optreden.

Want het is echt de hoogste tijd, morgen weer terug naar de waan van de dag.

Vogelexcursie, dag 2

Lekker geslapen, het is knap hoe ze zo’n kloostergebouw toch warm kunnen stoken! Het ontbijt bestaat letterlijk uit een hoorn des overvloeds. Om 9.00 uur vertrekken we naar Lauwersmeer. 

Het is erg koud, maar we zijn goed aangekleed. Mijn Architect krijgt een mutsje te leen van N. Later gaat de zon toch nog een beetje schijnen, maar het blijft guur. Toch is het heerlijk om buiten te zijn.

Dode vos

We gaan naar de Sylkajút, een mooie vogelkijkhut bij Ezumakeeg-Zuid in Friesland. De zeearend gaan we niet zien.

We hebben een prima lunch met Groninger mosterdsoep, kibbeling en kroketten en dan weer de kou in, verder op vogeljacht. Tussendoor nog een warme chocolademelk en rond zessen zijn we terug in het hotel waar we door Robert ontvangen worden met een glaasje Beerenburg en een lekker hapje.

We hebben vandaag al zo’n 60 soorten vogels gezien. De groep hoor, niet ik!

Verkleden en weer heerlijk eten. We zitten aan tafel met J. en M. uit Spijkenisse en we hebben het gezellig.

Nico de Haan is een erg leuke man. We vinden het bijzonder dat iemand die al zo lang met vogels bezig is, toch nog steeds geduldig het verschil tussen een koolmees en een pimpelmees aan beginners kan uitleggen. Sommige dingen heeft hij waarschijnlijk al 100 keer uitgelegd! Daarnaast heeft hij ook veel humor. Het is echt ontzettend leuk om deze dagen met hem op stap te zijn. Ik kan niet alle vogels zien, ik heb een vrij simpel verrekijkertje, maar soms door zo’n telescoop kijken is ook wel een ervaring.

Ik hoef ook niet alle vogels te zien, ik geniet er ook van om naar de mensen te kijken, hun enthousiasme en soms ook wijsneuzigheid. En vooral van het landschap.

Als ik een tafeleend, krakeend, kuifeend, pijlstaart, wintertaling enz. zie en in mijn vogelboekje nakijk, vind ik het helemaal geweldig. Maar over een paar weken weet ik dat allemaal niet meer, ik sla dat niet op. Ik ben hier ook om mijn hoofd 'leeg' te maken. Voordeel is wel dat ik elke keer weer enthousiast ben omdat het dan eigenlijk weer nieuwe soorten voor me zijn. En een flink aantal vogels weet ik heus wel te benoemen!

Vogelexcursie, dag 1

We zitten heerlijk in de trein naar Groningen, in de stiltecoupe die voor de verandering ook eens echt stil is. Wat lezen en wegdommelen op de cadans van de wielen op de rails.

Op station Groningen aangekomen zetten we de reistas in een kluis en gaan de stad in om te lunchen. We lopen langs ‘Huis de Beurs’ en dat lijkt ons wel wat. Het ontleent zijn naam van de aan de overzijde gevestigde Korenbeurs, waar granen, zaden en peulvruchten, afkomstig van de Ommelanden werden verhandeld.

Een aangename plek, gezellig druk, waar je leuk mensen (stadjers?) kunt kijken. Dan nog even naar ‘Laif & Nuver’, een winkel die we ook in Mensingeweer een keer bezochten, winkels waar een speciaal sfeertje hangt, waar ik een soort dromerig van word, hoewel ik meestal niet weet wat ik er zou willen kopen.

In de Arrivatrein naar Winsum zit een meisje een eierkoek te eten. Als ik iemand een eierkoek zie eten moet ik altijd aan Sonja Bakker denken, ik heb dat ook eens drie dagen geprobeerd. Ik snap niet dat mensen niet doorhebben dat je van al die koolhydraten juist meer trek krijgt. Ik dacht toen de hele dag aan eten! Het meisje neemt nog een tweede koek, misschien dat ze niet sonjabakkert of misschien juist wel.

Als we in Winsum aankomen staat de bus al gereed. Je kan hier nog niet met de OV-chipkaart reizen, maar de chauffeur zegt loop maar door als ik kaartjes wil kopen. Hij scheurt in ras tempo over de weg en vrij snel zijn we in Kloosterburen.

Hotel het klooster is een geweldige verrassing! Behalve op een mooie stille plek, is de gastvrijheid van het soort dat je nog maar zelden tegenkomt. Robert Jongbloed en Jolanda Bos, met Stephan en Ina, zorgen in alles er voor dat je je perfect thuis voelt.

Het restaurant is in de voormalige refter, een prachtige plek om te drinken, eten of lezen. De keuken heeft geen menukaart, er wordt heerlijk gekookt met verse ingrediënten uit de omgeving en met een knipoog naar oude recepten. We slapen in een ruime, grote, dubbele kamer die sfeervol is ingericht. Behalve dat het hotel nog steeds een kloostersfeer uitstraalt is er ook overal bijzonder kunst te bewonderen. Kortom, een heerlijke plek!

Henny proeft het aangeraden kloosterbier, ik hou het bij een wijntje.

Ondertussen komen alle deelnemers (23 personen) van de excursie aan. We zitten met Nico de Haan, een leuk stel uit Abcoude en een Zweedse Groninger aan tafel.

De waard vertelt over de geschiedenis van het klooster en Jolanda vertelt hoe er in stijl van het vroeger kloosterleven gekookt wordt.

We krijgen erg lekkere voorafjes zoals Groninger worst, kaas met fenegriek en kerriekoekjes.

De maaltijd is een feest zo lekker, met ‘vergeten groenten’ en goed gebruik van kruiden. Het heerlijke nagerecht weet ik niet meer precies wat het was, maar zo zag het eruit:

Na het eten krijgen we uitleg van Nico, hoe je het best vogels kijkt en een kwis om onze kustvogelkennis te testen. Van de 30 had ik er een stuk of zeven goed, waarvan twee per ongeluk goed gegokt.

Het is een divers gezelschap, met mensen die er een beetje, meer of veel vanaf weten, en mensen die fanatiek bezig zijn met vogels.

Ik kom uit een ‘vogelaarsgezin’, ik kan het alleen nooit allemaal onthouden. Ik vind het gewoon erg leuk om op stap te zijn met iemand die er veel verstand van heeft. Nico vraagt ook nog hoeveel soorten we verwachten te gaan zien. We voorspellen dat we op zo'n 80 soorten vogels uitkomen!

Dinsdag Dicht (5)

Schiermonnikoog mei 2005
Jan Loman (1918-2006)

Zieleroerselen

Een mooie datum vandaag: 11022011. Van voor naar achter en van achter naar voor ... het blijft dezelfde dag.

Een moment voor zieleroerselen (zonder tussen-n), terwijl er eigenlijk huisgehouden moet worden.

Ik mijmer er over hoe vaak ik aan Groningen denk en als dat niet zo is, hoe het door mijn omgeving komt dat het wel weer in mijn gedachten schiet.

Gisteren ..... broertje was de 9de jarig, hij zit in het verre Colombia ..... in de trein onderweg naar mijn donderdagbaantje (waar ik een andere keer over zal vertellen), lees ik in De Pers een leuk artikel over Groninger cabaretier Gijs van Rhijn, zie hier. Terwijl ik dat lees komen twee oudere dames bij me zitten, die vrij reizen hebben en bespreken hoe ze naar Veendam moeten reizen, want ze gaan naar de expositie van Henk Helmantel!

Later zit ik in het Vlaardingse Deltahotel met ‘mijn mevrouwtje’ te lunchen, waar we een spectaculair uitzicht hebben op grote langsvarende schepen die de haven van Rotterdam aandoen.

Aan het tafeltje naast ons zitten twee heren, ik spits mijn oren: “Druk vaarverkeer hier, toen we in Delfzijl waren zag je niks”.

Gelukkig gaan we over een paar dagen weer een weekendje naar Groningen! Goed, nu die laptop dicht … want afwassen, stoffen, strijken, boodschappen … die kaboutertjes doen het niet meer.

Dinsdag Dicht (4)

ondersteboven

hangt de koolmees aan zijn voer

en verslikt zich niet

 

Dinsdag Dicht (3)

Geen Jans Pommerans

wel rust, liefde en geluk

daar in Nieuweschans

(n.a.v. onze allereerste vakantie in de provincie Groningen, 22-30 januari 2011)

vekaanzie: Dag 9

We gaan naar het huis van familie de Jonge van Motel Paradiso om te betalen. Vader zegt: Ga zitten, ga zitten. We zitten gezellig aan de keukentafel en kletsen nog wat. Dan is het echt tijd om te vertrekken. We hebben het hier heerlijk gehad ..... Dag, dag, zoenen, tot een volgende keer.

We hebben nog de hele dag en besluiten bij het Eemshotel in Delfzijl koffie te gaan drinken. Het is diezeg, een klein beetje zicht op het wad. Heerlijke plek, we blijven lang hangen, nog een wijntje en een blogje plaatsen.

We rijden naar Groningen, het wordt een ‘kroegendag’ en later op de avond is er live muziek in Café Marleen, we weten niet wie er komt, we laten ons verrassen.

In Groningen aangekomen zetten we de spullen in het Budgetthotel en gaan wat eten in de Drie Gezusters.

Daarna nog een drankje in het prettige Café de Oude Wacht, waar we de eigenaars ontmoeten van de leuke winkel Magazijn ‘De Klomp’, huishoud-speciaalzaak, daar kochten we ooit een povverdpan.
Voordat we naar Café Marleen gaan, eten we nog een bordje pasta bij de Italiaan tegenover het café. 

Er treden deze avond twee bands op: Evening Architect met eigen pop/folk nummers. Erg mooie meerstemmige zang en viool, deze band uit Groningen. Knap hoe ze met z’n zessen op dat kleine plekje staan te spelen.

Evening Architect

Het optreden van de tweede band Profile sprankelt je tegemoet.

Zulke jonge gasten die staan daar met een uitstraling op een geweldige manier pop/rock covers te spelen van o.a. Muse, Radio Head, Pearl Jam, Racoon, stukje Beatles. Echt goed!

Marleen met Ruud Krukhaar en Onno Wesselink van Profile

Ik heb met mijn simpel fototoestel een filmpje gemaakt, niet de beste kwaliteit maar wel leuk om te zien en geeft goed het sfeertje weer:

Het was weer een fantastische avond bij Marleen. Onze laatste vakantiedag, goeie muziek, leuke mensen ontmoeten ... ’t kon minder.

Morgen nog vrij, dus op het gemakje en ontspannen terugrijden. We kunnen er weer tegenaan!

Vekaanzie: Dag 8

Na het krabben rijden we eerst naar het Duitse Bunde, we moeten geld pinnen om morgen Paradiso te betalen.

Terug in Nieuweschans willen we koffiedrinken in de Oude Remise, maar die gaat pas over een uur open. De Graanrepubliek daarnaast, kennen we nog niet, die is wel net open. We worden vriendelijk door drie dames ontvangen. Dat is dan 2x 5 euro (!) ik twijfel, moet je hier entree betalen? Maar ik durf het niet uit te spreken. U kunt pinnen, okee. Maar de pinautomaat weigert (die staat aan mijn kant)  ... o, kunt u misschien cash betalen? Ik kijk in mijn portemonee, we willen ook nog naar ’t Zielhoes en daar kan je ook niet pinnen, dus wil ik zuinig zijn met m’n cash. Ik zeg dat tegen de dames en dat we later terugkomen.

We stappen in de auto en Mijn Architect zegt: daar kom je goed mee weg! Eigenlijk vinden we tien euro wel veel om een kunstgalerie te bekijken ... dat is het toch? We zullen nog wel eens terugkomen hoor, maar vandaag niet meer.

We rijden richting noorden en proberen zoveel mogelijk via de kleine weggetjes te gaan. Het is erg mistig, maar dat ziet er prachtig uit.

Opeens is de mist helemaal verdwenen en gaat zelfs even de zon schijnen.

We zien een bordje Wittewierum, toen we gisteren bij A&J waren had J het erover en we besluiten even naar het kerkje uit 1863 te gaan kijken. Er zijn mooie, zeer oude grafzerken.

We bekijken de historische wierde, er moet een roekenkolonie gehuisvest zijn, maar die zijn vandaag niet thuis.

We rijden weer verder, naar Noordpolderzijl. In het ’t Zielhoes bestellen we koffie met Povverd. Volgens mij is deze zonder appel, ook erg lekker. Als ik vergelijk is mijn eigen povverd zo slecht nog niet.

Het is hier altijd zo’n speciaal huiskamersfeertje, gelijk in gesprek raken met de andere gasten. Men vraagt hoe we hier terecht zijn gekomen. Mensen vinden het bijzonder als we vertellen dat we hier op vakantie zijn.

Als we zeggen dat we vaker hier komen en dat we meestal ons bezoek rond optredens van Groninger muzikanten plannen krijgen we de vraag: welke muzikanten dan?

Wij zijn compleet verbijsterd als we namen noemen en de Groningers die niet of amper kennen .....!!

Harry Niehof ..... Erwin de Vries ..... Bert Hadders ..... Alex Vissering ....?

Er zitten twee jonge meiden uit de Stad, een van de twee heeft de naam Bert Hadders wel eens gehoord en kent ook café Marleen, aan de andere tafel zit iemand die wel eens van Erwin de Vries gehoord heeft (Rooie Erwin zegt hij) en iemand die bij het Groninger Landschap werkt die kent Alex Vissering wel.

Maar niemand, echt niemand Harry Niehof .....?

We kunnen het niet geloven, dit kan toch niet ..... jullie missen echt iets.

De beste gitarist van ..... Man zegt Noord-Nederland, ik wou eigenlijk Noordwest-Europa zeggen J.

Op de kaart staan bij Binnenlaands distilleerd nog wat namen van drankjes waar ik nieuwsgierig naar word: Sterretje Hagel en Donder, Groninger Fladderak, Wadwater, Fireman kruidenbitter. Dat moet nog eens een keer uitgezocht worden!

Er komen nog meer mensen binnen, ik zeg koud hè, heerlijk, heerlijk zegt een vrolijke Groninger. We maken plaats en gaan ook nog even over de dijk kijken.

’t Zielhoes moet nog maar lang zo blijven bestaan.

Het is mooi, maar snijdend koud, we gaan gauw weer opwarmen in de auto.

We rijden verder door dit prachtige hogeland. Man zegt dat de kunstenaar van de beelden in Verhildersum - Eddy Roos - ergens in Uithuizen zijn atelier heeft.

We rijden naar Uithuizen en vinden het VVV, daar kunnen we vragen waar we moeten zijn.

Het museum Eddy Roos ligt buiten Uithuizen, richting Valom. We rijden er naar toe en worden door een erg vriendelijke vrouw ontvangen. Zij laat ons binnen, zet een film voor ons aan en schenkt heerlijke koffie. Zij geeft ons allerlei uitleg over het werk van de kunstenaar.

We zijn erg onder indruk. Het verschil met de kunst van Helwegen vind ik dat dit meer lééft. In de schetsen van Roos zit zoveel beweging en de levensgrote beelden zijn adembenemend mooi.

Museum Eddy Roos Uithuizen

Het is heel bijzonder om dit alles te mogen zien, op zo’n mooie locatie, geweldig!