donderdag 27 juni 2013

Vekaanzie 5, dag 13


Ik lig in bed. Ik word langzaam wakker, vanuit een diepe slaap. Even denk ik dat mijn oren dichtzitten … ik hoor namelijk niks. Langzaamaan begint het te dagen … ik ben in Groningen, Westerlee. In de logeerkamer van vrienden. Ik heb geen horloge, er is geen klok … er is helemaal geen tijd. Volmaakt tevreden.
Beetje bij beetje dringen geluiden tot me door … meesjes, een vink, zelfs de haan is bescheiden.

Ik denk aan wat mensen vaak tegen me zeggen als ik vertel dat ik in Groningen wil wonen.
En die aardbevingen dan? Het komt er vol met windturbines te staan. Er is geen werk. Het is daar kouder. Deprimerend die stoppels en de kale klei. Stugge mensen. Daar kom je nooit tussen. Je wordt ouder, er is niks in de buurt enz. enz.
Ik ga het niet meer proberen uit te leggen, ik zeg alleen: Ik slaap daar de hele nacht aan een stuk door.

Vandaag op tuinbezoek, in het kader van de Tuin en Kunst Tiendaagse, als eerste natuurlijk Jan Wilde een Tuin, een van mijn favorieten.
Tijdens een wandeling door deze grote (8.000 m²), gevarieerde tuin wacht je steeds weer een verrassing. We zijn hier al vaker geweest, maar steeds geniet ik weer van de verschillende sfeertjes en planten die ik nog niet ken.
Al wandelend kom je in de hele ontluikende tuin bijzondere kunstwerken tegen.




rode engelwortel
De volgende tuin is Wubsbos in het Maintebos in Winschoten, een informele tuin van 1700 m² met een hoogteverschil van ongeveer 5 meter, ontstaan door zandafgraving in de vorige eeuw.
De mooie tuin is geleidelijk ontstaan, met borders, pergola’s, trappetjes en een kleine vijver. 
Jammer dat het regent, zodoende heb ik te weinig foto's gemaakt. Maar de koffie met Groninger koek maakt veel goed.



De derde tuin is De Houtstek in Blijham. Een verrassende, natuurlijke tuin met mooie uitzichten op het landschap. Een wild en een formeel gedeelte.


In de Pipowagen een kleine expositie van het werk van de tuinvrouw, Thea, aquarels, keramiek en sjaals. Die sjaals zijn zo kunstig gebreid dat je bijna niet kan geloven dat het handwerk is, de techniek is kantbreiwerk, echt beeldschoon!


De laatste tuin van vandaag is de Veenhoeve in Westerlee, een grote landelijke tuin rond een boerderij uit 1860. Er wordt biologisch getuinierd met respect voor al wat leeft, maar er wordt wel wat gemopperd op de reeën die de jonge aanplant kaalvreten.
Er is hier een prachtige bloemenweide aan het ontstaan en verder klaprozen, een hemelsblauwe Phacelia en nog veel meer.




En dan hebben we nog een genoeglijke laatste avond bij onze vrienden in Westerlee.

woensdag 26 juni 2013

Vekaanzie 5, dag 12


Een rustig dagje vandaag. We genieten nog even van onze B&B De Kleine Wierde en de mooie plek hier in Westerwijtwerd. Echt een aanrader!





Dan vertrekken we alweer, we nemen kleine weggetjes naar onze volgende bestemming.
Er bestaat ook een Oosterwijtwerd, grappig, dat gaan we even bekijken.
Ook weer een mooi dorpje. Het kerkje, aan Maria gewijd staat op de wierde en is een van de eerste in baksteen gebouwde kerken van de provincie Groningen (omstreeks 1237). Het kerkje is open en we bekijken het interieur.





In dit dorp staat ook een voormalig verenigingsgebouwtje van de kerk en zondagsschool, nu een atelier meen ik. Wat ik me dan afvraag is wat een yin en yangsymbool daar dan doet, of betekent het teken liggend iets anders?


In een volgend dorp, Krewerd, ook weer een Mariakerk. Deze kerk is helaas gesloten. Vlakbij de kerk staan potjes jam te koop, ik kies een potje met wilde perzikenjam.



Verder rijden we door mooi Groningen, naar Westerlee, waar we bij vrienden gaan logeren.



dinsdag 25 juni 2013

Vekaanzie 5, dag 11

Vol programma vandaag. Meeden, Muntendam en Nieuweschans. Tuinen en toneel.


Tuingoed Foltz in Meeden
Een specialiteitenkwekerij met brocantewinkel in een oude Groningse boerderij. De kwekerij is gespecialiseerd in Echinacea (zonnehoed) en Salvia. Verder kun je er urenlang ronddwalen. Tijdens de Tuin & Kunst Tiendaagse vinden ook de Rare-Planten-Dagen plaats. In de natuurweide in het achterland staan bijzondere kunstwerken opgesteld. 
Alinda Ottens
Moniek Westerman
Je kunt hier vooral heerlijk wandelen, allerlei moois zien, bijzondere bomen, sprookjesachtige paadjes, ezeltjes ...


We komen een huisje tegen en gluren naar binnen, een klein ateliertje. Zoiets zou je zeker ook wel willen, vraag ik aan Man.
Hij maakt foto's door het raam en door de spiegelende werking word het een heel aparte serie.
Hier een ervan:

We wandelen weer terug naar de boerderij. De brocantewinkel zit vol met zwaluwnesten, met jongen, de ouders vliegen af en aan. Leuk snuffelen door mooie oude spulletjes.


Ondertussen bedenk ik dat we morgen naar Jan Wilde een Tuin gaan. Ik wil graag een aardigheidje meenemen. Maar wat? Man zegt dat het nogal lastig is om een plantje te kopen voor iemand die zelf een schitterende tuin van 8000 m2 heeft aangelegd. Toch kijk ik rond, op gevoel. Bij de rare planten dacht ik nog aan een Jan-op-de-preekstoel, maar er stond geen mooie tussen en trouwens meende ik dat hij die al had.

Opeens zie ik een klein friemelplantje. Ik zeg tegen Man: ‘Die is het, die koop ik voor Jan.’ 
Man’s ongelovige blik gaat van het plantje naar mij en weer terug. Ik zie hem denken … als je voor gek wilt staan, moet je het zelf maar weten.
Ik lach, die paarsbruine vlek op onderlip doet 't hem, ik luister naar m'n gevoel en ga het plantje afrekenen. Het is een salviasoort, maar een aparte. Voorzichtig zet ik hem in de gordel op de achterbank. Zo, die is voor Jan en ik heb nu al voorpret.


Leuk dat we hier nu eens zijn geweest, dat stond al lang op m'n lijstje, net als de volgende bestemming:

Heemtuin & Natuurpark Tussen de Venen, een schitterende plek in Muntendam.
Onderweg daar naar toe zien we veel protestborden tegen de windturbines, ik kan me er iets bij voorstellen. Op een bord stond bijvoorbeeld: “Zo hoog als 22 boerderijen op elkaar!”
Deze gigadingen komen hier langs de N33. Daar wil je dan toch niet wonen?


We parkeren bij het natuurpark en gaan eerst wat eten in het paviljoen, koffie en een stuk hartige taart, erg lekker. We maken een wandeling en verbazen ons erover hoe groot het hier is.
De Heemtuin en Natuurpark Tussen de Venen beslaat ongeveer 50 hectare en bestaat feitelijk uit 4 verschilende gebieden. Bos, heide, vijver, boomgaard, siertuin, ruïne en een bijenstal. Je maakt eigenlijk een reis door de tijd, van ijstijd tot heden.
Veel te uitgebreid voor een paar uur, het loopt tegen vijven en dan sluit het hier. 't Is wel een plek om nog eens terug te komen.





We hebben vanavond een voorstelling van Theater te Water, het theaterschip De Verwondering ligt aangemeerd in Nieuweschans.
We zijn ruim op tijd in Nieuweschans, we eten wat in Hotel Leeuwerik, grappig de laatste keer dat we daar aten was het nog een Chinees. Moedig hoor om daar wat te beginnen. 


Dit is onze tweede voorstelling van Theater te Water, deze keer de voorstelling ‘Van de Goden los’ .
Een oud-Scandinavisch verhaal over de jonge held Sigurd de Drakendoder. Geweldige voorstelling op een boot! Van begin tot eind op puntje van m'n stoel gezeten, hilarisch en spannend, echt superleuk!





maandag 24 juni 2013

Vekaanzie 5, dag 10

Dag Hut ...
We vertrekken vandaag van camping De Horizon. We nemen afscheid van de eigenaresse Anneke, ik denk dat we hier nog wel eens terugkomen.
De regen heeft ons er niet van weerhouden het goede humeur te bewaren. Het was goed toeven hier.
We doen nog een rondje over de lege camping, ruimen de hut op, pakken alles in, auto inladen en dan gaan we op weg naar onze volgende verblijfplaats.

dag Feudprieel ...
dag pad naar sanitair ...
dag uitzicht ...


inpakken en vertrekken
We rijden naar Leens in de hoop dat de tuin van Landhuis Oosterhouw op maandag open is. Het is een paar minuten voor elf … we stappen de barokke voortuin binnen. Onder de partytent staan tafels vol Rosenthal servies, het ziet er bijna hetzelfde uit als destijds met de plukwandeling op de kwelders met Ria Loohuizen in juni 2011.


En ja, we hebben geluk, de tuin is te bezichtigen (in het kader van Tuin & Kunst Tiendaagse Groningen 2013), we zijn de eersten. Klaas Noordhuis verwelkomt ons en vraagt of we ook de tentoonstelling willen zien, dan zal hij alle lichten in huis aandoen. Maar gaan jullie maar eerst de tuin in.
Uren kan ik door zo'n tuin struinen, zelfs Mijn Architect heeft nog nooit zolang door een tuin gedwaald.
Het is niet voor te stellen dat dit ooit een weide of productiebos was. De parktuin is ontworpen in verschillende stijlen, een classicistisch, een landschappelijk, een architectonisch en een natuur-geïnspireerd deel.


Fijn is ook dat er nog geen andere bezoekers zijn. Mijn Architect gaat links, ik ga rechts … we komen elkaar wel weer ergens tegen. Lekker in m'n eentje dromerig rondlopen. Genieten van allerlei moois, de pauwen, de moestuin, de gebouwtjes … net zo lang tot ik trek in koffie krijg.





Als ik op het terras ga zitten, met koffie en een goddelijke chocoladetaart, raak ik in gesprek met Klaas. Er liggen door hem geschreven tuinboeken op tafel, ik vraag hoe kan hij ze zo goedkoop verkopen?
‘Niet verder vertellen hoor, maar ik koop ze bij de kringloop’. Haha, wat een mop. Ik koop er twee, en hij signeert ze. Uren kan ik naar die man luisteren, hoe hij vertelt over de tuin en het huis. En over C.O. Jellema, het is inmiddels tien jaar geleden dat hij overleden is.


Inmiddels is Mijn Architect ook aangeschoven voor koffie en daarna gaan we het huis in. Net als de vorige keer ben ik weer even verbaasd. Dat interieur, al die (tuin)boeken, kunstvoorwerpen, muurschilderingen … je loopt hier bijna met open mond rond.
Adembenemend, doorleefd, historisch èn hedendaags. Italië ontmoet Groningen.
Bijna het hele huis kun je bekijken, tot de zolder aan toe. Oh, en al die prachtige serviezen!




De witte pauwen lijken zelf wel kunstwerken. De scheur rechtsonder is een gevolg van de Groningse aardbevingen.
Er is ook een tentoonstelling in het huis, jonge dichters en studenten Beeldende Kunst maakten nieuw werk op basis van fragmenten uit gedichten van C.O. Jellema. Je bent hier niet in een uurtje klaar!
Zwaar onder indruk gaan we weer op het terras zitten. 
De blauwe pauw laat voor de verandering maar eens zijn achterkant zien ...


Er ligt een Vrij Nederland op tafel, met een prachtig verhaal over het huis en bewoners. Hier vind je het lezenswaardige artikel.
We lunchen hier met een aspergetaartje, linzen en brood. Het lijkt simpel maar is overheerlijk. 

Ik was al een paar jaar van plan om hier eens te logeren, in die bijzondere gastenkamer … had ik het toen maar gedaan, nu kunnen we het ons niet meer veroorloven. Maar goed, genoten hebben we vandaag en het bleef droog! Het is inmiddels tegen drieën als we vertrekken.


We rijden naar Westerwijtwerd en passeren het Huiskamercafé, we herkennen de eigenaar, ik wil al gaan zwaaien, maar hij kent ons natuurlijk niet. We gaan naar B&B De Kleine Wierde, waar we in oktober 2012 ook logeerden en dat beviel zo goed, dat we er nog eens heen gaanWe worden hartelijk begroet door Joke en Willem. De indeling van de woonkamer is iets veranderd door de opstelling van de nieuwe houtkachel, de grote kast is daarom verplaatst en de eettafel dwars gezet. De TV, een breedbeeld, staat nu voor het kerkraam, dat vinden we een beetje zonde.
We installeren ons, eerst een kop koffie … internet zou nu beter zijn, maar het is niet veel anders als toen, alleen goed bereik in de keuken, maar wat maakt het uit.
We gaan boodschappen doen in Middelstum, opeens giet het pijpenstelen, gauw terug naar ‘huis’, snel naar binnen. We hoeven niks meer, wijn … blokje kaas en vuur, we steken de nieuwe houtkachel aan, maken een simpel maaltje, heerlijk hier. 


Joke en Willem brengen alvast het ontbijt voor morgen en waarschuwen lachend dat de eieren nog ongekookt zijn. Vorig jaar dacht Mijn Architect: ik pel vast een eitje ...
We hebben hier maar twee nachten, eigenlijk een beetje te krap gepland, want morgen nog een vol programma.
Maar nu eerst slapen in de heerlijke bedden, na een dag met veel indrukken.