De Hobbitstee

Mijn Architect Zonder Opdrachten en ik willen graag een weekje langer weg dan alleen afgelopen weekend. Zoals gezegd ...  het Groningenpotje is leeg. Ik had een idee!
Ik stuurde een mail naar leefgemeenschappen o.i.d. met de vraag of we gratis konden logeren als we als tegenprestatie mee kwamen werken.
Ik had vier adressen in het noorden uitgezocht, in Groningen, Friesland, Drenthe en eentje net over de grens in Duitsland. Met kloppend hart heb ik de mails verstuurd en voelde me een beetje dwaas.

De enige die reageerde was Drenthe met een uiterst positieve reactie!
De Hobbitstee in Wapserveen, een bijzondere plek waar een aantal mensen duurzaam woont, een van de oudste leefgemeenschappen van Nederland.

We vertrekken deze morgen uit Groningen, met de trein via Leeuwarden naar Steenwijk, en bellen daar een regiotaxi naar Wapserveen.
We worden hartelijk met koffie ontvangen, krijgen een rondleiding, zien waar we mogen slapen en maken kennis met meer bewoners.

Ik voel me meteen thuis, de zenuwen zijn weg en we installeren ons in de groepsruimte de Herberg. We zijn de enigen die hier slapen deze week. Er zijn prima douches en een wc die met regenwater doorspoelt.
Het terrein van zo'n 4.5 ha ligt aan de rand van een uitgestrekt natuurgebied in Zuid-west Drenthe.

We gaan hier een superweek hebben! We hadden zo het idee een aantal uren te werken en dan misschien in de middag de omgeving te verkennen.
Maar we zijn het terrein al die dagen niet af geweest, een enkele keer op de fiets naar het nabije Havelte voor wat boodschappen. De dagen vlogen voorbij.

Stoer hè

We hadden het geluk dat het de hele periode heerlijk zacht weer was, het leek wel zomer. De eerste klus is dat de tipi moet worden afgebroken, schoongemaakt en opgeborgen voor de winter. Mijn Architect plakt een fietsband en bouwt een bruggetje over een greppel en maakt de constructie voor een nieuwe composthoop. Hij geniet ervan!

Ja … waterpas!

Ik oogst de laatste bonen, en maak dat stuk moestuin onkruidvrij, kan er wellicht een groenbemester ingezaaid worden. Ik sorteer de bonen om te drogen als zaaigoed voor volgend jaar en gebruik een gedeelte om op te eten. 
Ik krijg hulp van de kleine twee-jarige hobbitjes. Wat een voorrecht voor de kinderen hier om zo op te kunnen groeien!

Ik kook pompoen-appeljam, want beide zijn in ruime hoeveelheid aanwezig. Ik verzamel bloemzaden. Ik help bij de verdeling van de bestelling van de voedingsmiddelen. 

Voor het eten mag ik uit de moestuin halen waar ik zin in heb. 
We hebben geen avond alleen gegeten, of men schoof aan bij ons, of wij werden uitgenodigd.
Wat hebben wij een super, heerlijk ongecompliceerde week gehad en wat hebben we leuke, lieve, bijzondere mensen leren kennen. Erg inspirerend allemaal!

Een prachtig Viervlekwielspin, had ik nooit eerder gezien

Zuidhorn en Café Marleen

De volgende ochtend een gezellig ontbijt in Hotel in 't Holt en nog lang napraten met Bill en andere gasten. Wat hebben we weer leuke mensen ontmoet!

We maken nog een wandeling door het hart van Zuidhorn, ook nu weer een stralende zomerse dag.

Hier sliepen we

Via een smal kerkepad lopen we naar de kerk langs de voormalige pastorie met de naam Tijdverblijf. Een prachtig gebouw dat, na later bleek, ook een B&B is; helaas niet voor ons budget.

De monumentale boom is een Ginkgo Biloba, ik heb nog nooit zo'n flinke gezien!

Parasolzwammen bij grafsteen

Dan weer met de trein terug naar de stad Groningen, voor een avondje Cafe Marleen, dat is al weer veels te lang geleden. We logeren bij dhr. Bleeker, gaan wat drinken bij cafe De Oude Wacht, eten bij de Weeva en dan een supergezellige avond bij Marleen. De band VENcE treedt op, die we dus sinds gisteren kennen, nu in een andere bezetting en we kunnen weer een band toevoegen aan lijstje favoriete muziek uit Groningen!

En hoe gaat de vakantie nu verder? Het geld is vrijwel op … dus gaan we naar huis of …?

Wordt vervolgd!

Festival in Zuidhorn

Ik heb een week vakantie. Maar het Groningenpotje is bijna leeg. We hebben nog genoeg voor een weekendje en toch wil ik de hele week weg. Hoe ga ik dat doen?

Eerst maar over het weekend:

We reizen naar een dorp in het Middag Humsterland, dat weer onderdeel is van het Westerkwartier. Dit gebied vind ik een van de mooiste stukjes Groningen.

In het dorp Zuidhorn vindt vandaag een festival plaats in Hotel in ’t Holt en daar overnachten we ook. Dit plaatsje heeft een treinverbinding met de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en als we bij station Zuidhorn uitstappen en naar het hotel lopen zijn we verrast over dit mooie dorp met fraaie villa's.

Het Music=Art festival viel mij op door de namen van de deelnemende muzikanten. Bekenden!

Een bonte verzameling muziek, dans, poëzie, mode en kunst, staat er in de aankondiging.

Het begint om twee uur en we komen net aan. We missen de opening van Arnold Veeman, hij zingt dezelfde liedjes als in Pieterburen, maar we kunnen hem niet zien omdat het al helemaal vol staat met publiek. 

Dit is de zesde keer dat dit festival georganiseerd wordt. De stuwende kracht hierachter is de

bezielende muziekschoolhouder Bill Baboon (Willem Venema).

Wat ons in eerste instantie hierheen lokte, is de vermelding van Bert Hadders en de Nozems en Inge van Calkar in het programma. Het is een superleuk, ongedwongen festival en ik heb het helemaal naar m'n zin.

Omdat het zulk zalig weer is en we buiten zitten, in gesprek raken met leuke mensen, missen we wel een gedeelte van wat er allemaal binnen gebeurt, het is een propvol uitgebreid programma. Genieten van de diverse muziek, gedichten, mode en dans. Het is onmogelijk om alles te zien. 
Ik wil niet weg om wat te gaan eten, dus eten we een broodje hamburger ... dat is echt jaren geleden en wat mij betreft ook meteen de laatste keer. 
Op een gegeven moment val ik bijna om en gaan we naar bed. Een schitterende nieuwe hotelkamer … het feest gaat nog een tijdje door, de bassen hoor ik vaag in de verte en val in een diepe slaap.

Hier een fotoimpressie.

Bill Baboon en de Wisselband

Inge van Calkar & Frank Fiedler

Procussion

Bert Hadders en De Nozems

Harry Loco

Eregast: schrijver/dichter Eddie Woods

Vence

Gronisch Tuinieren

We gaan met onze vrienden Jan en Henri naar Domies Toen in Pieterburen. Domies Toen (de tuin van de dominee) is een oude pastorietuin, waar veel stinzenplanten staan, in het Gronings ‘Börgbloumkes’ genaamd, verder groeien er veel wilde planten en is er een Middeleeuwse kruidenroute uitgezet. De 'slingertoen' is aangelegd in 1881.

uitgebloeide slanke sleutelbloem in Domies Toen

Vandaag is er een middag genaamd Gronisch Tuinieren, over lusten en onlusten van het tuinieren. We krijgen een rondleiding door de tuin. Nu ik hier met ‘tuinproffessionals’ loop bekijk ik de tuin weer met andere ogen.

Daarna begint het programma in het kerkje.
Alma Huisken uit Molenrij vertelt over de composthoop. We zijn al vaker bij haar tuin in de buurt geweest, maar tot een bezoek kwam het steeds niet. Ik heb twee boeken van haar, Eten, 100 favoriete recepten van Alma Huisken en Van het land, wat een heerlijk boek is.

Dan komt cabaretière Harmien Slier, met assistentie van juffrouw Bats, die samen op hilarische wijze de impact behandelen die het tuinieren op lijf en leden heeft. En daarna nog een lezing van de tuinontwerper Jasper Helmantel. De middag wordt afgesloten met Groningse liedjes van Arnold Veeman.

Hij zingt prachtig, maar de muziek komt uit de computer … ik zie hem toch liever met z'n contrabas.

Toch ben ik weer ontroerd bij het nummer De woarhaid.

Hierna gaan we naar Noordpolderzijl, in 't Zielhoes wat drinken met povverd en bitterballen. Ook even over de dijk kijken.

Een leuke dag met z'n vieren.

Weer een weekendje ... Groningen!

We huren een 17,95-autootje in de stad Groningen en rijden naar Westerlee. We gaan logeren bij onze vrienden en bezoeken daar ook mijn favoriete tuin: Jan Wilde een Tuin.

Geen open dagen dus de tuin is heel stil, alsof hij helemaal voor mezelf is, het is alsof de beeldjes bijna gaan leven. Een heilzame plek.

De tuin is nu weer zo anders dan de vorige keer dat we hier waren, er is een langzaam begin van de herfst. Ik neem de tijd om de kunstwerken nog eens goed te bekijken.

Dat dit slakje nou net besloot om daar te gaan zitten, doet het beeld geen recht, maar is wel erg grappig.

De rode Engelwortel is nu uitgebloeid

Een nieuw pad met hergebruik van dakpannen, ik vind het erg mooi geworden

Als je in de buurt bent kan ik een bezoek aan deze schitterende tuin Jan Wilde een Tuin zeker aanraden. Een heilzame plek.

Vekaanzie 5, dag 14 t/m 17

Westerlee, wat hadden we het er fijn! De vakantie loopt op z'n eind, maar er komt nog een staartje met familiebezoek aan. Tot vandaag hebben we de huurauto.

We rijden eerst naar motel Paradiso in Nieuweschans om onze bagage te droppen.

We rijden langs dit bord, al geruime tijd grote bouwplannen hier, huh nog een Spa hier? Maar tot op heden vooral grote bereklauwen te zien.

We rijden naar Groningen om de auto terug te brengen.

Een sombere dag, een beetje melancholisch nu het eind van de vakantie nadert, maar deze rit op een rustige A7, luisterend naar onze nieuw CD van Eddy Koekkoek, heeft wel wat.

De auto afgeleverd en bij de bushalte blijkt dat we drie kwartier moeten wachten op de bus naar het station. Kunnen we net zo goed gaan lopen. Wandelen we door een onbekend deel van de stad Groningen, langs studentencontainers op het Damsterdiep en zicht op de imposante Tasmantoren.

Na deze wandeling eerst maar een versnapering bij de Oude Wacht en de kranten lezen.

Per Arrivatrein reizen we terug naar Nieuweschans, waar we met Broer en Schoonzus hebben afgesproken. Ook zij hebben een kamer in Paradiso en dan gaan we een hapje eten in de Leeuwerik en lekker bijpraten.

De volgende dag gaan we naar Duitsland, naar de verjaardag van onze Duitse schoonzus. Onderweg logeren we bij onze voormalige overburen, die nu in Schwei wonen in een schitterende boerderij met B&B en heel veel zwaluwen. 

Het is een supergezellig weerzien. Ook de verjaardag is gezellig met al mijn Duitsekantfamilie. Weer terug in Nederland blijven we nog een nacht in Nieuweschans.

Ik vind het leuk om Broer en Schoonzus de Tuin van Jan te laten zien, zodoende zijn we er nog eens, alsof we er geen genoeg van krijgen. Schoonzus is net als ik erg gecharmeerd van de beeldjes hier.

Als we bij Oudeschans deze borden weer zien gaan we toch eens vragen hoe dat nu zit. We spreken een man aan en hij begint gelijk vol vuur te vertellen over wat hier allemaal gebeurt.

Hij stort z'n hart uit en praat geringschattend over de kikker- of salamandertunnels. Hij zegt kom maar mee, dan kun je die belachelijke dingen met eigen ogen zien. We lopen over het land en zien tunneltjes onder de weg door, schamper zegt hij dat vooral konijnen er gebruik van maken.

Hij noemt bedragen wat het allemaal moet kosten, hij wijst waar het water volgens hem zinloos rondgepompt wordt. De naam Henk der Betrüger valt regelmatig.

Over de distels, ieder was tot voorheen verplicht ze te verwijderen, maar nu ze in het natuurgebied groeien hoeft dat blijkbaar opeens niet meer. Ik begrijp niet alles wat hij in het Gronings zegt, maar dat het hem hoog zit is overduidelijk. Wat een toestand. 

Wat gebeurt daar toch allemaal in Oost-Groningen?