Sarasani op Texel (2)

Sarasani … optredens in de legendarische schuur op Texel, begonnen 48 jaar geleden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er nog nooit van gehoord had. Maar hoe meer ik erover las hoe enthousiaster ik werd. 

Ik ben een kind van de sixties (nou ja, ik ben van '57) en ik had erbij kunnen zijn, het had gekund … 

Maar wij kwamen niet op Texel, ons gezin zat zomers in huisje de Mallemok in Oostvoorne.

In de zomermaanden van 1966 tot 1976 trekken hippies naar de schuur om te genieten van het beste dat Nederland op beatgebied te bieden heeft. Vele bands worden groot in Sarasani. Bintangs, Cuby & the Blizzards, Shocking Bleu, Golden Earrings, Earth and Fire, Kayak, Focus, enz. enz. Popmuziek uit mijn jonge jaren.

De schrijver Jan Blei besluit een boek samen te stellen vol verhalen en foto's.

De presentatie van het boek gaat op 4, 5 en 6 september vergezeld van een driedaags festival in en rond de oude schuur, met veel bands uit die tijd.

Eind maart had ik al kaarten aangeschaft, bang dat het uitverkocht zou zijn in september.

Alle muziek vond ik leuk, de ene band wat beter dan de andere, vooral de sfeer was fantastisch. Vrienden en nieuwe leuke mensen ontmoet.

De grapjes zijn niet van de lucht: ‘waar is de parkeerplaats voor rollators’ en ‘fossielenfestival’ hoor je regelmatig. De meest gespotte haarkleur is grijs, maar i.t.t. andere festivals breek je niet je nek op een met plastic bezaaid grasveld of glibber je door oceanen van urine naar smerige toiletten. Niets van dat alles, deze generatie gooit z'n afval in de vuilnisbak en met plezier ga je hier naar een spic en span toilet.

De consumpties zijn niet duur en de bar is lang, zodat je altijd snel aan de beurt bent. 

De zomer zet gewoon nog door en het is drie dagen feest op Texel. 
Ben ik te min? Nee … Blommenkind Armand, ik vond hem broos, fragiel … maar zijn stem was krachtig en raakt me nog steeds.

Net als Kaz Lux, breekbaar, ontroerend mooi. Ik krijg het gevoel dat ik hier bij iets heel bijzonders aanwezig mag zijn. Ach, muzikanten met leeftijden van 60 en 70 jaar … waar zijn al die jaren gebleven?
Maar wat hebben we het naar ons zin! Mijn Architect schaakt elke dag tegen Hans Böhm, dappere dodo!

Ik zal hier nog lang op teren en gelukkig hebben we de foto's nog (meer dan 500) … en uiteraard Het Boek!

Sarasani op Texel (1)

Niet naar Groningen deze keer, maar een lang weekend naar Texel. We komen hier om naar het Sarasanifestival te gaan.

De weersvoorspellingen zijn fantastisch. 

We hebben een betaalbaar appartementje gevonden in een rustig straatje in De Koog.

Wat lijkt het lang geleden dat we aan zee waren!

Blij in Blijham (7)

Boombaard … toen we hier van de week voorbij fietsten werd ik nieuwsgierig. Het is een heerlijke dag met wel 35°C, en we fietsen nog eens naar die plek.

We stappen het erf op en komen in een tuin met hele grote geometrische vormen van ijzer en sommige van hout. Arthur Boombaard ontvangt ons hartelijk en vertelt over zijn passie. Ik hoor woorden die ik nog nooit gehoord heb … icosaeder, vector equilibrium, dodecaëder.

Ik ga in de dodecaëder staan, kun je geometrie ervaren? Het is tenslotte een ervaringstuin.

Ik ervaar vooral verwondering en ook bewondering hoe het mogelijk is dat iemand dit kan maken. Het is geweldig en ik vind het razend interessant. Maar vooral ook mooi. Het lijkt soms wel of ik op een vreemde planeet ben.

Behalve deze grote vormen maakt Boombaard ook kleinere tuinobjecten, zoals bijv. vlinders en kippen, die heel betaalbaar zijn. Maar nog steeds te groot voor mijn dakterras.

Van oude gasflessen maakt hij ook prachtige vuurschalen. Die kun je ook leren zelfmaken in een workshop. Wat een veelzijdige kunstenaar! Ik ben blij dat we dit ontdekt hebben.

De week zit er bijna op. T&E komen vanavond thuis. Dus moest er vanmorgen eerst gepoetst worden. Ook nog een laatste ronde door de tuin en nog wat wieden. Na het bezoek aan Boombaard gaan we gezellig eten in het Oude Wapen. Als we terugkomen zijn T&E er al. We hebben samen nog een heerlijke avond met ervaringen uitwisselen. Een gezellig ontbijt de volgende morgen, en dan weer terug naar het normale leven. Dag mooie plek, het was een voorrecht hier een week te mogen zijn.

Blij in Blijham (6)

Een hele morgen lekker door de tuin struinen. Allerlei vlinders fladderen om me heen. Zoals deze mooie Dagpauwoog:

Opeens zie ik een vlinder die ik niet ken. Zelfs meer dan een. In de boekenkast vind ik een vlindergids, maar de soort zie ik niet zo 1,2,3. Even dacht ik aan een ijsvogelvlinder, de bovenkant van de vleugels lijkt er een beetje op, maar de onderkant helemaal niet. Trouwens, die is vrij zeldzaam en komt hier in het noorden ook niet echt voor.

Via internet en een facebookvriendin lukt het uiteindelijk. Het is een Landkaartje, die heeft in de zomer een andere verschijningsvorm dan in de lente. Het lijken twee verschillende soorten, maar dat is dus niet zo, nooit geweten!

Ik kende wel de oranje voorjaarsvorm, maar deze zomervorm is donkergekleurd. Prachtige vlinder (Araschnia levant).

Ze laten zich eerst nog niet makkelijk op de foto zetten. Tijdens het wieden doe ik steeds een poging. Het duurde even voordat ik ze met helemaal geopende vleugels kan vastleggen, maar uiteindelijk lukte het:

Het is  vandaag een heerlijke warme, zonnige dag, tegen de 30 graden. In de middag fietsen we naar Winschoten en bezoeken twee plaatselijke kringloopzaken. Leuk vind ik dat altijd, en door het warme weer was het er erg rustig.

Ik zag wel dingen die ik gekocht zou hebben als we in de buurt zouden wonen, zoals bijvoorbeeld dit kastje voor een paar euro ...

… maar we hebben ons beperkt tot wat boeken. Het groentekookboek is uit 1992 en er staat een stempel in met St. A.V.G. Leer-/Werkprojecten, Hoendiepskade 31, Groningen, maar daarover kan ik niks terugvinden op internet. Een beetje gedateerde, maar wel weer bruikbare recepten.

Het boekje van M.C.H. Ruys is niet van de bekende tuinarchitecte Mien Ruys, maar van haar zus Maria, die het schreef "Aan mijn Zuster Mien Ruys". 

Er staat geen jaartal in, maar aan het lettertype te zien is het een al wat oudere uitgave. Via internet kom ik erachter dat het uit 1954 is.

Erg leuk boekje voor 1,50 (bij de dure kringloop volgens intimi).

De andere boeken zijn van Mijn Architect. Tevreden met onze vondsten pakken we een terrasje in de schaduw. Nog wat boodschappen doen en dan weer gauw terug naar de tuin. De potplanten schreeuwen om water.

Een supersimpelsnel vakantiemaaltje en tot na zonsondergang buiten genieten.

Ach, wat gaan de dagen snel.

Blij in Blijham (5)

In de bostuin kun je altijd verkoeling vinden tijdens deze warme dagen. Prachtige bomen staan daar. Aan de andere kant van de tuin is ook een bosgedeelte, daar huizen de kabouters.

Maar nu eerst de voorbereidingen doen voor het etentje vanavond. Leuk vind ik dit, een ‘Eet Lekker Mee’ op locatie, natuurlijk plantaardig. Het menu bestaat uit een groenteschotel van kriel- en zoete aardappels, wortels, paprika, champignons en ui. Rijst- en linzenburgers en een bonensalade en veganaise.

Het toetje was hazelnootvla, wel met dierlijke slagroom, want hier nergens sojaslagroom kunnen vinden.

Het etentje is erg gezellig.

Ik geef mijn gasten een rondleiding door de tuin, dat gaf me een vreemd gevoel,  een pijnlijke steek van verlangen … hé, wat zou ik graag een eigen tuin willen hebben.

Blij in Blijham (4)

Vanmorgen vooral in de tuin bezig, in de vroege middag fietsen we naar Winschoten.
Er is daar een woonhuis dat Mijn Architect wil bekijken. Het is van de architect Herman Haan, ik schreef hier ook over hem.

Het is een prachtig modern, wit huis, het is bijna niet te geloven dat het uit de jaren 30 stamt. Dat betekent dat het nu 70 jaar oud is.
We fietsen door naar de stad en gaan een taartje eten.

Daarna weer snel terug, want het is prachtig weer, lezen in de hangmat, wat niet echt makkelijk is ...

Dus maar weer nuttig zijn, de velletjes verwijderen van de hazelnoten voor het toetje van morgen, ik kon geen blanke hazelnoten vinden, zodoende …

Ik ontdekte nog een stiekeme bezoeker tussen de bloemen: