Vekaanzie in Grunnen (6)

Veel regen vannacht, leuk geluid op het dak terwijl je in bed ligt.
Toch hoop ik dat het vandaag droog zal zijn, vandaag vertrekken we uit de polder en fietsen via Winschoten naar Westerlee.
Eerst nog een uitgebreid ontbijt.

En tot slot ook nog even het Ambonezenbosje in, ik ben benieuwd of er paddestoelen staan.
Dat viel een beetje tegen.
Toch is het een belangrijk bosje, las ik, er schijnen zo'n 16 verschillende soorten vogels te broeden. Daarnaast zijn er ook ree, haas, muizen, bunzing en vleermuis aanwezig en diverse vlindersoorten.
Los van de heftige geschiedenis vind ik het een mooi bosje, zo'n contrast bij het lege landschap van polder en dijk. Die website is trouwens een aanrader.

In het gastenboek lezen we dat een paar weken geleden een man met zijn drie broers hier verbleef. Ver van de bewoonde wereld, net als zijn ouders destijds. Hij is hier geboren en een paar jaar later naar Appingedam verhuisd.
Hij schrijft: Hoe was het om hier met je kinderen ver van de bewoonde wereld wakker te worden in een omgeving van leegte? De schoonheid van de omgeving in schril contrast met de emoties van mijn ouders.
We zijn er door geraakt, hoe komt dat? Door de plek en wat we er over gelezen hebben? Door de sfeer en het weer?

We wandelen verder door het bos ... ik richt m'n aandacht op paddestoelen en vind er enkele:

Dat wordt vast wel goedgemaakt op ons volgend adres, vermoed ik.
Een blik op onze hut vanuit het Ambonezenbosje:

De eerste gast schreef in het gastenboek in mei 2017, dus ik neem aan dat die hutten er nog niet zo lang staan.
Een aanrecht van Mortex (denk ik) lijkt me niet zo'n goed idee. Bij 't Zielhoes was er al een opening bij de gootsteenbak en hier zie ik ook al zwakke plekken, ook in de doucheruimte. Dat is jammer, want voor je het weet ziet het er niet meer uit.
Wat we ook een gemiste kans vinden is dat er elektrische verwarming en boiler is. Dit zou toch een mooie aanleiding zijn geweest om iets met zonnepanelen of andere duurzame mogelijkheden te doen.

Al met al is dit een geweldige plek. En zo'n hut is voor ons als anti-kampeerders goed te doen. Eigenlijk zijn we blij dat het zulk onstuimig weer was, dat gaf de plek wel meerwaarde.
Als het heel mooi weer zou zijn geweest, ben je natuurlijk veel meer op stap en slaap je alleen in de hut.

Een laatste blik vanuit de hut op het landschap:

Nog een soepje, inpakken en opruimen en dan stappen we op de fiets naar onze volgende bestemming.

We maken een sanitaire stop in Winschoten, bij het Rozenpaviljoen en dan verder naar onze vrienden in Westerlee. Ook zo'n fijne plek!
Een heerlijke avond bij J&H met lekker eten, leuke gesprekken en heerlijk slapen.

Vekaanzie in Grunnen (5)

Bij het ontwaken is de lucht grijs en het regent.
Toch waait het weer open. Buienradar geeft code oranje voor Noord-Nederland. We kleden ons goed aan en lopen onder, op en achter de dijk.
We zien twee witte reigers, grote hazen en vogels waar ik de naam niet van weet.
Het is hier prachtig! Wel moeten we slalommen tussen de schapenstront. Het lijkt of ze dat bijvoorkeur op de weg doen, dus uitkijken, want het is nogal glibberig.
De kwelders kleuren cortenstaalrood van de zeekraal en de vergezichten zijn adembenemend.

Op de foto's zie je misschien niet goed hoe hard het waait, maar ik heb er ook een aantal zoals deze:

Bijzonder dat die schapen geen last van de wind schijnen te hebben.
Ze blijven ons stoïcijns aanstaren.

Opeens gaan ze allemaal blij voor me uit rennen. Wat denken ze? Dat ze ergens anders naar toe mogen? Ik krijg ze allemaal bij elkaar. Toch nog iets geleerd, ooit bij de workshop schaapherder.

De wind wordt steeds heviger. Als we teruglopen hebben we wind tegen, en komen amper vooruit.

Een moment van onoplettendheid en ik zet mijn voet verkeerd op het wildrooster, en mijn onderbeen verdwijnt in de diepte, met een pijnlijke schaafwond en een bont en blauw scheenbeen als gevolg. Stommer dan een schaap, die kijken wel uit! Als de pijn wegtrekt valt het allemaal wel mee, gelukkig.

Weer in onze hut waar het lekker warm is. Er is elektrische verwarming en de panelen hangen aan het plafond. We vragen ons af waarom hier geen zonnecollectoren zijn, zou wel passend zijn, dachten we.
Maar het is niet nodig om de verwarming vaak aan te doen, door het grote glasoppervlak komt genoeg zonnewarmte binnen en is het hier steeds behaaglijk.

Ik lees in het boek van Mijn Architect (Filosofie van het landschap van Ton Lemaire) op een willekeurige bladzijde de eerste regel: Een andere oplossing was de veduta: een uitzicht op de verte vanuit een venster, waardoor de buitenwereld in verband kon worden gebracht met de beslotenheid van een binnenruimte.

Hoe toepasselijk!
Ons venster is als een TV, elke keer weer ander beeld.
Als ik even niet gekeken heb is het weer veranderd, eerst twee schapen, dan opeens zeven. Of opeens loopt een gestalte op de dijk en is plots weer verdwenen Maar het mooiste vind ik de steeds wisselende kleuren ... groen, grijs, wit, blauw.

Ook bijkomstig ... we kunnen weinig anders, er is geen WiFi, we kunnen nu niet gaan fietsen naar een dorp, we kunnen alleen maar lezen en schrijven en kijken.
Als dat geen onthaasten is.

Tegen drie uur lijkt het of de wind iets minder wordt en de zon schijnt. We gaan het wagen, fietsen naar Finsterwolde, ruim 6 km. We zien onderweg veel afgewaaide grote takken, zelfs omgewaaide bomen. Opeens moeten we het fietspad af, er ligt een ontwortelde boom over. Even iedereen op Facebook in de maling nemen:

Als we bijna bij café de Pitstop zijn barst er een regenbui los. We vluchten naar binnen.
Dan maar even een wijntje drinken, onder het genot van harde levensliederen.

Maar al snel komt de zon terug en fietsen we een stukje verder, naar Party Centrum Finnewold.
We zijn hier eerder geweest, leuke mensen die er wat van maken.
We eten er heerlijke patatjes en bieterballen, ze zijn niet 100% vegan, maar smaken superlekker.

We fietsen terug, met zijwind door de Reiderwolderpolder en de Carel Coenraadpolder.
Thuisgekomen gooi ik twee soorten kant-en-klaar bij elkaar, warm het op en dat is ons avondeten, best lekker. Alles zal wel goed smaken na zoveel buitenlucht, maar vooral handig dat het in 3 minuten klaar is.

Dan genieten we nog van de geweldige volle maan en de sluierbewolking.
Het is stil hier, een beetje spannend met gedachtes over de historie van dit plekje.

Vekaanzie in Grunnen (4)

Na het ontbijt gaan we inpakken en opruimen. Vandaag vertrekken we naar de volgende hut. Het oorspronkelijke plan was om hier van 't Zielhoes naar Hongerige Wolf te fietsen, dat is zo'n 60 km.
We besluiten het toch maar niet te doen, er staat zo'n stevige wind, er dreigt veel regen, en dat op een OV-fietsje.
Dus hoe kom je van Usquert naar Winschoten?
Via Groningen.
Handig is wel dat we in Groningen nog wat proviand in kunnen slaan bij de Vegansuper.
Ik heb behoefte aan vitamientjes en neem een lekkere groene smoothie. Mijn Architect gaat voor warme chocolademelk met slagroom, vegan ofcourse.

Als we in Winschoten arriveren is het nog steeds droog. De wind is wel steviger geworden. We fietsen via Beerta naar Finsterwolde, we hebben windje mee dat scheelt!
In Finsterwolde pauzeren we even bij het plaatselijke café de Pitstop voor een glaasje wijn.
Daarna het laatste stuk fietsen via Ganzedijk, Hongerige Wolf en dan zijn we er...

... bij de trekkershutten van het Groninger Landschap. We hebben de laatste, bij de dijk.

Eigenlijk is deze plek nog mooier dan de vorige bij 't Zielhoes.
Er staan vier van deze hutten hier. Toen ik ze in juli voor het eerst zag, wilde ik hier gelijk eens logeren.
De hutten hebben namen als: De zeekraal, de brandgans, de kluut, en de zeeaster, die hebben wij.

Er staat een stevige wind, maar we worden beschut door het Ambonezenbosje.

Deze hutten staan bij de dijk in de Carel Coenraadpolder en zijn gebouwd in het kader van het project Kiek over Diek.
Onze eerste keer op deze plek was in 2008, met mijn broer en schoonzus, op zoek naar de Giervalk (toen stonden er nog geen hutten) en dit jaar nog, tijdens het Festival Hongerige Wolf, in juli.

De hut is hetzelfde als die bij 't Zielhoes, hoewel wat meer handige dingen zoals handdoekhaakjes in de keuken, een vergiet, een hoeslaken en een overkapping voor de fietsen. Hier hoef je niet ergens de sleutel te halen, we hebben een code gekregen en daarmee kan je de sleutel uit een kastje pakken.

We eten een broodje nepkaas met een kop Veggie Noodle Soup, erg lekker zijn die.
We lopen nog even de dijk op en begroeten onze buren, de schapen.

En natuurlijk moet Mijn Architect de lamp weer even verhangen.

Vekaanzie in Grunnen (3)

Vroeg slapen en dus vroeg wakker, ongeveer half 5. Even wachten op de kerkklokken, zoals thuis gewend ... maar natuurlijk hier niet. Helemaal niets te horen.
De buitenlamp van de hut achter ons is aan, waarschijnlijk hebben de vorige huurders het vergeten uit te doen (het gaat alleen in donker aan). Ik ben er niet helemaal uit of ik het prettig vind of niet. We hebben hierdoor een zwakke lichtstreep in de slaapkamer, zonder dat zou het echt pikkedonker zijn.

Uiteindelijk, na wat lezen, toch weer in slaap gevallen.
Als we weer wakker worden, is het bijna licht. Mijn Architect zag een grote haas langs onze hut rennen.
Prima douche in de hut!
We ontbijten met Nescafé espresso, appel, en broodjes, supersimpel ontbijtje. Het gaat regenen. Maar onze hut is cosy en warm.
Gewoon lekker lezen en wachten tot het droog wordt.

We houden de buienradar in de gaten, als we het wagen om een fietstochtje te maken gaat het een groot deel goed, maar krijgen we toch een buitje over ons heen. Kunnen we gelijk testen of onze regenkleding voldoet. Haha, je wilt toch een Groningse meid worden? Hup, gewoon doorfietsen. 

We fietsen naar Warffum, niet voor het museum, dat kennen we al, we waren er vorig jaar en in 2011, maar voor Grand Café het Spijslokaal. 
We zitten net binnen bij het Openluchtmuseum het Hoogeland en het begint weer te storten. Maar we zitten droog op een fijne plek. Lekker wijntje en Grunneger mosterdsoep, zoals verwacht niet vegan, maar de soep is vegetarisch, dus nemen we die en het smaakt prima.

We zouden nog een keer bij iemand op bezoek gaan hier in Warffum, we twijfelen ... maar nee, hadden we beter moeten plannen en afspreken. Een andere keer maar.
Op de terugweg doen we nog wat boodschappen bij de plaatselijke supermarkt en fietsen dan terug.
Wat een prachtige luchten. 

Midden op deze foto staan de trekkershutten, maar net niet zichtbaar:

Vanmiddag bezoek, zij hebben een prachtige boerderij in Groningen gekocht. Voorlopig wonen zij daar twee dagen per week. Als we terug bij de hut aankomen, komen M&M net aan rijden, wat vind ik dat leuk!
Ze hebben lekkere hapjes en wijn mee en natuurlijk hun twee uberschattige droppies van hondjes. Het is supergezellig, met lekkere hapjes, wijn en hun twee droppies van hondjes.

Als zij vertrokken zijn is het snel donker. 's Avond eten we nog een hapje uit een doosje, we blijven in kampeermodus, ik heb eens pak kant-en-klaar mac&cheeze meegenomen.
Gewoon pasta koken, zakje Cheeze mix erbij en een pakje haverroom ... klaar.  De lepelpot fungeert als vergiet. Het is eetbaar, hahaha.

Tijden het 'koken' hoor ik een dikke bromvlieg en als ik naar buiten kijk zie ik UFO's.
Het zijn drones, twee mannen besturen ze vanaf de parkeerplaats hier. Ik loop er naartoe en maak een praatje. Wat gaan ze hard, zeg ik. Afhankelijk van de wind kunnen ze wel honderd, zegt een van de mannen. Maar het wordt te donker, dus vertrekken ze. Bijzonder hoor.
Dan is het weer stil. Omdat we geen WiFi hebben, zijn we ouderwetsch een boek aan het lezen. En gewoon niks, luisteren naar de wind en overvliegende ganzen en kijken naar de volle maan.

Het middelste licht is de buitenlamp van de hut naast ons, toch wel jammer dat tie aan is.

Vekaanzie in Grunnen (2)

Vanmorgen een beetje brak. Maar na wat druiven, banaan en paracetamol weer helemaal oké. Lekker uitgeslapen. We fietsen naar de Vegansuper in de Ebbingestraat, dat is vlakbij de bnb. Alles is daar veganistisch, geweldig dat Groningen zoiets heeft!

We nemen daar koffie en een broodje hamburger.

We slaan nog wat proviand in en dan verlaten we de stad. We pakken de trein naar Usquert. Het voelt heel vrij om zo basic op vakantie te zijn. We hebben twee tassen op de fiets een met kleding, handdoek, kussensloop en toilettas en een met proviand. We hebben geen laptops bij ons, dat was vooral voor Mijn Architect even slikken (hij heeft wel de iPad in z'n rugzak), maar we zullen komende dagen toch vaak zonder WiFi zijn. Verder hebben we twee slaapzakken onder de snelbinders. Dat is alles.

Als we vanaf het station in Usquert met stevige wind naar 't Zielhoes fietsen zien we iemand met iets wat lijkt op een wapperende lap. Dichterbij gekomen zien we dat het een vrouw is die een witte jurk in de boom wil hangen. Ze is net wat te klein en Mijn Architect biedt aan om te helpen.
Het is een schitterend gezicht, die jurk in de wind. Het kan niet anders dan dat het fraaie foto's zullen worden. Als ik haar naam later Google (Marleen Brauers) blijkt zij inderdaad fotograaf te zijn en maakt prachtige foto's! Zo hebben wij toch vaak bijzondere ontmoetingen.

Er staan tegenwoordig ook van die mooie trekkershutten bij 't Zielhoes, voor twee nachten heb ik er een gereserveerd. Het zijn mooie strakke huisjes, niet echt goedkoop, maar wat zijn ze gaaf! Trekkershut of Tiny house.

De sleutel halen we op bij 't Zielhoes. Er is bijna alles wat je nodig hebt (behalve een koelkast, maar die missen we niet echt, zetten het zo nodig wel buiten). Vreemd is wel dat er een map is, maar die is helemaal leeg, helemaal geen info.
Ook geen gastenboek.

Hoewel ik gek op koken ben, ga ik dat deze week niet doen ... gewoon wat eten uit pakjes en zakjes. Even niets hoeven bedenken, geen gesjouw met boodschappen en geen afwas.
Ook dat is vakantie, kijken hoe dat bevalt. Eenmaal geïnstalleerd genieten we in onze hut van een lekker soepje. Die is alvast erg lekker

We lopen even de dijk op. Het haventje is nu helemaal dichtgeslibd.

We hebben geluk, het is nog steeds droog.

Als we in 't Zielhuis wat gaan drinken en eten - hier is niets vegans te krijgen, dus een bordje patat en een wijntje - begint het een beetje te regenen.
We hebben vandaag alles droog doorstaan, wie weet hoe het morgen zal zijn.

Als het donker wordt is het helemaal knus in de hut. Mooie zonsondergang.
Stil en echt donker.