Tulpen

De maand april had wel mooie dagen, maar toch, in mijn herinnering heeft het de helft van de maand alleen maar gewaaid. Als je lekker bezig bent in de tuin, word je er op een gegeven moment wel moe van. Windkracht 4/5 vind ik net te veel.

Maar verder begint alles heerlijk te groeien en te bloeien. Eèn soort wil ik hier even uitlichten: de tulp.

Ik heb er nog (te) weinig, maar gestaag komen er steeds bij. Enkele soorten stonden al in de tuin, in het L-perk en, wonderlijk, ze komen nog steeds terug en vermeerderen ook nog. Ik dacht dat alleen botanische tulpen dat deden. Ik ken de soortnaam niet, maar ik vind ze heel mooi:

Deze donkere is maar alleen:

Van deze Tulipa Tarda had ik er twee dit jaar:

        

De soorten die ik herfst 2020 in de grond stopte, zijn allemaal weergekomen, zoals Tulipa ‘Spring Green’ (viridiflora) in het Witte perk:

Tulpen die helemaal opengaan bij zon en zich weer sluiten vind ik extra leuk, zoals deze Tulipa ‘Peppermintstick’ in het Stenen Tijdperk:

Ik heb afgelopen herfst ook wat nieuwe gepoot, deze Tulipa ‘Green King’ (ook een viridiflora tulp), verdeeld over Perk-2, het Witte perk en in de groengrijze bloempotten.

Dit schattige tulpje in het Berkperk is ook nieuw: Tulipa clusiana, ik had de ‘Cynthia’ besteld die zou roomgeel, een rode waas en mooie groene randjes aan de buitenkant hebben, maar ik vermoed dat ik per ongeluk ‘Sheila’ gekregen heb, die is veel meer rood en geel. Ach, ook leuk, maar ik ging het wel navragen bij Nijssen. Kreeg ik als antwoord dat het inderdaad niet ‘Cynthia’ was, en dat zij bij mijn volgende bestelling 10 nieuwe, gratis bolletjes toevoegen. Wat klantvriendelijk!

Bij een stalletje langs de weg vond ik potjes met kleine meerbloemige tulpjes, ‘Little Beauty’. Ik kijk er naar uit als ze open gaan, ze schijnen een korenblauw hartje te hebben. Ik heb ze in de pot in het midden van het nieuwe Perk Guillaume gezet.

En hier zijn ze open:

Het meest blij ben ik met Tulipa sylvestres, de bostulp. Ze staan in het nieuwe Perk Louis, wat nogal kaal is, en ze hadden het behoorlijk te stellen met de harde Oostenwind. Maar dapper hielden ze stand. 13 April verschenen de knoppen:

De meeste tulpen komen uit het Ottomaanse rijk, maar deze bostulp of wilde tulp komt uit Europa. Op de blog Exoten in Nederland vind je een interessante blog over deze tulp.

Dit jaar hebben boeren rondom ons dorp bollen gepoot, ongelooflijk veel bollenvelden kom je tegen. Hoewel het niet om de bloemen gaat, maar om de bollen en ze binnenkort onthoofd worden èn het geen geheim is dat de teelt met ontzettend veel gif gepaard gaat, ben ik toch onder indruk als ik er langs fiets. Ik ben niet de enige ...

We kunnen blijkbaar concurreren met Noord-Holland, want ook hier komen drommen toeristen kijken, parkeren op de rand van een veld en vertrappen sommigen de tulpen om middenin een selfie te kunnen maken. Soms staan er gewoon files! Dat is wel weer bizar voor deze streek.

Witte kwikstaartjes

Halverwege maart vielen ze ons opeens op. Eerst een, later twee witte kwikstaartjes, ze renden dagelijks over het terras. Ze pikten minuscule insecten van de stenen, voor ons onzichtbaar, maar er was blijkbaar voldoende. Als ze hard achter insecten aanrenden leken de pootjes op wielen.

Als ze in maart massaal terugkeren heeft elke boerderij z’n eigen paar, las ik op de site van de Vogelbescherming. Ik hoopte al dat ze zouden blijven.

We zagen dat ze het nieuwe houthokje inspecteerden, verschillende holletjes tussen de haardblokken werden uitgebreid bekeken. Uiteindelijk vonden ze de ultieme plek, bovenin het houthok, met achter het insectenhotelletje een ingang.

Nu konden we meegenieten van het verzamelen van nestmateriaal, er werd gewikt en gewogen. Als ze allebei de akker opvlogen, keek ik snel of ik al iets kon zien en zag een ontroerend begin van een nestje.

Het bouwen ging gestaag door. Soms kwam een derde kwikstaart het terras op, maar die werd resoluut weggejaagd.

Het eerste wat ik 's morgens zag als ik de gordijnen open deed, was ons paartje kwikstaartjes. Je werd zo vrolijk van hun ‘gekwik’.

Tot vandaag.

Ik zag ze eerst nog fourageren vlakbij het keukenraam en opeens hoorde ik een doffe bonk, niet eens heel hard … en daar lagen ze. Eentje was direct dood en de ander stierf in mijn hand.

Wat was het? Schrokken ze ergens van? Opgeschrikt door de sperwer? Was er een gevecht? Ik zal het nooit weten. Allebei tegelijk, zo bizar.

Verschrikkelijk … ik was er echt even kapot van.

Al die energie gestopt in het maken van een nestje, alles voor niks. Misschien wel een gelukje dat er nog geen eitjes of jongen waren.

Kleine troost is dat de merels weer een nest aan het bouwen zijn in het oude houthok, dat daarboven in de nestkast vermoedelijk een koolmees nestelt en dat er in de villa weer pimpelmezen zitten. Ook de kauwen hebben de schoorsteen weer bezet.

Maar wat mis ik die kwikstaartjes.

Fritillaria

In Domies Toen is een rondwandeling langs Fritillaria's. Nu ik zo enthousiast ben over deze plant is dat natuurlijk een buitenkansje. Ik heb zelf een aantal Kievitsbloemen in de tuin en dus die twee Keizerskronen.

Tijdens de rondwandeling leren we dat er veel meer soorten bestaan, wel tot 140. De Kievitsbloem is de enige inheemse. Het is normaal dat de kievitsbloemknop voor de bloei bij kou en schrale wind tegen de grond komt te liggen. Ik dacht dat mijn kievitsbloemen omgewaaid waren en ik wilde ze al rechtop zetten. Maar dat doet hij dus om zich te beschermen. Zodra de bloei begint tilt de steel langzaam de bloem omhoog.

Als je in de Nijssen catalogus kijkt zie je dat er elf pagina's met verschillende Fritillaria's zijn. Met prijzen van 100 voor 17,— tot wel 1 exemplaar voor 17,50!

Het geslacht Fritillaria wordt door botanici is zes verschillende secties verdeeld. In Domies Toen (die een Frittilaria in het logo heeft) staan 26 soorten en in het net nieuwe gidsje staat welke bij elkaar horen en waar ze thuis horen.

Er staan ook werkelijk prachtige panelen in de tuin tentoongesteld, deze zijn gemaakt door de botanische tuin in Warschau.

Enkel soorten in Domies Toen met de nummers die verwijzen naar beschrijving in de gids.

nr. 1, Fritillaria michailovskyi:

nr. 4, F. raddeana:

nr. 6, F. ‘Early Passion’:

nr. 7, F. ‘Red Beauty’:

nr. 17,  F. sewersowii:

nr. 26, de bekende Kievitsbloem, Fritillaria meleagris:

Fraaie planten! In augustus nog maar wat meer soortjes aanschaffen.

Keizerskroon

Afgelopen herfst heb ik twee bollen van de Keizerskroon aangeschaft. Ik had nooit aandacht voor deze plant, omdat ik dacht dat ze altijd oranje waren. En dat is niet mijn tuinkleur.

Maar ik ontdekte dat er ook gele en rode bestaan, en omdat ze een ‘vossengeur’ verspreiden zouden ze mollen en woelratten weghouden. Van de mollen heb ik weinig last, maar de gangen en gaten die de woelratten of -muizen (ik weet het niet, ik heb ze nooit gezien) maken, storen me wel. Vooral in het Berkperk en in de nieuwe perken van de Le Roytuin. Ook onder de paadjes daar. Soms zakt mijn voet helemaal weg.

In het blaadje van Velt las ik nog een andere tip: ze zouden niet van menselijke urine houden. Ook maar uitgeprobeerd. Gewoon ochtendplasje verdunnen met water en in de gaten gieten.

Wat precies geholpen heeft weet ik niet, maar de gatenmakers zijn verhuisd naar de achterkant van de tuin. Daar mogen deze beestjes vooralsnog hun gang gaan.

Maar goed, die Keizerskroon dus. Fritillaria imperialis. Familie van de Kievitsbloem. Ik moet zeggen, ik ben helemaal om! Wat een schitterende plant. 

Dit is de ‘Early Passion’, op 17 maart:

En dit de ‘Red Beauty’:

‘Early Passion’, 21 maart:

‘Early Passion’, 25 maart:

‘Red Beauty’, 29 maart:

‘Early Passion’, 29 maart:

En dan wordt het 31 maart, de laatste dag van een fantastisch mooie maand, zo bizar ... sneeuw en ijskoude oostenwind. 

‘Red Beauty’ houdt dapper stand, die is ook nog wat lager (in de rode cirkel).

Er valt weinig te zien door het raam. Even naar buiten ... en daar ligt de eens zo fiere ‘Early Passion’:

Ik durf er niet aan te komen, bang dat de steel alsnog knakt. 

Geduldig wachten tot het beter wordt.

Achter in de tuin:

Het kippenhok:

Uit het raam aan de voorkant van het huis, mèt een Apache helicopter:

En dan twee dagen later ... o, wonder ... ‘Early Passion’ richt zich weer op! 

Ongelofelijk wat een kei van een plant. Ze komt dan ook oorspronkelijk van Afghanistan, Iran, Pakistan en Kashmir-gebergte.