Waddenfestival 2022

Vandaag vindt het jaarlijkse Waddenfestival plaats. Door corona is het de afgelopen twee jaar niet doorgegaan. Het wordt georganiseerd door het bezoekerscentrum in Pieterburen, waar ik vrijwilliger ben. Gisterochtend heb ik geholpen met van alles klaarzetten en vandaag heel de dag werken.

Vijf minuten vóór de opening:

Het is vooral op gezinnen met kinderen gericht. Er zijn allerlei leuke activiteiten, zoals braakballen uitpluizen, insectenhotels maken, zandkastelen maken, broodje bakken, met de huifkar naar de dijk en schilderen op de dijk of waterdiertjes zoeken op de kwelder.

Alle vrijwilligers zijn ingedeeld bij de activiteiten. Ik starte met broodjes maken voor de lunch van de vrijwilligers, een voorbeeld maken voor de insectenhotels, bijspringen bij broodjes maken voor de verkoop, helpen bij broodjes bakken met kinderen. In de middag ging ik naar de dijk, helpen bij het schilderen.

Er werden houtsculpturen verkocht door de Noord-Duitser Christoph Smith, en ik was gelijk verkocht, dat wil zeggen ik kocht er drie.

Er zijn zo'n 800 bezoekers geweest, het was een drukke, maar erg leuke dag.

Groninger Landschap

Als vrijwilligers van het Groninger Landschap moeten we onze kennis natuurlijk op peil houden of brengen. Dus gingen we dinsdagavond 11 mei op excursie met de huifkar naar de Klutenplas.

Is het al weken droog, gaat het die avond flink regenen en is het bitterkoud bij de dijk. De excursieleider, Arjan Hendriks, natuurbeheerder district Noord, heeft nergens last van en gaat gewoon door met zijn leerzame verhaal, terwijl wij natter en natter worden. Uiteindelijk gaan we maar in de huifkar zitten, maar warm werden we niet meer. Arjan stelde voor om nog even over de dijk de kwelder op te gaan, maar daar had niemand trek in. Hopelijk doen we het nog een keertje over met beter weer.

Het weer vandaag, bij de Medewerkersdag van het Groninger Landschap, was een stuk beter! Het was bij de Coendersborg in Nuis.

Er was een prachtige wandeling uitgezet en we konden genieten van een heerlijke biologische lunch, ook met keus in vegan. Er was fijne muziek en in een mooie Citroënbus kon je jezelf op de foto zetten, grappig!

Het Groninger Landschap zorgt goed voor z'n vrijwilligers en de partner mocht ook mee. Kortom een heerlijke dag!

Geel

Hadden gisteren de witbloeiers de aandacht, vandaag is geel aan de beurt. Ik snap nog steeds niet dat ik vroeger niet van geel hield, nu ben ik er gek op! Ik heb dan ook heel veel geel.

Een selectie:

Behalve de Gulden sleutelbloem heb ik nu ook een Slanke sleutelbloem (Primula elatior), in Perk Louis.

In het Stenen Tijdperk bloeit het Rotsschildzaad uitbundig (Alyssum saxatile):

Nu toch echt de allerlaatste bloem van de elfenbloem Epimedium ‘Frohnleiten’ op Talud-2.

De gele lis (Iris pseudacorus) hoef niet perse aan de waterkant te staan. Hier heeft hij het prima naar z'n op Talud-1 en Buiten de perken.

De Gele dovenetel (Lamiastrum aleobdolon) heeft groen blad. De soort met zilveren vlekken op de bladeren, de bonte dovenetel, is vaak een verwilderde soort die afstamt van geplante varianten. Ik heb beide in mijn tuin en vind beide mooi.

Het Spiegeleitje (Limnathes douglasii) is geel en wit, maar toch meer geel, dus mag hij hier. Het is een eenjarige moerasplant, maar hij zaait zich ook uit op niet zo vochtige plekken en doet het prima. Dit jaar staat hij in Perk-1 en Perk-3. Ik hou van planten die zelf een plekje vinden. Hij trekt ook bijtjes en zweefvliegen aan.

Toen ik een keer rondstruinde bij Kwekerij Brandenburg zag ik leuke gele bloemen, maar niet in de bedden, maar her en der daartussen. Ik vroeg wat dat voor plant was en of hij ook te koop is. Het meisje antwoordde zuchtend dat hij niet te koop was, het is een invasieve plant, dat hij bijna niet weg te krijgen was en ze nog geen tijd had gehad om hem weg te halen.

Ik vond hem mooi, deze Gele maskerbloem (Mimulus luteus) en vroeg of ik een stek mee mocht nemen. Dat mocht, maar zij raadde het me ten sterkste af. Gek wordt je ervan, zei ze nog.

Eigenwijs als ik ben, nam ik toch een stek mee. Want het is een mooie plant. Na speuren op internet begreep ik dat hij z'n ongebreidelde groeikracht vooral langs vochtige oevers heeft. De uitgebloeide bloemen heb ik vorig jaar verwijderd voordat er zaad kwam.

Dit jaar zijn er wat meer, maar ik hou hem in de gaten.

Doronicum pardalianches, Hartbladzonnebloem. Het is een stinzenplant die ik ooit gekocht heb in Domies Toen. Mooie plant:

De Gouden regen, die op sterven na dood was toen wij hier kwamen, is dit jaar adembenemend mooi. Hij heeft zich weer helemaal hersteld. Prachtig!

Wit

Opeens viel het me op dat ik best veel witte planten heb. Soms zie je tuin prachtig oplichten door al dat wit. In het Berkperk en in het Stenen Tijdperk staat Iberis sempervirens, de Scheefkelk, die flink gegroeid is:

Damastbloem (Hesperis matronalis ‘Alba’) bloeit ook al uitbundig:

Natuurlijk ontbreekt Lievevrouwebedstro niet (Galium odoratum), bijna overal in mijn tuin kom je haar tegen:

Ook een favoriet: Haarlems klokkenspel (Saxifraga granulata var. plena), na een moeilijke start heeft deze zich al aardig vermeerderd. Op deze site vind je leuke informatie over het plantje, die daar moeder aller stinzenplanten genoemd wordt.

Van Daslook, Allium ursinum, word je ook blij, mooi blad en bloem, het vermeerderd zich goed en het maakt niet uit als het overal tussen verschijnt, want het verdwijnt vanzelf weer. En het is lekker en gezond.

Op Talud 1 groeit Grote muur (Stellaria holostea).

In het Witte Perk heeft het Bochtig look (Allium Zebdanense) zich ook al wat meer uitgebreid:

Ook in het Witte Perk een flinke pol Hoornbloem, Cerantium tomentosum. Op de voorgrond Anthriscus sylvestris ‘Ravenswing’, Fluitekruid of Weidekervel, met donker blad.

 

Ik vergeet nogal eens naar boven te kijken, had ik bijna de eerste keer dat de Sneeuwklokjesboom (Halesia Carolina) bloeit gemist!

Wilde planten zijn ook geliefd in mijn tuin, zoals bijvoorbeeld Look-zonder-look (Alliaria petiolata) die op verschillende plekjes door de hele tuin verschijnt. Je trekt hem er makkelijk uit als het moet, maar voorlopig nog maar laten staan, want het is een waardplant voor het Oranjetipje (net als de Scheefbloem en de Pinksterbloem).

Bellis Perenis, het Madeliefje, grasmaaien deert ze niet, integendeel, ze worden er alleen maar talrijker van. Toen we in 2018 begonnen met de tuin zag je er geen een en nu overal in het gras. In de perken haal ik ze wel weg, want daar worden het grote bladpollen die tussen de vaste planten gaan staan.

Jarig

Ik was 29 april jarig en Henny vandaag. Er werd ons wel gevraagd of we een groot feest zouden geven, want 65 en 70 jaar te worden is toch niet niks! Begin van het jaar dacht ik daar nog wel aan. Maar ik heb er geen zin in en het kost een vermogen. Verder heb je er zelf niets aan.

Nu alleen een lekker taartje gemaakt.

Mijn broer en schoonzus hadden geregeld dat onze zoon met zijn vriendin afgelopen zaterdag kwam. Dat was een geweldig leuke verassing en cadeau!

Vandaag op Henny's verjaardag had ik wat vrienden en buren eind van de middag uitgenodigd, een klein clubje en reuze gezellig. Harry Niehof had gitaar mee en speelde zomaar drie liedjes. Dat was voor Henny (en voor mij ook) een fantastisch cadeau!

Al met al geweldige verjaardagen, toch maar niet te lang stil staan bij die getallen en weer overgaan tot de orde van de dag.

Tulpen

De maand april had wel mooie dagen, maar toch, in mijn herinnering heeft het de helft van de maand alleen maar gewaaid. Als je lekker bezig bent in de tuin, word je er op een gegeven moment wel moe van. Windkracht 4/5 vind ik net te veel.

Maar verder begint alles heerlijk te groeien en te bloeien. Eèn soort wil ik hier even uitlichten: de tulp.

Ik heb er nog (te) weinig, maar gestaag komen er steeds bij. Enkele soorten stonden al in de tuin, in het L-perk en, wonderlijk, ze komen nog steeds terug en vermeerderen ook nog. Ik dacht dat alleen botanische tulpen dat deden. Ik ken de soortnaam niet, maar ik vind ze heel mooi:

Deze donkere is maar alleen:

Van deze Tulipa Tarda had ik er twee dit jaar:

        

De soorten die ik herfst 2020 in de grond stopte, zijn allemaal weergekomen, zoals Tulipa ‘Spring Green’ (viridiflora) in het Witte perk:

Tulpen die helemaal opengaan bij zon en zich weer sluiten vind ik extra leuk, zoals deze Tulipa ‘Peppermintstick’ in het Stenen Tijdperk:

Ik heb afgelopen herfst ook wat nieuwe gepoot, deze Tulipa ‘Green King’ (ook een viridiflora tulp), verdeeld over Perk-2, het Witte perk en in de groengrijze bloempotten.

Dit schattige tulpje in het Berkperk is ook nieuw: Tulipa clusiana, ik had de ‘Cynthia’ besteld die zou roomgeel, een rode waas en mooie groene randjes aan de buitenkant hebben, maar ik vermoed dat ik per ongeluk ‘Sheila’ gekregen heb, die is veel meer rood en geel. Ach, ook leuk, maar ik ging het wel navragen bij Nijssen. Kreeg ik als antwoord dat het inderdaad niet ‘Cynthia’ was, en dat zij bij mijn volgende bestelling 10 nieuwe, gratis bolletjes toevoegen. Wat klantvriendelijk!

Bij een stalletje langs de weg vond ik potjes met kleine meerbloemige tulpjes, ‘Little Beauty’. Ik kijk er naar uit als ze open gaan, ze schijnen een korenblauw hartje te hebben. Ik heb ze in de pot in het midden van het nieuwe Perk Guillaume gezet.

En hier zijn ze open:

Het meest blij ben ik met Tulipa sylvestres, de bostulp. Ze staan in het nieuwe Perk Louis, wat nogal kaal is, en ze hadden het behoorlijk te stellen met de harde Oostenwind. Maar dapper hielden ze stand. 13 April verschenen de knoppen:

De meeste tulpen komen uit het Ottomaanse rijk, maar deze bostulp of wilde tulp komt uit Europa. Op de blog Exoten in Nederland vind je een interessante blog over deze tulp.

Dit jaar hebben boeren rondom ons dorp bollen gepoot, ongelooflijk veel bollenvelden kom je tegen. Hoewel het niet om de bloemen gaat, maar om de bollen en ze binnenkort onthoofd worden èn het geen geheim is dat de teelt met ontzettend veel gif gepaard gaat, ben ik toch onder indruk als ik er langs fiets. Ik ben niet de enige ...

We kunnen blijkbaar concurreren met Noord-Holland, want ook hier komen drommen toeristen kijken, parkeren op de rand van een veld en vertrappen sommigen de tulpen om middenin een selfie te kunnen maken. Soms staan er gewoon files! Dat is wel weer bizar voor deze streek.