Zonsopgang

Deze maand worden we verwend met mooie zonsopgangen, een reden om uit bed te gaan. Vanmorgen om half 8:

Broccoli

Een buurvrouw vroeg of ik zin had om mee te gaan om broccoli te oogsten. Dat soort dingen vind ik altijd leuk. Het was deze zaterdag bijna overal in Nederland mooi weer, behalve in Groningen, daar hadden we heel de dag dikke mist. Maar het was niet erg koud en het was voor een goed doel, de broccoli was bestemd voor de Voedselbank. Als broccoli voor de eerste keer geoogst is, maakt de plant nog veel nieuwe zij-stronken. Prachtige, iets kleinere, broccoli's.

Voor de boer is het niet rendabel om dit nog eens te oogsten, hij kan er ook niet meer met een machine over, want veel te nat.

Dus liepen we met een klein groepje mensen te soppen en te glibberen tussen de planten door en met grote messen de stronkjes afsnijden. We vulden een hele aardappelkist en mochten voor onszelf ook wat meenemen. Dankbaar werk.

Her en der stonden stronken in de bloei, ik vond ze erg mooi, ook fijn voor een verdwaald insect nog op zoek naar wat voedsel. Ik nam er eentje mee naar huis.
Boeketje doorgeschoten broccoli in een vaas van Jan, prachtig toch?

Hare majesteit Wesp en brandhout

Vroeger, na elke nieuwe steek van een wesp zwol het aangedane lichaamsdeel steeds meer op. Zo erg dat ik erg bang werd voor wespensteken en ze dus bij voorbaat al doodmepte. Tot ik dacht, dit is toch te gek, ik kan toch niet alle wespen doodslaan en de rest van mijn leven bang zijn? Sinds het moment dat ik niet meer bang was, ben ik ook nooit meer gestoken.

Het blijven hinderlijke beestjes. Je kunt er alleen anders naar gaan kijken als je je er een beetje in verdiept. Eigenlijk is het fijn dat er wespen zijn. Ze vangen gigantisch veel vliegen en muggen, die ze aan hun larven voeren. De wespen voorzien in hun energiebehoefte middels zoetstoffen die door de larven worden uitgescheiden. In de zomer zijn de larven volgroeid en dan houdt de lekkernij op. Pas dan begint de last, ze moeten nu elders op zoek zoals bijvoorbeeld naar onze limonade. Vandaar de naam Limonadewespen.

De wespensoorten die ik het meest zie zijn de Gewone wesp (Vespula vulgaris) of de Duitse wesp (Vespula germanica), maar het verschil tussen die twee zie ik niet.

De Franse veldwesp (Polistes dominula) zie je ook steeds meer. Op mijn dakterras in Gouda had ik destijds veel Franse veldwespen. Als mensen bang waren maakte ik de grap dat de Fransen slank en vriendelijk zijn en de Duitsers irritante lastpakken.😅

Nu het zo slecht gaat met de insecten moeten we ook maar de wespen beschermen. Behalve dat ze veel vliegen en muggen vangen, ruimen ze ook kadavers op. En ze de bestuiven ook.

Eigenlijk zijn ze ook best mooi. Ik hou er niet zo van om bij dieren te spreken van nuttig of onnuttig, ieder beestje heeft z'n plaats in de natuur.

Vanmorgen was ik houtjes aan het hakken en kwam ik op verschillende houtblokken een paar keer een dode wesp tegen. Dood? Nee, het zijn overwinterende koninginnen. Dat las ik bij een wespenkenner op facebook. Vleugels en antennes worden veilig weggeklemd tussen de poten. De lange zit tot het voorjaar is begonnen, zo hopen ze volgend jaar weer een nestje te kunnen starten.

Ik heb drie houthokken, het oude houthok:

Het grote houthok:

 

en het nieuwe houthok:

De houtblokken waarop ik de wespen aantrof, heb ik voorzichtig weggestopt in een vak voor het jaar 2024. Kunnen ze rustig blijven slapen. Ze doen niemand kwaad.

Kijk haar liggen ... wie had ooit kunnen bedenken dat ik een slapende wesp aandoenlijk zou vinden.

Toch lift er wel eens eentje ongezien mee naar binnen. Die wordt dan wakker en vliegt luidzoemend rond. Ik vang ze met een bekertje en zet ze terug op een veilig plekje. Al gauw zijn ze weer in diepe slaap.

Avalon

Omdat we nog bang zijn dat Ta zal sterven, wil ik graag alvast een hennetje erbij. Want als Ta dood is, is Ruby alleen. Het lijkt me voor haar lastig om je maatje kwijt te zijn en gelijk aan een ander te wennen. Ik ga op zoek. Het is sowieso niet makkelijk om zijdehoenhennen te vinden, hanen daarentegen zijn er in overvloed. Maar voor een haan is het nog te vroeg.

We hebben geluk, via Marktplaats vind ik een hen in Leek. Ze is van juni dit jaar. We gaan haar direct ophalen. Toevallig lijkt ze heel veel op Ta, precies dezelfde kleuren.

We noemen haar Avalon.

We zetten haar heel de dag in de voorren en sluiten die af. Zo kunnen ze elkaar zien door het gaas, maar niet bij elkaar komen.

Als het bijna donker is tillen we Ta in nachthok, Ruby gaat dan ook naar boven. We zetten Avalon erbij en hopen op het beste voor de volgende morgen.

Kippenzorgen (2)

Opeenskwam ik erachter: Ta is blind. Alles valt op z'n plaats. De problemen met de soorten trapjes, niet meer kraaien, niet naar binnen of naar buiten komen. Het is geleidelijk gegaan, wie weet al in het oude hok, maar daar kende hij alles. We herinneren ons dat we weleens blinde kip tegen hem zeiden, omdat hij een lekker hapje, wat we voor z'n snavel hielden, niet gelijk zag. Ik heb vandaag gelijk de dierenarts gebeld. Het is zeker geen vogelgriep, geen virus. Je ziet niets aan z’n ogen, geen waasje. Ze denkt aan een tumor misschien, die op de oogzenuw drukt. Je ziet niet dat hij pijn heeft, maar dat zegt niets, een prooidier laat dat sowieso niet merken. Ze schrijft een medicijn voor.

Een tabletje opgelost in water, en dat moet dan met zo'n spuitje in z’n bek gespoten worden. Wat een marteling, hij houdt de snavel vast op elkaar! Ik moet wrikken. Ik besluit direct, dit gaan we niet nog eens doen!

De dierenarts komt langs en schrift homeopatische korreltjes met arnica voor. Die hoeven niet gegeven te worden, het flesje kan ook onder z’n neus gehouden worden. Voor als hij hoofdpijn heeft.

Ta stopt met eten en drinken. Tenminste wat we zien. Ik denk dat hij wel dauwdruppels van de grassprietjes hapt. Anders zou hij het niet zolang volhouden lijkt me. Hij schudt vaak met z'n kop of houdt hem naar 1 kant.

Het is triest. Er is weinig over van ons fiere haantje. Zijn staart hangt, zijn walnootkam krimpt, hij maakt geen geluid en staat vooral met z'n kop tussen de veren. We denken dat hij dood gaat. Wanneer grijp je in?

Ta komt 's morgens niet zelfstandig naar beneden. Ruby blijft dan ook binnen, Ta was altijd de eerste en Ruby volgde dan. We halen Ta er uit en zetten hem 's avonds weer binnen.

Overdag proberen we hem telkens iets te laten eten. Geen dwangvoeren, maar voor z'n snavel houden. Geen resultaat. Je ziet hem kleiner worden. Zijn borstbeen is erg voelbaar.

Ik los de homeopatische arnica-korrels op in water en druppel dat op z'n snavel. Soms loopt er wat z'n snavel in.

Hij houdt dit ruim drie weken vol. Ik blijf van alles proberen. Maak papjes van gemalen meelwormen en zonnebloempitjes. Laat het wellen met water en lijnzaad en chiazaad, dan plakt alles goed aan elkaar. Met een theelepeltje onder z'n snavel houden. Met dat theelepeltje 2x tikken tegen het schaaltje. 

Eindelijk, eindelijk gaat hij op de tikjes reageren en hapjes nemen. Telkens tikken helpt hem het schaaltje te vinden.

Hij draait in het rond, zodra z'n kop naar beneden gaat, moet je snel het schaaltje eronder schuiven. Elkaar afwisselend doen we dit een paar keer per dag. Als hij eet, wil hij nog niet dood denken we.

Ruby vindt die papjes en schaaltjes met vlokreeftjes maar wat interessant! Als Ta niet meer hoeft, wil zij het wel opruimen.

Tuin in augustus

Veel kleur in de tuin, een mooie dag om wat foto's te nemen.

De druiven zijn dit jaar wat minder talrijk, maar de pergola raakt wel wat meer begroeid ...

 

... hoewel de ranken liever richting houthok gaan, logisch daar is het zuiden, maar ik dwing sommige wel om de andere kant uit te gaan, ik bind ze gewoon vast.

Het kikkertje heeft het nog steeds naar z'n zin in de kuip.

De kleur van de Reigersbek (Erodium manescavii) in het Stenen tijdperk knalt er wel uit! 

In het Witte perk, verschillende tinten wit. Sneeuwsteraster (Aster divaricatus) links en Echinacea 'Virgin' rechts.

De vaste stokroos is dit jaar wat minder uitbundig, het is ook wel erg vol daar. Ik denk dat ik ze volgend seizoen wat meer ruimte moet gunnen.

Rudbeckia in Perk-1 is altijd een feestje!

Een bel bij de poort, staat leuk, maar we horen hem niet ... de buurman wel.

Kippenzorgen (1)

Na de verhuizing is Ruby gestopt met eieren leggen. Op 16 augustus kwam er nog een eitje, maar daar is het bijgebleven. Het zou winterstop kunnen zijn, hoewel ze vorig jaar gewoon door bleef leggen. Het kan ook nog de stress van de verhuizing zijn. Nu hebben we de kippen niet voor de eitjes, maar als er niet gelegd wordt is er meestal iets aan de hand.

Opeens zag ik dat er wel heel veel veertjes overal lagen. Ruby gaat in de rui! Ze gaat er steeds zieliger uitzien. Verwennen maar met gedroogde meelwormen en vlokreeftjes en extra vitamientjes. Het hoort erbij, hopelijk gaat het snel.

 

Open Tuinen Estafette

De afdeling van Groei en Bloei, Stadskanaal, is dit weekend als laatste te bezoeken. We gaan met tuinvrienden Jan, Henri en Annie.

We bezoeken De Stonefarm in Stadskanaal en Acht is meer dan duizend in Onstwedde. De Stonefarm is een vrij grote tuin van 2 ha en, zoals de naam zegt, vind je er veel stenen en zwerfkeien. Mooie planten, bomen en heesters, leuke paadjes en grote gazons. Ook veel, zoals ik het noem, frutsels. Vaak heel leuk, zoals een hagedis van ijzer hier en daar, maar het blijft oppassen dat het niet teveel afleidt van de planten. In zo'n grote tuin kan wel wat, ik moet mezelf ook altijd terechtwijzen als ik weer iets neerzet.

Het is zeker een mooie tuin om te bezoeken. We werden door de eigenaars ook hartelijk ontvangen met koffie en wat lekkers.

Heel groot blad!

Henny tussen de theepotten ...

De volgende tuin heet Acht is meer dan duizend, een naam waarover je je afvraagt wat dat zou betekenen. Acht is geen getal, maar bedoeld in de betekenis ‘ergens acht op slaan’, aandacht aan besteden en dat is dus meer waard dan bijvoorbeeld duizend euro.

Een tuin van 3500 m2, verdeeld in verschillende tuinkamers. Er zijn ook plantjes te koop. Mooie tuin met lekker volle borders. Veel fruitbomen en bessenstruiken. De eigenaar maakt daar vruchtenwijn van.

Henri gaat hier helemaal op in de tuin.

We mogen verschillende soorten proeven. Zoals rode bes, braam, blauwe bes. Sommige vind ik wel lekker, hoewel het veel zwaarder dan wijn smaakt en sommige vind ik niet lekker. We kopen een fles rode bes, smaakt meer naar een dessertwijntje. Misschien leuk in een klein glaasje bij Eet Lekker Mee.

Dagje Buitenpost

Ik zag dat er een Flower Power markt in Buitenpost werd georganiseerd. De tekst van de site was zo dat het me wel wat leek. Workshops en activiteiten op gebied van duurzaamheid, lokaal eten, zelf(voorzienend) aan de slag enz. Het sfeertje was leuk, maar verder viel het wat tegen. Voornamelijk kraampjes met (hippie)kleding en sieraden. Veel hippies die er nog steeds zo uitzagen als destijds, alleen nu overwegend met grijs haar. De workshops waren me net tè alternatief. Het was wel een bijzonder terrein, veel bomen. Dat was fijn want het is een van de warmste dagen. Mooi gebouwtje ook. Na een heerlijk ijsje gingen we weer.

Omdat we nu toch in Buitenpost zijn kunnen we gelijk door naar de Botanische Tuin De Kruidhof, dat spreekt me meer aan.

Prachtige tuin en heerlijk rustig door het warme weer.

Deze moet ik ook maar eens zaaien:

Behalve de mooie aangelegde thematuinen is er ook een wild deel. Altijd leuk!

In het tuincafé nemen we nog een heerlijke ijskoffie en keren weer huiswaarts.