Festival Goudgroen

De Natuur en Milieu Federatie Groningen bestaat 50 jaar. Dat vieren zij met een festival Goudgroen op het terrein van Tuinindestad. Een leuk uitgebreid programma op een geweldige plek.

Wij kozen voor: De natuur in met dichter Kasper Peters, een lezing over nachtvlinders van Theo de la Ruelle. We schuiven nog aan bij de lezing van Lambert Sijens (Tuinen van Weldadigheid) over het oogsten van moestuinzaden.

Op het terrein eten we een heerlijk ijsje en een fantastisch broodje met geroosterde champignons.

Erg enthousiast werden we van bioloog Rick Middelbos. Hij vertelt over een aquariumbak vol slootleven. Hoe iemand zo enthousiasmerend over onooglijk of vervaarlijk uitziende watertorren en ander geheimzinnig gespuis kan vertellen … weergaloos, je hangt aan zijn lippen!

Ondanks dat het vandaag bloedheet was, ging het toch goed. In de tent stonden ventilatoren en verder zochten we veel de schaduw op. We gingen wel op tijd weg om voor het aangekondigde noodweer thuis te zijn.

Dagje strand Delfzijl (3)

Net als in 2021 en 2022 gaan we weer naar het strand van Delfzijl. Het is een mooie, warme zomerdag. We beginnen weer met een drankje op het terras ven het Eemshotel.

Als ik over de balustrade kijk, zie ik iets merkwaardigs, twee mensen hebben die plek gekozen om te gaan zitten:

We wandelen langs het hele strand door naar achteren.

En elk jaar verbazen we ons weer over deze onwerkelijke omgeving.

Het voormalig restaurant De Kleine Zeemeermin was vorig jaar ook al dicht. Nu staat het te koop/te huur. Alles is er nog, terrasmeubilair en inrichting. Zo jammer, want het is een uniek ding. Mensen hebben een tafel en stoelen gepakt en onder het gebouw gezet. We gaan daar heerlijk zitten. Met het hoofd in de schaduw en de benen in de zon.

Door de temperatuur krijgt het een Grieks sfeertje ...

... tenminste, als we naar zee kijken. Als je je omdraait is het weer een heel andere wereld.

Toch een fijne plek, we hebben hier heerlijk rustig zitten lezen. En misschien vinden anderen ons net zo merkwaardig als wij die mensen van de tweede foto.

Open tuin (6)

Ik verwacht deze zondag geen bezoekers, want wat een harde wind! Geen lol aan. Toch kwamen er nog twee bezoekers.

Gedurende de dag gaf ik aandacht aan de allerkleinste bezoekers, de zoemers en fladderaars. Hoewel nog steeds veel te weinig insecten, zie ik er toch wat meer.

Snorzweefvlieg op Lysimachia:

Eindelijk een wild bijtje, de Groefbij:

Witte halvemaanszweefvlieg op Brandende Liefde:

Een Snorzweefvlieg op Afrikaantje:

Een Bandzweefvlieg op Helenium ‘Waltraud’ (de naam van mijn moeder):

Ook op ‘Waltraud’, een Akkerhommel:

Een Variabel elfje, (Meliscaeva auricollis), op Duizendblad

En een zeldzame microvlinder: Morgenroodbladroller (Pammene aurita) op de Kardoen. Zo klein, niet scherp te krijgen.

Polistes dominula

De Franse veldwesp (Polistes dominula) is, in tegenstelling tot de Duitse wesp (Vespula germanica) of de gewone wesp (Vespula vulgaris), niet agressief naar mensen toe. Ze zijn niet zoals de limonadewespen geïnteresseerd in zoetigheid. Ze hebben een angel, maar zullen niet gauw steken, alleen bij gevaar.

Je herkent ze aan de wat slungelige, lange achterpootjes.

Vroeger, op mijn dakterras in Gouda, kwamen er heel veel af op de drinkschalen en nu zie ik hier ook veel bij ‘de Kuip’. Dat is een ingegraven metselkuip, waarin heel veel poelslakken, watertorren en waterschorpioenen leven, met een rechtopstaande oude dakpan als noodhulp voor drenkelingen.

In de houten dragers van de pergola zie ik knabbelsporen. Ze knagen het hout fijn, maken er een papje van met water en gebruiken dat om hun nest te bouwen. 

De vrouwtjes maken nesten op beschutte plaatsen. De larven worden gevoed met insecten. Zij scheiden een zoet stofje uit en dat is de brandstof voor de werksters. De limonade wespen doen dat ook, maar als de larven volwassen zijn missen de wespen dat zoet en gaan naar de terrassen en vallen ons lastig.

De Franse veldwespen voeden zich dan met de zoete nectar in bloemen, net als bijen en hommels.

De koningin is even groot als de werksters. Dit in tegenstelling tot koninginnen van bijvoorbeeld de gewone of de Duitse wesp, die altijd groter zijn dan hun werksters.

Als de koningin onverhoopt doodgaat, kan de volgende koningin het overnemen. Bij andere wespensoorten is een nest mislukt als de koningin sterft.

De nesten van de Franse veldwesp zijn open, en als je een nest gevonden hebt kun je deze ijverige werksters goed zien. Ze kijken ook terug. Het blijft mooi om ze te observeren, alleen is  het me nog nooit gelukt een nest te vinden.

Maar mijn broer wel! Onder een afdakje vond hij een nest. Zo mooi! Rechts van de wesp zie je een eitje zitten.

Voor deze wespen hoef je niet bang te zijn, ze doen goed werk in de tuin.

Polistes dominula, je t'aime!

Vingerhoedskruid

In het eerste seizoen van onze tuin hadden we vanzelf al Vingerhoedskruid. Ik dacht dat het zich wel makkelijk zou uitzaaien. Maar zo simpel is het dus niet. Een jaar zonder deze prachtige plant. Een volgend jaar van een kennis weer zaad gekregen, en gezaaid maar nog geen resultaat. Ik hoopte wel op meer, maar zag de eerstejaars rozetten aan voor Smeerwortel. 

Dit jaar kocht ik bij een stalletje langs de weg twee planten, een witte en een roze. De witte zet ik in het Berkperk, de roze in Perk-1. Maar opeens zie ik ze toch op meerdere plekken in de tuin verschijnen, fijn hoor, want ze horen er wel bij!

De witte in het Berkperk:

In het wilde deel, in perk Guillaume ontdek ik nog een roze:

In Perk-L staat een donkerroze:

En ook een lichtroze:

In Perk-3 staan ook twee Digitalis parviflora, Veelbloemig vingerhoedkruid, een soort uit Noord-Spanje. Iets lager, een stijve stengel vol met bloemetjes met een aparte kleur, bruinig. De hommels komen er net zo graag als in de D. purpurea.

Moestuin

De moestuin in perk-3 ontploft bijna. Het staat er hutjemutje vol. Door het koude, natte voorjaar heb ik heel lang gewacht met de planten naar buiten te doen. Uiteindelijk zijn ze zo sterk dat er amper slakken op af komen. 
Trouwens, ik zie heel weinig slakken, dat is wel weer een voordeel.

De Afrikaantjes doen waarschijnlijk ook hun werk, namelijk  schadelijke insecten verjagen.

De Ethiopische mosterd staat volop in bloei, de snijbiet schreeuwt om geplukt te worden.

Prachtig toch, al die weelderigheid!

 

Hier het recept wat ik van deze snijbiet maakte.

De Tuinbonen zijn ook fantastisch. Amper een bonenluis te bekennen!

 

Open Tuin (5)

Vandaag een warme dag. Maar in de schaduw is het nog steeds lekker in de tuin. Ik hou wel van dit weer. Zeven bezoekers vandaag, waaronder de schrijver Lammert Voos en zijn vrouw.

Een kennis had een mooi stukje op haar facebookpagina gezet:

Je verwacht het misschien niet, maar bij het eerste huis links in Kleine Huisjes (komende vanaf Broek) vind je een prachtige tuin achter het huis. Met een grote variëteit aan, onder andere, eetbare planten. Deze prachtige tuin is vandaag opengesteld voor publiek. Een kijkje waard!

Ik had bladerdeeghapjes gevuld met noten en framboos gebakken.

In mei waren we op de planten-en boekenmarkt in de Notoarestoen. Bij een kraampje stonden Zinnia's te koop. Een plant die ik nog niet kende, maar de verkoper was zo enthousiast dat ik er een paar kocht. De eerste is nu open, hier met een Akkerdisteldansvlieg:

Weleda tuinman, Jan Graafland (van het leuke boek Groene Genade) zei op facebook: Zinnia's komen van oorsprong uit Mexico. Op de een of ander manier doen die kleurrijke bloempjes mij altijd aan Frida Kahlo denken.

Er zijn nog zo'n 12 knoppen te gaan, ik ben nu heel nieuwsgierig naar de nog verschijnende kleuren.

Tien dagen later:

Ik ga zeker proberen zaad te winnen, wat een vrolijke bloemen!

Open Tuin (4)

Het is Landelijk Open Tuinen Weekend. Gisteren stond er opeens een ouder echtpaar uit Winsum in de tuin. Ze wisten zeker dat ze ergens gelezen hadden dat we op zaterdag open zouden zijn. Ik heb voor de zekerheid alles nagekeken, folders en site, maar alles staat correct. Ik doe alleen de zondagen.
Geeft niks, ik ga mensen van tegen de tachtig niet wegsturen. Ze hadden het reuze naar hun zin, lekker kletsen bij een kopje koffie.

Nog wat schoonheden in de tuin:

Baptisia australis, Valse Indigo:

Thalictrum aquilegifolium, Akeleiruit:

 

Salvia Argentea, Zilversalie:

Nectaroscurdum siculium, Bulgaarse ui

Rode Vlier, Sambucus nigra ‘Black Lace Eva’:

Deze zondag had ik 4 bezoekers. Het is leuk dat de mensen de tuin zo mooi vinden, hoewel ik niet echt volgens de regels tuinier. Zoals dat het me maar niet lukt om ongewenst gras tussen de planten weg te halen en dus maar laat bloeien, dan is het gewoon prachtig. Vooral hoe de wind en het licht er mee speelt.