Wierdewandeling

Ook deze tweede nacht hier heb ik weer als een roosje geslapen.

We hebben om 10.00 uur afgesproken met Willem. Hij is vanochtend onze gids bij een wandeling in de omgeving. Die afspraak is gisteravond in gesprek met Joke tot stand gekomen. Gek ben ik op wandelingen met een verhaal.

Een fietspad voert ons naar Kantens. We besluiten geen bezoek te brengen aan onze kennis Mina, we zijn wel heel dichtbij, maar Willem wil door.

Willem is een ‘dragende’ gids. Ik heb altijd bewondering voor mensen die het landschap kunnen ‘lezen’ … zien en weten. Ik probeer dan alles te onthouden en verlies me in de verhalen, droom weg, zie de mensen uit de verhalen bijna lijfelijk voor me.

We lopen vanuit Westerwijtwerd tot aan de Halteweg en volgen deze via Boerdam tot in Middelstum, bezoek aan borgen, schuilkerk, een spannend verhaal van notoire watergeus (Barthout Entens van Mentheda).

Langs de trekweg, over het Boterdiep via het ‘hoogholtje’ (een vaste voetbrug) en over het kerkpad naar Toornwerd, waar we gedichten tegenkomen. Maar die bewaar ik voor ooit in een ‘Dinsdag Dicht’

Het regent en we schuilen min of meer onder de toren, een baken op het kerkhof. Van een kerk is geen sprake meer.

Een wandeling van ongeveer 3 ½ uur. Willem legt onderweg uit hoe het landschap in elkaar steekt, over dijken en wierden, over de lopen van de rivieren, over de ‘radiaire wierdestructuur’ en over afgravingen.

Weer terug langs het Boterdiep en erover naar de borg van Ewsum, die staat er niet meer, maar in de herbouwde schuur nu een sociale werkplaats. Voor jongeren met een beperking. Prachtige moestuin met kas en kloostermuur, waar bijzondere groenten en bloemen gekweekt worden.

In de middag gaan we naar Bedum voor een lunch in Hotel-Restaurant ’t Gemeentehuis en daarna halen we nog wat boodschapjes bij de plaatselijke super voor een vakantiekookmaaltje.

Willem komt nog even vragen of we morgenavond zin hebben in het huiskamercafé van Westerwijtwerd samen een biertje te drinken.

Of we zin hebben? En of we daar zin in hebben!

Paddestoelen bij Nuis

Dag 4. Ik word wakker uit een diepe slaap – ik hoor iets. Ons ontbijt wordt beneden neergezet. Een dienblad vol lekkers. Dat is een leuk begin van de dag. 

Vanmiddag hebben we een herfstwandeling met het Groninger Landschap. Wel in een heel andere hoek, het Westerkwartier, dat komt omdat ik dit al gepland had, maar nog geen slaapplaats had geregeld. Het is de enige wandeling van het Groninger Landschap die we meekunnen doen, dus zodoende. Maakt niet uit, we hebben een auto en rijden naar het historische landgoed Coendersborch bij Nuis waar de wandeling start. 

Ik heb altijd bewondering voor de vrijwillige gidsen, die zoveel weten en met hart en ziel deze wandelingen begeleiden. Zo ook nu weer, Imie, Dick en ook Hanneke zitten vol verhalen en wetenswaardigheden. Wat zien we veel paddestoelen! Niet alleen bruine, maar ook witte, rode, gele, paarse. En veel verschillende vormen en namen. Paddestelen die op biefstuk lijken, op aardappels, Een deelneemster proeft van de braakrusula. Zij spuugt het direct uit … scherp zegt ze. Ik kijk naar haar en (gek!) ik neem ook een hapje. Inderdaad net een spaanse peper, ik spuug het onmiddelijk uit en heb nog urenlang een verdoofd gevoel in het puntje van m’n tong.

Wat een mooi gebied en wat boffen we met het weer. Een bijzondere paddestoel is de witte kluifjeszwam, hij ziet er inderdaad ook uit als een kluifje. Normaal kwam hij hier niet voor, maar omdat er steeds vaker schelpenpaadjes worden aangelegd, kan hij hier groeien, hij heeft namelijk kalk nodig.

Witte kluifjeszwam

Nog een aparte paddestoel. De grote stinkzwam (Phallus impudicus, letterlijk: onbeschaamde penis). Inderdaad een onbeschaamd geval, wat wel hilariteit oproept.

Ik heb waarschijnlijk niet alle namen (goed) onthouden, thuis nog maar eens nazoeken, maar hier een selectie van de ontdekte paddestoelen:

Biefstukzwam

Biefstukzwam

Aardappelbovist

Inktzwam

Inktzwam

(nog geen naam)

Eekhoorntjesbrood

Eekhoorntjesbrood met deurtje

Nevelzwam

(nog geen naam)

(nog geen naam)

Porseleinzwam

Rodekoolzwam

Tonderzwam

Vliegenzwam 

Vuurzwammetjes

Zwavelkopjes

Ook deze beauty kwamen we tegen, een landgeit

Een heerlijke middag en weer veel geleerd. We rijden naar Winsum om te gaan eten bij de Gouden Karper, Mijn Architect neemt kabeljauw, ik ga voor het vegetarische gerecht, een groente-notentaartje … en met gewone champignons, heerlijk!

Kleine Wierde

Dag 3. We vertrekken vandaag uit Groningen, na een lunch bij de Brasserie gaan we op zoek naar een bushalte om naar het autoverhuurbedrijf te gaan. Die bus rijdt alleen in de morgen en avond, maar als we bellen is men zo vriendelijk om ons op te komen halen.

Dan zijn we op weg, in onze spierwitte peugeot 107, de provincie in.

Op de N46, helemaal alleen met het landschap en de schitterende lucht, naar het mooie dorpje Westerwijtwerd (onder Middelstum, boven Bedum), op z’n Gronings Wietwerd.

Als we net het dorp inrijden hebben we een wat vreemde gewaarwording. Het naambord van het dorp in het Chinees? Drakevleugels aan de brug.

Overal chinese lantaarns en andere chinese versierselen. Een draak die uit het weiland kronkelt en zijn kop in de molenwieken. Grote gekleurde lotusbloemen.

Het blijkt de lichtweek te zijn en het thema is ‘Meroakels’.

Ons onderkomen voor de komende vijf dagen, Kleine Wierde is een aanrader van een medeblogster (duizendmaal dank TanteBrocante!).

Een hartelijke ontvangst. We voelen ons gelijk thuis in het mooi ingerichte vakantiehuis met oud kerkraam.

Een grote tuin met verschillende zitjes, appel- en perebomen, kippen en konijnen. Een grote vijver. Uitzicht over het land. Stilte.

Tegenover het huis van de eigenaars van de B&B - waar boven de bel Bel Ami staat, en met een mooie wilde voortuin, wel al uitgebloeid - staat een mooi kerkje. Als we er naartoe lopen komen we R. tegen met zijn teckel Lotje. Deze man blijkt een ware verhalenverteller, ik hang aan z’n lippen.

Hij vertelt over dit 13^e eeuwse kerkje, over een vroege muurschildering die bij restauratie teruggevonden werd. Een afbeelding van twee figuren, gekleed in gepantserde ‘schubbejak’, kampvechters die goed en kwaad verpersoonlijken, de strijd tussen de hemelse macht en de duisternis.

Ook vertelt hij hoe de lichtweek tot stand is gekomen … hij geeft behoedzaam aan dat hij sommige dingen een beetje flauwekul vindt, maar dat het wel een prachtige verbondenheid tussen de dorpsbewoners brengt. Een enthousiaste samenwerking en dat straalt het ook uit. Deze erudiete man heeft een speciaal gevoel van humor, wat kan hij boeiend vertellen. Hij voegt nog lachend toe dat het dorp met al die rode lantaarns ’s avonds wel wat op een groot bordeel lijkt.

We rijden nog even naar Middelstum voor wat inkopen en in ons knusse huisje maak ik een simpel maaltje, mijn vakantiepastarecept.