Vekaanzie 5, dag 8

Ik probeer zuivel te minderen en wat ik nog koop, dan graag met minder dierenleed geproduceerd.

Ik kies steeds vaker voor produkten van het merk Zuiver Zuivel. En dan liever melk met Demeter keurmerk dan alleen biologisch. Want als ik melk koop, dan wil ik dat van koeien die in de wei staan en dat ze niet verminkt zijn, dus ze hun hoorns nog hebben. Zulke melk is inderdaad duurder, hoewel het verschil minder is dan ik dacht, ach en ik gebruik zo weinig melk (alleen voor cappuccino) dat dat niet uitmaakt.

Toen ik deze vakantie plande zag ik dat het Lekker naar de Boer Weekend plaats zou vinden en er een deelnemende boerderij vlakbij onze verblijfplaats.

We rijden vanmorgen naar Aduard en bezoeken biologische zorgboerderij De Weide Blik.

We worden hartelijk ontvangen met koffie en allerlei lekkere koek en taart en gaan mee met een rondleiding over het bedrijf.

Deze boerderij heeft schapen en blaarkopkoeien en er worden biologische groenten geteeld.

We lopen met de boer het weiland in en inderdaad de koeien hebben hoorns, en sommige laten zich zelfs aanraken. Ik vertel de boer over de opgesloten kalfjes nabij mijn woonplaats en ook hij vind het nogal dieronvriendelijk. Hier mogen de kalfjes wel bij elkaar.

Ik spreek met een begeleidster van de zorgboerderij over het wat en hoe, over de deelnemers, hoe ze ondersteund worden en de dagbesteding. De boer is verantwoordelijk voor de agrarische organisatie, dus de zorgverleners kunnen zich helemaal op de deelnemers richten. Wat een geweldige baan! Zoiets zou ik ook wel willen als we t.z.t. in Groningen wonen.

Verder kan je producten proeven in een stand van Zuiver Zuivel, ook bijzondere soorten zoals Yomio (soort yoghurt) en Acidophilus (aangezuurde melk). In de potjes met rode doppen (rechts op de foto) zit een klein laagje room. Om kinderen te laten ervaren dat je door flink schudden eerst slagroom krijgt en als je doorgaat dat het dan boter wordt. Dit kind wil er ook een!

Zo makkelijk maak je dus zelf boter … dat zal je niet lukken met margarine.

Leuk hoor zo op een boerderij rondlopen en fijn dat het droog bleef tijdens ons bezoek.

We rijden daarna door het mooie Middag-Humsterland en komen langs de Piloersemaborg. In februari 2008 hebben we daar gelogeerd.

Goeie herinnering en ik wil daar wel graag een rondje wandelen. Ingezoomd blijkt dat bultje in de verte een haas te zijn.

Daarna rijden we terug en in Domies Toen in Pieterburen nemen we een kop soep, het regent en het is fris. Bij Domies Toen staat een partytent en de feestlichtjes worden aangebracht. Vanavond is hier de Cantate van Toen, een muzikaal verhaal en de Nacht van de vleermuis … het was de bedoeling hier naartoe te gaan tot ik las dat tegelijkertijd bij het Feest van de Geest in de Nieuwe Kerk in Groningen ook Harry Niehof, Bert Hadders en de Nozems optreden  … kijk dan hoef ik niet lang na te denken.

Het is inmiddels weer droog en we maken ons tochtje langs boerderijen nog even af. Zorgboederij Pieterburen bezoeken we ook even. Er is een boerderijwinkel en de stichting Keroazie (oud Gronings woord voor levensmoed), voor dagbesteding en begeleid wonen. De Open Dag loopt al op z'n eind, het is er rustig. Ik loop een stal binnen en iemand staat daar met een bezem een varken te borstelen. Hij geeft mij de bezem en ik neem het even over. Het dier heeft een schilferige huid en ik kan me voorstellen dat het jeukt. Het varken schijnt het lekker te vinden, toch ziet het er wat raar uit, zo over het hek heen met een harde bezem een varkensrug schrobben. Misschien moet dit varkentje eens lekker gewassen worden? En dan een bodymilkje?

Vroeg in de avond rijden we naar de stad Groningen.

Het is een superleuk optreden in die kerk van Harry Niehof, Bert Hadders en de Nozems, en  geloof het of niet … ze zingen een liedje over ons 😆 ‘Vekaanzie in Grunn’.

Ook treden Swinder (die we afgelopen zondag ook bij Café Marleen zagen) en Marlene Bakker op, zij zingt hier het prachtige Mien Lutje Laif van Arnold Veeman.

Verder zingt ze liedjes van Ede Staal en ook mooi eigen werk.

Mijn Architect maakte een filmpje van Bert en z'n Nozems, een ongelofelijke mooie versie van het nummer Bie Haalve Moan.

Weer een super vakantiedag!

Vekaanzie 5, dag 7

Het weer wordt minder. Onze Griekse dekentjes zijn niet voldoende, we sliepen deze nacht met kleren aan. Als het nog kouder wordt moeten we misschien bij onze vrienden slaapzakken o.i.d. gaan lenen.

We hebben vandaag met onze waddengids Dick afgesproken maar we zien het net zo somber in als deze herfstachtige dag is.

Ik had me zo verheugd op de wandeling met Dick op de kwelder en wad. Maar dan wel met mooi weer. Het is zomer en het regent pijpenstelen. Toch laten we ons niet uit het veld slaan, ook dit heeft wel wat.

Als we in het Zielhoes aankomen is Dick er al, we gaan koffie drinken, misschien klaart het nog op …

Vervelen doen we ons niet als we met Dick zitten te praten. Er komt een man binnen en Dick kent hem, ze hebben elkaar jaren niet gezien.

Jan (71) komt oorspronkelijk uit Zeeland, heeft kort in Groningen gewoond, zijn huidige woonplaats is Lopik, bij ons in de buurt. Maar hij is nog steeds verknocht aan het wad en heeft al 387 keer wad gelopen!

Dat zijn dus leuke ontmoetingen en dito gesprekken. Het Zielhoes is een heerlijke plek om te zitten en te kletsen, zeker met dit weer. Café is niet het juiste woord, een pleisterplaats, een gelagkamer … in ieder geval een plek waar je lang blijft hangen.

We blijven lunchen hier en nemen oetsmieters, genoemd naar de vorige uitbaters, ‘Joke’ met twee eieren en ‘Siert’ met drie eieren.Uiteindelijk nemen we afscheid van Dick en we spreken de wens uit dat er nog eens een kans komt om een kwelderwandeling met hem te maken.

In de hut bak ik de rest aardappels en champignons, een goed bodempje, want vanavond gaan we naar De Kroeg van Klaas in de stad. Er is een optreden van Eddy Koekkoek en het smaakt naar meer na het optreden afgelopen zondag.

We zoeken een gratis parkeerplek, wat wil zeggen dat we wel een stuk moeten lopen, maar dat geeft niet, wat het is inmiddels droog. En ik loop graag door de stad Groningen.

We gaan eerst even wat drinken in Cafè de Oude Wacht, ook een van onze vaste adresjes.

De eigenaars hebben er een gedeelte bijgetrokken en helemaal in stijl verbouwd. We worden rondgeleid, de eigenaar straalt helemaal van trots en plezier, het is dan ook prachtig geworden.

Dan lopen we naar de Kroeg van Klaas naar een optreden van Eddy Koekkoek en zijn band.

We zien hen voor de tweede keer optreden deze vakantie, echt super, en ik koop zijn CD Chico, genaamd naar de bijnaam van de begaafde gitarist Anne Kraster die vorig jaar plotseling overleed. Zijn vrouw heeft een heel bijzondere CD bij zich, ik ben blij dat ik die kan aanschaffen. 

We genieten van het optreden, ik vond het nog beter klinken dan in de Engelstede. 

Dat was weer een geweldig leuke avond, diep in de nacht rijden we terug naar onze Hut in Molenrij.

Vekaanzie 5, dag 6

Kijk nou hoe keurig Min Architect de Hut veegt!

Vandaag maken we een uitstapje naar Friesland, we rijden via Burum naar Buitenpost.

In Burum zou een leuk huisje te koop staan, maar we kunnen het niet vinden. Wel zien we opeens een merkwaardig landschap vol schotels.

Deze geheimzinnige schotels blijken de grootste afluisterbasis van Nederland te zijn, genaamd ‘It Greate Ear’, de inlichtingendiensten kunnen hier alle satellietcommunicatie ter wereld onderscheppen.

O jee, dan weten ze ook dat we geprotesteerd hebben tegen de straaljagers boven onze camping.

We rijden maar gauw verder.

In het plaatsje Buitenpost doen we eerst wat boodschappen, bij de Lidl halen we wat pakken slobberwijn en bij de plaatselijke bakker halen we desembrood en eten een ‘Friese verleiding’, een soort roombroodje, maar dan lekkerder, bruin met noten en rozijnen.

De reden van ons bezoek is de botanische tuin De Kruidhof, daar wilde ik zo graag eens heen en nu zijn we in de buurt. Een schitterende grote tuin, met gevarieerde thematuinen, geneeskruidentuin, oude cultuurgewassen, heemtuin, kloostertuin, bostuin … ik vind alles leuk.

De Kruidhof start in 1930 als proeftuin voor groenten en fruit en later richt men zich meer op het kweken van kruiden. In de jaren vijftig liet de Rijksuniversiteit Groningen onderzoek verrichten naar de geneeskrachtige werking van planten. De Geneeskruidentuin is een begrip in binnen- en buitenland. Vanaf de jaren zeventig krijgt de tuin ook een toeristische functie en het aantal thematuinen wordt uitgebreidt tot zeventien.

Verder is er nog een IJstijdenmuseum.

Ik heb deze plant nog nooit in het echt gezien, maar dit zijn de vruchten van de Alruin (Mandragora officinarum), een magische, supergiftige plant met wortels die op een mannetje lijken. 

Er bestaan allerlei mythes en legendes over deze plant, van ver voor onze jaartelling en in de middeleeuwen tot zelfs in het heden in de Harry Potterverhalen van J.K.Roling.

De plant werd als medicijn gebruikt en als verdovingsmiddel. Het gerucht gaat dat men al in slaap valt als men de vruchten van deze plant te lang in de hand houdt. 

We dwalen door deze fijne tuin en komen onderweg van alles tegen:

 Bourbonroos Madame Isaac Pereire

Bijenhotel

uiteraard de Engelwortel

in de moestuin

de mooie Mariadistel

geheimzinnige dingen ...

Na een heerlijke dag in De Kruidhof rijden we terug door een van de mooiste landschappen van Groningen: Middag-Humsterland en onderweg bekijken we nog wat fundahuisjes en oei … eentje komt wel heel dicht bij Droomhuisje en laat m'n hart sneller kloppen … niet te enthousiast worden, eerst moet ons huidige huis verkocht zijn!

We eten deze avond bij de Italiaan in Kloosterburen en dan terug naar de Hut.

Vekaanzie 5, dag 5

Wandelen op de kwelder

5.23 Uur. Wakker worden van het licht en van de vogels, de merels vooral en het nerveuze kiep kiep van de scholeksters. Verder geen andere geluiden. Een musje komt op de drempel zitten en gluurt even naar binnen, ik kijk op … en frrrrrt weg is hij weer.

Het is lekker fris buiten, de tuintafel is nat van de dauw. De weersvoorspelling geeft een warme dag aan, 30 graden, maar ook kans op regen. Ik wandel naar het toilet en kom langs een vlier met grote bloeiende schermen … ah die geur!

Ze zijn nu plukbaar … ik hoop dat er na deze vakantie thuis nog wat te plukken valt om siroop te maken.

Ik besluit nog even terug in bed te gaan, genietend van de rust voordat de straaljagers van Purple Windmill weer beginnen.

Half negen staan we op en klokslag 9.00 uur kondigen de eerste straaljagers zich alweer aan. Een snel ontbijt, insmeren met antizonnebrandcreme *proest*, het inpakken van de rugzakken met droge kleding, proviand, en onderweg bij een supermarkt nog twee flesjes water inslaan.

Vorig jaar hebben we Dirk Wiebenga in het Zielhoes ontmoet en hij gaf ons zijn folder met excursies over kwelder en wad. Die heb ik goed bewaard en vandaag hebben we met hem afgesproken.

In de auto bij het beluisteren van de weersverwachting ... oprukkende regen- en onweersbuien in het midden van het land, bekruipt ons het vermoeden dat de wad-kwelderwandeling wel eens niet door zou kunnen gaan. 

Dick Wiebenga wacht ons al op op het parkeerterrein van het Zielhoes. ‘Ik heb een niet zo'n goede mededeling …'

We nemen plaats op het terras, maar men is bezig met damwanden aan de kade.

Overvallen door het lawaai van de afgelopen dagen, kan een heistelling er ook nog wel bij.

Na de koffie besluiten we vooralsnog een kwelderwandeling te maken.

Deze man weet echt heel veel. Sinds 1967 is Dick al gids, hij is nu 67 jaar oud. Hij is gek op 'educatieve' wandelingen. Het is luxe om over zo'n gids te kunnen beschikken.

Vooral voor mij, op zoek naar alles wat groeit en bloeit op wad en kwelder, is deze man een zegen.

Voor Mijn Architect telt het landschap als geheel, de rust en de ruimte. En alles wat daarbij verteld wordt is mooi meegenomen. Dick vertelt ook van een fotograaf die hij ooit gidste …  die had voornamelijk oog voor het geheel, de compositie van de ruimte, de afwisselende kleuren,

licht, schaduw en luchten en weinig aandacht voor het detail. Ik ben van het detail.

Het doet me denken aan het moment dat wij, in september 2011, een korte wandeling op diezelfde kwelder maakten en onze aandacht viel op een zacht murmelend geluid van, naar later bleek, aan klei ontsnappende luchtbelletjes. We hebben er een filmpje geschoten en nu blijkt ook zo'n geluid bij te dragen aan de beleving van het landschap. Het is niet alleen het plaatje.

Ik wil namen weten van plantjes.

Dick heeft overal tijd voor, op al mijn vragen heeft hij antwoord en meer.

Niet over het wad rennen in korte tijd van A naar B, nee hoor, ik voel me vrij vragen te stellen over alles wat ik me hier afvraag. Wat een voorrecht zo'n privégids.

Schorrekruid lijkt in het begin wat op Zeekraal

Melkkruid (Glaux maritima L.)

In de verte dreigt het onweer. Soms waait het, dan is het weer stil. Er heerst onrust in de lucht, dit keer niet van straaljagers, maar van donder en bliksem.

Als de eerste druppels dreigen, besluiten we om terug te gaan naar het Zielhoes. Binnen zetten we het gesprek van voor het wandelingetje min of meer voort over meerdere onderwerpen, onder andere over de gelegaliseerde, criminele activiteiten van banken en overheden ... en over het ontspoorde gegraai, over het steeds maar meer en over het feit dat steeds 180 graden willen draaien ook geen oplossingen biedt.

Het lukt bijna niet om afscheid te nemen. We maken een nieuwe afspraak voor a.s. vrijdag in de middag, voor een hernieuwde kans om het wad op te gaan met Dick. Vandaag hadden we de droge kleding, het proviand, flesjes water en antizonnebrand niet nodig. Blijft onbetrouwbaar, weersvoorspellingen.


Tuin in Warffum
Het volgende op mijn programma is een bezoek aan een tuin in Warffum. Van de eigenaresse van de tuin, Els de Boer heb ik het boek Tuinieren op niveau. Een mooi boek over het ontstaan van haar grote tuin. 

Helaas is ze er zelf niet, je kan geld in een kistje doen en de tuin zelf ontdekken.

Dat vind ik wel bijzonder, ik vraag mij af hoe lang zo'n kistje er nog zou staan in mijn woonplaats.

Ik vind het wel jammer dat ze er niet is, ik had graag een rondleiding gehad, dan bekijk je zo'n tuin toch anders.

Leuk, een vogelhuisje met sedumdak, moet ik ook onthouden

De tuin is oorspronkelijk aangelegd geïnspireerd door de tuinfilosofie van Louis le Roy

Een uitgebreide tuin, met verschillende 'tuinkamers' in verschillende kleuren, een verdiept gelegen vijvertuin en ook een groentetuin. Het is een volle, drukke tuin, er valt heel veel moois te bekijken. Hoewel ik niet zo van strakgeschoren hagen hou, vond ik deze ‘varkensconferentie’ erg leuk. Deze mevrouw heeft overduidelijk iets met varkens!

Groente kweken in kistjes vond ik ook een goed idee:

Het bezoek aan de tuin duurt korter dan verwacht. Ik moet dringend naar het toilet. Het dichtstbijzijnde terras is bij café-restaurant Spoorzicht. We zijn daar wel eens vaker voorbij gekomen, maar het was altijd gesloten. Als we door de straat lopen zie ik tot grote opluchting dat ze open zijn.

We nemen een glas rosé op het terras en raken in gesprek met de eigenaar, zover dat mogelijk is, want de stratemakers gaan naast het terras aan het werk met een 

oorverdovende trilmachine. De eigenaar vertelt gelaten dat dit al wekenlang bezig is, en dan relativerend op z'n Gronings: het wordt wel erg mooi.

Ik kijk hoe de stratemaker langzaam heen en weer gaat met die helse machine, ik kijk verlangend uit na het eind. Maar daarna eerst nog een keer van links naar rechts. We kijken elkaar aan en schieten in de lach … straaljagers, heimachines, trilmachines, het zal nu toch wel een keer gedaan zijn tijdens onze vakantie in het stilste deel van Nederland?

Het leed is geleden, de stratenmakers komen een pilsje drinken op het terras. De eigenaar vertelt dat het cafe al vier jaar te koop staat, ze willen het wat rustiger aan gaan doen. Vandaar dat ze ook niet altijd open zijn. Gelukkig blijkt het café regelmatig onderdak te bieden aan Rotary-club, en diverse andere clubjes, zoals de kaartclub, damclub, enz.

Terug in de Hut

Blik op de hut vanuit het Feudprieel

's Avonds terug in Molenrij eten we het restant van de pasta van gisteren in het Feudprieel, en ... het is stil. Later op de avond begint het te regenen, korte buien en af en toe wat rake klappen onweer. Maar dan zitten we knusjes in onze hut, met een literpak slobberwijn.

Vekaanzie 5, dag 4

Griekse dekentjes

Lekker geslapen in onze hut. Eigenlijk moest je slaapzakken meenemen, maar dat zou niet in de koffertjes passen, dus heb ik onze 'Griekse dekentjes’ meegenomen, souvenirs van Chios. Ze zijn dun, maar toch nog warm genoeg. Ik hoop dat het niet te koud zal worden deze week. In geval van nood kunnen we een kacheltje vragen.

Nu is het in ieder geval heerlijk, we ontbijten buiten … koffie, gekookt eitje, broodje kaas, yoghurt.

Het is nog vroeg en ‘onze jongens’ met hun straaljagende speeltuig zijn nog niet begonnen.

We gaan vanmorgen naar Pieterburen. In Domies Toen, Gronings voor 'tuin van de dominee' zijn we al vaker geweest, ik vind het een heerlijke plek.

Een oude ecologische pastorietuin met verschillende onderdelen zoals een natuurtuin met wilde planten, een kruidentuin, rozentuin, slingertoen en een prieel, dat door de toenmalige predikant werd gebouwd.

achter de engelwortel

Het mooie kerkje, de Petruskerk, is vandaag ook te bezichtigen.

Deze tuin en de kerk zijn eigendom van de Stichting Oude Groninger Kerken en staan onder beheer van de Stichting Domies Toen. Dit is denk ik de vijfde keer dat ik hier kom, maar het verveelt nooit.

Aan de foto's is niet zien dat het op deze lieflijke plek bijna niet te harden is van het vliegtuiglawaai, ik ben er niet blij mee.

We stappen in onze auto en rijden naar Eenrum, naar Kwekerij de Kleine Plantage, een kwekerij van vaste planten, rozen en clematissen met een grote tuin met hagen, niet te hoog zodat je steeds het schitterende landschap van het Groninger Hogeland kunt zien. 

Mooie beelden ook, zoals o.a. deze bronzen Rietlopers van Jan Steen uit Den Andel:

Daarna rijden we naar Winsum, het is zulk mooi weer, tijd voor een terrasje. We kiezen weer voor de Gouden Karper en nemen op advies van Willem de eigenaar, een nieuw licht drankje, Fresita, een mousserende rosé met (volgens de folder) handgeplukte aardbeien uit Patagonië (!) , kletskoek natuurlijk, maar het smaakt wel erg lekker zomers.

We hebben voor morgen afgesproken met onze gids voor een kwelderwandeling. We moeten vanavond nog even bellen hoelaat en of het wel doorgaat. De weersvoorspellingen zijn extreem … het zal morgen de heetste dag sinds heugenis worden. Men raadt ons aan om een petje te kopen en antizonnebrandmiddel. Dat laatste koop ik maar, een klein tubetje en ook nog een zonnebril … maar petjes?

Nee, daar heb ik geen zin in, ik heb thuis nog een zak vol met petjes en die draag ik ook nooit.

Het is erg gezellig op het terras van de Gouden Karper, vol met locals, met plezier luister ik naar de gesprekken in het Gronings, mooi vind ik dat.

We blijven hier niet eten, we hebben nog genoeg in huis/hut. Ik maak pasta en we genieten van een stille avond onder een fraaie halve maan.