Voorjaar op Texel (dag 3)

Vandaag gaan we helemaal naar het noorden fietsen. Het is zonnig weer, wel fris, maar heerlijk om te fietsen.

vliegje in m'n oog ...

Onderweg komen we ook weer langs bollenvelden, hier hyacinten:

Vlakbij het vliegveld zien we allemaal parachutespringers:

Eerst naar het leuke Cocksdorp. Even een halt gemaakt bij een uitkijktoren in de vorm van een molen. Hij is gemaakt van de plaatselijke iepen, die sneuvelden door de iepziekte. In het verleden stond er een molen op deze plek. Ik vind het een schitterend ding!

Het is echt lente! Het is heerlijk en toch wel leuk om te weten dat het weer thuis niet zo mooi is.

Over de dijk een adembenemend uitzicht over het wad. Wat een mooie, stille plek … we peuzelen hier onze meegebrachte boterhammetjes op.

Weer verder, we passeren een koppel rotganzen:

Tijd voor een wijntje, bij strandtent Kaap Noord:

Naar de vuurtoren, natuurlijk beklimmen we hem, het zijn maar 97 treden.

Weer op de fiets over de prachtige Zanddijk naar De Koog. Vlakbij de Slufter passeren we een wei met mooie koeien, bijzonder speciaal vond ik de koe met wenkbrauwen.

Heerlijk rustig hier, we komen amper andere mensen tegen.

In De Koog nog een terrasje pakken met een patatje, en dan terug naar ons stekkie in Den Hoorn. Wat een heerlijke dag!

Een email gestuurd naar medemoestuinierster die ook op Texel verblijft, misschien kunnen we elkaar treffen.

Voorjaar op Texel (dag 1 en 2)

Lekker een paar dagen naar Texel! Deze keer zitten we in het zuidelijkste dorpje Den Hoorn. Ik koos het hotel op de naam: Loodsmans Welvaren en het is een gastvrije plek met prima kamer.

Gisteren zijn we gearriveerd en we boffen met het weer! 

We hebben voor deze week fietsen gehuurd en gaan het hele eiland rondfietsen. Ons hotel staat vlakbij het witte kerkje, tijdens onze fietstochten steeds als een baken een punt van herkenning.

Tijdens ons verblijf staan de narcissen in de bloei, een prachtig gezicht.

Vandaag een klein rondje. Eerst naar Paal 9 voor koffie en verkennen verder de buurt, fietsen zuidelijk, Mokbaai, kazerne en weer terug. 

De bewolking wordt steeds minder en we fietsen verder, naar Den Burg en lunchen op een terrasje in de zon … echt vakantie!

Happy Tunes

foto: website Happy Tunes

Een reisje naar Gorredijk in Friesland. Voor een optreden van The Happy Tunes.
Het zou oorspronkelijk plaatsvinden in januari, maar omdat één van de bandleden z'n pols had gebroken werd het verplaatst naar maart. We hebben de Happy Tunes vorig jaar op het Sarasani festival op Texel gezien en vonden het gelijk superleuk, ook omdat we leden van de band vaker ontmoet hebben.

Dus op naar Gorredijk - of all places!

Met de trein van Gouda naar Heerenveen, dan nog twee bussen (i.p.v. één zoals internet aangaf) en een wandeling naar de B&B die we in de buurt hebben gereserveerd. 

Wat een aangename verrassing, die B&B, genaamd Blier Herne, een compleet achterhuis bij een mooie voormalige boerderij. Comfortabel, smaakvol ingericht en heel betaalbaar. Hartelijke ontvangst door de eigenaars met een drankje.

We mogen de fietsen gebruiken om naar muziekcentrum De Skans te gaan.

In Gorredijk nog net tijd voor een snelle hap en als ik de foyer van De Skans binnenga denk ik opeens, wat een bekend gezicht … en ja hoor Ed en Marjo, die we ontmoet hebben op Sarasani op Texel vorig jaar. Wat een leuk weerzien!

Het is een geweldig optreden, was is het toch leuk die oude nummers. The Small Faces met Itchycoo Park, Iron Butterfly - In a gadda da vida, en nog veel meer.

Niet de simpelste nummers! Een weergaloze uitvoering van I am the Walrus van the Beatles en White Room van Cream.

The Happy Tunes is niet zomaar een coverband. Neerlands beste flowerpower band bestaat uit rasmuzikanten!

Helaas is het niet uitverkocht, maar op een gegeven moment stond bijna iedereen op de dansvloer.

Super relaxed sfeertje daar.

Nog even dagzeggen backstage en dan op de fiets de donkerte in op zoek naar onze logeerplek, dat ging goed, net voor de bui binnen. Heerlijk slapen.

De volgende morgen na de koffie worden we door de eigenaar naar het dorp gereden, in de klusauto. Ik bij Mijn Architect op schoot, dat is lang geleden, hilarisch! Zijn vrouw was al weg om boodschappen te doen, ik vond het jammer dat we haar geen gedag meer konden zeggen.

Na een toeristische wandeling door het dorp gaan we lunchen bij Karin's Brood&Broodjes en daar komt zij net binnen, gezellig, drinken we nog samen koffie en konden toch nog afscheid nemen. Lekker brood kopen voor thuis.

Gorredijk is een aardig plaatsje. Mijn Architect kende de naam van de kozijnenfabriek De Vries Gorredijk, inmiddels failliet door de crisis op de woningmarkt, wat destijds wel een drama voor het dorp was, omdat veel inwoners daar werkten.

Terwijl we wachten tot de bus vertrekt gaan we nog even een krantje lezen bij de plaatselijke, mooie bibliotheek. Met de bus naar Heerenveen, daar de rechtstreekse trein naar Gouda, het was weer een avontuur zo'n bestemming met het OV, maar is prima verlopen.

Blier Herne is absoluut een aanrader om te verblijven!

Börgbloumke (4)

Maandagmorgen, het verblijf in dit prachtige huis is voorbij. We ruimen op, pakken de koffers en maken nog wat foto's.

Het mysterie van waarom het plafond op deze manier in twee kleuren geschilderd is hebben we niet opgelost.

We bellen de belbus, wat een taxi blijkt met een een hartelijke chauffeuse en we worden bij de bushalte gebracht, waar we in de bus naar station Groningen stappen.

We stoppen onze bagage in een kluis en gaan nog even de stad in, nog even rekken zeg maar.

Lunch, krantje lezen (met een bekende in de krant) en dan toch echt de trein terug.

Börgbloumke (3)

Onze verblijfplaats Börgbloumke is een prachtig historisch huis, maar wel met basic, eenvoudige voorzieningen. Zoals maar één badkamer voor de gasten en dat geeft met zoveel gasten wel wat filevorming, gelukkig is er wel een extra toilet, iedereen toonde geduld en dan volgt een gezellig samenzijn aan de ontbijttafel.
Ontbijt vind ik de lastigste maaltijd in veganstijl. Niet voor mezelf, maar wel voor niet-vegan gasten.
Als je van zoet houdt is er geen probleem, ik had homemade jammetjes meegenomen, potje speculoos, pindakaas, verse bananen.

De Ekoplaza in Groningen had geen Wilmersdorfer, ik had wat andere soorten gekocht, ook met de gedurfde naam ‘mozzarella style’, maar ik ben het met de carnisten eens … het is geen (vr)eten. Ik had ook wat blikjes Tartex, ben ik zelf gek op, maar als je daar nog nooit mee in aanraking bent gekomen, moet je wel wat overwinnen.
Ik had eigenlijk allerlei lekkere eigen smeerseltjes willen maken, maar daar kwam ik niet aan toe (of had even geen puf meer).

Daarna doet eenieder waar hij zin in heeft. Een groepje gaat de omgeving verkennen. We hebben nog steeds geluk met het weer.
Ik vind het jammer dat de tijd zo snel gaat … verdwijnt als los zand tussen je vingers … en dan is er het moment om alle ‘Geschwister’ uit te zwaaien, ze moeten nog een flink eind rijden. Hoe leuk is het dat ze allemaal helemaal naar Groningen kwamen!

En dan, amper tien minuten later arriveren alweer de volgende gasten: lieve vrienden, hier uit de provincie, het feest gaat weer door!

We maken in de middag ook weer een wandeling door de omgeving, met deze ervaren, doorgewinterde tuineigenaars bekijk je de omgeving weer heel anders. Ook de Coendersborg van dichtbij bekijken, lijkt leeg te staan (kunnen wij daar niet gaan wonen?).

(foto Jan Steenweg)

Wat geniet ik van mijn zelf toebedeelde rol als Borgvrouwe, een fijne middag en avond met onze lieve vrienden van Jan Wilde een Tuin en De Houtstek.
De laatste nacht komt er aan en dan is het bijna voorbij. Een lang weekend hier mogen zijn, ik ben er zo blij mee, maar … zoals zo vaak hier in Groningen, wil ik eigenlijk dat de tijd gewoon stil blijft staan.

Börgbloumke (2)

Börgbloumke

Coendersborch

Ons gewonnen weekend in het vakantiehuis naast de Coendersborch heeft vier slaapkamers, twee beneden en twee op de zolder. Wij slapen natuurlijk in de Bruidssuite … want binnenkort vieren we het volgende: op 3/3 zijn we 33 jaar samen en op 4/3 zijn we 30 jaar getrouwd. Ik kreeg een paar keer de vraag waarom we destijds op 4 maart trouwden (tevens de verjaardag van mijn jongste zusje).

We kregen verkering op 3 maart 1982 en op die dag wilde ik in 1985 ook trouwen, nog bijna drie maanden vóór de geboorte van onze zoon … maar dat kon niet, 3 maart viel op een zondag, zodoende werd het een dagje later.

De eerste nacht in Börgbloumke (wij blijven het wel zo noemen i.p.v. Borgbloemke), heel langzaam wakker worden, want het is stil hier en terwijl ik de rolgordijntjes optrek kijk ik naar een mooi verstild nachtvorstlandschapje … beeldschoon!

Na een gezellig ontbijt in de superfijne keuken en het uitzwaaien van Ester, maken Frau Mijt en ik nog een wandelingetje over het landgoed. Ontelbare krokussen, winterakonietjes en sneeuwklokjes bepalen het beeld. De enige geluiden hier zijn een verre specht en de reigers die al in voorjaarsstemming zijn.

Na de lunch met de Nuissoep, is het tijd om afscheid te nemen van aardige F. die even voor taxi wilde spelen, en ook van Frau Mijt, zij ploft op haar onvolprezen Puch terug richting Stad.

Ondertussen wacht ik op de volgende lichting gasten: onze zussen en broers. Twee zwagers konden er helaas niet bij zijn, maar dat betekent wel dat we met precies 10 personen zijn, dus is er voor eenieder een bed!

Wat was het leuk!

Tussendoor spookt mijn moeder er nog wel door, in gesprekken en gevoelens. Zij stierf op 13 februari, nog maar twee weken geleden.

Ik heb dit samenzijn met de Geschwister als zeer bijzonder ervaren en om nooit te vergeten.

We wilden geen cadeau's, dit schreven we in de uitnodiging:

Jullie hoeven geen cadeaus of andersoortige, gebruikelijke aardigheidjes mee te nemen (een flesje wijn hebben we geen probleem mee). Een 'cadeau' wat ons blij maakt, is dat we ons samen eens afvragen waar ons alledaagse voedsel eigenlijk vandaan komt. Als dat het eten van dier is, beleef dan je eigen cadeau en dat is om het gebruik van respectievelijk 'dier-lijk' en zuivel, dus ook kaas, boter en ei, voor één dag en nacht te laten.

Stel je voor dat dieren met een bewustzijn, meestal kip, koe en varken, nog altijd op mensonterende wijze worden gehouden en afgeslacht.

Het houdt ons nogal bezig, het is genoeg. 

Een van de superleuke verrassingen was een ware sonnet van de Hoekse dorpsdichter, de broer van Mijn Architect:

… en van zijn zus een kaart met een zeer te beklagen Chinees varken, met een geheimzinnige speuropdracht waarvan we nog niet geslaagd zijn om op te lossen.

Verder toch lekker veel wijn gekregen … altijd goed voor hier op het Groningse land.

Ik had me een beetje verkeken op het werk om voor iedereen te koken en ben zoals wel vaker niet helemaal tevreden over mezelf … maar gelukkig was het reuzegezellig samenzijn en daar heb ik zó van genoten!

Als je in het Börgbloumke (naam voor de bewoners van Nuis: Borgbloemke), ook eens wil logeren, kun je hier meer info vinden.